Mahābhārata · Adhyāya 14.113
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.113.1
केशवेनैवमुक्ते तु चान्द्रायणविधिक्रमे ।
अपृच्छत्पुनरन्यांश्च धर्मान्धर्मात्मजो नृप ॥ १४.११३.१ ॥
Quando Keśava assim falou sobre a sequência do rito cāndrāyaṇa, o filho de Dharma, ó rei, perguntou novamente sobre outros deveres.
14.113.2
सर्वभूतपते श्रीमन्सर्वभूतनमस्कृत ।
सर्वभूतहितं धर्मं सर्वज्ञ कथयस्व नः ॥ १४.११३.२ ॥
Ó senhor de todos os seres, ó glorioso, ó tu reverenciado por todos os seres, ó onisciente, diz-nos o dever benéfico para todos os seres.
14.113.3
यद्दरिद्रजनस्यापि स्वर्ग्यं सुखकरं भवेत् ।
सर्वपापप्रशमनं तच्छृणुष्व युधिष्टिर ॥ १४.११३.३ ॥
Ouve, Yudhiṣṭhira, o que, mesmo para um homem pobre, traz o céu e a felicidade e apazigua todos os pecados.
14.113.4
कार्तिकाद्यास्तु ये मासा द्वादशैव प्रकीर्तिताः ।
तेष्वेकबुक्तनिमः सर्वेषामुच्यते मया ॥ १४.११३.४ ॥
Entre os doze meses que começam com Kārtika, declaro para todos um voto semelhante a uma única refeição.
14.113.5
कार्तिके यस्तु वै मासे नन्दायां संयतेन्द्रियः ।
एकभुक्तेन मद्भक्तो मासमेकं तु वर्तते ॥ १४.११३.५ ॥
Quem, no mês de Kārtika, no tithi nandā, com os sentidos controlados, devoto meu, passa um mês comendo uma só vez por dia.
14.113.6
जलं वा न पिबेन्मासे नान्तरं भोजनात्परम् ।
आदित्यरूपं मां नित्यमर्चयन्सुसमाहितः ॥ १४.११३.६ ॥
Durante um mês não deve nem beber água, nem tomar nada entre as refeições; adorando-me sempre na forma do sol, deve permanecer perfeitamente recolhido.
14.113.7
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रान्दक्षिणां सम्प्रदाय च ।
क्रोधलोभविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.७ ॥
Ao final do voto, deve alimentar os brâmanes e dar a dakṣiṇā; livre da ira e da cobiça, ouça o fruto de mérito que daí resulta.
14.113.8
विधिवत्कपिलादाने यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य सूर्यकलोके महीयते।
ततश्चापि च्युतः कालात्पुरुषेषूपजायते ॥ १४.११३.८ ॥
Tendo obtido o mérito declarado na doação de uma vaca Kapilā feita conforme o rito, é honrado no mundo do sol; depois, quando o tempo o faz cair, nasce entre os homens.
14.113.9
मार्गशीर्षं तु यो मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
कामं क्रोधं च लोभं च परित्यज्य यथाविधि ॥ १४.११३.९ ॥
Aquele que vive todo o mês de Mārgaśīrṣa comendo apenas uma vez e abandona, conforme o rito, o desejo, a ira e a cobiça.
14.113.10
स्नात्वा चादित्यरूपं मामर्ययेन्नियतेन्द्रियः ।
जपेच्चैव च गायत्रीं मामिकां वाग्यतेन्द्रियः ॥ १४.११३.१० ॥
Após banhar-se, com os sentidos controlados, deve adorar-me na forma do sol; e, com a fala e os sentidos dominados, deve recitar a minha própria Gāyatrī.
14.113.11
मासे परिसमाप्ते तु भोजयित्वा द्विजाञ्शुचिः ।
तानर्चयति मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.११ ॥
Quando o mês se completa, tendo se purificado, deve alimentar os dvijas e honrá-los com devoção a mim; ouça o fruto de mérito que daí resulta.
14.113.12
अग्निहोत्रे कृते पुण्यमाहिताग्नेस्तु यद्भवेत् ।
तत्पुण्यं फलमासाद्य योनेनांऽबरशोभिना।
सह सप्तर्षिलोकेषु यथाकामं यथासुखम् ॥ १४.११३.१२ ॥
O mérito que cabe ao guardião do fogo sagrado ao realizar o Agnihotra, tendo obtido esse fruto de mérito… com (…) adornado pelo céu, nos mundos dos sete sábios, como desejar, com conforto.
14.113.13
ततश्चापि च्युतः कालाद्धरिवर्षेषु जायते ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा राजा पश्चाद्भविष्यति ॥ १४.११३.१३ ॥
Depois, caído quando chega o seu tempo, nasce nas terras de Hari-varṣa. Ali, tendo brincado à vontade, depois será rei.
14.113.14
क्षिपेदेवमेकभुक्तेन यो नरः ।
अर्चयन्नेव मां नित्यं मद्गतेनान्तरात्मना ॥ १४.११३.१४ ॥
O homem que, comendo apenas uma vez desta forma, sempre me adora, com o seu eu interior fixo em mim [...]
14.113.15
अहिंसासत्यसहितः क्रोधहर्षविवर्जितः ।
एवं युक्तस्य राजेन्द्र शृणु यत्फलमुत्तमम् ॥ १४.११३.१५ ॥
Dotado de não violência e verdade, livre de ira e alegria: ouve, ó senhor dos reis, o fruto supremo daquele que assim está disciplinado.
14.113.16
विप्रातिथ्यसहस्रेषु यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यं समनुप्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.१६ ॥
O mérito declarado nas milhares de hospitalidades a brâmanes: tendo obtido esse mérito, é honrado no mundo de Indra.
14.113.17
अवतीर्णस्ततः कालादिलावर्षेषु जायते ।
तत्र स्थित्वा चिरं कालमस्मिन्विप्रो भविष्यति ॥ १४.११३.१७ ॥
Depois, descido quando chega o seu tempo, nasce nas terras de Ilā-varṣa; tendo permanecido lá muito tempo, será brâmane aqui.
14.113.18
माघमासं सदा यस्तु वर्तते चैकभुक्ततः ।
मदर्चनपरो भूत्वा डंभक्तोधविवर्जितः।
मामिकामपि सावित्रीं सन्ध्यायां तु जपेद्बुधः ॥ १४.११३.१८ ॥
Aquele que, durante todo o mês de Māgha, sempre observa o voto de comer uma só vez, dedicado ao meu culto, livre de vaidade e ira, e recita ao crepúsculo a minha própria Sāvitrī, esse sábio [...]
14.113.19
दत्त्वा दु दक्षिणामन्ते भोजयित्वा द्विजानपि ।
नमिस्करोति तान्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना।
त्रिकालस्नानयुक्तस्य तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.१९ ॥
Quem, ao final, oferece a dakṣiṇā e alimenta os dvija, e com devoção, com o eu interior voltado para mim, os saúda, e se banha nos três tempos do dia: ouve o fruto de mérito desse homem.
14.113.20
नीलकण्ठप्रयुक्तेन योनेनांऽबरशोभिना ।
पितृलोकं व्रजेच्छ्रीमान्सेव्यमानोप्सरोणैः ॥ १४.११३.२० ॥
Num veículo atrelado pelo de pescoço azul, resplandecente no céu, o glorioso vai ao mundo dos antepassados, servido pelas ninfas celestiais.
14.113.21
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा भद्राश्वेषूपजायते ।
ततश्च्युतश्चतुर्वेदी विप्रो भवति भूतले ॥ १४.११३.२१ ॥
Ali, tendo brincado à vontade, nasce nas terras de Bhadrāśva; depois, caindo de lá, torna-se na terra um brâmane conhecedor dos quatro Vedas.
14.113.22
यश्चरेत्फाल्गुनं मासमेकभुक्तो जितेन्द्रियः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्येतन्मन्त्रं जपेत्सदा ॥ १४.११३.२२ ॥
Quem, durante o mês de Phālguna, com os sentidos dominados, come apenas uma vez por dia e sempre recita o mantra «Homenagem ao deus que ama os brâmanes».
14.113.23
पायसं भोजयेद्विप्रान्व्रतान्ते संयतेन्द्रियः ।
मदर्चनपरोऽक्रोधस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.२३ ॥
No fim do seu voto, com os sentidos contidos, quem alimenta os dvija com arroz-doce, dedica-se ao meu culto e está livre da ira: ouve o fruto de mérito desse homem.
14.113.24
विमानं सारसैर्युक्तमारूढः कामगामि च ।
नक्षत्रलोके रमते नक्षत्रसदृशाकृतिः ॥ १४.११३.२४ ॥
Montado num carro celestial atrelado a grous, que se move à vontade, com uma forma semelhante às estrelas, deleita-se no mundo das constelações.
14.113.25
ततश्चापि च्युतः कालात्केतुमालेषु जायते ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा मानुषेषु मुनिर्भवेत् ॥ १४.११३.२५ ॥
Depois, caído de lá com o tempo, nasce nas terras de Ketumāla; ali, brincando à vontade, torna-se um sábio entre os homens.
14.113.26
चैत्रमासं तु यो राजन्नेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी च मद्भक्त्या तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.२६ ॥
Ó rei, ouve o fruto do mérito daquele que, no mês de Caitra, vive comendo uma só vez, guardando castidade e em devoção a mim.
14.113.27
यदग्निहोत्रिणः पुण्यं यथोक्तं व्रतचारिणः ।
तत्पुण्यफकलमासाद्य चन्द्रलोके महीयते ॥ १४.११३.२७ ॥
O mérito do sacrificador do fogo e o mérito do que guarda o voto, conforme declarado: tendo alcançado esse fruto de mérito, é honrado no mundo da Lua.
14.113.28
ततोऽवतीर्णो जायेत वर्षे रमणके पुनः ।
भुक्त्वा कामांस्ततस्तस्मिन्निह राजा भविष्यति ॥ १४.११३.२८ ॥
Depois, descendo, nasce de novo no varṣa de Ramaṇaka; ali, tendo desfrutado seus desejos, depois será rei aqui.
14.113.29
वैशाखे यस्तु मासे वै ह्येकभुक्तेन वर्तते ।
द्विजमग्रासने कृत्वा भुञ्जन्भूमौ च वाग्यतः ॥ १४.११३.२९ ॥
Quem, no mês de Vaiśākha, vive comendo uma só vez, fazendo sentar um brâmane no assento principal e comendo sentado no chão, com a fala contida.
14.113.30
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्यर्चयित्वा दिवाकरम् ।
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रांस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३० ॥
Tendo adorado o sol, dizendo «Homenagem ao deus devotado aos brâmanes», e ao fim do voto deve alimentar os brâmanes; ouve o fruto do mérito disso.
14.113.31
फलं यद्विधिवत्प्रोक्तमग्निष्टोमातिरात्रयोः ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.३१ ॥
O fruto declarado segundo a regra para os ritos Agniṣṭoma e Atirātra: tendo obtido essa recompensa meritória, ele é honrado no mundo dos deuses.
14.113.32
ततो हैमवते वर्षे जायते कालपर्ययात् ।
तत्र प्रकामं क्रीडित्वा विप्रः पश्चाद्भविष्यति ॥ १४.११३.३२ ॥
Depois, com a passagem do tempo, nasce na região de Haimavata; ali, tendo se divertido à vontade, mais tarde será brâmane.
14.113.33
ज्येष्ठमासं तु यो विप्रो ह्येकभुक्तेन वर्तते ।
विप्रमग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जन्यथाविधि ॥ १४.११३.३३ ॥
O brâmane que, no mês de Jyeṣṭha, vive comendo uma só vez, e que, tendo colocado um brâmane no assento de honra, come sentado no chão segundo a regra.
14.113.34
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युच्चरन्मां समाहितः ।
डंभानृतविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३४ ॥
Aquele que, com a mente concentrada, pronuncia em voz alta: "Homenagem ao deus favorável aos brâmanes", e está livre de fingimento e mentira — ouve o fruto meritório desse homem.
14.113.35
चीर्णे चान्द्रायणे सम्यग्यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.३५ ॥
O mérito declarado por completar devidamente a penitência lunar (cāndrāyaṇa): tendo obtido essa recompensa meritória, ele é honrado no mundo dos deuses.
14.113.36
अथोत्तरकुरौ वर्षे जायते निर्गतस्ततः ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह लोके द्विजो भवेत् ॥ १४.११३.३६ ॥
Depois nasce na região de Uttarakuru; tendo saído de lá e caído pelo tempo, neste mundo será um dvija (duas vezes nascido).
14.113.37
आषाढमासं यो राजन्नेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधो मदर्चनपरायणः ॥ १४.११३.३७ ॥
Ó rei, quem no mês de Āṣāḍha observa o voto comendo uma só refeição, praticando o celibato, tendo vencido a ira e dedicado-se a adorar-me.
14.113.38
विप्रमग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जञ्जितेन्द्रियः ।
कृत्वा त्रिषवणं स्नानमष्टाक्षरविधानतः ॥ १४.११३.३८ ॥
Tendo colocado um brâmane no melhor assento, comendo no chão com os sentidos controlados, e tendo banhado três vezes segundo o rito das oito sílabas.
14.113.39
व्रतान्ते भोजयेद्विद्वान्पायसेन युधिष्ठिर ।
गुडोदनेन राजेन्द्र तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.३९ ॥
Ó Yudhiṣṭhira, no fim do voto, o sábio deve alimentar um brâmane com arroz doce. Ó senhor dos reis, ouve o fruto do mérito que daí resulta.
14.113.40
कपिलाशतदानस्य यत्पुण्यं पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यफलमासाद्य देवलोके महीयते ॥ १४.११३.४० ॥
Ó filho de Pāṇḍu, o mérito de doar cem vacas Kapilā: tendo obtido esse mesmo fruto de mérito, é honrado no mundo dos deuses.
14.113.41
ततोऽवतीर्णः काले तु शाकद्वीपे तु जायते ।
ततश्चापि च्युतः कालादिह विप्रो भविष्यति ॥ १४.११३.४१ ॥
Depois, descendo no tempo devido, nasce na ilha de Śāka; e depois, caído do tempo, será aqui neste mundo um brâmane.
14.113.42
श्रावणं यः क्षिपेन्मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वा मामर्चयेत्सदा।
विप्रमाग्रासने कृत्वा भूमौ भुञ्जन्यथाविधि ॥ १४.११३.४२ ॥
Quem passa o mês de Śrāvaṇa comendo uma só refeição por dia, dizendo «Saudação ao deus favorável aos brâmanes», e sempre me adora; tendo sentado um brâmane no melhor assento, comendo no chão segundo a regra.
14.113.43
पायसेनार्चयन्विप्राञ्जितक्रोधो जितेन्द्रियः ।
लोभमोहविनिर्मुक्तस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.४३ ॥
Livre de cobiça e ilusão, tendo vencido a ira e dominado os sentidos, ouve o fruto de mérito de quem honra os brâmanes com arroz doce.
14.113.44
कपिलादानस्य यत्पुण्यं विधिदत्तस्य पाण्डव ।
तत्पुण्यं समप्राप्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.४४ ॥
Ó Pāṇḍava, tendo obtido o mérito da doação de uma vaca kapilā feita segundo o rito, é honrado no mundo de Indra.
14.113.45
ततश्चापि च्युत कालात्कुशद्वीपे प्रजायते ।
तत्रि प्रकामं क्रीडित्वा विप्रो भवति मानुषे ॥ १४.११३.४५ ॥
Depois, com o tempo, caído dali, nasce em Kuśadvīpa; lá, brincando à vontade, torna-se brâmane entre os homens.
14.113.46
यस्तु भाद्रपदं मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
ब्रह्मचारी जितक्रोधः सत्यसन्धो जितेन्द्रियः ॥ १४.११३.४६ ॥
Mas aquele que vive o mês inteiro de Bhādrapada comendo uma só vez, celibatário, vencedor da ira, fiel aos votos, senhor dos sentidos.
14.113.47
विप्रमग्रासने कृत्वा पाकभेदविवर्जितः ।
नमो ब्रह्मण्यदेवायेत्युक्त्वाऽस्य चरणौ स्पृशेत् ॥ १४.११३.४७ ॥
Tendo sentado um brâmane no assento principal, abstendo-se dos diversos pratos cozidos, dizendo «Homenagem ao deus que favorece os brâmanes», deve tocar seus pés.
14.113.48
तिलानपि घृतं वाऽपि व्रतान्ते दक्षिमां ददत् ।
मद्भक्तस्य नरश्रेष्ठ तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.४८ ॥
Aquele que, no fim do voto, dá até gergelim ou ghee como oferta, com dakṣiṇā, é meu devoto, ó melhor dos homens; ouve o fruto de seu mérito.
14.113.49
यत्फलं विधिवत्प्रोक्तं राजसूयाश्वमेधयोः ।
तत्पुण्यफलमासाद्य शक्रलोके महीयते ॥ १४.११३.४९ ॥
O fruto dos sacrifícios Rājasūya e Aśvamedha, declarado segundo a regra; tendo obtido esse fruto de mérito, ele é honrado no mundo de Indra.
14.113.50
ततश्चापि च्युतः कालाज्जायते धनदालये ।
तत्र प्रकामं क्रीकडित्वा राजा भवति मानुषे ॥ १४.११३.५० ॥
Depois, caído dali pelo tempo, nasce na morada de Dhanada (Kubera); lá, brincando à vontade, torna-se rei entre os homens.
14.113.51
यश्चाप्याश्वयुजं मासमेकभुक्तेन वर्तते ।
मद्गायत्रीं जपेद्भक्त्या मद्गतेनान्तरात्मना।
द्विसन्ध्यं वा त्रिसन्ध्यं वा शतमष्टोत्तरं तु वा ॥ १४.११३.५१ ॥
Aquele que, no mês de Āśvina, observa um voto comendo uma só refeição e, com devoção, o eu interior voltado para Mim, recita Minha Gāyatrī — em ambos os crepúsculos, ou nos três, ou cento e oito vezes.
14.113.52
विप्रमग्रासने कृत्वा संयतेन्द्रियमानसः ।
व्रतान्ते भोजयेद्विप्रांस्तस्य पुण्यफलं शृणु ॥ १४.११३.५२ ॥
Tendo sentado um brâmane no assento principal, com os sentidos e a mente contidos, deve alimentar brâmanes ao fim do voto. Ouve o fruto de mérito que disso resulta.
14.113.53
अश्वमेधस्य यत्पुण्यं विधिवत्पाण्डुनन्दन ।
तत्पुण्यफलमासाद्य मम लोके महीयते ॥ १४.११३.५३ ॥
Ó filho de Pāṇḍu, o mérito do Aśvamedha realizado segundo a regra; tendo obtido esse fruto de mérito, ele é honrado no Meu mundo.
14.113.54
ततश्चापि च्युतः कालाच्छ्वेतद्वीपे प्रजायते ।
तत्र भुक्त्वा च भोगांश्च ततो विप्रवरो भवेत् ॥ १४.११३.५४ ॥
Depois, caído dali pelo tempo, nasce na ilha de Śveta; tendo fruído ali os prazeres, torna-se então o melhor dos brâmanes.