ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 14.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.112.1
चक्रायुध नमस्तेऽस्तु देवेश गरुडध्वज ।
चान्द्रायणविधिं पुण्यमाख्याहि भगवन्मम ॥ १४.११२.१ ॥
ਹੇ ਚਕ੍ਰਾਯੁਧ, ਦੇਵੇਸ਼, ਗਰੁੜਧ੍ਵਜ, ਆਪ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ। ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੰਨ ਵਾਲੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ।
14.112.2
शृणु पाण्डव तत्वेन सर्वपापप्रणाशनम् ।
पापिनो येन शुद्ध्यन्ति तत्ते वक्ष्यामि सर्वशः ॥ १४.११२.२ ॥
ਹੇ ਪਾਂਡਵ, ਸੁਣ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਪੀ ਸ਼ੁੱਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ।
14.112.3
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा चरितव्रतः ।
यथावत्कर्तुकामो वै तस्यैवं प्रथमा क्रिया ॥ १४.११२.३ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕਸ਼ੱਤਰੀ ਜਾਂ ਵੈਸ਼, ਜਿਸ ਨੇ ਵਰਤ ਧਾਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਰਿਆ ਇਹ ਹੈ।
14.112.4
शोधयेत्तु शरीरं स्वं पञ्चगव्येन यन्त्रितः ।
सशिरः कृष्णपक्षस्य ततः कुर्वीत वापनम् ॥ १४.११२.४ ॥
ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਨਾਲ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰੇ। ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਸਮੇਤ ਮੁੰਡਨ ਕਰਵਾਵੇ।
14.112.5
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा मौञ्जीं बध्नीत मेखलाम् ।
पालाशद्ण्डमादाय ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ॥ १४.११२.५ ॥
ਚਿੱਟੇ ਵਸਤਰ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਮੂੰਜ ਦੀ ਮੇਖਲਾ ਬੰਨ੍ਹੇ। ਪਲਾਸ਼ ਦਾ ਡੰਡਾ ਲੈ ਕੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਦੇ ਵਰਤ ਵਿੱਚ ਸਥਿਰ ਰਹੇ।
14.112.6
कृतोपलासः पूर्वं तु शुक्लप्रतिपदि द्विजः ।
नदीसंगमतीर्थेषु शुचौ देशे गृहेऽपि वा।
गोमयेनोपलिप्रेऽथ स्थण्डिलेऽग्निं निधापयन् ॥ १४.११२.६ ॥
ਦ੍ਵਿਜ ਪਹਿਲਾਂ ਉਪਵਾਸ ਕਰੇ। ਸ਼ੁਕਲ ਪ੍ਰਤਿਪਦਾ ਨੂੰ ਨਦੀ-ਸੰਗਮ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਜਾਂ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਗੋਬਰ ਨਾਲ ਲਿਪੇ ਚਬੂਤਰੇ ਉੱਤੇ ਅਗਨੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ।
14.112.7
आघारावाज्यभागौ च प्रणवं व्याहृतीस्तथा ।
वारुणं चैव पञ्चैव हुत्वा सर्वान्यथाक्रमम् ॥ १४.११२.७ ॥
ਆਘਾਰ, ਆਜ੍ਯਭਾਗ, ਪ੍ਰਣਵ, ਵਿਆਹ੍ਰਿਤੀਆਂ, ਵਾਰੁਣ ਅਤੇ ਪੰਜ ਆਹੁਤੀਆਂ, ਸਭ ਨੂੰ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਵਨ ਕਰਕੇ।
14.112.8
सत्याय विष्णवे चेति ब्रह्मर्षिभ्योऽथ ब्रह्मणे ।
विश्वेभ्यो हि च देवेभ्यः सप्रजापतये तथा ॥ १४.११२.८ ॥
ਸੱਤ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ, ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਮੇਤ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ।
14.112.9
षडुक्त्वा जुहुयात्पश्चात्प्रायश्चित्ताहुतिं द्विजः ।
अतः समापयेदग्निं शान्तिं कृत्वाऽथ पौष्टिकिम् ॥ १४.११२.९ ॥
ਛੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰ ਕੇ, ਫਿਰ ਦ੍ਵਿਜ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿੱਤ ਆਹੁਤੀ ਹਵਨ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਸਮਾਪਤ ਕਰੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਕਰਕੇ ਫਿਰ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਕਰਮ ਕਰੇ।
14.112.10
प्रणम्य् चाग्निं सोमं च भस्म दिग्ध्वा यथाविधि ।
नदीं गत्वा विशुद्धात्मा सोमाय वरुणाय च।
आदित्याय नमस्कृत्वा ततः स्नायात्समाहितः ॥ १४.११२.१० ॥
ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਸੋਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਸਮ ਲਗਾ ਕੇ, ਨਦੀ ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਨਾਲ, ਸੋਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਆਦਿੱਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਇਕਾਗਰ ਚਿੱਤ ਹੋ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
14.112.11
उत्तीर्योदकमाचम्य चासीनः पूर्वतोमुखः ।
प्राणायामं ततः कृत्वा पवित्रैरभिषेचनम् ॥ १४.११२.११ ॥
ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ, ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਕੇ, ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰਾਂ ਨਾਲ ਅਭਿਸ਼ੇਚਨ ਕਰੇ।
14.112.12
आचान्तस्त्वमिवीक्षेत ऊर्ध्वबाहुर्दिवाकरम् ।
कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥ १४.११२.१२ ॥
ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ, ਬਾਹਾਂ ਉੱਚੀਆਂ ਕਰਕੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇ; ਅੰਜਲੀ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰੇ।
14.112.13
नारायणं वा रुद्रं वा ब्रह्मणमथवाऽपि च ।
वारुणं मन्त्रमूक्तं वा प्राग्भोजनमथापि वा ॥ १४.११२.१३ ॥
ਨਾਰਾਇਣ, ਰੁਦਰ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜਾਂ ਵਰੁਣ ਦਾ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ (ਉਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ)।
14.112.14
वीरघ्नमृषभफं वाऽपि तथा चाप्यघमर्षणम् ।
गायत्रीं मम देवीं वा सावित्रीं वा जपेत्ततः।
शतं वाऽष्टशतं वाऽपि सहस्रमथवा परम् ॥ १४.११२.१४ ॥
ਵੀਰਘ੍ਨ, ਰਿਸ਼ਭਫ ਅਤੇ ਅਘਮਰਸ਼ਣ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ, ਜਾਂ ਮੇਰੀ ਦੇਵੀ ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਜਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰੇ; ਫਿਰ ਸੌ, ਇੱਕ ਸੌ ਅੱਠ ਜਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਵਾਰ, ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ।
14.112.15
ततो मध्याह्नकाले वै पायसं यावकं हि वा ।
पाचयित्वा प्रयत्नेन प्रयतः सुसमाहितः ॥ १४.११२.१५ ॥
ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਵੇਲੇ ਖੀਰ ਜਾਂ ਯਾਵਕ (ਜੌਆਂ ਦੀ ਕੜ੍ਹੀ) ਯਤਨ ਨਾਲ ਪਕਾ ਕੇ, ਸੰਜਮੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਨਾਲ (ਰਹੇ)।
14.112.16
पात्रं तु सुसमादाय सौवर्णं राजतं तु वा ।
ताम्रं वा मृन्मयं वापि औदुंबरमथापि वा। ॥ १४.११२.१६ ॥
ਭਾਂਡਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੈ ਕੇ - ਸੋਨੇ ਦਾ, ਚਾਂਦੀ ਦਾ, ਤਾਂਬੇ ਦਾ, ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਜਾਂ ਗੂਲਰ (ਉਦੁੰਬਰ) ਦੀ ਲੱਕੜ ਦਾ।
14.112.17
वृक्षाणां याज्ञियानं तु पर्णैरार्द्रैरकुत्सितैः ।
पुटकेन तु गुप्तेनि चरेद्भैक्षं समाहितः ॥ १४.११२.१७ ॥
ਯੱਗੀ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ੇ, ਬੇਦਾਗ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਦੋਣੇ ਨਾਲ, ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਭਿੱਖਿਆ ਲਈ ਜਾਵੇ।
14.112.18
ब्राह्मणानां गृहाणां तु सप्तानां नापरं व्रजेत् ।
गोदोहमात्रं तिष्ठित्तु वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ १४.११२.१८ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸੱਤ ਘਰਾਂ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਜਾਵੇ; ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਰਹੇ, ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਸੰਜਮੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ।
14.112.19
न हसेन्न च वीक्षेत नाभिभाषेत वा स्त्रियम् ॥ १४.११२.१९ ॥
ਨਾ ਹੱਸੇ, ਨਾ ਵੇਖੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ।
14.112.20
दृष्ट्वा मूत्रं पुरीषं वा चण्डालं वा रजस्वलाम् ।
पतितं च तथा श्वानमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२० ॥
ਮੂਤਰ, ਮਲ, ਚੰਡਾਲ, ਰਜਸਵਲਾ ਇਸਤਰੀ, ਪਤਿਤ ਜਾਂ ਕੁੱਤੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ।
14.112.21
यो हि पादुकमारुह्य सर्वदा प्रचरेद्द्विजः ।
तं दृष्ट्वा पापकर्माणमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२१ ॥
ਜੋ ਦੁਿਜ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਖੜਾਵਾਂ ਪਾ ਕੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਵੇਖੇ।
14.112.22
ततस्त्वावसथं प्राप्तो भिक्षां निक्षिप्य भूतले ।
प्रक्षाल्य पादावाजान्वोर्हस्तावाकूर्परं पुनः।
आचम्य वारिणा तेन वह्निं विप्रांश्च पूययेत् ॥ १४.११२.२२ ॥
ਫਿਰ ਰਹਾਇਸ਼ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਭਿੱਖਿਆ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਰੱਖ, ਗੋਡਿਆਂ ਤੱਕ ਪੈਰ ਅਤੇ ਕੂਹਣੀਆਂ ਤੱਕ ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਚਮਨ ਕਰਕੇ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੇ।
14.112.23
पञ्च सप्ताथवा कुर्याद्भागान्भैक्षस्य तस्य वै ।
तेषामन्यतमं पिण्डमादित्याय निवेदयेत् ॥ १४.११२.२३ ॥
ਭਿੱਖਿਆ ਦੇ ਪੰਜ ਜਾਂ ਸੱਤ ਹਿੱਸੇ ਕਰੇ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਆਦਿਤ੍ਯ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰੇ।
14.112.24
ब्रह्मणे चाग्नये चैव सोमाय वरुणाय च ।
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो दद्यादन्नं यथाक्रमम् ॥ १४.११२.२४ ॥
ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਗਨੀ, ਸੋਮ, ਵਰੁਣ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਕ੍ਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਅੰਨ ਦੇਵੇ।
14.112.25
अवशिष्टमथैकं तु वक्त्रमात्रं प्रकल्पयेत् ॥ १४.११२.२५ ॥
ਬਾਕੀ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਕੇਵਲ ਮੂੰਹ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ।
14.112.26
अङ्गुल्यग्रे स्थितं पिण्डं गायत्र्या चाभिमन्त्रयेत् ।
अङ्गुलीभिस्त्रिभिः पिण्डं प्राश्नीयात्प्राङ्मुखःक शुचिः। ॥ १४.११२.२६ ॥
ਉਂਗਲੀ ਦੇ ਸਿਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਗਾਇਤਰੀ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਅਭਿਮੰਤਰਿਤ ਕਰੇ; ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਬੈਠ ਕੇ ਤਿੰਨ ਉਂਗਲੀਆਂ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਖਾਵੇ।
14.112.27
यथा च वर्धते सोमो ह्रसते च यथा पुनः ।
तथा पिण्डाश्च वर्धन्ते ह्रसन्ते च दिनेदिने ॥ १४.११२.२७ ॥
ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਵਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਪਿੰਡ ਵੀ ਦਿਨ-ਬ-ਦਿਨ ਵਧਦੇ ਤੇ ਘਟਦੇ ਹਨ।
14.112.28
त्रिकालं स्नानमस्योक्तं द्विकालमथवा सकृत् ।
ब्रह्मचारी सदा वाऽपि न च वस्त्रं प्रपीडयेत् ॥ १४.११२.२८ ॥
ਉਸ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੋ ਵਾਰ, ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ; ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਰਹੇ ਅਤੇ ਕੱਪੜਾ ਨਾ ਨਿਚੋੜੇ।
14.112.29
स्थान न दिवसं तिष्ठेद्रात्रौ वीरासनं व्रजेत् ।
भवेत्स्थण्डिलशायी वाऽप्यथा वृक्षमूलिकः ॥ १४.११२.२९ ॥
ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਖੜ੍ਹਾ ਨਾ ਰਹੇ; ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀਰਾਸਨ ਲਗਾਵੇ। ਉਹ ਭੂਮੀ 'ਤੇ ਸੌਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰੁੱਖ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੋਲ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ।
14.112.30
वल्कलं यदि वा क्षौमं शाणं कार्पासकं तथा ।
आच्छादनं भवेत्तस्य वस्त्रार्थं पाण्डुनन्दन ॥ १४.११२.३० ॥
ਰੁੱਖ ਦੀ ਛਾਲ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮੀ, ਜਾਂ ਸਣ ਦਾ, ਜਾਂ ਸੂਤੀ ਕੱਪੜਾ; ਉਸਦਾ ਢੱਕਣ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਮਕਸਦ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਪਾਂਡੂਨੰਦਨ!
14.112.31
एवं चान्द्रायणे पूर्णे मासस्यान्ते प्रयत्नवान् ।
ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या दद्याच्चैव च दक्षिणाम् ॥ १४.११२.३१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ, ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਯਤਨਸ਼ੀਲ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਾਉਣਾ ਅਤੇ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
14.112.32
चान्द्रायणेन चीर्णेन यत्कृतं तेन दुष्कृतम् ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव भस्मीभवति काष्ठवत् ॥ १४.११२.३२ ॥
ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਜੋ ਵੀ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਉਸੇ ਪਲ ਲੱਕੜੀ ਵਾਂਗ ਸੁਆਹ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
14.112.33
ब्रह्महत्या च गोहत्या सुवर्णस्तैन्यमेव च ।
भ्रूणहत्या सुरापानं गुरोर्दारव्यतिक्रमः ॥ १४.११२.३३ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ, ਭਰੂਣ ਹੱਤਿਆ, ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਪਰਾਧ—
14.112.34
एवमन्यानि पापानि पातकीयानि यानि च ।
चान्द्रायणेन नश्यन्ति वायुना पांसवो यथा ॥ १४.११२.३४ ॥
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਪਾਪ ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਭਾਰੀ ਪਾਤਕ ਹਨ, ਉਹ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਨਾਲ ਹਵਾ ਨਾਲ ਧੂੜ ਉੱਡਣ ਵਾਂਗ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
14.112.35
अनिर्दशाया गोः क्षीरमौष्ठ्रमाविकमेव च ।
मृतसूतकयोश्चान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३५ ॥
ਦਸ ਦਿਨ ਨਾ ਹੋਏ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਊਠ, ਭੇਡ-ਬੱਕਰੀ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਅਤੇ ਮੌਤ-ਜਨਮ ਦੇ ਸੂਤਕ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.36
उपपातकिनश्चान्नं पतितान्नं तथैव च ।
शूद्रस्योच्छेषणं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३६ ॥
ਉਪਪਾਤਕੀ ਦਾ ਅੰਨ, ਪਤਿਤ ਦਾ ਅੰਨ, ਅਤੇ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੂਦਰ ਦਾ ਜੂਠਾ ਅੰਨ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਯਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.37
आकाशस्थं तु हस्तस्थमधः स्रस्तं तथैव च ।
परहस्तस्थितं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३७ ॥
ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਿਆ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ, ਹੇਠਾਂ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੂਜੇ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਭੋਜਨ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.38
अथाग्रेधिषोरन्नं दिधिषूपपतेस्तता ।
परिवेत्तुस्तथा चान्नं परिवित्तान्नमेव च ॥ १४.११२.३८ ॥
ਅਗ੍ਰੇਧਿ ਦਾ ਅੰਨ, ਦਿਧਿਸ਼ੂਪਤੀ ਦਾ ਅੰਨ, ਪਰਿਵੇਤ੍ਤਾ ਦਾ ਅੰਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਿੱਤੀ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.39
कुण्डान्नं गोलकान्नं च देवलान्नं तथैव च ।
तथा पुरोहितस्यान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३९ ॥
ਕੁੰਡਾਨ੍ਨ, ਗੋਲਕਾਨ੍ਨ, ਦੇਵਲਾਨ੍ਨ ਅਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦਾ ਅੰਨ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.40
सुराऽऽसवं विषं सर्पिर्लाक्षा लवणमेव च ।
तैलं चापि च विक्रीणन्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४० ॥
ਸੁਰਾ, ਆਸਵ, ਜ਼ਹਿਰ, ਘਿਓ, ਲਾਖ, ਲੂਣ ਅਤੇ ਤੇਲ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ ਦ੍ਵਿਜ ਵੀ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.41
एकोद्दिष्टं तु यो भुङ्क्ते जनमध्यगतोऽपि यः ।
भिन्नभाण्डेषु यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४१ ॥
ਏਕੋਦਿਸ਼ਟ ਭੋਜਨ ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਟੁੱਟੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈ—ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਵਿਜ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.42
यो भुङ्क्तेऽनुपनीतेन यो भुङ्क्ते च स्त्रिया सह ।
कन्यया सह यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४२ ॥
ਜੋ ਅਣਉਪਨੀਤ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੰਨਿਆ ਨਾਲ ਭੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਅਜਿਹਾ ਦ੍ਵਿਜ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵ੍ਰਤ ਕਰੇ।
14.112.43
उच्छिष्टं स्थापयेद्विप्रो यो मोहाद्भोजनान्तरे ।
दद्याद्वा यदि वा मोहाद्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४३ ॥
ਭੋਜਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਜੂਠਾ ਅੰਨ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.44
तुम्बकोशातकं चैव पलाण्डुं गृञ्जनं तथा ।
छत्राकं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४४ ॥
ਤੁੰਬੀ, ਕੋਸ਼ਾਤਕੀ, ਪਿਆਜ਼, ਗ੍ਰਿੰਜਨ, ਛਤ੍ਰਾਕ ਅਤੇ ਲਸਣ ਖਾ ਕੇ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.45
द्विजः पर्युषितं चान्नं पक्वं परगृहागतम् ।
विपक्वं च तथा मांसं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४५ ॥
ਦ੍ਵਿਜ ਜੇ ਬਾਸੀ ਅੰਨ, ਦੂਜੇ ਦੇ ਘਰੋਂ ਆਇਆ ਪੱਕਿਆ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਅਧਪੱਕਾ ਮਾਸ ਖਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.46
उदक्यया शुना वाऽपि चण्डालैर्वा द्विजोत्तमः ।
दृष्टमन्नं तु भुञ्जानो द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४६ ॥
ਉੱਤਮ ਦ੍ਵਿਜ ਜੇ ਰਜਸਵਲਾ ਔਰਤ, ਕੁੱਤੇ ਜਾਂ ਚਾਂਡਾਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੇਖਿਆ ਅੰਨ ਖਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਚਾਂਦ੍ਰਾਇਣ ਵਰਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
14.112.47
तत्पुरा विशुद्ध्यर्थमृषिभिश्चरितं व्रतम् ।
पावनं सर्वभूतानां पुण्यं पाण्डवचोदितम् ॥ १४.११२.४७ ॥
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ ਜੋ ਵਰਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਪੁੰਨਯ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਪਾਂਡਵ ਨੇ ਇਸਦਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।
14.112.48
एतेन वसवो रुद्राश्चादित्याश्च दिवं गताः ।
एतदद्य परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ १४.११२.४८ ॥
ਇਸੇ ਦੁਆਰਾ ਵਸੂ, ਰੁਦ੍ਰ ਅਤੇ ਆਦਿਤਿਆ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਏ; ਇਹ ਅੱਜ ਪਰਮ ਗੁਹਿਆ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਰਤ ਹੈ।
14.112.49
यथोक्तमेतद्यः कुर्याद्द्विजः पापप्रणाशनम् ।
स दिवं याति पूतात्मा निर्मलादित्यसंनिभः ॥ १४.११२.४९ ॥
ਜੋ ਦ੍ਵਿਜ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪਾਪ-ਨਾਸ਼ਕ ਕਰਮ ਨੂੰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਹੋ ਕੇ ਨਿਰਮਲ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।