Mahābhārata · Adhyāya 14.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.116.1
कीदृशा ब्राह्मणाः पुण्या भावशुद्धाः सुरेश्वर ।
यत्कर्म सफलं नेति कथयस्य ममानघ ॥ १४.११६.१ ॥
Senhor dos deuses, que tipo de brâmanes são meritórios e puros de disposição? Diz-me, ó sem mácula, cujas ações não dão fruto.
14.116.2
शृणु पाण्डव तत्सर्वं ब्राह्मणानां यथाक्रमम् ।
सफलं निष्फलं चैव तेषां कर्म ब्रवीमि ते ॥ १४.११६.२ ॥
Ouve, filho de Pāṇḍu: direi-te em ordem todas as ações dos brâmanes, as que dão fruto e as que não dão.
14.116.3
त्रिदण्डधारणं मौनं जटाधारणमुण्डनम् ।
वल्कलाजिनसंवासो व्रतचर्याऽभिषेचनम् ॥ १४.११६.३ ॥
Carregar o cajado tríplice, o silêncio, usar cabelos emaranhados, raspar a cabeça, viver com vestes de casca e pele de cervo, cumprir votos e o banho ritual de unção.
14.116.4
अग्निहोत्रं गृहे वासः स्वाध्यायं दारसत्क्रिया ।
सर्वाण्येतानि वै मिथ्या यदि भावो न निर्मलः ॥ १४.११६.४ ॥
O sacrifício do fogo, viver como chefe de família, a recitação do Veda, honrar a esposa: tudo isso é vão se a disposição interior não for pura.
14.116.5
अग्निहोत्रं वृथा राजन्वृथा वेदास्तथैव च ।
शीलेन देवास्तुष्यन्ति श्रुतयस्तत्र कारणम् ॥ १४.११६.५ ॥
Rei, o sacrifício do fogo é vão, e os Vedas também. Pela boa conduta os deuses se agradam; os textos sagrados são apenas a causa disso.
14.116.6
क्षान्तः दान्तं जितक्रोधं जितात्मानं जितेन्द्रियम् ।
तमग्र्यं ब्राह्मणं मन्ये शेषाः शूद्रा इति स्मृताः ॥ १४.११६.६ ॥
Aquele que é paciente, dono de si, que venceu a ira, a si mesmo e aos sentidos: esse excelente considero um brâmane; os demais são chamados śūdras.
14.116.7
अग्निहोत्रव्रतपरान्स्वाध्यायनिरताञ्शुचीन् ।
उपवासरतान्दान्तांस्तादेवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १४.११६.७ ॥
Os deuses reconhecem como brâmanes aqueles que se dedicam ao voto do agnihotra, estão absortos no estudo sagrado, são puros, deleitam-se no jejum e são senhores de si.
14.116.8
न जात्या पुजीतो राजन्गुणाः कल्याणकारणाः ।
चण्डालमपि वृत्तस्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १४.११६.८ ॥
Ó rei, não se é honrado pelo nascimento, mas pelas qualidades que causam o bem. Os deuses reconhecem como brâmane até um candala que permanece na boa conduta.
14.116.9
मनश्शौचं कर्मशौचं कुलशौचं च भारत ।
शरीरशौचं वाक्छौचं शौचं पञ्चविधं स्मृतम् ॥ १४.११६.९ ॥
Ó Bhārata, pureza da mente, pureza da ação, pureza da linhagem, pureza do corpo e pureza da fala: a pureza é declarada de cinco tipos.
14.116.10
पञ्चस्वेतेषु शौचेषु हृदिं शौचं विशिष्यते ।
हृदयस्य च शौचेन स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ॥ १४.११६.१० ॥
Entre estas cinco purezas, a pureza do coração é a mais excelente; pela pureza do coração os seres humanos vão ao céu.
14.116.11
अग्निहोत्रपरिभ्रष्टः प्रसक्तः क्रयविक्रयैः ।
वर्णसङ्करकर्ता च ब्राह्मणो वृषलैः समः ॥ १४.११६.११ ॥
O brâmane que caiu do agnihotra, apegado à compra e venda e que causa a mistura das castas, é igual aos śūdras.
14.116.12
यस्य वेदश्रुतिर्नष्टा कर्षकश्चापि यो द्विजः ।
विकर्मसेवी कौन्तेय स वै वृषल उच्यते ॥ १४.११६.१२ ॥
Ó filho de Kuntī, o dvija que perdeu a audição dos Vedas, que é agricultor e pratica ações proibidas, esse é chamado vṛṣala.
14.116.13
वृषो हि धर्मो विज्ञेयस्तस्य यः कुरुते लयम् ।
वृषलं तं विदुर्देवा निकृष्टं श्वपचादपि ॥ १४.११६.१३ ॥
O touro deve ser reconhecido como dharma; quem o destrói, os deuses chamam de vṛṣala, inferior até ao śvapaca.
14.116.14
स्तुतिभिर्ब्रह्मगीताभिर्यः शूद्रं स्तौति मानवः ।
न तु मां स्तौति पापात्मा स तु चण्डालतः समः ॥ १४.११६.१४ ॥
O homem que louva um śūdra com hinos como os cantos brahmânicos, mas não me louva — esse pecador é igual a um caṇḍāla.
14.116.15
श्वदृतौ तु यथा क्षीरं ब्रह्म वै वृषले तथा ।
दुष्टतामेति तत्सर्वं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.११६.१५ ॥
Assim como o leite guardado num odre de cão se corrompe, assim o Veda num vṛṣala se corrompe; como a oferenda lambida por um cão fica toda contaminada.
14.116.16
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसान्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं पुराणं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १४.११६.१६ ॥
Os quatro Vedas, seus membros auxiliares, a Mīmāṃsā, a extensão do Nyāya, o Dharmaśāstra e os Purāṇas — estas são as catorze ramos do saber.
14.116.17
यान्युक्तानि मया सम्यग्विद्यास्थानानि भारत ।
उत्पन्नानि पवित्राणि भुवनार्थं तथैव च ॥ १४.११६.१७ ॥
Os lugares do saber que expus plenamente, ó Bhārata, são puros, e surgiram para o bem do mundo.
14.116.18
तस्मात्तानि न शूद्रस्य स्प्रष्टव्यानि युधिष्ठिर ।
सर्वं त्रीण्यपवित्राणि पञ्चामेध्यानि भारत। ॥ १४.११६.१८ ॥
Portanto, ó Yudhiṣṭhira, estas coisas não devem ser tocadas por um śūdra. Ó Bhārata, tudo é três vezes impuro, e cinco são imundos.
14.116.19
श्वा च शूद्रः श्वपाकश्च अपवित्राणि पाण्डव ।
गायकः कुक्कुटो यूपो ह्युदक्या वृषलीपतिः। ॥ १४.११६.१९ ॥
O cão, o śūdra, o śvapāka, o cantor, o galo, o poste sacrificial, a mulher menstruada e o marido de uma mulher de casta baixa são impuros, ó Pāṇḍava.
14.116.20
पञ्चैते स्युरमेध्याश्च स्प्रष्टव्या न कदातन ।
स्पृष्ट्वैतानष्ट वै विप्रः सचेलो जलमाविशेत् ॥ १४.११६.२० ॥
Estes cinco são impuros e nunca devem ser tocados. Um brâmane que tenha tocado estes oito deve entrar na água com a roupa.
14.116.21
मद्भक्ताञ्शूद्रसामान्यादवमन्यन्ति ये नराः ।
नरकेष्वेव तिष्ठन्ति वर्षकोटिं नराधमाः ॥ १४.११६.२१ ॥
Os homens que desprezam meus devotos por pertencerem à classe dos śūdras, os mais baixos dos homens, permanecem nos infernos por dez milhões de anos.
14.116.22
चण्डालमपि मद्भक्तं नावमन्येत बुद्धिमान् ।
अवमानात्पतन्त्येव नरके रौरवे नराः ॥ १४.११६.२२ ॥
Um homem sábio não deve desprezar nem um caṇḍāla que seja meu devoto; pelo desprezo, os homens caem no inferno Raurava.
14.116.23
मम भक्तस्य भक्तेषु प्रीतिरभ्यधिका मम ।
तस्मान्मद्भक्तभक्ताश्च पूजनीया विशेषतः ॥ १४.११६.२३ ॥
Meu afeto pelos devotos do meu devoto é ainda maior; por isso, os devotos dos meus devotos devem ser especialmente venerados.
14.116.24
कीटपक्षिमृगाणां च मयि संन्यस्तचेतसाम् ।
ऊर्ध्वामेव गतिं विद्धि किं पुनर्ज्ञानिनां नृणाम् ॥ १४.११६.२४ ॥
Saiba que até insetos, pássaros e feras cujas mentes estão fixas em mim alcançam o caminho superior; quanto mais os homens sábios.
14.116.25
पत्रं वाऽप्यथवा पुष्पंक फलं वाऽप्यप एव वा ।
ददाति मम शूद्रो यच्छिरसा धारयामि तत् ॥ १४.११६.२५ ॥
Se um śūdra me oferece uma folha, ou uma flor, ou um fruto, ou mesmo água, eu o levo sobre a cabeça.
14.116.26
विप्रानेवार्चयेद्भक्त्या शूद्रप्रायांश्च मत्प्रियान् ।
तेषां तेनैव रूपेण पूजां गृह्णामि भारत ॥ १४.११६.२६ ॥
Deve-se adorar com devoção os brâmanes, e também aqueles que me são queridos, quase śūdras. Ó Bhārata, nessa mesma forma deles aceito sua adoração.
14.116.27
वेदोत्तेनैव मार्गेण सर्वभूतहृदि स्थितम् ।
मामर्चयन्ति ये पिप्रा मत्सायुज्यं व्रजन्ति ते ॥ १४.११६.२७ ॥
Os que me adoram, habitando no coração de todos os seres, pelo caminho ensinado no Veda, alcançam a união comigo.
14.116.28
मद्भक्तानां हितायैव प्रादुर्भावः कृतो मया ।
प्रदुर्भावकृता काचिदर्चनीया युधिष्ठिर ॥ १४.११६.२८ ॥
Para o bem dos meus devotos me manifestei; ó Yudhiṣṭhira, uma certa forma dessa manifestação deve ser adorada.
14.116.29
आसामन्यतमां मूर्तिं यो मद्भक्त्या समर्चति ।
तेनैव परितुष्टोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥ १४.११६.२९ ॥
Quem me adora com devoção sob qualquer uma destas formas, com essa mesma forma ficarei plenamente satisfeito; não há dúvida.
14.116.30
मृदा च मणिरत्नैश्च ताम्रेण रजतेन च ।
कृत्वा प्रतिकृतिं कुर्यादर्चनां काञ्चनेन वा।
पुण्यं दशगुणं विद्यादेतेषामुत्तरोत्तरम् ॥ १४.११६.३० ॥
Tendo feito uma imagem de argila, de gemas e joias, de cobre ou de prata, deve-se adorar; ou com ouro. Entre estas, deve-se compreender que o mérito é dez vezes maior a cada passo sucessivo.
14.116.31
जपकामो भवेद्राजा विद्याकामो द्विजोत्तमः ।
वैश्यो वा धनकामस्तु शूद्रः सुखफलप्रियः।
सर्वकामाः स्त्रियो वाऽपि सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १४.११६.३१ ॥
Que quem deseja a recitação se torne rei; que o excelente dvija que deseja o saber se torne erudito; que o vaiśya que deseja riqueza a obtenha; que o śūdra que ama o fruto da felicidade o alcance. Que também as mulheres obtenham todos os seus desejos.