మహాభారతం · అధ్యాయం 14.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.116.1
कीदृशा ब्राह्मणाः पुण्या भावशुद्धाः सुरेश्वर ।
यत्कर्म सफलं नेति कथयस्य ममानघ ॥ १४.११६.१ ॥
సురేశ్వరా, ఎటువంటి బ్రాహ్మణులు పుణ్యవంతులు, భావశుద్ధి కలవారు? ఎవరి కర్మ ఫలవంతం కాదు? నిష్పాపుడా, నాకు చెప్పుము.
14.116.2
शृणु पाण्डव तत्सर्वं ब्राह्मणानां यथाक्रमम् ।
सफलं निष्फलं चैव तेषां कर्म ब्रवीमि ते ॥ १४.११६.२ ॥
పాండవా, విను. బ్రాహ్మణుల కర్మలన్నింటినీ, ఫలవంతమైనవి, ఫలరహితమైనవి, క్రమంగా నీకు చెబుతాను.
14.116.3
त्रिदण्डधारणं मौनं जटाधारणमुण्डनम् ।
वल्कलाजिनसंवासो व्रतचर्याऽभिषेचनम् ॥ १४.११६.३ ॥
త్రిదండ ధారణ, మౌనం, జడలు ధరించడం, తల గొరిగించుకోవడం, వల్కలం మరియు జింకచర్మంతో నివసించడం, వ్రతాచరణ, అభిషేక స్నానం.
14.116.4
अग्निहोत्रं गृहे वासः स्वाध्यायं दारसत्क्रिया ।
सर्वाण्येतानि वै मिथ्या यदि भावो न निर्मलः ॥ १४.११६.४ ॥
అగ్నిహోత్రం, గృహస్థ జీవితం, స్వాధ్యాయం, భార్యను గౌరవించడం, ఇవన్నీ వ్యర్థమే, భావం నిర్మలంగా లేకపోతే.
14.116.5
अग्निहोत्रं वृथा राजन्वृथा वेदास्तथैव च ।
शीलेन देवास्तुष्यन्ति श्रुतयस्तत्र कारणम् ॥ १४.११६.५ ॥
ఓ రాజా, అగ్నిహోత్రం వ్యర్థం, వేదాలు కూడా అంతే. శీలం వల్ల దేవతలు సంతుష్టులవుతారు; శ్రుతులు దానికి కారణమే.
14.116.6
क्षान्तः दान्तं जितक्रोधं जितात्मानं जितेन्द्रियम् ।
तमग्र्यं ब्राह्मणं मन्ये शेषाः शूद्रा इति स्मृताः ॥ १४.११६.६ ॥
క్షమ కలవాడు, దమం కలవాడు, కోపాన్ని జయించినవాడు, ఆత్మను ఇంద్రియాలను జయించినవాడు, అతడినే శ్రేష్ఠ బ్రాహ్మణుడిగా నేను భావిస్తాను; మిగిలినవారు శూద్రులుగా చెప్పబడ్డారు.
14.116.7
अग्निहोत्रव्रतपरान्स्वाध्यायनिरताञ्शुचीन् ।
उपवासरतान्दान्तांस्तादेवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १४.११६.७ ॥
అగ్నిహోత్ర వ్రతంలో నిమగ్నులైనవారిని, స్వాధ్యాయంలో రతులైనవారిని, పవిత్రులను, ఉపవాసంలో ఆనందించేవారిని, దాంతులను దేవతలు బ్రాహ్మణులుగా ఎరుగుదురు.
14.116.8
न जात्या पुजीतो राजन्गुणाः कल्याणकारणाः ।
चण्डालमपि वृत्तस्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १४.११६.८ ॥
ఓ రాజా, జన్మచేత కాదు, శుభకరమైన గుణాల వల్లనే గౌరవం లభిస్తుంది. సదాచారంలో నిలిచిన చండాలుడినైనా దేవతలు బ్రాహ్మణుడిగా ఎరుగుదురు.
14.116.9
मनश्शौचं कर्मशौचं कुलशौचं च भारत ।
शरीरशौचं वाक्छौचं शौचं पञ्चविधं स्मृतम् ॥ १४.११६.९ ॥
ఓ భారతా, మనఃశుద్ధి, కర్మశుద్ధి, కులశుద్ధి, శరీరశుద్ధి, వాక్శుద్ధి — శుద్ధి ఐదు విధాలుగా స్మృతమైంది.
14.116.10
पञ्चस्वेतेषु शौचेषु हृदिं शौचं विशिष्यते ।
हृदयस्य च शौचेन स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ॥ १४.११६.१० ॥
ఈ ఐదు శుద్ధులలో హృదయశుద్ధి శ్రేష్ఠమైనది. హృదయశుద్ధి వల్ల మానవులు స్వర్గానికి వెళ్తారు.
14.116.11
अग्निहोत्रपरिभ्रष्टः प्रसक्तः क्रयविक्रयैः ।
वर्णसङ्करकर्ता च ब्राह्मणो वृषलैः समः ॥ १४.११६.११ ॥
అగ్నిహోత్రం నుండి జారినవాడు, క్రయవిక్రయాలలో ఆసక్తి కలవాడు, వర్ణసంకరానికి కారకుడైన బ్రాహ్మణుడు శూద్రులతో సమానుడు.
14.116.12
यस्य वेदश्रुतिर्नष्टा कर्षकश्चापि यो द्विजः ।
विकर्मसेवी कौन्तेय स वै वृषल उच्यते ॥ १४.११६.१२ ॥
ఓ కౌంతేయా, వేదశ్రవణం నశించినవాడు, వ్యవసాయం చేసేవాడు, నిషిద్ధ కర్మలు సేవించే ద్విజుడు — అతడే వృషలుడని చెప్పబడతాడు.
14.116.13
वृषो हि धर्मो विज्ञेयस्तस्य यः कुरुते लयम् ।
वृषलं तं विदुर्देवा निकृष्टं श्वपचादपि ॥ १४.११६.१३ ॥
వృషభమే ధర్మమని తెలుసుకోవాలి; దానిని నాశనం చేసేవాడిని దేవతలు వృషలుడని, శ్వపచుడికంటే కూడా నీచుడని అంటారు.
14.116.14
स्तुतिभिर्ब्रह्मगीताभिर्यः शूद्रं स्तौति मानवः ।
न तु मां स्तौति पापात्मा स तु चण्डालतः समः ॥ १४.११६.१४ ॥
బ్రహ్మగీతాలవంటి స్తుతులతో శూద్రుడిని స్తుతించి, నన్ను స్తుతించని మానవుడు — ఆ పాపాత్ముడు చండాలునితో సమానుడు.
14.116.15
श्वदृतौ तु यथा क्षीरं ब्रह्म वै वृषले तथा ।
दुष्टतामेति तत्सर्वं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.११६.१५ ॥
కుక్క తోలు సంచిలో ఉంచిన పాలు చెడిపోయినట్లు, వృషలునిలో బ్రహ్మము (వేదం) చెడిపోతుంది; కుక్క నాకిన హవిస్సు అంతా దూషితమైనట్లు.
14.116.16
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसान्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं पुराणं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १४.११६.१६ ॥
నాలుగు వేదాలు, వాటి అంగాలు, మీమాంస, న్యాయ విస్తారం, ధర్మశాస్త్రం, పురాణం — ఇవే పధ్నాలుగు విద్యలు.
14.116.17
यान्युक्तानि मया सम्यग्विद्यास्थानानि भारत ।
उत्पन्नानि पवित्राणि भुवनार्थं तथैव च ॥ १४.११६.१७ ॥
భరతా! నేను సమగ్రంగా చెప్పిన విద్యాస్థానాలు పవిత్రమైనవి; లోక హితం కోసమే ఉద్భవించినవి.
14.116.18
तस्मात्तानि न शूद्रस्य स्प्रष्टव्यानि युधिष्ठिर ।
सर्वं त्रीण्यपवित्राणि पञ्चामेध्यानि भारत। ॥ १४.११६.१८ ॥
కాబట్టి యుధిష్ఠిరా, వాటిని శూద్రుడు తాకకూడదు. భరతా, అన్నీ మూడు అపవిత్రమైనవి; ఐదు అశుద్ధమైనవి.
14.116.19
श्वा च शूद्रः श्वपाकश्च अपवित्राणि पाण्डव ।
गायकः कुक्कुटो यूपो ह्युदक्या वृषलीपतिः। ॥ १४.११६.१९ ॥
కుక్క, శూద్రుడు, శ్వపాకుడు, పాడేవాడు, కోడి, యూపస్తంభం, రజస్వల స్త్రీ, వృషలీ భర్త — ఓ పాండవా, ఇవి అపవిత్రమైనవి.
14.116.20
पञ्चैते स्युरमेध्याश्च स्प्रष्टव्या न कदातन ।
स्पृष्ट्वैतानष्ट वै विप्रः सचेलो जलमाविशेत् ॥ १४.११६.२० ॥
ఈ ఐదూ అపవిత్రమైనవి; ఎప్పుడూ తాకకూడదు. వీటిని తాకిన బ్రాహ్మణుడు వస్త్రాలతో సహా నీటిలో ప్రవేశించాలి.
14.116.21
मद्भक्ताञ्शूद्रसामान्यादवमन्यन्ति ये नराः ।
नरकेष्वेव तिष्ठन्ति वर्षकोटिं नराधमाः ॥ १४.११६.२१ ॥
శూద్రులన్న కారణంగా నా భక్తులను అవమానించే నరాధములు కోటి సంవత్సరాలు నరకాలలోనే ఉంటారు.
14.116.22
चण्डालमपि मद्भक्तं नावमन्येत बुद्धिमान् ।
अवमानात्पतन्त्येव नरके रौरवे नराः ॥ १४.११६.२२ ॥
బుద్ధిమంతుడు నా భక్తుడైన చండాలుడినైనా అవమానించకూడదు; అవమానం వల్ల మనుషులు రౌరవ నరకంలో పడతారు.
14.116.23
मम भक्तस्य भक्तेषु प्रीतिरभ्यधिका मम ।
तस्मान्मद्भक्तभक्ताश्च पूजनीया विशेषतः ॥ १४.११६.२३ ॥
నా భక్తుని భక్తుల పట్ల నాకు అధిక ప్రీతి ఉంటుంది; కాబట్టి నా భక్తుల భక్తులు విశేషంగా పూజనీయులు.
14.116.24
कीटपक्षिमृगाणां च मयि संन्यस्तचेतसाम् ।
ऊर्ध्वामेव गतिं विद्धि किं पुनर्ज्ञानिनां नृणाम् ॥ १४.११६.२४ ॥
నాపై మనసు నిలిపిన క్రిములు, పక్షులు, మృగాలు కూడా ఊర్ధ్వగతిని పొందుతాయని తెలుసుకో; జ్ఞానులైన మానవుల సంగతి చెప్పనవసరం లేదు.
14.116.25
पत्रं वाऽप्यथवा पुष्पंक फलं वाऽप्यप एव वा ।
ददाति मम शूद्रो यच्छिरसा धारयामि तत् ॥ १४.११६.२५ ॥
ఒక శూద్రుడు నాకు ఆకును, లేదా పువ్వును, లేదా పండును, లేదా కేవలం నీటిని సమర్పిస్తే, దానిని నేను తలపై ధరిస్తాను.
14.116.26
विप्रानेवार्चयेद्भक्त्या शूद्रप्रायांश्च मत्प्रियान् ।
तेषां तेनैव रूपेण पूजां गृह्णामि भारत ॥ १४.११६.२६ ॥
భక్తితో బ్రాహ్మణులనే పూజించాలి; శూద్రప్రాయులైనప్పటికీ నాకు ప్రియులైన వారినీ. ఓ భారతా, వారి ఆ రూపంలోనే నేను వారి పూజను స్వీకరిస్తాను.
14.116.27
वेदोत्तेनैव मार्गेण सर्वभूतहृदि स्थितम् ।
मामर्चयन्ति ये पिप्रा मत्सायुज्यं व्रजन्ति ते ॥ १४.११६.२७ ॥
వేదోక్త మార్గంలోనే, సర్వ ప్రాణుల హృదయాలలో ఉన్న నన్ను పూజించేవారు, విప్రులే, నాతో సాయుజ్యాన్ని పొందుతారు.
14.116.28
मद्भक्तानां हितायैव प्रादुर्भावः कृतो मया ।
प्रदुर्भावकृता काचिदर्चनीया युधिष्ठिर ॥ १४.११६.२८ ॥
నా భక్తుల శ్రేయస్సు కోసమే నేను అవతరించాను. ఓ యుధిష్ఠిరా, ఆ అవతార రూపాలలో ఏదో ఒకటి పూజనీయమైనది.
14.116.29
आसामन्यतमां मूर्तिं यो मद्भक्त्या समर्चति ।
तेनैव परितुष्टोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥ १४.११६.२९ ॥
వీటిలో ఏదో ఒక మూర్తిని నా పట్ల భక్తితో ఎవరు పూజిస్తారో, దానితోనే నేను పూర్తిగా సంతృప్తి చెందుతాను; ఇందులో సందేహం లేదు.
14.116.30
मृदा च मणिरत्नैश्च ताम्रेण रजतेन च ।
कृत्वा प्रतिकृतिं कुर्यादर्चनां काञ्चनेन वा।
पुण्यं दशगुणं विद्यादेतेषामुत्तरोत्तरम् ॥ १४.११६.३० ॥
మట్టితో, మణిరత్నాలతో, రాగితో, వెండితో ప్రతిమను చేసి పూజించాలి; లేదా బంగారంతో. వీటిలో వరుసగా ఒక్కొక్కదానికి పుణ్యం పదిరెట్లు అధికమని తెలుసుకోవాలి.
14.116.31
जपकामो भवेद्राजा विद्याकामो द्विजोत्तमः ।
वैश्यो वा धनकामस्तु शूद्रः सुखफलप्रियः।
सर्वकामाः स्त्रियो वाऽपि सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १४.११६.३१ ॥
జపాన్ని కోరే వాడు రాజు కావచ్చు; విద్యను కోరే ఉత్తమ ద్విజుడు కావచ్చు; ధనాన్ని కోరే వైశ్యుడు కావచ్చు; సుఖఫలాన్ని ప్రేమించే శూద్రుడు కావచ్చు. స్త్రీలు కూడా సర్వ కామనలను పొంది ఫలించనీ.