ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 14.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.116.1
कीदृशा ब्राह्मणाः पुण्या भावशुद्धाः सुरेश्वर ।
यत्कर्म सफलं नेति कथयस्य ममानघ ॥ १४.११६.१ ॥
ಸುರೇಶ್ವರನೇ, ಯಾವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪುಣ್ಯವಂತರೂ ಭಾವಶುದ್ಧರೂ ಆಗುತ್ತಾರೆ? ಯಾರ ಕರ್ಮ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ? ಅನಘನೇ, ನನಗೆ ಹೇಳು.
14.116.2
शृणु पाण्डव तत्सर्वं ब्राह्मणानां यथाक्रमम् ।
सफलं निष्फलं चैव तेषां कर्म ब्रवीमि ते ॥ १४.११६.२ ॥
ಪಾಂಡವನೇ, ಕೇಳು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನೂ, ಫಲಿಸುವವು ಮತ್ತು ಫಲಿಸದವು ಎಂದು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
14.116.3
त्रिदण्डधारणं मौनं जटाधारणमुण्डनम् ।
वल्कलाजिनसंवासो व्रतचर्याऽभिषेचनम् ॥ १४.११६.३ ॥
ತ್ರಿದಂಡ ಧಾರಣ, ಮೌನ, ಜಟೆ ಧರಿಸುವುದು, ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ನಾರುಮಡಿ ಮತ್ತು ಜಿಂಕೆಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ವಾಸ, ವ್ರತಾಚರಣೆ, ಅಭಿಷೇಕ ಸ್ನಾನ.
14.116.4
अग्निहोत्रं गृहे वासः स्वाध्यायं दारसत्क्रिया ।
सर्वाण्येतानि वै मिथ्या यदि भावो न निर्मलः ॥ १४.११६.४ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ, ಗೃಹವಾಸ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ, ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ಮಿಥ್ಯೆ, ಭಾವ ನಿರ್ಮಲವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ.
14.116.5
अग्निहोत्रं वृथा राजन्वृथा वेदास्तथैव च ।
शीलेन देवास्तुष्यन्ति श्रुतयस्तत्र कारणम् ॥ १४.११६.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ವ್ಯರ್ಥ, ವೇದಗಳೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಶೀಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಶ್ರುತಿಗಳು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮಾತ್ರ.
14.116.6
क्षान्तः दान्तं जितक्रोधं जितात्मानं जितेन्द्रियम् ।
तमग्र्यं ब्राह्मणं मन्ये शेषाः शूद्रा इति स्मृताः ॥ १४.११६.६ ॥
ಕ್ಷಮಾಶೀಲನೂ ದಮಿತನೂ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಗೆದ್ದವನೂ ಆತ್ಮ-ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನೂ ಆದ ಅವನನ್ನೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಉಳಿದವರು ಶೂದ್ರರೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
14.116.7
अग्निहोत्रव्रतपरान्स्वाध्यायनिरताञ्शुचीन् ।
उपवासरतान्दान्तांस्तादेवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १४.११६.७ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರನ್ನು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದವರನ್ನು, ಶುಚಿಗಳನ್ನು, ಉಪವಾಸದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವವರನ್ನು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
14.116.8
न जात्या पुजीतो राजन्गुणाः कल्याणकारणाः ।
चण्डालमपि वृत्तस्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १४.११६.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಜನ್ಮದಿಂದಲ್ಲ, ಕಲ್ಯಾಣಕಾರಕ ಗುಣಗಳಿಂದಲೇ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಚಾಂಡಾಲನನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
14.116.9
मनश्शौचं कर्मशौचं कुलशौचं च भारत ।
शरीरशौचं वाक्छौचं शौचं पञ्चविधं स्मृतम् ॥ १४.११६.९ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಮನಃಶುದ್ಧಿ, ಕರ್ಮಶುದ್ಧಿ, ಕುಲಶುದ್ಧಿ, ಶರೀರಶುದ್ಧಿ, ವಾಕ್‌ಶುದ್ಧಿ — ಶುದ್ಧಿ ಐದು ವಿಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
14.116.10
पञ्चस्वेतेषु शौचेषु हृदिं शौचं विशिष्यते ।
हृदयस्य च शौचेन स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ॥ १४.११६.१० ॥
ಈ ಐದು ಶುದ್ಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೃದಯಶುದ್ಧಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು. ಹೃದಯಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
14.116.11
अग्निहोत्रपरिभ्रष्टः प्रसक्तः क्रयविक्रयैः ।
वर्णसङ्करकर्ता च ब्राह्मणो वृषलैः समः ॥ १४.११६.११ ॥
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದಿಂದ ಭ್ರಷ್ಟನಾದವನು, ಕ್ರಯವಿಕ್ರಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು, ವರ್ಣಸಂಕರ ಮಾಡುವವನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಸಮಾನನು.
14.116.12
यस्य वेदश्रुतिर्नष्टा कर्षकश्चापि यो द्विजः ।
विकर्मसेवी कौन्तेय स वै वृषल उच्यते ॥ १४.११६.१२ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ, ವೇದಶ್ರವಣ ನಷ್ಟವಾದವನು, ಕೃಷಿಕನಾದ ದ್ವಿಜನು, ನಿಷಿದ್ಧ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುವವನು — ಅವನೇ ವೃಷಲನೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
14.116.13
वृषो हि धर्मो विज्ञेयस्तस्य यः कुरुते लयम् ।
वृषलं तं विदुर्देवा निकृष्टं श्वपचादपि ॥ १४.११६.१३ ॥
ವೃಷಭವೇ ಧರ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಅದನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ವೃಷಲನೆಂದು, ಶ್ವಪಚನಿಗಿಂತಲೂ ಕೀಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
14.116.14
स्तुतिभिर्ब्रह्मगीताभिर्यः शूद्रं स्तौति मानवः ।
न तु मां स्तौति पापात्मा स तु चण्डालतः समः ॥ १४.११६.१४ ॥
ಬ್ರಹ್ಮಗೀತೆಗಳಂತಹ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಶೂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸದ ಮನುಷ್ಯ — ಆ ಪಾಪಿ ಚಂಡಾಲನಿಗೆ ಸಮಾನ.
14.116.15
श्वदृतौ तु यथा क्षीरं ब्रह्म वै वृषले तथा ।
दुष्टतामेति तत्सर्वं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.११६.१५ ॥
ನಾಯಿಯ ಚರ್ಮದ ಚೀಲದಲ್ಲಿರುವ ಹಾಲು ಕೆಡುವಂತೆ, ವೃಷಲನಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ (ವೇದ) ಕೆಡುತ್ತದೆ; ನಾಯಿ ನೆಕ್ಕಿದ ಹವಿಸ್ಸು ಎಲ್ಲವೂ ದೂಷಿತವಾಗುವಂತೆ.
14.116.16
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसान्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं पुराणं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १४.११६.१६ ॥
ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಅವುಗಳ ಅಂಗಗಳು, ಮೀಮಾಂಸೆ, ನ್ಯಾಯ ವಿಸ್ತಾರ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ, ಪುರಾಣ — ಇವೇ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯೆಗಳು.
14.116.17
यान्युक्तानि मया सम्यग्विद्यास्थानानि भारत ।
उत्पन्नानि पवित्राणि भुवनार्थं तथैव च ॥ १४.११६.१७ ॥
ಭಾರತ! ನಾನು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ ವಿದ್ಯಾಸ್ಥಾನಗಳು ಪವಿತ್ರವಾದವು; ಲೋಕಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟಿದವು.
14.116.18
तस्मात्तानि न शूद्रस्य स्प्रष्टव्यानि युधिष्ठिर ।
सर्वं त्रीण्यपवित्राणि पञ्चामेध्यानि भारत। ॥ १४.११६.१८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅವನ್ನು ಶೂದ್ರನು ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ಭಾರತ, ಎಲ್ಲವೂ ಮೂರು ಅಪವಿತ್ರ; ಐದು ಅಶುದ್ಧ.
14.116.19
श्वा च शूद्रः श्वपाकश्च अपवित्राणि पाण्डव ।
गायकः कुक्कुटो यूपो ह्युदक्या वृषलीपतिः। ॥ १४.११६.१९ ॥
ನಾಯಿ, ಶೂದ್ರ, ಶ್ವಪಾಕ, ಗಾಯಕ, ಕೋಳಿ, ಯೂಪ, ಋತುಮತಿ ಸ್ತ್ರೀ, ವೃಷಲಿಯ ಪತಿ — ಓ ಪಾಂಡವ, ಇವು ಅಪವಿತ್ರ.
14.116.20
पञ्चैते स्युरमेध्याश्च स्प्रष्टव्या न कदातन ।
स्पृष्ट्वैतानष्ट वै विप्रः सचेलो जलमाविशेत् ॥ १४.११६.२० ॥
ಈ ಐದು ಅಮೇಧ್ಯ; ಎಂದಿಗೂ ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ಇವುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಬಟ್ಟೆಯೊಂದಿಗೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬೇಕು.
14.116.21
मद्भक्ताञ्शूद्रसामान्यादवमन्यन्ति ये नराः ।
नरकेष्वेव तिष्ठन्ति वर्षकोटिं नराधमाः ॥ १४.११६.२१ ॥
ಶೂದ್ರರೆಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ನರಾಧಮರು ಕೋಟಿ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನರಕಗಳಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
14.116.22
चण्डालमपि मद्भक्तं नावमन्येत बुद्धिमान् ।
अवमानात्पतन्त्येव नरके रौरवे नराः ॥ १४.११६.२२ ॥
ಬುದ್ಧಿವಂತನು ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ಚಾಂಡಾಲನನ್ನೂ ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು; ಅವಮಾನದಿಂದ ಮನುಷ್ಯರು ರೌರವ ನರಕಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ.
14.116.23
मम भक्तस्य भक्तेषु प्रीतिरभ्यधिका मम ।
तस्मान्मद्भक्तभक्ताश्च पूजनीया विशेषतः ॥ १४.११६.२३ ॥
ನನ್ನ ಭಕ್ತನ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿ; ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಭಕ್ತರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೂಜನೀಯರು.
14.116.24
कीटपक्षिमृगाणां च मयि संन्यस्तचेतसाम् ।
ऊर्ध्वामेव गतिं विद्धि किं पुनर्ज्ञानिनां नृणाम् ॥ १४.११६.२४ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕ್ರಿಮಿ, ಪಕ್ಷಿ, ಮೃಗಗಳೂ ಊರ್ಧ್ವಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಮನುಷ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದೇನಿದೆ.
14.116.25
पत्रं वाऽप्यथवा पुष्पंक फलं वाऽप्यप एव वा ।
ददाति मम शूद्रो यच्छिरसा धारयामि तत् ॥ १४.११६.२५ ॥
ಶೂದ್ರನು ನನಗೆ ಎಲೆಯನ್ನೋ, ಹೂವನ್ನೋ, ಹಣ್ಣನ್ನೋ, ಅಥವಾ ಕೇವಲ ನೀರನ್ನೋ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅದನ್ನು ನಾನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊರುತ್ತೇನೆ.
14.116.26
विप्रानेवार्चयेद्भक्त्या शूद्रप्रायांश्च मत्प्रियान् ।
तेषां तेनैव रूपेण पूजां गृह्णामि भारत ॥ १४.११६.२६ ॥
ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೇ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಶೂದ್ರಪ್ರಾಯರಾಗಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಪ್ರಿಯರಾದವರನ್ನೂ. ಓ ಭಾರತ, ಅವರ ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಅವರ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
14.116.27
वेदोत्तेनैव मार्गेण सर्वभूतहृदि स्थितम् ।
मामर्चयन्ति ये पिप्रा मत्सायुज्यं व्रजन्ति ते ॥ १४.११६.२७ ॥
ವೇದೋಕ್ತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲೇ, ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು, ವಿಪ್ರರೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ಸಾಯುಜ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
14.116.28
मद्भक्तानां हितायैव प्रादुर्भावः कृतो मया ।
प्रदुर्भावकृता काचिदर्चनीया युधिष्ठिर ॥ १४.११६.२८ ॥
ನನ್ನ ಭಕ್ತರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಾನು ಅವತರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಆ ಅವತಾರ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಪೂಜನೀಯವಾಗಿದೆ.
14.116.29
आसामन्यतमां मूर्तिं यो मद्भक्त्या समर्चति ।
तेनैव परितुष्टोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥ १४.११६.२९ ॥
ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅದರಿಂದಲೇ ನಾನು ಪರಿತುಷ್ಟನಾಗುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
14.116.30
मृदा च मणिरत्नैश्च ताम्रेण रजतेन च ।
कृत्वा प्रतिकृतिं कुर्यादर्चनां काञ्चनेन वा।
पुण्यं दशगुणं विद्यादेतेषामुत्तरोत्तरम् ॥ १४.११६.३० ॥
ಮಣ್ಣಿನಿಂದ, ಮಣಿ-ರತ್ನಗಳಿಂದ, ತಾಮ್ರದಿಂದ, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಬಂಗಾರದಿಂದ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುಮುಂದಿನದಕ್ಕೆ ಪುಣ್ಯ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
14.116.31
जपकामो भवेद्राजा विद्याकामो द्विजोत्तमः ।
वैश्यो वा धनकामस्तु शूद्रः सुखफलप्रियः।
सर्वकामाः स्त्रियो वाऽपि सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १४.११६.३१ ॥
ಜಪವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ರಾಜನಾಗಲಿ; ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಬಯಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜನಾಗಲಿ; ಧನವನ್ನು ಬಯಸುವ ವೈಶ್ಯನಾಗಲಿ; ಸುಖಫಲವನ್ನು ಪ್ರಿಯವಾಗಿಸುವ ಶೂದ್ರನಾಗಲಿ. ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.