Mahābhārata · Adhyāya 14.112
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.112.1
चक्रायुध नमस्तेऽस्तु देवेश गरुडध्वज ।
चान्द्रायणविधिं पुण्यमाख्याहि भगवन्मम ॥ १४.११२.१ ॥
Verehrung dir, Diskusträger, Herr der Götter, Garuḍa-Banner. O Erhabener, lehre mich das verdienstvolle Gesetz der Mondbuße.
14.112.2
शृणु पाण्डव तत्वेन सर्वपापप्रणाशनम् ।
पापिनो येन शुद्ध्यन्ति तत्ते वक्ष्यामि सर्वशः ॥ १४.११२.२ ॥
Höre, o Pāṇḍava: Ich werde dir vollständig und dem Wesen nach sagen, was alle Sünden vernichtet und wodurch Sünder gereinigt werden.
14.112.3
ब्राह्मणः क्षत्रियो वाऽपि वैश्यो वा चरितव्रतः ।
यथावत्कर्तुकामो वै तस्यैवं प्रथमा क्रिया ॥ १४.११२.३ ॥
Ein Brahmane, Kṣatriya oder Vaiśya, der ein Gelübde auf sich genommen hat und es gebührend ausführen will: Dies ist für ihn die erste Handlung.
14.112.4
शोधयेत्तु शरीरं स्वं पञ्चगव्येन यन्त्रितः ।
सशिरः कृष्णपक्षस्य ततः कुर्वीत वापनम् ॥ १४.११२.४ ॥
Gezügelt soll er seinen eigenen Leib mit den fünf Produkten der Kuh reinigen; danach soll er in der dunklen Monatshälfte das Haupt scheren lassen.
14.112.5
शुक्लवासाः शुचिर्भूत्वा मौञ्जीं बध्नीत मेखलाम् ।
पालाशद्ण्डमादाय ब्रह्मचारिव्रते स्थितः ॥ १४.११२.५ ॥
In weißen Gewändern und gereinigt soll er einen Gürtel aus Muñja-Gras binden; ein Stäbchen aus Palāśa-Holz nehmend, soll er im Gelübde des zölibatären Schülers verharren.
14.112.6
कृतोपलासः पूर्वं तु शुक्लप्रतिपदि द्विजः ।
नदीसंगमतीर्थेषु शुचौ देशे गृहेऽपि वा।
गोमयेनोपलिप्रेऽथ स्थण्डिलेऽग्निं निधापयन् ॥ १४.११२.६ ॥
Der Zweimalgeborene, der zuvor gefastet hat, soll am ersten Tag der hellen Monatshälfte an Flussmündungen und heiligen Furten, oder an einem reinen Ort oder im Haus, das Feuer auf einer mit Kuhdung bestrichenen Erhöhung entzünden.
14.112.7
आघारावाज्यभागौ च प्रणवं व्याहृतीस्तथा ।
वारुणं चैव पञ्चैव हुत्वा सर्वान्यथाक्रमम् ॥ १४.११२.७ ॥
Nachdem man in der richtigen Reihenfolge die Schmelzbutter-Spenden, die beiden Ājya-Anteile, die Silbe Oṃ, die Vyāhṛtis, das Varuṇa-Opfer und die fünf Opfergaben dargebracht hat.
14.112.8
सत्याय विष्णवे चेति ब्रह्मर्षिभ्योऽथ ब्रह्मणे ।
विश्वेभ्यो हि च देवेभ्यः सप्रजापतये तथा ॥ १४.११२.८ ॥
Dem Satya, dem Viṣṇu, den brahmanischen Weisen, dann Brahmā, allen Göttern und ebenso Prajāpati.
14.112.9
षडुक्त्वा जुहुयात्पश्चात्प्रायश्चित्ताहुतिं द्विजः ।
अतः समापयेदग्निं शान्तिं कृत्वाऽथ पौष्टिकिम् ॥ १४.११२.९ ॥
Nachdem er sechs Mantras rezitiert hat, soll der Zweimalgeborene danach das Sühneopfer darbringen. Dann soll er das Feuer abschließen, das Beschwichtigungsritual und danach das Wohlstandsritual vollziehen.
14.112.10
प्रणम्य् चाग्निं सोमं च भस्म दिग्ध्वा यथाविधि ।
नदीं गत्वा विशुद्धात्मा सोमाय वरुणाय च।
आदित्याय नमस्कृत्वा ततः स्नायात्समाहितः ॥ १४.११२.१० ॥
Nachdem er sich vor Agni und Soma verneigt und sich gemäß der Vorschrift mit Asche bestrichen hat, soll er mit gereinigtem Sinn zum Fluss gehen; nachdem er Soma, Varuṇa und der Sonne Ehrerbietung erwiesen hat, soll er dann mit gesammeltem Geist baden.
14.112.11
उत्तीर्योदकमाचम्य चासीनः पूर्वतोमुखः ।
प्राणायामं ततः कृत्वा पवित्रैरभिषेचनम् ॥ १४.११२.११ ॥
Nachdem er aus dem Wasser gestiegen ist und einen Schluck Wasser getrunken hat, soll er nach Osten gewandt sitzen, danach die Atemkontrolle üben und sich mit den reinigenden Gräsern besprengen.
14.112.12
आचान्तस्त्वमिवीक्षेत ऊर्ध्वबाहुर्दिवाकरम् ।
कृताञ्जलिपुटः स्थित्वा कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥ १४.११२.१२ ॥
Nachdem er einen Schluck Wasser getrunken hat, soll er mit erhobenen Armen die Sonne betrachten; stehend, mit gefalteten Händen, soll er dann die Umkreisung vollziehen.
14.112.13
नारायणं वा रुद्रं वा ब्रह्मणमथवाऽपि च ।
वारुणं मन्त्रमूक्तं वा प्राग्भोजनमथापि वा ॥ १४.११२.१३ ॥
Er möge das Mantra Nārāyaṇas, Rudras, Brahmās oder Varuṇas rezitieren, oder das Mantra vor der Mahlzeit.
14.112.14
वीरघ्नमृषभफं वाऽपि तथा चाप्यघमर्षणम् ।
गायत्रीं मम देवीं वा सावित्रीं वा जपेत्ततः।
शतं वाऽष्टशतं वाऽपि सहस्रमथवा परम् ॥ १४.११२.१४ ॥
Er möge die Mantras Vīraghna, Ṛṣabhaphaṃ und Aghamarṣaṇa oder meine Göttin Gāyatrī oder Sāvitrī rezitieren; dann hundert, hundertacht oder tausendmal, oder mehr.
14.112.15
ततो मध्याह्नकाले वै पायसं यावकं हि वा ।
पाचयित्वा प्रयत्नेन प्रयतः सुसमाहितः ॥ १४.११२.१५ ॥
Dann, zur Mittagszeit, möge er, nachdem er Milchreis oder Gerstenbrei sorgfältig gekocht hat, beherrscht und wohl gesammelten Geistes sein.
14.112.16
पात्रं तु सुसमादाय सौवर्णं राजतं तु वा ।
ताम्रं वा मृन्मयं वापि औदुंबरमथापि वा। ॥ १४.११२.१६ ॥
Nachdem er ein Gefäß gut genommen hat — aus Gold, Silber, Kupfer, Ton oder Udumbara-(Feigen-)Holz.
14.112.17
वृक्षाणां याज्ञियानं तु पर्णैरार्द्रैरकुत्सितैः ।
पुटकेन तु गुप्तेनि चरेद्भैक्षं समाहितः ॥ १४.११२.१७ ॥
Er möge gesammelt um Almosen gehen, mit einem bedeckten Becher aus frischen, makellosen Blättern von Opferbäumen.
14.112.18
ब्राह्मणानां गृहाणां तु सप्तानां नापरं व्रजेत् ।
गोदोहमात्रं तिष्ठित्तु वाग्यतः संयतेन्द्रियः ॥ १४.११२.१८ ॥
Er möge nicht über sieben Brahmanenhäuser hinausgehen; er stehe so lange, wie man eine Kuh melkt, schweigsam in der Rede und mit beherrschten Sinnen.
14.112.19
न हसेन्न च वीक्षेत नाभिभाषेत वा स्त्रियम् ॥ १४.११२.१९ ॥
Er soll weder lachen, noch schauen, noch zu einer Frau sprechen.
14.112.20
दृष्ट्वा मूत्रं पुरीषं वा चण्डालं वा रजस्वलाम् ।
पतितं च तथा श्वानमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२० ॥
Hat er Urin oder Kot, einen Caṇḍāla, eine menstruierende Frau, einen Gefallenen oder einen Hund gesehen, soll er auf die Sonne blicken.
14.112.21
यो हि पादुकमारुह्य सर्वदा प्रचरेद्द्विजः ।
तं दृष्ट्वा पापकर्माणमादित्यमवलोकयेत् ॥ १४.११२.२१ ॥
Hat er jenen Zweimalgeborenen gesehen, der stets in Sandalen umhergeht, diesen Sünder, soll er auf die Sonne blicken.
14.112.22
ततस्त्वावसथं प्राप्तो भिक्षां निक्षिप्य भूतले ।
प्रक्षाल्य पादावाजान्वोर्हस्तावाकूर्परं पुनः।
आचम्य वारिणा तेन वह्निं विप्रांश्च पूययेत् ॥ १४.११२.२२ ॥
Dann, nachdem er zu seiner Wohnung gelangt ist und das Almosen auf den Boden gelegt hat, soll er Füße bis zu den Knien und Hände bis zu den Ellbogen waschen, mit jenem Wasser Āchamana vollziehen und Feuer und Brahmanen reinigen.
14.112.23
पञ्च सप्ताथवा कुर्याद्भागान्भैक्षस्य तस्य वै ।
तेषामन्यतमं पिण्डमादित्याय निवेदयेत् ॥ १४.११२.२३ ॥
Er soll jenes Almosen in fünf oder sieben Teile teilen und eine jener Speiseballen der Sonne darbringen.
14.112.24
ब्रह्मणे चाग्नये चैव सोमाय वरुणाय च ।
विश्वेभ्यश्चैव देवेभ्यो दद्यादन्नं यथाक्रमम् ॥ १४.११२.२४ ॥
Er soll der Reihe nach Speise geben: Brahmā, Agni, Soma, Varuṇa und ebenso den Viśvadevas.
14.112.25
अवशिष्टमथैकं तु वक्त्रमात्रं प्रकल्पयेत् ॥ १४.११२.२५ ॥
Und den übrigen einen Anteil soll er nur für den Mund bereiten.
14.112.26
अङ्गुल्यग्रे स्थितं पिण्डं गायत्र्या चाभिमन्त्रयेत् ।
अङ्गुलीभिस्त्रिभिः पिण्डं प्राश्नीयात्प्राङ्मुखःक शुचिः। ॥ १४.११२.२६ ॥
Den auf der Fingerspitze liegenden Kloß soll er mit der Gāyatrī weihen und, rein und nach Osten gewandt, mit drei Fingern essen.
14.112.27
यथा च वर्धते सोमो ह्रसते च यथा पुनः ।
तथा पिण्डाश्च वर्धन्ते ह्रसन्ते च दिनेदिने ॥ १४.११२.२७ ॥
So wie der Mond wächst und dann wieder abnimmt, so wachsen und schwinden die Klöße Tag für Tag.
14.112.28
त्रिकालं स्नानमस्योक्तं द्विकालमथवा सकृत् ।
ब्रह्मचारी सदा वाऽपि न च वस्त्रं प्रपीडयेत् ॥ १४.११२.२८ ॥
Für ihn ist das Bad dreimal vorgeschrieben, oder zweimal, oder auch nur einmal; er soll stets Brahmacārin bleiben und das Gewand nicht auswringen.
14.112.29
स्थान न दिवसं तिष्ठेद्रात्रौ वीरासनं व्रजेत् ।
भवेत्स्थण्डिलशायी वाऽप्यथा वृक्षमूलिकः ॥ १४.११२.२९ ॥
Am Tag soll er nicht stehen bleiben; in der Nacht soll er die Heldenhaltung einnehmen. Er sei einer, der auf dem bloßen Boden schläft, oder einer, der am Fuß eines Baumes wohnt.
14.112.30
वल्कलं यदि वा क्षौमं शाणं कार्पासकं तथा ।
आच्छादनं भवेत्तस्य वस्त्रार्थं पाण्डुनन्दन ॥ १४.११२.३० ॥
Ob Rindenstoff, Seide, Hanf oder Baumwolle – seine Hülle diene als Gewand, o Sohn des Pāṇḍu!
14.112.31
एवं चान्द्रायणे पूर्णे मासस्यान्ते प्रयत्नवान् ।
ब्राह्मणान्भोजयेद्भक्त्या दद्याच्चैव च दक्षिणाम् ॥ १४.११२.३१ ॥
So soll der Eifrige, wenn die Mondbußübung (cāndrāyaṇa) vollendet ist, am Monatsende die Brahmanen mit Hingabe speisen und ihnen auch Dakṣiṇā geben.
14.112.32
चान्द्रायणेन चीर्णेन यत्कृतं तेन दुष्कृतम् ।
तत्सर्वं तत्क्षणादेव भस्मीभवति काष्ठवत् ॥ १४.११२.३२ ॥
Jede Missetat, die zuvor begangen wurde, wird durch die vollzogene Mondbußübung (cāndrāyaṇa) im selben Augenblick zu Asche, wie Holz.
14.112.33
ब्रह्महत्या च गोहत्या सुवर्णस्तैन्यमेव च ।
भ्रूणहत्या सुरापानं गुरोर्दारव्यतिक्रमः ॥ १४.११२.३३ ॥
die Tötung eines Brahmanen, die Tötung einer Kuh, der Diebstahl von Gold, die Tötung eines Embryos, das Trinken von Branntwein und der Ehebruch mit der Frau des Lehrers—
14.112.34
एवमन्यानि पापानि पातकीयानि यानि च ।
चान्द्रायणेन नश्यन्ति वायुना पांसवो यथा ॥ १४.११२.३४ ॥
Ebenso werden andere Sünden und alle schweren Vergehen durch die Mondbußübung vernichtet, wie Staub vom Wind verweht wird.
14.112.35
अनिर्दशाया गोः क्षीरमौष्ठ्रमाविकमेव च ।
मृतसूतकयोश्चान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३५ ॥
Wer Milch einer Kuh, die noch nicht zehn Tage gekalbt hat, Milch von Kamelen, Schafen oder Ziegen oder Speise unter der Unreinheit durch Tod oder Geburt gegessen hat, soll die Mondbußübung vollziehen.
14.112.36
उपपातकिनश्चान्नं पतितान्नं तथैव च ।
शूद्रस्योच्छेषणं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३६ ॥
Wer die Speise eines Lästerers von Nebensünden, die eines Gefallenen und ebenso die Reste eines Śūdra gegessen hat, soll die Mondbußübung vollziehen.
14.112.37
आकाशस्थं तु हस्तस्थमधः स्रस्तं तथैव च ।
परहस्तस्थितं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३७ ॥
Wer Speise isst, die in der Luft, in der Hand, herabgefallen oder ebenso in der Hand eines anderen ist, soll die Mondbuße (cāndrāyaṇa) vollziehen.
14.112.38
अथाग्रेधिषोरन्नं दिधिषूपपतेस्तता ।
परिवेत्तुस्तथा चान्नं परिवित्तान्नमेव च ॥ १४.११२.३८ ॥
Wer die Speise des agredhi, des didhiṣūpati, des parivettṛ und ebenso des parivitti isst, soll die Mondbuße vollziehen.
14.112.39
कुण्डान्नं गोलकान्नं च देवलान्नं तथैव च ।
तथा पुरोहितस्यान्नं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.३९ ॥
Wer die Speise eines kuṇḍa, eines golaka, eines devala und ebenso des Hauspriesters isst, soll die Mondbuße vollziehen.
14.112.40
सुराऽऽसवं विषं सर्पिर्लाक्षा लवणमेव च ।
तैलं चापि च विक्रीणन्द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४० ॥
Ein zweimal Geborener, der Schnaps, gegorenes Getränk, Gift, Butterschmalz, Lack, Salz oder Öl verkauft, soll die Mondbuße vollziehen.
14.112.41
एकोद्दिष्टं तु यो भुङ्क्ते जनमध्यगतोऽपि यः ।
भिन्नभाण्डेषु यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४१ ॥
Ein zweimal Geborener, der Speise isst, die für eine einzelne Person bestimmt ist (ekoddiṣṭa), der inmitten von Menschen isst und der aus zerbrochenen Gefäßen isst, soll die Mondbuße vollziehen.
14.112.42
यो भुङ्क्तेऽनुपनीतेन यो भुङ्क्ते च स्त्रिया सह ।
कन्यया सह यो भुङ्क्ते द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४२ ॥
Ein zweimal Geborener, der mit einem Nicht-Initiierten (anupanīta) isst, der mit einer Frau isst und der mit einem unverheirateten Mädchen isst, soll die Mondbuße vollziehen.
14.112.43
उच्छिष्टं स्थापयेद्विप्रो यो मोहाद्भोजनान्तरे ।
दद्याद्वा यदि वा मोहाद्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४३ ॥
Ein Brahmane, der aus Verblendung Speisereste zwischen den Mahlzeiten stehen lässt oder sie aus Verblendung weggibt, soll das Mondbußgelübde Cāndrāyaṇa vollziehen.
14.112.44
तुम्बकोशातकं चैव पलाण्डुं गृञ्जनं तथा ।
छत्राकं लशुनं चैव भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४४ ॥
Wer Kürbis, Kośātaka, Zwiebel, Gṛñjana, Pilz oder Knoblauch gegessen hat, soll das Mondbußgelübde Cāndrāyaṇa vollziehen.
14.112.45
द्विजः पर्युषितं चान्नं पक्वं परगृहागतम् ।
विपक्वं च तथा मांसं भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४५ ॥
Ein Zweimalgeborener, der altes Essen, gekochte Speisen aus fremdem Haus oder schlecht gegartes Fleisch isst, soll das Mondbußgelübde Cāndrāyaṇa vollziehen.
14.112.46
उदक्यया शुना वाऽपि चण्डालैर्वा द्विजोत्तमः ।
दृष्टमन्नं तु भुञ्जानो द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् ॥ १४.११२.४६ ॥
Wenn der Beste unter den Zweimalgeborenen Speise isst, die von einer menstruierenden Frau, einem Hund oder Caṇḍālas gesehen wurde, soll er das Mondbußgelübde Cāndrāyaṇa vollziehen.
14.112.47
तत्पुरा विशुद्ध्यर्थमृषिभिश्चरितं व्रतम् ।
पावनं सर्वभूतानां पुण्यं पाण्डवचोदितम् ॥ १४.११२.४७ ॥
Dieses Gelübde, das die Weisen einst zur Reinigung übten, reinigt alle Wesen und bringt Verdienst; es wurde vom Pāṇḍava verkündet.
14.112.48
एतेन वसवो रुद्राश्चादित्याश्च दिवं गताः ।
एतदद्य परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम् ॥ १४.११२.४८ ॥
Dadurch gelangten die Vasus, Rudras und Ādityas zum Himmel; dies ist heute das höchste Geheimnis, rein und sündentilgend.
14.112.49
यथोक्तमेतद्यः कुर्याद्द्विजः पापप्रणाशनम् ।
स दिवं याति पूतात्मा निर्मलादित्यसंनिभः ॥ १४.११२.४९ ॥
Der Dvija, der dieses sündenvernichtende Ritual genau so vollzieht, wie es gesagt wurde, geht mit gereinigter Seele zum Himmel, leuchtend wie die makellose Sonne.