മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.116
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.116.1
कीदृशा ब्राह्मणाः पुण्या भावशुद्धाः सुरेश्वर ।
यत्कर्म सफलं नेति कथयस्य ममानघ ॥ १४.११६.१ ॥
സുരേശ്വരാ, ഏതുതരം ബ്രാഹ്മണർ പുണ്യവാന്മാരും ഭാവശുദ്ധിയുള്ളവരുമാകുന്നു? ആരുടെ കർമ്മം ഫലിക്കാതെ പോകുന്നു? നിർമ്മലനേ, എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.
14.116.2
शृणु पाण्डव तत्सर्वं ब्राह्मणानां यथाक्रमम् ।
सफलं निष्फलं चैव तेषां कर्म ब्रवीमि ते ॥ १४.११६.२ ॥
പാണ്ഡവാ, കേൾക്കുക. ബ്രാഹ്മണരുടെ കർമ്മങ്ങളെല്ലാം, ഫലിക്കുന്നതും ഫലിക്കാത്തതും, ക്രമത്തിൽ ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.
14.116.3
त्रिदण्डधारणं मौनं जटाधारणमुण्डनम् ।
वल्कलाजिनसंवासो व्रतचर्याऽभिषेचनम् ॥ १४.११६.३ ॥
ത്രിദണ്ഡധാരണം, മൗനം, ജടധരിക്കൽ, തല മുണ്ഡനം ചെയ്യൽ, വൽക്കലവും അജിനവും ധരിച്ചു വസിക്കൽ, വ്രതാചരണം, അഭിഷേകസ്നാനം.
14.116.4
अग्निहोत्रं गृहे वासः स्वाध्यायं दारसत्क्रिया ।
सर्वाण्येतानि वै मिथ्या यदि भावो न निर्मलः ॥ १४.११६.४ ॥
അഗ്നിഹോത്രം, ഗൃഹവാസം, സ്വാധ്യായം, ഭാര്യയെ ബഹുമാനിക്കൽ, ഇവയെല്ലാം മിഥ്യയാണ്, ഭാവം നിർമ്മലമല്ലെങ്കിൽ.
14.116.5
अग्निहोत्रं वृथा राजन्वृथा वेदास्तथैव च ।
शीलेन देवास्तुष्यन्ति श्रुतयस्तत्र कारणम् ॥ १४.११६.५ ॥
രാജാവേ, അഗ്നിഹോത്രം വൃഥാവാണ്; വേദങ്ങളും അങ്ങനെതന്നെ. ശീലത്താൽ ദേവന്മാർ സന്തുഷ്ടരാകുന്നു; ശ്രുതികൾ അതിന് കാരണം മാത്രം.
14.116.6
क्षान्तः दान्तं जितक्रोधं जितात्मानं जितेन्द्रियम् ।
तमग्र्यं ब्राह्मणं मन्ये शेषाः शूद्रा इति स्मृताः ॥ १४.११६.६ ॥
ക്ഷമയുള്ളവനും ദമമുള്ളവനും ക്രോധം ജയിച്ചവനും ആത്മാവിനെയും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെയും ജയിച്ചവനുമായ അവനെയാണ് ഞാൻ ശ്രേഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണനായി കരുതുന്നത്; ശേഷിച്ചവർ ശൂദ്രരെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.116.7
अग्निहोत्रव्रतपरान्स्वाध्यायनिरताञ्शुचीन् ।
उपवासरतान्दान्तांस्तादेवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १४.११६.७ ॥
അഗ്നിഹോത്രവ്രതത്തിൽ മുഴുകിയവരെയും സ്വാധ്യായത്തിൽ രമിക്കുന്നവരെയും ശുചികളെയും ഉപവാസത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നവരെയും ദാന്തരെയും ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണരെന്നറിയുന്നു.
14.116.8
न जात्या पुजीतो राजन्गुणाः कल्याणकारणाः ।
चण्डालमपि वृत्तस्थं तं देवा ब्राह्मणं विदुः ॥ १४.११६.८ ॥
ഹേ രാജാവേ, ജന്മംകൊണ്ടല്ല, ശുഭകാരകമായ ഗുണങ്ങൾകൊണ്ടാണ് ബഹുമാനം ലഭിക്കുന്നത്. സദാചാരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ചണ്ഡാലനെപ്പോലും ദേവന്മാർ ബ്രാഹ്മണനായി അറിയുന്നു.
14.116.9
मनश्शौचं कर्मशौचं कुलशौचं च भारत ।
शरीरशौचं वाक्छौचं शौचं पञ्चविधं स्मृतम् ॥ १४.११६.९ ॥
ഹേ ഭാരത, മനശ്ശുദ്ധി, കർമ്മശുദ്ധി, കുലശുദ്ധി, ശരീരശുദ്ധി, വാക്കിന്റെ ശുദ്ധി — ശുദ്ധി അഞ്ചുവിധമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.116.10
पञ्चस्वेतेषु शौचेषु हृदिं शौचं विशिष्यते ।
हृदयस्य च शौचेन स्वर्गं गच्छन्ति मानवाः ॥ १४.११६.१० ॥
ഈ അഞ്ച് ശുദ്ധികളിൽ ഹൃദയശുദ്ധിയാണ് ഏറ്റവും മികച്ചത്. ഹൃദയശുദ്ധിയാൽ മനുഷ്യർ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
14.116.11
अग्निहोत्रपरिभ्रष्टः प्रसक्तः क्रयविक्रयैः ।
वर्णसङ्करकर्ता च ब्राह्मणो वृषलैः समः ॥ १४.११६.११ ॥
അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ നിന്ന് വീണവനും, ക്രയവിക്രയങ്ങളിൽ മുഴുകിയവനും, വർണസങ്കരം ഉണ്ടാക്കുന്നവനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ ശൂദ്രർക്ക് തുല്യനാണ്.
14.116.12
यस्य वेदश्रुतिर्नष्टा कर्षकश्चापि यो द्विजः ।
विकर्मसेवी कौन्तेय स वै वृषल उच्यते ॥ १४.११६.१२ ॥
ഹേ കൗന്തേയാ, വേദശ്രവണം നഷ്ടപ്പെട്ടവനും, കൃഷിക്കാരനും, വിലക്കപ്പെട്ട കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായ ദ്വിജൻ തന്നെയാണ് വൃഷലൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
14.116.13
वृषो हि धर्मो विज्ञेयस्तस्य यः कुरुते लयम् ।
वृषलं तं विदुर्देवा निकृष्टं श्वपचादपि ॥ १४.११६.१३ ॥
വൃഷഭം തന്നെയാണ് ധർമ്മമെന്ന് അറിയേണ്ടത്; അതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവനെ ദേവന്മാർ വൃഷലൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു, ശ്വപചനെക്കാളും താഴ്ന്നവനെന്ന്.
14.116.14
स्तुतिभिर्ब्रह्मगीताभिर्यः शूद्रं स्तौति मानवः ।
न तु मां स्तौति पापात्मा स तु चण्डालतः समः ॥ १४.११६.१४ ॥
ബ്രഹ്മഗീതങ്ങൾപോലുള്ള സ്തുതികളാൽ ശൂദ്രനെ സ്തുതിക്കുകയും എന്നെ സ്തുതിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ — ആ പാപിയോ ചണ്ഡാലനു തുല്യൻ.
14.116.15
श्वदृतौ तु यथा क्षीरं ब्रह्म वै वृषले तथा ।
दुष्टतामेति तत्सर्वं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.११६.१५ ॥
നായയുടെ തോൽസഞ്ചിയിലെ പാൽ ദൂഷിതമാകുന്നതുപോലെ, വൃഷലനിൽ ബ്രഹ്മം (വേദം) ദൂഷിതമാകുന്നു; നായ നക്കിയ ഹവിസ്സ് എല്ലാം ദൂഷിതമാകുന്നതുപോലെ.
14.116.16
अङ्गानि वेदाश्चत्वारो मीमांसान्यायविस्तरः ।
धर्मशास्त्रं पुराणं च विद्या ह्येताश्चतुर्दश ॥ १४.११६.१६ ॥
നാല് വേദങ്ങൾ, അവയുടെ അംഗങ്ങൾ, മീമാംസ, ന്യായവിസ്താരം, ധർമ്മശാസ്ത്രം, പുരാണം — ഇവ തന്നെയാണ് പതിനാലു വിദ്യകൾ.
14.116.17
यान्युक्तानि मया सम्यग्विद्यास्थानानि भारत ।
उत्पन्नानि पवित्राणि भुवनार्थं तथैव च ॥ १४.११६.१७ ॥
ഭാരതാ! ഞാൻ നന്നായി പറഞ്ഞ വിദ്യാസ്ഥാനങ്ങൾ പവിത്രമാണ്; ലോകനന്മയ്ക്കായാണ് അവ ഉത്ഭവിച്ചത്.
14.116.18
तस्मात्तानि न शूद्रस्य स्प्रष्टव्यानि युधिष्ठिर ।
सर्वं त्रीण्यपवित्राणि पञ्चामेध्यानि भारत। ॥ १४.११६.१८ ॥
അതുകൊണ്ട് യുധിഷ്ഠിരാ, അവ ശൂദ്രൻ തൊടരുത്. ഭാരതാ, എല്ലാം മൂന്ന് അപവിത്രം; അഞ്ച് അശുദ്ധം.
14.116.19
श्वा च शूद्रः श्वपाकश्च अपवित्राणि पाण्डव ।
गायकः कुक्कुटो यूपो ह्युदक्या वृषलीपतिः। ॥ १४.११६.१९ ॥
നായ, ശൂദ്രൻ, ശ്വപാകൻ, ഗായകൻ, കോഴി, യൂപം, ആർത്തവമുള്ള സ്ത്രീ, വൃഷലിയുടെ ഭർത്താവ് — ഹേ പാണ്ഡവാ, ഇവ അപവിത്രങ്ങളാണ്.
14.116.20
पञ्चैते स्युरमेध्याश्च स्प्रष्टव्या न कदातन ।
स्पृष्ट्वैतानष्ट वै विप्रः सचेलो जलमाविशेत् ॥ १४.११६.२० ॥
ഈ അഞ്ചും അമേധ്യങ്ങളാണ്; ഒരിക്കലും തൊടരുത്. ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും തൊട്ട ബ്രാഹ്മണൻ വസ്ത്രത്തോടെ വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങണം.
14.116.21
मद्भक्ताञ्शूद्रसामान्यादवमन्यन्ति ये नराः ।
नरकेष्वेव तिष्ठन्ति वर्षकोटिं नराधमाः ॥ १४.११६.२१ ॥
ശൂദ്രരെന്ന കാരണത്താൽ എന്റെ ഭക്തരെ അപമാനിക്കുന്ന അധമമനുഷ്യർ കോടി വർഷം നരകങ്ങളിൽ തന്നെ കഴിയും.
14.116.22
चण्डालमपि मद्भक्तं नावमन्येत बुद्धिमान् ।
अवमानात्पतन्त्येव नरके रौरवे नराः ॥ १४.११६.२२ ॥
ബുദ്ധിമാൻ എന്റെ ഭക്തനായ ചണ്ഡാലനെപ്പോലും അവമതിക്കരുത്; അവമാനം കാരണം മനുഷ്യർ രൗരവ നരകത്തിൽ വീഴുന്നു.
14.116.23
मम भक्तस्य भक्तेषु प्रीतिरभ्यधिका मम ।
तस्मान्मद्भक्तभक्ताश्च पूजनीया विशेषतः ॥ १४.११६.२३ ॥
എന്റെ ഭക്തന്റെ ഭക്തരിൽ എനിക്ക് അധികമായ സ്നേഹമുണ്ട്; അതിനാൽ എന്റെ ഭക്തരുടെ ഭക്തർ വിശേഷേണ പൂജനീയർ.
14.116.24
कीटपक्षिमृगाणां च मयि संन्यस्तचेतसाम् ।
ऊर्ध्वामेव गतिं विद्धि किं पुनर्ज्ञानिनां नृणाम् ॥ १४.११६.२४ ॥
എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ച കീടങ്ങൾക്കും പക്ഷികൾക്കും മൃഗങ്ങൾക്കും ഊർധ്വഗതി ലഭിക്കുമെന്നറിയുക; ജ്ഞാനികളായ മനുഷ്യരുടെ കാര്യം പിന്നെ പറയേണ്ടതുണ്ടോ.
14.116.25
पत्रं वाऽप्यथवा पुष्पंक फलं वाऽप्यप एव वा ।
ददाति मम शूद्रो यच्छिरसा धारयामि तत् ॥ १४.११६.२५ ॥
ഒരു ശൂദ്രൻ എനിക്ക് ഇലയോ, പൂവോ, പഴമോ, അല്ലെങ്കിൽ വെറും വെള്ളമോ അർപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ഞാൻ ശിരസ്സിൽ വഹിക്കുന്നു.
14.116.26
विप्रानेवार्चयेद्भक्त्या शूद्रप्रायांश्च मत्प्रियान् ।
तेषां तेनैव रूपेण पूजां गृह्णामि भारत ॥ १४.११६.२६ ॥
ഭക്തിയോടെ ബ്രാഹ്മണരെ തന്നെ പൂജിക്കണം; ശൂദ്രപ്രായരാണെങ്കിലും എനിക്ക് പ്രിയരായവരെയും. ഭാരതാ, അവരുടെ ആ രൂപത്തിൽ തന്നെ ഞാൻ അവരുടെ പൂജ സ്വീകരിക്കുന്നു.
14.116.27
वेदोत्तेनैव मार्गेण सर्वभूतहृदि स्थितम् ।
मामर्चयन्ति ये पिप्रा मत्सायुज्यं व्रजन्ति ते ॥ १४.११६.२७ ॥
വേദോക്തമായ മാർഗ്ഗത്തിൽ തന്നെ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതനായ എന്നെ പൂജിക്കുന്നവർ, വിപ്രരേ, എന്നോടുള്ള സായുജ്യം പ്രാപിക്കുന്നു.
14.116.28
मद्भक्तानां हितायैव प्रादुर्भावः कृतो मया ।
प्रदुर्भावकृता काचिदर्चनीया युधिष्ठिर ॥ १४.११६.२८ ॥
എന്റെ ഭക്തരുടെ ക്ഷേമത്തിനായി തന്നെയാണ് ഞാൻ അവതരിച്ചത്. യുധിഷ്ഠിരാ, ആ അവതാരരൂപങ്ങളിൽ ഏതോ ഒന്ന് പൂജനീയമാണ്.
14.116.29
आसामन्यतमां मूर्तिं यो मद्भक्त्या समर्चति ।
तेनैव परितुष्टोऽहं भविष्यामि न संशयः ॥ १४.११६.२९ ॥
ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊരു മൂർത്തിയെ എന്നോടുള്ള ഭക്തിയോടെ ആരാണോ പൂജിക്കുന്നത്, അതിനാൽ തന്നെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി സന്തുഷ്ടനാകും; സംശയമില്ല.
14.116.30
मृदा च मणिरत्नैश्च ताम्रेण रजतेन च ।
कृत्वा प्रतिकृतिं कुर्यादर्चनां काञ्चनेन वा।
पुण्यं दशगुणं विद्यादेतेषामुत्तरोत्तरम् ॥ १४.११६.३० ॥
മണ്ണുകൊണ്ടും, മണിരത്നങ്ങൾകൊണ്ടും, ചെമ്പുകൊണ്ടും, വെള്ളികൊണ്ടും പ്രതിമ നിർമ്മിച്ച് പൂജിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ സ്വർണ്ണംകൊണ്ട്. ഇവയിൽ ഓരോന്നിനും പിന്നീടുള്ളത് പത്തിരട്ടി പുണ്യം എന്ന് അറിയണം.
14.116.31
जपकामो भवेद्राजा विद्याकामो द्विजोत्तमः ।
वैश्यो वा धनकामस्तु शूद्रः सुखफलप्रियः।
सर्वकामाः स्त्रियो वाऽपि सर्वान्कामानवाप्नुयुः ॥ १४.११६.३१ ॥
ജപത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ രാജാവാകട്ടെ; വിദ്യയെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠനായ ദ്വിജൻ ആകട്ടെ; ധനത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വൈശ്യൻ ആകട്ടെ; സുഖഫലത്തെ പ്രിയമായി കരുതുന്ന ശൂദ്രൻ ആകട്ടെ. സ്ത്രീകളും എല്ലാ കാമനകളും നേടട്ടെ.