மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.113.1
केशवेनैवमुक्ते तु चान्द्रायणविधिक्रमे ।
अपृच्छत्पुनरन्यांश्च धर्मान्धर्मात्मजो नृप ॥ १४.११३.१ ॥
கேசவன் இவ்வாறு சொன்னபின், சாந்த்ராயண விதியின் வரிசை குறித்து, தர்மனின் மகன் அரசே, மீண்டும் பிற தர்மங்களைப் பற்றிக் கேட்டான்.
14.113.2
सर्वभूतपते श्रीमन्सर्वभूतनमस्कृत ।
सर्वभूतहितं धर्मं सर्वज्ञ कथयस्व नः ॥ १४.११३.२ ॥
அனைத்து உயிர்களின் தலைவரே, ஸ்ரீமானே, அனைத்து உயிர்களாலும் வணங்கப்படுபவரே, சர்வஜ்ஞரே, அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை தரும் தர்மத்தை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.113.3
यद्दरिद्रजनस्यापि स्वर्ग्यं सुखकरं भवेत् ।
सर्वपापप्रशमनं तच्छृणुष्व युधिष्टिर ॥ १४.११३.३ ॥
ஏழை மனிதனுக்கும் கூட சொர்க்கத்தைத் தந்து இன்பம் அளிப்பதும், அனைத்துப் பாவங்களையும் போக்குவதுமான அதை, யுதிஷ்டிரா, கேள்.
14.113.4
कार्तिकाद्यास्तु ये मासा द्वादशैव प्रकीर्तिताः ।
तेष्वेकबुक्तनिमः सर्वेषामुच्यते मया ॥ १४.११३.४ ॥
கார்த்திகை முதலாகச் சொல்லப்பட்ட பன்னிரண்டு மாதங்களிலும், ஒரு வேளை உணவு உண்ணும் நோன்பைப் போன்றதை நான் அனைவருக்கும் சொல்கிறேன்.
14.113.5
कार्तिके यस्तु वै मासे नन्दायां संयतेन्द्रियः ।
एकभुक्तेन मद्भक्तो मासमेकं तु वर्तते ॥ १४.११३.५ ॥
கார்த்திகை மாதத்தில், நந்தா திதியில், புலன்களை அடக்கி, என் பக்தனாக, ஒரு வேளை உண்டு ஒரு மாதம் கழிப்பவன்.
14.113.6
जलं वा न पिबेन्मासे नान्तरं भोजनात्परम् ।
आदित्यरूपं मां नित्यमर्चयन्सुसमाहितः ॥ १४.११३.६ ॥
ஒரு மாதம் தண்ணீரும் குடிக்கக் கூடாது, உணவுக்கு இடையில் வேறெதுவும் உண்ணக் கூடாது; சூரிய வடிவான என்னை எப்போதும் வழிபட்டு, மிகுந்த ஒருமனத்துடன் இருக்க வேண்டும்.
14.113.7
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रान्दक्षिणां सम्प्रदाय च ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.७ ॥
விரதத்தின் முடிவில் அந்தணர்களுக்கு உணவளித்து தட்சிணை வழங்க வேண்டும்; கோபமும் பேராசையும் நீங்கியவனாக, அதன் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.8
विधिवत्कपिलादाने यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य सूर्यकलोके महीयते।
ततश्चापि च्युतः कालात्पुरुषेषूपजायते ॥ १४.११३.८ ॥
முறைப்படி கபிலா பசுவை தானம் செய்வதில் சொல்லப்பட்ட புண்ணியத்தை அடைந்து, சூரிய உலகில் மதிக்கப்படுகிறான்; பின்னர் காலக்கிரமத்தில் வீழ்ந்து மனிதர்களிடையே பிறக்கிறான்.
14.113.9
मार्गशीर्षं तु यो मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
कामं क्रोधं च लोभं च परित्यज्य यथाविधि ॥ १४.११३.९ ॥
மார்கசீர்ஷ மாதம் முழுவதும் ஒருவேளை மட்டும் உண்டு வாழ்பவன், ஆசை, கோபம், பேராசை ஆகியவற்றை முறைப்படி விட்டுவிடுகிறான்.
14.113.10
स्नात्वा चादित्यरूपं मामर्ययेन्नियतेन्द्रियः ।
जपेच्चैव च गायत्रीं मामिकां वाग्यतेन्द्रियः ॥ १४.११३.१० ॥
குளித்து, புலன்களை அடக்கி, சூரிய வடிவமான என்னை வழிபட வேண்டும்; பேச்சையும் புலன்களையும் கட்டுப்படுத்தி, என்னுடைய காயத்ரியை ஜபிக்க வேண்டும்.
14.113.11
मासे परिसमाप्ते तु भोजयित्वा द्विजाञ्शुचिः ।
तानर्चयति मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.११ ॥
மாதம் முடிந்ததும், தூய்மையுடன் அந்தணர்களுக்கு உணவளித்து, என் பக்தியுடன் அவர்களை வணங்க வேண்டும்; அதன் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.12
अग्निहोत्रे कृते पुण्यमाहिताग्नेस्तु यद्भवेत् ।
तत्पुण्यं फलमासाद्य योनेनांऽबरशोभिना।
सह सप्तर्षिलोकेषु यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.११३.१२ ॥
அக்னிஹோத்ரம் செய்யும்போது, ஆஹிதாக்னியாளனுக்குரிய புண்ணியம் எதுவோ, அந்தப் புண்ணியப் பலனை அடைந்து… வானத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட (…) உடன், சப்தரிஷி உலகங்களில், விரும்பியபடி, சுகமாக.
14.113.13
ततश्चापि च्युतः कालाद्धरिवर्षेषु जायते ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा राजा पश्चाद्भविष्यति ॥ १४.११३.१३ ॥
பின்பு காலத்தால் வீழ்ந்து அவன் ஹரிவர்ஷ நாடுகளில் பிறக்கிறான். அங்கே விருப்பம்போல் விளையாடி, பின்னர் அரசனாவான்.
14.113.14
क्षिपेदेवमेकभुक्तेन यो नरः ।
अर्चयन्नेव मां नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.११३.१४ ॥
இவ்வாறு ஒருமுறை மட்டும் உண்டு, எப்போதும் என்னை வழிபட்டு, உள்ளத்தை என்னிடம் நிலைநிறுத்தும் மனிதன் [...]
14.113.15
अहिंसासत्यसहितः क्रोधहर्षविवर्जितः ।
एवं युक्तस्य राजेन्द्र शृणु यत्फलमुत्तमम् ॥ १४.११३.१५ ॥
அகிம்சையும் வாய்மையும் கொண்டவனும், கோபமும் மகிழ்ச்சியும் அற்றவனுமான இவ்வாறு நிலைத்தவனின் உயர்ந்த பலனைக் கேள், அரசர்களின் தலைவனே.
14.113.16
विप्रातिथ्यसहस्रेषु यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.१६ ॥
பிராமணர்களுக்கு ஆயிரம் விருந்தோம்பல்களில் எது புண்ணியம் என்று சொல்லப்பட்டதோ, அந்தப் புண்ணியத்தைப் பெற்று அவன் இந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
14.113.17
अवतीर्णस्ततः कालादिलावर्षेषु जायते ।
तत्र स्थित्वा चिरं कालमस्मिन्विप्रो भविष्यति ॥ १४.११३.१७ ॥
பின்பு காலத்தால் இறங்கி இளாவர்ஷ நாடுகளில் பிறக்கிறான். அங்கே நெடுங்காலம் வாழ்ந்து, அவன் பிராமணனாவான்.
14.113.18
माघमासं सदा यस्तु वर्तते चैकभुक्ततः ।
मदर्चनपरो भूत्वा डंभक्तोधविवर्जितः।
मामिकामपि सावित्रीं सन्ध्यायां तु जपेद्बुधः ॥ १४.११३.१८ ॥
மாக மாதம் முழுவதும் எப்போதும் ஒருமுறை மட்டும் உண்டு விரதம் இருந்து, என்னை வழிபடுவதில் ஈடுபட்டு, ஆணவமும் கோபமும் அற்று, என் சாவித்ரியை அந்தி வேளையில் ஜபிப்பவன் அறிவுடையவன்.
14.113.19
दत्त्वा दु दक्षिणामन्ते भोजयित्वा द्विजानपि ।
नमिस्करोति तान्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना।
त्रिकालस्नानयुक्तस्य तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.१९ ॥
இறுதியில் தக்ஷிணை கொடுத்து அந்தணர்களுக்கும் உணவளித்து, பக்தியுடன், என்னில் நிலைத்த உள்ளத்தோடு அவர்களை வணங்குபவனும், மூன்று காலங்களிலும் நீராடுபவனுமான அவனது புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.20
नीलकण्ठप्रयुक्तेन योनेनांऽबरशोभिना ।
पितृलोकं व्रजेच्छ्रीमान्सेव्यमानोप्सरोणैः ॥ १४.११३.२० ॥
நீலகண்டனால் பூட்டப்பட்ட, வானில் ஒளிரும் வாகனத்தில் அந்த மேன்மையானவன் பித்ருலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; அப்சரஸ்கள் அவனுக்குப் பணிவிடை செய்கின்றனர்.
14.113.21
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा भद्राश्वेषूपजायते ।
ततश्च्युतश्चतुर्वेदी विप्रो भवति भूतले ॥ १४.११३.२१ ॥
அங்கே விரும்பியபடி விளையாடி, அவன் பத்ராஷ்வ நாடுகளில் பிறக்கிறான்; பின்பு அங்கிருந்து வீழ்ந்து, பூமியில் நான்கு வேதங்களை அறிந்த அந்தணனாகிறான்.
14.113.22
यश्चरेत्फाल्गुनं मासमेकभुक्तो जितेन्द्रियः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्येतन्मन्त्रं जपेत्सदा ॥ १४.११३.२२ ॥
பால்குண மாதம் முழுவதும் இந்திரியங்களை அடக்கி ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு, "பிராமண்யதேவனுக்கு வணக்கம்" என்ற மந்திரத்தை எப்போதும் ஜபிப்பவன்.
14.113.23
पायसं भोजयेद्विप्रान्व्रतान्ते संयतेन्द्रियः ।
मदर्चनपरोऽक्रोधस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.२३ ॥
நோன்பின் முடிவில் இந்திரியங்களை அடக்கி அந்தணர்களுக்கு பாயசம் படைப்பவனும், என் வழிபாட்டில் ஈடுபட்டவனும், சினமற்றவனுமான அவனது புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.24
विमानं सारसैर्युक्तमारूढः कामगामि च ।
नक्षत्रलोके रमते नक्षत्रसदृशाकृतिः ॥ १४.११३.२४ ॥
கொக்குகளால் பூட்டப்பட்ட, விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் விமானத்தில் ஏறி, நட்சத்திரங்களைப் போன்ற வடிவுடையவனாக நட்சத்திர உலகில் அவன் மகிழ்கிறான்.
14.113.25
ततश्चापि च्युतः कालात्केतुमालेषु जायते ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा मानुषेषु मुनिर्भवेत् ॥ १४.११३.२५ ॥
பின்பு காலத்தால் அங்கிருந்து வீழ்ந்து கேதுமால தேசங்களில் பிறக்கிறான். அங்கே மனம் விரும்பியபடி விளையாடி, மனிதர்களிடையே முனியாகிறான்.
14.113.26
चैत्रमासं तु यो राजन्नेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी च मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.२६ ॥
அரசே, சைத்ர மாதத்தில் ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு, பிரம்மச்சாரியாக, என் பக்தியுடன் வாழ்பவனின் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.27
यदग्निहोत्रिणः पुण्यं यथोक्तं व्रतचारिणः ।
तत्पुण्यफकलमासाद्य चन्द्रलोके महीयते ॥ १४.११३.२७ ॥
அக்னிஹோத்ரியின் புண்ணியமும், கூறப்பட்டபடி விரதம் பூண்டவனின் புண்ணியமும் உண்டு; அந்தப் புண்ணியப் பலனைப் பெற்று அவன் சந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
14.113.28
ततोऽवतीर्णो जायेत वर्षे रमणके पुनः ।
भुक्त्वा कामांस्ततस्तस्मिन्निह राजा भविष्यति ॥ १४.११३.२८ ॥
பின்பு அங்கிருந்து இறங்கி ரமணக வர்ஷத்தில் மீண்டும் பிறப்பான். அங்கே இன்பங்களை அனுபவித்து, பின்னர் இங்கே அரசனாவான்.
14.113.29
वैशाखे यस्तु मासे वै ह्येकभुक्तेन वर्तते ।
द्विजमग्रासने कृत्वा भुञ्जन्भूमौ च वाग्यतः ॥ १४.११३.२९ ॥
வைகாசி மாதத்தில் ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு வாழ்பவன், ஒரு பிராமணரை முதன்மை ஆசனத்தில் அமர்த்தி, தரையில் அமர்ந்து, பேச்சை அடக்கியவனாக உண்கிறான்.
14.113.30
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यर्चयित्वा दिवाकरम् ।
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रांस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३० ॥
"பிராம்மண்யதேவருக்கு வணக்கம்" என்று சொல்லி சூரியனை வழிபட்டு, விரதத்தின் இறுதியில் பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; அதன் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.31
फलं यद्विधिवत्प्रोक्तमग्निष्टोमातिरात्रयोः ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.३१ ॥
அக்னிஷ்டோம, அதிராத்ர யாகங்களுக்கு விதிப்படி கூறப்பட்ட பலன் எதுவோ, அந்தப் புண்ய பலனைப் பெற்று அவன் தேவலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.113.32
ततो हैमवते वर्षे जायते कालपर्ययात् ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा विप्रः पश्चाद्भविष्यति ॥ १४.११३.३२ ॥
பின்னர், காலம் கடந்ததும் அவன் ஹைமவத வர்ஷத்தில் பிறக்கிறான். அங்கே மனம் விரும்பியவாறு மகிழ்ந்த பின், அந்தப் பிராமணனாக அவன் ஆவான்.
14.113.33
ज्येष्ठमासं तु यो विप्रो ह्येकभुक्तेन वर्तते ।
विप्रमग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जन्यथाविधि ॥ १४.११३.३३ ॥
ஜ்யேஷ்ட மாதத்தில் ஒருவேளை மட்டும் உணவு உண்டு வாழும் பிராமணன், ஒரு பிராமணனை முதல் ஆசனத்தில் அமர்த்தி, விதிப்படி தரையில் அமர்ந்து உண்பவன்.
14.113.34
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युच्चरन्मां समाहितः ।
डंभानृतविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३४ ॥
"பிராமணர்களுக்கு அன்பான தேவனுக்கு வணக்கம்" என்று ஒருமனதுடன் என்னை உரக்கச் சொல்பவன், ஆடம்பரமும் பொய்யும் நீங்கியவனாக — அவனுடைய புண்ய பலனைக் கேள்.
14.113.35
चीर्णे चान्द्रायणे सम्यग्यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.३५ ॥
சந்திராயண விரதத்தை முறைப்படி நிறைவேற்றுவதால் கூறப்பட்ட புண்யம் எதுவோ, அந்தப் புண்ய பலனைப் பெற்று அவன் தேவலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.113.36
अथोत्तरकुरौ वर्षे जायते निर्गतस्ततः ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजो भवेत् ॥ १४.११३.३६ ॥
பின்னர் அவன் உத்தரகுரு வர்ஷத்தில் பிறக்கிறான். அங்கிருந்து வெளியேறி, காலத்தால் வீழ்ந்து, இவ்வுலகில் துவிஜனாக இருப்பான்.
14.113.37
आषाढमासं यो राजन्नेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधो मदर्चनपरायणः ॥ १४.११३.३७ ॥
ஓ அரசே, ஆனி மாதத்தில் ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு விரதம் இருப்பவன், பிரம்மசரியம் காத்து, கோபத்தை வென்று, என் வழிபாட்டில் ஈடுபடுபவன்.
14.113.38
विप्रमग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जञ्जितेन्द्रियः ।
कृत्वा त्रिषवणं स्नानमष्टाक्षरविधानतः ॥ १४.११३.३८ ॥
ஒரு பிராமணரை உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்த்தி, புலன்களை அடக்கி, தரையில் அமர்ந்து உண்ண வேண்டும்; மூன்று வேளையும் நீராடி, அஷ்டாக்ஷர விதிப்படி.
14.113.39
व्रतान्ते भोजयेद्विद्वान्पायसेन युधिष्ठिर ।
गुडोदनेन राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३९ ॥
ஓ யுதிஷ்டிரா, விரதத்தின் முடிவில் அறிஞன் பாயசத்தால் பிராமணருக்கு உணவளிக்க வேண்டும். ஓ அரசர்களின் தலைவா, அதன் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.113.40
कपिलाशतदानस्य यत्पुण्यं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.४० ॥
ஓ பாண்டுவின் மகனே, நூறு கபிலை பசுக்களை தானம் செய்வதால் கிடைக்கும் புண்ணியம் - அந்தப் புண்ணிய பலனை அடைந்து அவன் தேவலோகத்தில் போற்றப்படுகிறான்.
14.113.41
ततोऽवतीर्णः काले तु शाकद्वीपे तु जायते ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह विप्रो भविष्यति ॥ १४.११३.४१ ॥
பின்னர், உரிய காலத்தில் இறங்கி அவன் சாகத் தீவில் பிறக்கிறான்; பின்னர் காலம் வந்ததும் இங்கே ஒரு பிராமணனாக இருப்பான்.
14.113.42
श्रावणं यः क्षिपेन्मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वा मामर्चयेत्सदा।
विप्रमाग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जन्यथाविधि ॥ १४.११३.४२ ॥
ஓ, சிராவண மாதத்தை ஒரு வேளை உண்டு கழிப்பவன், 'பிராமண்யதேவனுக்கு வணக்கம்' என்று சொல்லி எப்போதும் என்னை வழிபடுபவன், பிராமணரை உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்த்தி, தரையில் அமர்ந்து விதிப்படி உண்பவன்.
14.113.43
पायसेनार्चयन्विप्राञ्जितक्रोधो जितेन्द्रियः ।
लोभमोहविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.४३ ॥
பேராசையும் மயக்கமும் நீங்கி, கோபத்தை வென்று, புலன்களை அடக்கி, பாயசத்தால் பிராமணர்களை வழிபடுபவனின் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.113.44
कपिलादानस्य यत्पुण्यं विधिदत्तस्य पाण्डव ।
तत्पुण्यं समप्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.४४ ॥
பாண்டவனே, விதிப்படி கொடுக்கப்பட்ட கபிலா பசுவை தானம் செய்ததால் வரும் புண்ணியத்தை அடைந்து, இந்திரலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
14.113.45
ततश्चापि च्युत कालात्कुशद्वीपे प्रजायते ।
तत्रि प्रकामं क्रीडित्वा विप्रो भवति मानुषे ॥ १४.११३.४५ ॥
பின்னர் காலம் கழிந்து அங்கிருந்து வீழ்ந்து குசத்வீபத்தில் பிறக்கிறான்; அங்கு விருப்பம்போல் விளையாடி, மனிதர்களிடையே பிராமணனாகிறான்.
14.113.46
यस्तु भाद्रपदं मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ १४.११३.४६ ॥
பாத்ரபத மாதம் முழுவதும் ஒரு வேளை மட்டும் உண்டு வாழ்பவன், பிரம்மச்சாரி, கோபத்தை வென்றவன், சத்திய நெறியில் உறுதியானவன், புலன்களை அடக்கியவன்.
14.113.47
विप्रमग्रासने कृत्वा पाकभेदविवर्जितः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वाऽस्य चरणौ स्पृशेत् ॥ १४.११३.४७ ॥
பிராமணனை முதன்மையான ஆசனத்தில் அமர்த்தி, பல வகை சமையல்களைத் தவிர்த்து, 'பிராஹ்மண்யதேவனுக்கு வணக்கம்' என்று சொல்லி அவனது பாதங்களைத் தொட வேண்டும்.
14.113.48
तिलानपि घृतं वाऽपि व्रतान्ते दक्षिमां ददत् ।
मद्भक्तस्य नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.४८ ॥
விரதத்தின் முடிவில் எள்ளையோ நெய்யையோ தானம் செய்து தட்சிணை அளிப்பவன், நரசிரேஷ்டனே, என் பக்தன்; அவனது புண்ணிய பலனைக் கேள்.
14.113.49
यत्फलं विधिवत्प्रोक्तं राजसूयाश्वमेधयोः ।
तत्पुण्यफलमासाद्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.४९ ॥
ராஜசூய, அஸ்வமேத யாகங்களின் பலன் விதிப்படி சொல்லப்பட்டுள்ளது; அந்தப் புண்ணியப் பலனைப் பெற்று அவன் இந்திரலோகத்தில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறான்.
14.113.50
ततश्चापि च्युतः कालाज्जायते धनदालये ।
तत्र प्रकामं क्रीकडित्वा राजा भवति मानुषे ॥ १४.११३.५० ॥
பின்னர் காலத்தால் அங்கிருந்து வீழ்ந்து குபேரனின் இல்லத்தில் பிறக்கிறான்; அங்கு விருப்பம்போல் விளையாடி மனிதர்களிடையே அரசனாகிறான்.
14.113.51
यश्चाप्याश्वयुजं मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
मद्गायत्रीं जपेद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना।
द्विसन्ध्यं वा त्रिसन्ध्यं वा शतमष्टोत्तरं तु वा ॥ १४.११३.५१ ॥
ஆசுவயுஜ மாதத்தில் ஒரு வேளை உணவு உண்டு விரதம் இருந்து, பக்தியுடன், என்னில் நிலைத்த உள்ளத்தோடு என் காயத்ரியை ஜபிப்பவன் — இரு சந்தியிலோ, மூன்று சந்தியிலோ, அல்லது நூற்றெட்டு முறையோ.
14.113.52
विप्रमग्रासने कृत्वा संयतेन्द्रियमानसः ।
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रांस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.५२ ॥
பிராமணனை முதன்மையான ஆசனத்தில் அமர்த்தி, புலன்களையும் மனத்தையும் அடக்கி, விரதத்தின் முடிவில் பிராமணர்களுக்கு உணவளிக்க வேண்டும்; அதன் புண்ணியப் பலனைக் கேள்.
14.113.53
अश्वमेधस्य यत्पुण्यं विधिवत्पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यफलमासाद्य मम लोके महीयते ॥ १४.११३.५३ ॥
பாண்டுவின் புதல்வனே! அஸ்வமேத யாகத்தின் புண்ணியம் விதிப்படி கிடைக்கிறது; அந்தப் புண்ணியப் பலனைப் பெற்று அவன் என் உலகில் மகிமைப்படுத்தப்படுகிறான்.
14.113.54
ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वेतद्वीपे प्रजायते ।
तत्र भुक्त्वा च भोगांश्च ततो विप्रवरो भवेत् ॥ १४.११३.५४ ॥
பின்னர் காலத்தால் அங்கிருந்து வீழ்ந்து சுவேதத்வீபத்தில் பிறக்கிறான்; அங்கு இன்பங்களை அனுபவித்த பின் சிறந்த பிராமணனாகிறான்.