மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.112.1
चक्रायुध नमस्तेऽस्तु देवेश गरुडध्वज ।
चान्द्रायणविधिं पुण्यमाख्याहि भगवन्मम ॥ १४.११२.१ ॥
சக்ராயுதா, தேவேசா, கருடத்வஜா, உமக்கு வணக்கம். பகவானே, புண்ணியமான சாந்த்ராயண விதியை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.112.2
शृणु पाण्डव तत्वेन सर्वपापप्रणाशनम् ।
पापिनो येन शुद्ध्यन्ति तत्ते वक्ष्यामि सर्वशः ॥ १४.११२.२ ॥
பாண்டவா, கேள். எதனால் பாவிகள் சுத்தமடைகிறார்களோ, அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிக்கும் அதை முழுமையாக உனக்குச் சொல்வேன்.
14.112.3
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा चरितव्रतः ।
यथावत्कर्तुकामो वै तस्यैवं प्रथमा क्रिया ॥ १४.११२.३ ॥
பிராமணனோ, க்ஷத்திரியனோ, அல்லது வைசியனோ, விரதம் மேற்கொண்டு அதை முறைப்படி செய்ய விரும்புபவனுக்கு, இதுவே முதல் செயல்.
14.112.4
शोधयेत्तु शरीरं स्वं पञ्चगव्येन यन्त्रितः ।
सशिरः कृष्णपक्षस्य ततः कुर्वीत वापनम् ॥ १४.११२.४ ॥
தன் உடலை பஞ்சகவ்யத்தால் சுத்தம் செய்ய வேண்டும், கட்டுப்பாட்டுடன். பின்னர் கிருஷ்ண பக்ஷத்தில் தலையுடன் மொட்டையடிக்க வேண்டும்.
14.112.5
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा मौञ्जीं बध्नीत मेखलाम् ।
पालाशद्ण्डमादाय ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ॥ १४.११२.५ ॥
வெண்ணிற ஆடை அணிந்து, தூய்மையாகி, முஞ்சப்புல் மேகலையைக் கட்ட வேண்டும். பலாச தண்டத்தை எடுத்து, பிரம்மசாரி விரதத்தில் நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
14.112.6
कृतोपलासः पूर्वं तु शुक्लप्रतिपदि द्विजः ।
नदीसंगमतीर्थेषु शुचौ देशे गृहेऽपि वा।
गोमयेनोपलिप्रेऽथ स्थण्डिलेऽग्निं निधापयन् ॥ १४.११२.६ ॥
இருபிறப்பாளன் முதலில் உபவாசம் இருக்க வேண்டும். சுக்ல பிரதிபதியன்று ஆற்றுச் சங்கமத் தீர்த்தங்களில், அல்லது தூய்மையான இடத்திலோ வீட்டிலோ, சாணத்தால் மெழுகிய மேடையில் அக்னியை நிறுவ வேண்டும்.
14.112.7
आघारावाज्यभागौ च प्रणवं व्याहृतीस्तथा ।
वारुणं चैव पञ्चैव हुत्वा सर्वान्यथाक्रमम् ॥ १४.११२.७ ॥
ஆகாரம், ஆஜ்யபாகம், ஓங்காரம், வ்யாஹ்ருதிகள், வாருணம் ஆகியவற்றையும் ஐந்தையும், அனைத்தையும் முறைப்படி ஹோமம் செய்து.
14.112.8
सत्याय विष्णवे चेति ब्रह्मर्षिभ्योऽथ ब्रह्मणे ।
विश्वेभ्यो हि च देवेभ्यः सप्रजापतये तथा ॥ १४.११२.८ ॥
சத்யத்திற்கு, விஷ்ணுவிற்கு, பிரம்மரிஷிகளுக்கு, பிறகு பிரம்மாவிற்கு, அனைத்து தேவர்களுக்கும், பிரஜாபதியுடன் கூட இவ்வாறே.
14.112.9
षडुक्त्वा जुहुयात्पश्चात्प्रायश्चित्ताहुतिं द्विजः ।
अतः समापयेदग्निं शान्तिं कृत्वाऽथ पौष्टिकिम् ॥ १४.११२.९ ॥
ஆறு மந்திரங்களை உச்சரித்து, பின்னர் இருபிறப்பாளன் பிராயச்சித்த ஆஹுதியை ஹோமம் செய்ய வேண்டும். பிறகு அக்னியை நிறைவு செய்து, சாந்தி செய்து, பின்னர் பௌஷ்டிகம் செய்ய வேண்டும்.
14.112.10
प्रणम्य् चाग्निं सोमं च भस्म दिग्ध्वा यथाविधि ।
नदीं गत्वा विशुद्धात्मा सोमाय वरुणाय च।
आदित्याय नमस्कृत्वा ततः स्नायात्समाहितः ॥ १४.११२.१० ॥
அக்னிக்கும் சோமனுக்கும் வணங்கி, விதிப்படி பஸ்மத்தைப் பூசி, நதிக்குச் சென்று, தூய உள்ளத்துடன், சோமனுக்கும் வருணனுக்கும் ஆதித்தியனுக்கும் நமஸ்கரித்து, பின்னர் ஒருமனத்துடன் நீராட வேண்டும்.
14.112.11
उत्तीर्योदकमाचम्य चासीनः पूर्वतोमुखः ।
प्राणायामं ततः कृत्वा पवित्रैरभिषेचनम् ॥ १४.११२.११ ॥
நீரிலிருந்து எழுந்து, ஆசமனம் செய்து, கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, பிராணாயாமம் செய்து, பின்னர் பவித்திரங்களால் அபிஷேசனம் செய்ய வேண்டும்.
14.112.12
आचान्तस्त्वमिवीक्षेत ऊर्ध्वबाहुर्दिवाकरम् ।
कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥ १४.११२.१२ ॥
ஆசமனம் செய்து, கைகளை உயர்த்தி சூரியனைப் பார்க்க வேண்டும்; அஞ்சலி கூப்பி நின்று பிரதக்ஷிணம் செய்ய வேண்டும்.
14.112.13
नारायणं वा रुद्रं वा ब्रह्मणमथवाऽपि च ।
वारुणं मन्त्रमूक्तं वा प्राग्भोजनमथापि वा ॥ १४.११२.१३ ॥
நாராயணன், ருத்ரன், பிரம்மா அல்லது வருணனுக்கான மந்திரத்தை ஓதலாம்; அல்லது உணவுக்கு முன் (அதை ஓதலாம்).
14.112.14
वीरघ्नमृषभफं वाऽपि तथा चाप्यघमर्षणम् ।
गायत्रीं मम देवीं वा सावित्रीं वा जपेत्ततः।
शतं वाऽष्टशतं वाऽपि सहस्रमथवा परम् ॥ १४.११२.१४ ॥
வீரக்னம், ருஷபபம் மற்றும் அகமர்ஷணம் மந்திரங்களையும், அல்லது என் தேவியான காயத்ரியையோ சாவித்ரியையோ ஓதி, பின்னர் நூறு, நூற்றெட்டு அல்லது ஆயிரம் முறை அல்லது அதைவிட மேலாக ஜபிக்கட்டும்.
14.112.15
ततो मध्याह्नकाले वै पायसं यावकं हि वा ।
पाचयित्वा प्रयत्नेन प्रयतः सुसमाहितः ॥ १४.११२.१५ ॥
பின்னர் நண்பகல் வேளையில் பாயசம் அல்லது யாவகம் (வேகவைத்த பார்லி கஞ்சி) ஆகியவற்றை கவனமாகச் சமைத்து, அடக்கமும் நல்ல மனஒருமைப்பாடும் உடையவராக (இருக்கட்டும்).
14.112.16
पात्रं तु सुसमादाय सौवर्णं राजतं तु वा ।
ताम्रं वा मृन्मयं वापि औदुंबरमथापि वा। ॥ १४.११२.१६ ॥
பாத்திரத்தை நன்கு எடுத்துக்கொண்டு - பொன்னாலோ, வெள்ளியாலோ, செம்பாலோ, மண்ணாலோ அல்லது அத்தி (உதும்பர) மரத்தாலோ ஆன பாத்திரத்தை.
14.112.17
वृक्षाणां याज्ञियानं तु पर्णैरार्द्रैरकुत्सितैः ।
पुटकेन तु गुप्तेनि चरेद्भैक्षं समाहितः ॥ १४.११२.१७ ॥
யாக மரங்களின் பசுமையான, குறையற்ற இலைகளால் செய்த மூடிய இலைக்கிண்ணத்துடன் அமைதியாக பிச்சைக்குச் செல்லட்டும்.
14.112.18
ब्राह्मणानां गृहाणां तु सप्तानां नापरं व्रजेत् ।
गोदोहमात्रं तिष्ठित्तु वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ १४.११२.१८ ॥
பிராமணர்களின் ஏழு வீடுகளுக்கு மேல் செல்லக்கூடாது; ஒரு பசுவைக் கறக்கும் நேரம் மட்டும் நிற்கட்டும், பேச்சில் அடக்கமும் புலன்களில் கட்டுப்பாடும் கொண்டவராக.
14.112.19
न हसेन्न च वीक्षेत नाभिभाषेत वा स्त्रियम् ॥ १४.११२.१९ ॥
சிரிக்கக் கூடாது, பார்க்கக் கூடாது, பெண்ணிடம் பேசவும் கூடாது.
14.112.20
दृष्ट्वा मूत्रं पुरीषं वा चण्डालं वा रजस्वलाम् ।
पतितं च तथा श्वानमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२० ॥
சிறுநீர், மலம், சண்டாளன், மாதவிடாய் பெண், பதிதன் அல்லது நாயைக் கண்டால், சூரியனைப் பார்க்க வேண்டும்.
14.112.21
यो हि पादुकमारुह्य सर्वदा प्रचरेद्द्विजः ।
तं दृष्ट्वा पापकर्माणमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२१ ॥
எப்போதும் பாதுகை அணிந்து நடக்கும் துவிஜனை, அந்தப் பாவியைக் கண்டால் சூரியனைப் பார்க்க வேண்டும்.
14.112.22
ततस्त्वावसथं प्राप्तो भिक्षां निक्षिप्य भूतले ।
प्रक्षाल्य पादावाजान्वोर्हस्तावाकूर्परं पुनः।
आचम्य वारिणा तेन वह्निं विप्रांश्च पूययेत् ॥ १४.११२.२२ ॥
பின்னர் இல்லத்தை அடைந்து, பிச்சையைத் தரையில் வைத்து, கால்களை முழங்கால்வரையும் கைகளை முழங்கைவரையும் கழுவி, மீண்டும் அந்த நீரால் ஆசமனம் செய்து, அக்னியையும் பிராமணர்களையும் தூய்மைப்படுத்த வேண்டும்.
14.112.23
पञ्च सप्ताथवा कुर्याद्भागान्भैक्षस्य तस्य वै ।
तेषामन्यतमं पिण्डमादित्याय निवेदयेत् ॥ १४.११२.२३ ॥
பிச்சையை ஐந்து அல்லது ஏழு பாகங்களாகப் பிரிக்க வேண்டும்; அவற்றில் ஒரு பிண்டத்தைச் சூரியனுக்கு அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
14.112.24
ब्रह्मणे चाग्नये चैव सोमाय वरुणाय च ।
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो दद्यादन्नं यथाक्रमम् ॥ १४.११२.२४ ॥
பிரமன், அக்னி, சோமன், வருணன் மற்றும் விஸ்வதேவர்களுக்கும், முறைப்படி உணவை அளிக்க வேண்டும்.
14.112.25
अवशिष्टमथैकं तु वक्त्रमात्रं प्रकल्पयेत् ॥ १४.११२.२५ ॥
மீதமுள்ள ஒரு பகுதியை வாய்க்கு மட்டும் தயார் செய்ய வேண்டும்.
14.112.26
अङ्गुल्यग्रे स्थितं पिण्डं गायत्र्या चाभिमन्त्रयेत् ।
अङ्गुलीभिस्त्रिभिः पिण्डं प्राश्नीयात्प्राङ्मुखःक शुचिः। ॥ १४.११२.२६ ॥
விரல் நுனியில் வைத்த பிண்டத்தை காயத்ரி மந்திரத்தால் அபிமந்திரிக்க வேண்டும்; தூய்மையுடன் கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து மூன்று விரல்களால் பிண்டத்தை உண்ண வேண்டும்.
14.112.27
यथा च वर्धते सोमो ह्रसते च यथा पुनः ।
तथा पिण्डाश्च वर्धन्ते ह्रसन्ते च दिनेदिने ॥ १४.११२.२७ ॥
சந்திரன் வளர்ந்து பின்னர் தேய்வது போல, பிண்டங்களும் நாளுக்கு நாள் பெருகியும் குறைந்தும் போகின்றன.
14.112.28
त्रिकालं स्नानमस्योक्तं द्विकालमथवा सकृत् ।
ब्रह्मचारी सदा वाऽपि न च वस्त्रं प्रपीडयेत् ॥ १४.११२.२८ ॥
அவருக்கு மூன்று வேளை நீராடுதல் கூறப்பட்டுள்ளது; அல்லது இரண்டு வேளை, அல்லது ஒரு முறையும் கூறப்பட்டுள்ளது; பிரம்மசாரியாக எப்போதும் இருக்க வேண்டும்; ஆடையை பிழியக் கூடாது.
14.112.29
स्थान न दिवसं तिष्ठेद्रात्रौ वीरासनं व्रजेत् ।
भवेत्स्थण्डिलशायी वाऽप्यथा वृक्षमूलिकः ॥ १४.११२.२९ ॥
பகலில் நின்று கொண்டிருக்கக் கூடாது; இரவில் வீராசனத்தில் அமர வேண்டும். தரையில் படுப்பவனாகவோ, அல்லது மரத்தடியில் வசிப்பவனாகவோ இருக்கட்டும்.
14.112.30
वल्कलं यदि वा क्षौमं शाणं कार्पासकं तथा ।
आच्छादनं भवेत्तस्य वस्त्रार्थं पाण्डुनन्दन ॥ १४.११२.३० ॥
மரப்பட்டை ஆடையோ, பட்டு ஆடையோ, சணல் ஆடையோ, பருத்தி ஆடையோ; அவனது மேலாடை ஆடையின் நோக்கத்திற்காக இருக்கட்டும். பாண்டுவின் மகனே!
14.112.31
एवं चान्द्रायणे पूर्णे मासस्यान्ते प्रयत्नवान् ।
ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या दद्याच्चैव च दक्षिणाम् ॥ १४.११२.३१ ॥
இவ்வாறு சாந்த்ராயணம் முடிந்ததும், மாதத்தின் இறுதியில் முயற்சியுடன் இருப்பவன் பக்தியுடன் பிராமணர்களுக்கு உணவளித்து தக்ஷிணையும் கொடுக்க வேண்டும்.
14.112.32
चान्द्रायणेन चीर्णेन यत्कृतं तेन दुष्कृतम् ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव भस्मीभवति काष्ठवत् ॥ १४.११२.३२ ॥
சாந்த்ராயணத்தை நிறைவேற்றுவதால், முன் செய்த தீய செயல்கள் அனைத்தும் அதே கணத்தில் விறகைப் போல சாம்பலாகின்றன.
14.112.33
ब्रह्महत्या च गोहत्या सुवर्णस्तैन्यमेव च ।
भ्रूणहत्या सुरापानं गुरोर्दारव्यतिक्रमः ॥ १४.११२.३३ ॥
பிராமணக் கொலை, பசுக் கொலை, பொன் திருட்டு, கருக்கொலை, மதுப்பருகல், குருவின் மனைவியுடனான மீறல்;
14.112.34
एवमन्यानि पापानि पातकीयानि यानि च ।
चान्द्रायणेन नश्यन्ति वायुना पांसवो यथा ॥ १४.११२.३४ ॥
இவ்வாறே மற்ற பாவங்களும், பெரும் பாதகங்களும் எவையெல்லாம் உள்ளனவோ, அவை சாந்த்ராயணத்தால் காற்றால் தூசி அகல்வதுபோல் அழிகின்றன.
14.112.35
अनिर्दशाया गोः क्षीरमौष्ठ्रमाविकमेव च ।
मृतसूतकयोश्चान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३५ ॥
கன்று ஈன்று பத்து நாட்கள் ஆகாத பசுவின் பாலையும், ஒட்டகம், ஆடு, செம்மறியாட்டுப் பால்களையும், இறப்பு மற்றும் பிறப்புத் தீட்டின் உணவையும் உண்டவன் சாந்த்ராயணம் செய்ய வேண்டும்.
14.112.36
उपपातकिनश्चान्नं पतितान्नं तथैव च ।
शूद्रस्योच्छेषणं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३६ ॥
உபபாதகியின் உணவு, பதிதனின் உணவு, அதுபோலவே சூத்திரனின் எச்சில் உணவு ஆகியவற்றை உண்டவன் சாந்த்ராயணம் செய்ய வேண்டும்.
14.112.37
आकाशस्थं तु हस्तस्थमधः स्रस्तं तथैव च ।
परहस्तस्थितं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३७ ॥
ஆகாயத்தில் இருப்பதையும், கையில் இருப்பதையும், கீழே விழுந்ததையும், அவ்வாறே பிறர் கையில் இருப்பதையும் உண்டால் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.38
अथाग्रेधिषोरन्नं दिधिषूपपतेस्तता ।
परिवेत्तुस्तथा चान्नं परिवित्तान्नमेव च ॥ १४.११२.३८ ॥
அக்ரதிஷு உணவு, திதிஷூபதி உணவு, பரிவேத்தாவின் உணவு, அவ்வாறே பரிவித்தியின் உணவும்—இவற்றை உண்டால் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.39
कुण्डान्नं गोलकान्नं च देवलान्नं तथैव च ।
तथा पुरोहितस्यान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३९ ॥
குண்ட அன்னம், கோலக அன்னம், தேவல அன்னம், அவ்வாறே புரோஹிதரின் அன்னம்—இவற்றை உண்டால் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.40
सुराऽऽसवं विषं सर्पिर्लाक्षा लवणमेव च ।
तैलं चापि च विक्रीणन्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४० ॥
மது, ஆசவம், விஷம், நெய், அரக்கு, உப்பு, எண்ணெய் ஆகியவற்றை விற்கும் துவிஜனும் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.41
एकोद्दिष्टं तु यो भुङ्क्ते जनमध्यगतोऽपि यः ।
भिन्नभाण्डेषु यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४१ ॥
ஏகோத்திஷ்டத்தை உண்பவனும், மக்களிடையே இருந்தும் உண்பவனும், உடைந்த பாத்திரங்களில் உண்பவனுமான துவிஜன் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.42
यो भुङ्क्तेऽनुपनीतेन यो भुङ्क्ते च स्त्रिया सह ।
कन्यया सह यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४२ ॥
உபநயனம் ஆகாதவனுடன் உண்பவனும், பெண்ணுடன் உண்பவனும், கன்னியுடன் உண்பவனுமான துவிஜன் சாந்த்ராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.43
उच्छिष्टं स्थापयेद्विप्रो यो मोहाद्भोजनान्तरे ।
दद्याद्वा यदि वा मोहाद्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४३ ॥
உணவுக்கு இடையில் மயக்கத்தால் எச்சில் உணவை வைக்கும் அல்லது மயக்கத்தால் கொடுத்துவிடும் பிராமணன் சந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.44
तुम्बकोशातकं चैव पलाण्डुं गृञ्जनं तथा ।
छत्राकं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४४ ॥
சுரைக்காய், கோசாதகி, வெங்காயம், கிருஞ்சனம், காளான், பூண்டு ஆகியவற்றை உண்டால் சந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.45
द्विजः पर्युषितं चान्नं पक्वं परगृहागतम् ।
विपक्वं च तथा मांसं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४५ ॥
இருபிறப்பாளன் பழைய சோறு, பிறர் வீட்டிலிருந்து வந்த சமைத்த உணவு, நன்கு வேகாத இறைச்சி ஆகியவற்றை உண்டால் சந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.46
उदक्यया शुना वाऽपि चण्डालैर्वा द्विजोत्तमः ।
दृष्टमन्नं तु भुञ्जानो द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४६ ॥
சிறந்த இருபிறப்பாளன், மாதவிலக்குப் பெண், நாய் அல்லது சண்டாளர்களால் பார்க்கப்பட்ட உணவை உண்டால் சந்திராயண விரதம் இருக்க வேண்டும்.
14.112.47
तत्पुरा विशुद्ध्यर्थमृषिभिश्चरितं व्रतम् ।
पावनं सर्वभूतानां पुण्यं पाण्डवचोदितम् ॥ १४.११२.४७ ॥
முன்பு முனிவர்களால் தூய்மைக்காக கடைப்பிடிக்கப்பட்ட அந்த விரதம், எல்லா உயிர்களையும் தூய்மைப்படுத்தும் புண்ணியமானது; பாண்டவனால் உபதேசிக்கப்பட்டது.
14.112.48
एतेन वसवो रुद्राश्चादित्याश्च दिवं गताः ।
एतदद्य परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ १४.११२.४८ ॥
இதனால் வசுக்களும் ருத்ரர்களும் ஆதித்தியர்களும் சொர்க்கம் சென்றனர்; இன்று இது மிக ரகசியமான, தூய்மையான, பாவத்தை அழிக்கும் விரதம்.
14.112.49
यथोक्तमेतद्यः कुर्याद्द्विजः पापप्रणाशनम् ।
स दिवं याति पूतात्मा निर्मलादित्यसंनिभः ॥ १४.११२.४९ ॥
இவ்விதம் சொல்லப்பட்டபடி பாவத்தை அழிக்கும் இதனை எந்த த்விஜன் செய்கிறானோ, அவன் தூய ஆன்மாவுடன், மாசற்ற சூரியனைப் போல் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறான்.