மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.116.1
कीदृशा ब्राह्मणाः पुण्या भावशुद्धाः सुरेश्वर ।
यत्कर्म सफलं नेति कथयस्य ममानघ ॥ १४.११६.१ ॥
தேவர்களின் தலைவரே, எத்தகைய பிராமணர்கள் புண்ணியமுள்ளவர்களும் மனத்தூய்மை உடையவர்களும் ஆவார்கள்? எவர்களின் கர்மம் பலனளிப்பதில்லை? குற்றமற்றவரே, எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
14.116.2
शृणु पाण्डव तत्सर्वं ब्राह्मणानां यथाक्रमम् ।
सफलं निष्फलं चैव तेषां कर्म ब्रवीमि ते ॥ १४.११६.२ ॥
பாண்டவனே, கேள். பிராமணர்களின் அனைத்து கர்மங்களையும், பலனளிப்பவை மற்றும் பலனற்றவை என, வரிசைப்படி உனக்குச் சொல்கிறேன்.
14.116.3
त्रिदण्डधारणं मौनं जटाधारणमुण्डनम् ।
वल्कलाजिनसंवासो व्रतचर्याऽभिषेचनम् ॥ १४.११६.३ ॥
மூன்று தண்டம் ஏந்துவது, மௌனம், சடை தரிப்பது, தலை மழிப்பது, மரவுரியும் மான்தோலும் அணிந்து வாழ்வது, விரதங்களை அனுசரிப்பது, அபிஷேக நீராடல்.
14.116.4
अग्निहोत्रं गृहे वासः स्वाध्यायं दारसत्क्रिया ।
सर्वाण्येतानि वै मिथ्या यदि भावो न निर्मलः ॥ १४.११६.४ ॥
அக்னிஹோத்ரம், இல்லறத்தில் வாழ்வது, வேதப் பாராயணம், மனைவியைக் கௌரவிப்பது, இவை அனைத்தும் வீணே, உள்ளம் தூய்மையற்றிருந்தால்.
14.116.5
अग्निहोत्रं वृथा राजन्वृथा वेदास्तथैव च ।
शीलेन देवास्तुष्यन्ति श्रुतयस्तत्र कारणम् ॥ १४.११६.५ ॥
அரசே, அக்னிஹோத்ரம் வீணானது; வேதங்களும் அவ்வாறே வீணானவை. நல்லொழுக்கத்தால் தேவர்கள் மகிழ்கிறார்கள்; மறைகள் அதற்குக் காரணம் மட்டுமே.
14.116.6
क्षान्तः दान्तं जितक्रोधं जितात्मानं जितेन्द्रियम् ।
तमग्र्यं ब्राह्मणं मन्ये शेषाः शूद्रा इति स्मृताः ॥ १४.११६.६ ॥
பொறுமையுடையவனும், அடக்கமுடையவனும், கோபத்தை வென்றவனும், தன்னையும் புலன்களையும் வென்றவனும் ஆன அவனையே சிறந்த பிராமணனாக நான் கருதுகிறேன்; மற்றவர்கள் சூத்திரர்கள் எனப்படுகின்றனர்.
14.116.7
अग्निहोत्रव्रतपरान्स्वाध्यायनिरताञ्शुचीन् ।
उपवासरतान्दान्तांस्तादेवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १४.११६.७ ॥
அக்னிஹோத்ர விரதத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், வேத பாராயணத்தில் மூழ்கியவர்கள், தூய்மையானவர்கள், உபவாசத்தில் மகிழ்பவர்கள், அடக்கமுள்ளவர்கள் ஆகியோரை தேவர்கள் பிராமணர்கள் என்று அறிகின்றனர்.
14.116.8
न जात्या पुजीतो राजन्गुणाः कल्याणकारणाः ।
चण्डालमपि वृत्तस्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १४.११६.८ ॥
ஓ அரசே, பிறப்பால் அல்ல, மங்கள குணங்களாலேயே மதிப்பு பெறப்படுகிறது. நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்த சண்டாளனையும் தேவர்கள் பிராமணன் என்று அறிவர்.
14.116.9
मनश्शौचं कर्मशौचं कुलशौचं च भारत ।
शरीरशौचं वाक्छौचं शौचं पञ्चविधं स्मृतम् ॥ १४.११६.९ ॥
ஓ பாரதா, மனத் தூய்மை, செயல் தூய்மை, குலத் தூய்மை, உடல் தூய்மை, பேச்சுத் தூய்மை — தூய்மை ஐந்து வகையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.
14.116.10
पञ्चस्वेतेषु शौचेषु हृदिं शौचं विशिष्यते ।
हृदयस्य च शौचेन स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ॥ १४.११६.१० ॥
இந்த ஐந்து தூய்மைகளில் இதயத் தூய்மையே சிறந்தது. இதயத் தூய்மையால் மனிதர்கள் சொர்க்கத்தை அடைகின்றனர்.
14.116.11
अग्निहोत्रपरिभ्रष्टः प्रसक्तः क्रयविक्रयैः ।
वर्णसङ्करकर्ता च ब्राह्मणो वृषलैः समः ॥ १४.११६.११ ॥
அக்னிஹோத்ரத்தை விட்டு விலகியவன், வாங்கல் விற்றலில் பற்றுள்ளவன், வர்ணக் கலப்பை உண்டாக்குபவன் — அப்படிப்பட்ட பிராமணன் சூத்திரர்களுக்குச் சமமானவன்.
14.116.12
यस्य वेदश्रुतिर्नष्टा कर्षकश्चापि यो द्विजः ।
विकर्मसेवी कौन्तेय स वै वृषल उच्यते ॥ १४.११६.१२ ॥
ஓ குந்தியின் மகனே, வேதச் செவி கெட்டவனும், உழவனும், விலக்கப்பட்ட செயல்களைச் செய்பவனுமான துவிஜனே உண்மையில் வ்ருஷலன் எனப்படுகிறான்.
14.116.13
वृषो हि धर्मो विज्ञेयस्तस्य यः कुरुते लयम् ।
वृषलं तं विदुर्देवा निकृष्टं श्वपचादपि ॥ १४.११६.१३ ॥
காளையே தர்மம் என அறியப்பட வேண்டும்; அதை அழிப்பவனை தேவர்கள் வृषலன் என்றும், நாய்ச்சண்டாளனை விடவும் கீழானவன் என்றும் அறிவர்.
14.116.14
स्तुतिभिर्ब्रह्मगीताभिर्यः शूद्रं स्तौति मानवः ।
न तु मां स्तौति पापात्मा स तु चण्डालतः समः ॥ १४.११६.१४ ॥
வேத துதிகளால் சூத்திரனைப் போற்றி, என்னைப் போற்றாத மனிதன் — அந்தப் பாவியோ சண்டாளனுக்குச் சமமானவன்.
14.116.15
श्वदृतौ तु यथा क्षीरं ब्रह्म वै वृषले तथा ।
दुष्टतामेति तत्सर्वं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.११६.१५ ॥
நாயின் தோல் பையில் உள்ள பால் கெடுவது போல, வृषலனில் வேதம் கெடுகிறது; நாயால் நக்கப்பட்ட ஹவிஸ் எல்லாம் தீட்டாவது போல.
14.116.16
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसान्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं पुराणं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १४.११६.१६ ॥
நான்கு வேதங்கள், அவற்றின் அங்கங்கள், மீமாம்சை, நியாய விரிவு, தர்மசாஸ்திரம், புராணம் — இவையே பதினான்கு வித்தைகள்.
14.116.17
यान्युक्तानि मया सम्यग्विद्यास्थानानि भारत ।
उत्पन्नानि पवित्राणि भुवनार्थं तथैव च ॥ १४.११६.१७ ॥
பாரதனே! நான் நன்கு கூறிய வித்யா ஸ்தானங்கள் தூய்மையானவை; உலக நன்மைக்காகவே தோன்றியவை.
14.116.18
तस्मात्तानि न शूद्रस्य स्प्रष्टव्यानि युधिष्ठिर ।
सर्वं त्रीण्यपवित्राणि पञ्चामेध्यानि भारत। ॥ १४.११६.१८ ॥
ஆகையால் யுதிஷ்டிரா, அவற்றை சூத்திரன் தொடக்கூடாது. பாரதா, எல்லாம் மூன்று அபவித்திரம்; ஐந்து அசுத்தம்.
14.116.19
श्वा च शूद्रः श्वपाकश्च अपवित्राणि पाण्डव ।
गायकः कुक्कुटो यूपो ह्युदक्या वृषलीपतिः। ॥ १४.११६.१९ ॥
நாய், சூத்திரன், ஷ்வபாகன், பாடகன், சேவல், யூபம், மாதவிடாய் பெண், வ்ருஷலியின் கணவன் — இவை அபவித்திரமானவை, ஓ பாண்டவா.
14.116.20
पञ्चैते स्युरमेध्याश्च स्प्रष्टव्या न कदातन ।
स्पृष्ट्वैतानष्ट वै विप्रः सचेलो जलमाविशेत् ॥ १४.११६.२० ॥
இந்த ஐந்தும் அசுத்தமானவை; ஒருபோதும் தொடக்கூடாது. இவற்றை எட்டையும் தொட்ட பிராமணன் ஆடையுடன் நீரில் இறங்க வேண்டும்.
14.116.21
मद्भक्ताञ्शूद्रसामान्यादवमन्यन्ति ये नराः ।
नरकेष्वेव तिष्ठन्ति वर्षकोटिं नराधमाः ॥ १४.११६.२१ ॥
என் பக்தர்களைச் சூத்திரர்கள் என்று இழிவுபடுத்தும் மனிதர்கள், அந்த அதம மனிதர்கள், கோடி ஆண்டுகள் நரகங்களிலேயே கிடப்பர்.
14.116.22
चण्डालमपि मद्भक्तं नावमन्येत बुद्धिमान् ।
अवमानात्पतन्त्येव नरके रौरवे नराः ॥ १४.११६.२२ ॥
ஞானி, என் பக்தனாக இருக்கும் சண்டாளனையும் அவமதிக்கக் கூடாது; அவமதிப்பால் மனிதர்கள் ரௌரவ நரகத்தில் விழுவர்.
14.116.23
मम भक्तस्य भक्तेषु प्रीतिरभ्यधिका मम ।
तस्मान्मद्भक्तभक्ताश्च पूजनीया विशेषतः ॥ १४.११६.२३ ॥
என் பக்தனின் பக்தர்கள் மீது எனக்கு மிக அதிக அன்பு உண்டு; ஆகையால் என் பக்தர்களின் பக்தர்கள் சிறப்பாக வணங்கத்தக்கவர்கள்.
14.116.24
कीटपक्षिमृगाणां च मयि संन्यस्तचेतसाम् ।
ऊर्ध्वामेव गतिं विद्धि किं पुनर्ज्ञानिनां नृणाम् ॥ १४.११६.२४ ॥
என்னில் மனம் நிலைத்த பூச்சிகள், பறவைகள், விலங்குகளும் உயர் கதியை அடைவதை அறிக; ஞானியான மனிதர்களைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்.
14.116.25
पत्रं वाऽप्यथवा पुष्पंक फलं वाऽप्यप एव वा ।
ददाति मम शूद्रो यच्छिरसा धारयामि तत् ॥ १४.११६.२५ ॥
ஒரு சூத்திரன் எனக்கு இலை, அல்லது மலர், அல்லது பழம், அல்லது வெறும் நீரை அர்ப்பணித்தால், அதை நான் தலையில் ஏற்கிறேன்.
14.116.26
विप्रानेवार्चयेद्भक्त्या शूद्रप्रायांश्च मत्प्रियान् ।
तेषां तेनैव रूपेण पूजां गृह्णामि भारत ॥ १४.११६.२६ ॥
பக்தியுடன் அந்தணர்களையே வழிபட வேண்டும்; சூத்திரர்போன்றவர்களாயினும் எனக்குப் பிரியமானவர்களையும். பாரதா, அவர்களின் அந்த வடிவிலேயே நான் அவர்களின் வழிபாட்டை ஏற்கிறேன்.
14.116.27
वेदोत्तेनैव मार्गेण सर्वभूतहृदि स्थितम् ।
मामर्चयन्ति ये पिप्रा मत्सायुज्यं व्रजन्ति ते ॥ १४.११६.२७ ॥
வேதம் கூறிய வழியிலேயே, எல்லா உயிர்களின் இதயத்திலும் நிலைபெற்றிருக்கும் என்னை வழிபடுபவர்கள், அந்தணர்களே, எனது ஐக்கியத்தை அடைகின்றனர்.
14.116.28
मद्भक्तानां हितायैव प्रादुर्भावः कृतो मया ।
प्रदुर्भावकृता काचिदर्चनीया युधिष्ठिर ॥ १४.११६.२८ ॥
என் பக்தர்களின் நன்மைக்காகவே நான் அவதரித்தேன். யுதிஷ்டிரா, அவதாரமாக எடுத்த அந்த வடிவங்களில் ஏதோ ஒன்று வழிபாட்டுக்குரியது.
14.116.29
आसामन्यतमां मूर्तिं यो मद्भक्त्या समर्चति ।
तेनैव परितुष्टोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥ १४.११६.२९ ॥
இவ்வடிவங்களில் எதை ஒன்றை என் மீதுள்ள பக்தியுடன் யார் வழிபடுகிறார்களோ, அதனாலேயே நான் முழுமையாக மகிழ்ச்சியடைவேன்; இதில் ஐயமில்லை.
14.116.30
मृदा च मणिरत्नैश्च ताम्रेण रजतेन च ।
कृत्वा प्रतिकृतिं कुर्यादर्चनां काञ्चनेन वा।
पुण्यं दशगुणं विद्यादेतेषामुत्तरोत्तरम् ॥ १४.११६.३० ॥
களிமண்ணாலும், மணி-ரத்தினங்களாலும், செம்பாலும், வெள்ளியாலும் உருவம் செய்து வழிபட வேண்டும்; அல்லது பொன்னாலும். இவற்றுள் ஒன்றுக்கொன்று மேலானதற்கு பத்து மடங்கு புண்ணியம் என அறிய வேண்டும்.
14.116.31
जपकामो भवेद्राजा विद्याकामो द्विजोत्तमः ।
वैश्यो वा धनकामस्तु शूद्रः सुखफलप्रियः।
सर्वकामाः स्त्रियो वाऽपि सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १४.११६.३१ ॥
ஜபத்தை விரும்புபவன் அரசனாகட்டும்; கல்வியை விரும்பும் சிறந்த த்விஜன் ஆகட்டும்; செல்வத்தை விரும்பும் வைசியன் ஆகட்டும்; இன்பப் பலனை விரும்பும் சூத்திரன் ஆகட்டும். பெண்களும் எல்லா விருப்பங்களையும் அடையட்டும்.