مہابھارت · ادھیائے 14.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.112.1
चक्रायुध नमस्तेऽस्तु देवेश गरुडध्वज ।
चान्द्रायणविधिं पुण्यमाख्याहि भगवन्मम ॥ १४.११२.१ ॥
اے چکرایدھ، دیویش، گروڑدھوج، آپ کو پرنام ہے۔ اے بھگوان، مجھے پُنیہ دینے والی چاندرائن ودھی بتائیے۔
14.112.2
शृणु पाण्डव तत्वेन सर्वपापप्रणाशनम् ।
पापिनो येन शुद्ध्यन्ति तत्ते वक्ष्यामि सर्वशः ॥ १४.११२.२ ॥
اے پانڈو، سنو۔ جس سے گناہگار پاک ہوتے ہیں اور جو سب گناہوں کو مٹا دیتا ہے، وہ میں تم سے پوری طرح کہوں گا۔
14.112.3
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा चरितव्रतः ।
यथावत्कर्तुकामो वै तस्यैवं प्रथमा क्रिया ॥ १४.११२.३ ॥
برہمن، کشتری یا ویشیہ، جس نے ورت دھارن کیا ہو اور اسے ودھی کے مطابق ادا کرنا چاہتا ہو، اس کا پہلا عمل یہ ہے۔
14.112.4
शोधयेत्तु शरीरं स्वं पञ्चगव्येन यन्त्रितः ।
सशिरः कृष्णपक्षस्य ततः कुर्वीत वापनम् ॥ १४.११२.४ ॥
اپنے جسم کو پنچگویہ سے ضبط کے ساتھ پاک کرے۔ پھر کرشن پکش میں سر سمیت منڈن کرائے۔
14.112.5
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा मौञ्जीं बध्नीत मेखलाम् ।
पालाशद्ण्डमादाय ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ॥ १४.११२.५ ॥
سفید لباس پہن کر، پاک ہو کر، مونج گھاس کی میکھلا باندھے۔ پلاش کا ڈنڈا لے کر برہمچاری کے ورت میں قائم رہے۔
14.112.6
कृतोपलासः पूर्वं तु शुक्लप्रतिपदि द्विजः ।
नदीसंगमतीर्थेषु शुचौ देशे गृहेऽपि वा।
गोमयेनोपलिप्रेऽथ स्थण्डिलेऽग्निं निधापयन् ॥ १४.११२.६ ॥
دوِج کو پہلے روزہ رکھنا چاہیے۔ شکل پرتپدا کو ندی سنگم کے تیرتھوں پر، یا کسی پاک جگہ یا گھر میں، گوبر سے لیپی ہوئی ویدی پر آگ قائم کرے۔
14.112.7
आघारावाज्यभागौ च प्रणवं व्याहृतीस्तथा ।
वारुणं चैव पञ्चैव हुत्वा सर्वान्यथाक्रमम् ॥ १४.११२.७ ॥
آघار، آجیہ بھاگ، پرنو، ویاہرتیاں، واروُن اور پانچ آہوتیاں، سب کو ترتیب کے ساتھ ہوم کر کے۔
14.112.8
सत्याय विष्णवे चेति ब्रह्मर्षिभ्योऽथ ब्रह्मणे ।
विश्वेभ्यो हि च देवेभ्यः सप्रजापतये तथा ॥ १४.११२.८ ॥
ستیہ کے لیے، وشنو کے لیے، برہمرشیوں کے لیے، پھر برہما کے لیے، تمام دیوتاؤں کے لیے اور پرجاپتی کے ساتھ بھی اسی طرح۔
14.112.9
षडुक्त्वा जुहुयात्पश्चात्प्रायश्चित्ताहुतिं द्विजः ।
अतः समापयेदग्निं शान्तिं कृत्वाऽथ पौष्टिकिम् ॥ १४.११२.९ ॥
چھ منتر ادا کر کے، پھر دوِج کو پرائشچت آہوتی ہوم کرنی چاہیے۔ اس کے بعد اگنی کو مکمل کرے، شانتی کرم کر کے پھر پوشٹک کرم کرے۔
14.112.10
प्रणम्य् चाग्निं सोमं च भस्म दिग्ध्वा यथाविधि ।
नदीं गत्वा विशुद्धात्मा सोमाय वरुणाय च।
आदित्याय नमस्कृत्वा ततः स्नायात्समाहितः ॥ १४.११२.१० ॥
اگنی اور سوم کو پرنام کر کے، ودھی کے مطابق بھسم لگا کر، ندی پر جا کر، پاک دل سے، سوم، ورن اور آدتیہ کو نمسکار کر کے، پھر یکسو ہو کر غسل کرے۔
14.112.11
उत्तीर्योदकमाचम्य चासीनः पूर्वतोमुखः ।
प्राणायामं ततः कृत्वा पवित्रैरभिषेचनम् ॥ १४.११२.११ ॥
پانی سے نکل کر، آچمن کر کے، مشرق رخ بیٹھ کر، پرانایام کر کے، پھر پاک کُشا سے ابھیشیچن کرے۔
14.112.12
आचान्तस्त्वमिवीक्षेत ऊर्ध्वबाहुर्दिवाकरम् ।
कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥ १४.११२.१२ ॥
آچمن کر کے، بازو اوپر اٹھا کر سورج کو دیکھے؛ ہاتھ جوڑ کر کھڑے ہو کر پردکشنا کرے۔
14.112.13
नारायणं वा रुद्रं वा ब्रह्मणमथवाऽपि च ।
वारुणं मन्त्रमूक्तं वा प्राग्भोजनमथापि वा ॥ १४.११२.१३ ॥
نارائن، رُدر، برہما یا ورُن کا منتر پڑھے، یا کھانے سے پہلے (وہ منتر پڑھے)۔
14.112.14
वीरघ्नमृषभफं वाऽपि तथा चाप्यघमर्षणम् ।
गायत्रीं मम देवीं वा सावित्रीं वा जपेत्ततः।
शतं वाऽष्टशतं वाऽपि सहस्रमथवा परम् ॥ १४.११२.१४ ॥
ویرگھن، رشبھپھ اور اگھمرشن منتر، یا میری دیوی گایتری یا ساوتری کا جاپ کرے؛ پھر سو، ایک سو آٹھ یا ہزار بار، یا اس سے بھی زیادہ۔
14.112.15
ततो मध्याह्नकाले वै पायसं यावकं हि वा ।
पाचयित्वा प्रयत्नेन प्रयतः सुसमाहितः ॥ १४.११२.१५ ॥
پھر دوپہر کے وقت کھیر یا جَو کا دلیہ احتیاط سے پکا کر، ضبطِ نفس اور یکسوئی کے ساتھ (رہے)۔
14.112.16
पात्रं तु सुसमादाय सौवर्णं राजतं तु वा ।
ताम्रं वा मृन्मयं वापि औदुंबरमथापि वा। ॥ १४.११२.१६ ॥
برتن اچھی طرح لے کر - سونے کا، چاندی کا، تانبے کا، مٹی کا یا گُولر (اُدُمبر) کی لکڑی کا۔
14.112.17
वृक्षाणां याज्ञियानं तु पर्णैरार्द्रैरकुत्सितैः ।
पुटकेन तु गुप्तेनि चरेद्भैक्षं समाहितः ॥ १४.११२.१७ ॥
یجنیہ درختوں کے تازہ، بے عیب پتوں سے بنے ڈھکے ہوئے پتّل کے ساتھ، یکسوئی سے بھکشا کے لیے جائے۔
14.112.18
ब्राह्मणानां गृहाणां तु सप्तानां नापरं व्रजेत् ।
गोदोहमात्रं तिष्ठित्तु वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ १४.११२.१८ ॥
برہمنوں کے سات گھروں سے آگے نہ جائے؛ گائے دوہنے کے برابر وقت کھڑا رہے، زبان پر قابو رکھے اور حواس کو قابو میں رکھے۔
14.112.19
न हसेन्न च वीक्षेत नाभिभाषेत वा स्त्रियम् ॥ १४.११२.१९ ॥
نہ ہنسے، نہ دیکھے، اور نہ کسی عورت سے بات کرے۔
14.112.20
दृष्ट्वा मूत्रं पुरीषं वा चण्डालं वा रजस्वलाम् ।
पतितं च तथा श्वानमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२० ॥
پیشاب، پاخانہ، چنڈال، حائضہ عورت، پتit یا کتے کو دیکھ کر سورج کو دیکھے۔
14.112.21
यो हि पादुकमारुह्य सर्वदा प्रचरेद्द्विजः ।
तं दृष्ट्वा पापकर्माणमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२१ ॥
جو دوِج ہمیشہ کھڑاؤں پہن کر چلتا ہے، اس گناہ گار کو دیکھ کر سورج کو دیکھے۔
14.112.22
ततस्त्वावसथं प्राप्तो भिक्षां निक्षिप्य भूतले ।
प्रक्षाल्य पादावाजान्वोर्हस्तावाकूर्परं पुनः।
आचम्य वारिणा तेन वह्निं विप्रांश्च पूययेत् ॥ १४.११२.२२ ॥
پھر رہائش گاہ پہنچ کر، بھکشا زمین پر رکھ کر، گھٹنوں تک پاؤں اور کہنیوں تک ہاتھ دھو کر، اسی پانی سے آچمن کر کے آگ اور برہمنوں کو پاک کرے۔
14.112.23
पञ्च सप्ताथवा कुर्याद्भागान्भैक्षस्य तस्य वै ।
तेषामन्यतमं पिण्डमादित्याय निवेदयेत् ॥ १४.११२.२३ ॥
بھکشا کے پانچ یا سات حصے کرے؛ ان میں سے ایک پنڈ آدتیہ کو پیش کرے۔
14.112.24
ब्रह्मणे चाग्नये चैव सोमाय वरुणाय च ।
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो दद्यादन्नं यथाक्रमम् ॥ १४.११२.२४ ॥
برہما، اگنی، سوم، ورن اور وشوے دیووں کو بھی ترتیب کے مطابق انّ دے۔
14.112.25
अवशिष्टमथैकं तु वक्त्रमात्रं प्रकल्पयेत् ॥ १४.११२.२५ ॥
اور باقی ایک حصہ صرف منہ کے لیے تیار کرے۔
14.112.26
अङ्गुल्यग्रे स्थितं पिण्डं गायत्र्या चाभिमन्त्रयेत् ।
अङ्गुलीभिस्त्रिभिः पिण्डं प्राश्नीयात्प्राङ्मुखःक शुचिः। ॥ १४.११२.२६ ॥
انگلی کے سرے پر رکھے پنڈ کو گایتری سے منتر پڑھے، اور پاک ہو کر مشرق رخ بیٹھ کر تین انگلیوں سے پنڈ کھائے۔
14.112.27
यथा च वर्धते सोमो ह्रसते च यथा पुनः ।
तथा पिण्डाश्च वर्धन्ते ह्रसन्ते च दिनेदिने ॥ १४.११२.२७ ॥
جیسے چاند بڑھتا ہے اور پھر گھٹتا ہے، ویسے ہی پنڈ بھی دن بہ دن بڑھتے اور گھٹتے ہیں۔
14.112.28
त्रिकालं स्नानमस्योक्तं द्विकालमथवा सकृत् ।
ब्रह्मचारी सदा वाऽपि न च वस्त्रं प्रपीडयेत् ॥ १४.११२.२८ ॥
اس کے لیے تین وقت غسل بیان ہوا ہے، یا دو وقت، یا ایک بار بھی؛ برہمچاری ہو کر ہمیشہ رہے اور کپڑا نہ نچوڑے۔
14.112.29
स्थान न दिवसं तिष्ठेद्रात्रौ वीरासनं व्रजेत् ।
भवेत्स्थण्डिलशायी वाऽप्यथा वृक्षमूलिकः ॥ १४.११२.२९ ॥
دن میں کھڑا نہ رہے؛ رات کو ویراسن اختیار کرے۔ وہ زمین پر سونے والا ہو، یا درخت کی جڑ میں رہنے والا ہو۔
14.112.30
वल्कलं यदि वा क्षौमं शाणं कार्पासकं तथा ।
आच्छादनं भवेत्तस्य वस्त्रार्थं पाण्डुनन्दन ॥ १४.११२.३० ॥
چھال کا کپڑا ہو، یا ریشم، یا کتان، یا سوتی کپڑا؛ اس کا اوڑھنا لباس کے طور پر ہو۔ اے پانڈو کے بیٹے!
14.112.31
एवं चान्द्रायणे पूर्णे मासस्यान्ते प्रयत्नवान् ।
ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या दद्याच्चैव च दक्षिणाम् ॥ १४.११२.३१ ॥
اس طرح چاندراین مکمل ہونے پر، مہینے کے آخر میں کوشش کرنے والا شخص عقیدت سے برہمنوں کو کھانا کھلائے اور دکشنا بھی دے۔
14.112.32
चान्द्रायणेन चीर्णेन यत्कृतं तेन दुष्कृतम् ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव भस्मीभवति काष्ठवत् ॥ १४.११२.३२ ॥
چاندراین کے مکمل کرنے سے جو بھی گناہ پہلے کیا گیا ہو، وہ سب اسی لمحے لکڑی کی طرح راکھ ہو جاتا ہے۔
14.112.33
ब्रह्महत्या च गोहत्या सुवर्णस्तैन्यमेव च ।
भ्रूणहत्या सुरापानं गुरोर्दारव्यतिक्रमः ॥ १४.११२.३३ ॥
برہمن کا قتل، گائے کا قتل، سونے کی چوری، جنین کا قتل، شراب نوشی اور استاد کی بیوی کے ساتھ تجاوز—
14.112.34
एवमन्यानि पापानि पातकीयानि यानि च ।
चान्द्रायणेन नश्यन्ति वायुना पांसवो यथा ॥ १४.११२.३४ ॥
اسی طرح دوسرے گناہ اور جو بھی سنگین پاتک ہیں، وہ چاندراین سے ایسے ہی ختم ہو جاتے ہیں جیسے ہوا سے گرد اڑ جاتی ہے۔
14.112.35
अनिर्दशाया गोः क्षीरमौष्ठ्रमाविकमेव च ।
मृतसूतकयोश्चान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३५ ॥
دس دن سے کم عمر کی گائے کا دودھ، اونٹ اور بھیڑ بکری کا دودھ، اور موت و پیدائش کے سوتک کا کھانا کھا کر چاندراین کرنا چاہیے۔
14.112.36
उपपातकिनश्चान्नं पतितान्नं तथैव च ।
शूद्रस्योच्छेषणं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३६ ॥
اپاتکی کا کھانا، پتت کا کھانا، اور اسی طرح شودر کا جھوٹا کھانا کھا کر چاندراین کرنا چاہیے۔
14.112.37
आकाशस्थं तु हस्तस्थमधः स्रस्तं तथैव च ।
परहस्तस्थितं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३७ ॥
آسمان میں رکھا ہوا، ہاتھ میں رکھا ہوا، نیچے گرا ہوا اور اسی طرح دوسرے کے ہاتھ میں رکھا ہوا کھانا کھا کر چاندرائن ورت کرے۔
14.112.38
अथाग्रेधिषोरन्नं दिधिषूपपतेस्तता ।
परिवेत्तुस्तथा चान्नं परिवित्तान्नमेव च ॥ १४.११२.३८ ॥
اگریدھی کا کھانا، دِدھِشو پتی کا کھانا، پریویتا کا کھانا اور اسی طرح پریویتّی کا کھانا کھا کر چاندرائن ورت کرے۔
14.112.39
कुण्डान्नं गोलकान्नं च देवलान्नं तथैव च ।
तथा पुरोहितस्यान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३९ ॥
کنڈان٘ن، گولکان٘ن، دیوالان٘ن اور اسی طرح پروہت کا کھانا کھا کر چاندرائن ورت کرے۔
14.112.40
सुराऽऽसवं विषं सर्पिर्लाक्षा लवणमेव च ।
तैलं चापि च विक्रीणन्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४० ॥
شراب، آسو، زہر، گھی، لاکھ، نمک اور تیل بیچنے والا دویج بھی چاندرائن ورت کرے۔
14.112.41
एकोद्दिष्टं तु यो भुङ्क्ते जनमध्यगतोऽपि यः ।
भिन्नभाण्डेषु यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४१ ॥
جو ایکودِشٹ کا کھانا کھاتا ہے، جو لوگوں کے درمیان رہتے ہوئے بھی کھاتا ہے، اور جو ٹوٹے برتنوں میں کھاتا ہے—ایسا دویج چاندرائن ورت کرے۔
14.112.42
यो भुङ्क्तेऽनुपनीतेन यो भुङ्क्ते च स्त्रिया सह ।
कन्यया सह यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४२ ॥
جو غیر اپنیت کے ساتھ کھاتا ہے، جو عورت کے ساتھ کھاتا ہے، اور جو کنیا کے ساتھ کھاتا ہے—ایسا دویج چاندرائن ورت کرے۔
14.112.43
उच्छिष्टं स्थापयेद्विप्रो यो मोहाद्भोजनान्तरे ।
दद्याद्वा यदि वा मोहाद्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४३ ॥
جو برہمن کھانے کے درمیان فریب یا بے خیالی میں جوٹھا کھانا رکھ دے یا وہ دے دے، اسے چاندرائن ورت کرنا چاہیے۔
14.112.44
तुम्बकोशातकं चैव पलाण्डुं गृञ्जनं तथा ।
छत्राकं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४४ ॥
کدو، کوشاتکی، پیاز، گرنجن، کھمبی اور لہسن کھا کر چاندرائن ورت کرنا چاہیے۔
14.112.45
द्विजः पर्युषितं चान्नं पक्वं परगृहागतम् ।
विपक्वं च तथा मांसं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४५ ॥
دویج اگر باسی اناج، دوسرے کے گھر سے آیا ہوا پکا کھانا اور ادھ پکا گوشت کھائے تو اسے چاندرائن ورت کرنا چاہیے۔
14.112.46
उदक्यया शुना वाऽपि चण्डालैर्वा द्विजोत्तमः ।
दृष्टमन्नं तु भुञ्जानो द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४६ ॥
اگر اعلیٰ دویج حیض والی عورت، کتے یا چانڈالوں کے دیکھے ہوئے اناج کو کھائے تو اسے چاندرائن ورت کرنا چاہیے۔
14.112.47
तत्पुरा विशुद्ध्यर्थमृषिभिश्चरितं व्रतम् ।
पावनं सर्वभूतानां पुण्यं पाण्डवचोदितम् ॥ १४.११२.४७ ॥
قدیم زمانے میں رشیوں نے پاکیزگی کے لیے جو ورت کیا تھا، وہ تمام مخلوقات کو پاک کرنے والا اور ثواب دینے والا ہے، جس کا حکم پانڈو نے دیا تھا۔
14.112.48
एतेन वसवो रुद्राश्चादित्याश्च दिवं गताः ।
एतदद्य परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ १४.११२.४८ ॥
اسی سے وسو، رُدر اور آدتیہ سورگ کو گئے؛ یہ آج پرم گُہیہ، پوتر اور پاپ ناشک ورت ہے۔
14.112.49
यथोक्तमेतद्यः कुर्याद्द्विजः पापप्रणाशनम् ।
स दिवं याति पूतात्मा निर्मलादित्यसंनिभः ॥ १४.११२.४९ ॥
جو دوِج اس گناہ کو مٹانے والے عمل کو، جیسا کہا گیا، انجام دیتا ہے، وہ پاک نفس ہو کر بے داغ سورج کی مانند سوَرگ کو جاتا ہے۔