Mahābhārata · Adhyāya 14.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.16.1
विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च द्विजोत्तम ।
राष्ट्रे ते चत्रतुर्वीरौ वासुदेवधनंजयौ ॥ १४.१६.१ ॥
O Bester der Brahmanen! Als das Reich von den Pāṇḍavas erobert und befriedet war, weilten in deinem Reich jene beiden Helden, Vāsudeva und Dhanaṃjaya.
14.16.2
विजिते पाण्डवै राजन्प्रशान्ते च विशाम्पतौ ।
राष्ट्रे बभूवतुर्हृष्टौ वासुदेवधनंजयौ ॥ १४.१६.२ ॥
O König! Im Reich des Herrn der Völker, das von den Pāṇḍavas erobert und befriedet war, waren Vāsudeva und Dhanaṃjaya erfreut.
14.16.3
विजह्राते मुदा युक्तौ दिवि देवश्वराविव ।
तौ वनेषु विचित्रेषु पर्वतेषु ससानुषुः ॥ १४.१६.३ ॥
Vereint in Freude durchstreiften die beiden die bunten Wälder und Berge mit ihren Hängen, wie zwei Herren der Götter im Himmel.
14.16.4
तीर्थेषु चैव पुण्येषु पल्वलेषु नदीषु च ।
चंक्रम्यमाणौ संहृष्टावश्विनाविव नन्दने ॥ १४.१६.४ ॥
Wandelnd an heiligen Furten, reinen Teichen und Flüssen waren die beiden, hoch erfreut, wie die Aśvins im Nandana-Hain.
14.16.5
इन्द्रप्रस्थे महात्मानौ रेमाते कृष्णपाण्डवौ ।
प्रविश्य तां सभां रम्यां विजह्राते च भारत ॥ १४.१६.५ ॥
O Bhārata! In Indraprastha vergnügten sich die großmütigen Kṛṣṇa und der Pāṇḍava; nachdem sie jene reizvolle Versammlungshalle betreten hatten, wandelten sie darin umher.
14.16.6
तत्र युद्धकथाश्चित्राः परिक्लेशांश्च पार्थिव ।
कथायोगे कथायोगे कथयामासतुः सदा ॥ १४.१६.६ ॥
Dort, o König, erzählten sie stets die wunderbaren Geschichten der Schlacht und der Mühsale, bei jeder Gelegenheit, wenn sich ein Gespräch ergab.
14.16.7
ऋषीणां देवतानां च वंशांस्तावाहतुः सदा ।
प्रीयमाणौ महात्मानौ पुराणावृषिसत्तमौ ॥ १४.१६.७ ॥
Erfreut erzählten jene beiden stets die Geschlechter der Weisen und Götter; sie waren großherzig, uralt, die besten der Weisen.
14.16.8
मधुरास्तु कथाश्चित्राश्चित्रार्थपदनिश्चयाः ।
निश्चयज्ञः स पार्थाय कथयामास केशवः ॥ १४.१६.८ ॥
Süß und vielfältig waren die Erzählungen, klar in Sinn und Worten; Keśava, der die Gewissheiten kannte, erzählte sie Pārtha.
14.16.9
पुत्रशोकाभिसंतप्तं ज्ञातीनां च सहस्रशः ।
कथाभिः शमयामास पार्तं शौरिर्जनार्दनः ॥ १४.१६.९ ॥
Mit Erzählungen beruhigte Janārdana, der Nachkomme Śūras, den von Trauer um seine Söhne gequälten Pārtha und Tausende von Verwandten.
14.16.10
स तमाश्वास्य विधिवद्विधानज्ञो महातपाः ।
अपहृत्यात्मनो भारं विशश्रामेव सात्वतः ॥ १४.१६.१० ॥
Nachdem er ihn gemäß der Regel getröstet hatte, ruhte der große Asket Sātvata, der die Vorschrift kannte, als hätte er seine eigene Last abgelegt.
14.16.11
ततः कथान्ते गोविन्दो गुडाखेशमुवाच ह ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा हेतुयुक्तमिदं वचः ॥ १४.१६.११ ॥
Dann, am Ende der Erzählung, sprach Govinda zu Guḍākeśa; ihn mit sanften Worten tröstend, sagte er dieses begründete Wort.
14.16.12
विजितेयं धरा कृत्स्ना सव्यसाचिन्परंतप ।
त्वद्बाहुबलामाश्रित्य राज्ञा धर्मसुतेन ह ॥ १४.१६.१२ ॥
O Savyasācin, Versenger der Feinde! Auf die Kraft deiner Arme vertrauend, hat der König, Dharmas Sohn, diese ganze Erde erobert.
14.16.13
असपत्नां महीं भुङ्क्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनानुभावेन यमयोश्च नरोत्तम ॥ १४.१६.१३ ॥
Der König der Gerechtigkeit, Yudhiṣṭhira, genießt die Erde ohne Rivalen, durch die Macht Bhīmasenas und der beiden Söhne Yamas, o Bester der Menschen.
14.16.14
धर्मेणि राज्ञा धर्मज्ञ प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ।
धर्मेण निहतः सङ्ख्ये स च राजा सुयोधनः ॥ १४.१६.१४ ॥
O Kenner des Dharma, durch das Dharma erlangte der König ein dornenfreies Reich, und durch das Dharma wurde König Suyodhana im Kampf erschlagen.
14.16.15
अधर्मरुचयो लुब्धाः सदा चाप्रियवादिनः ।
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सानुबन्धा निपातिताः ॥ १४.१६.१५ ॥
Die Söhne Dhṛtarāṣṭras, die am Unrecht Gefallen fanden, gierig waren, stets unangenehme Worte sprachen und böser Gesinnung waren, wurden samt ihrer Gefolgschaft niedergestreckt.
14.16.16
प्रशान्तामखिलां पार्थ पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
भुङ्क्ते धर्मसुतो राजा त्वया गुप्तः कुरूद्वह ॥ १४.१६.१६ ॥
O Pārtha, Bester der Kurus, der König, Sohn des Dharma, von dir beschützt, genießt diese ganze befriedete Erde.
14.16.17
रमे चाहं त्वया सार्धमरण्येष्वपि पाण्डव ।
किमु यत्र जनोऽयं वै पृथा चामित्रकर्मन ॥ १४.१६.१७ ॥
O Pāṇḍava, ich freue mich sogar in den Wäldern mit dir; was soll man da sagen von dem Ort, wo diese Menschen und Pṛthā sind, o Täter feindlicher Taten!
14.16.18
यत्र धर्मसुतो राजा यत्र यत्र भीमो महाबलः ।
यत्र माद्रवतीपुत्रौ रतिस्तत्र परा मम ॥ १४.१६.१८ ॥
Wo der König, Sohn des Dharma, ist, wo der mächtige Bhīma ist, wo die beiden Söhne Mādravatīs sind, dort liegt meine höchste Freude.
14.16.19
तथैव स्वर्गलोकेषु सभोद्देशेषु कौरव ।
रमणीयेषु पुष्णेषु सहितस्य त्वयाऽनध ॥ १४.१६.१९ ॥
Ebenso in den Himmelswelten, in den Versammlungshallen und an reizvollen, blühenden Orten, als ich mit dir zusammen war, o Kaurava, o Makelloser.
14.16.20
कालो महांस्त्वतीतो मे शूरसूनुमपश्यतः ।
बलदेवं च कौरव्यं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.१६.२० ॥
Eine lange Zeit ist für mich vergangen, ohne den Sohn Śūras, Balarāma, den Kaurava und die anderen Stiere unter den Vṛṣṇis zu sehen.
14.16.21
सोहं गन्तुमभीप्सामि पुरीं द्वारावतीं प्रति ।
रोचतां गमनं तुभ्यं ममापि पुरुषर्षभ ॥ १४.१६.२१ ॥
Ich wünsche, zur Stadt Dvārāvatī zu gehen. O Stier unter den Männern, möge dir und auch mir diese Reise gefallen.
14.16.22
उक्तो बहुविधं राजा तत्रतत्र युधिष्ठिरः ।
सह भीष्मेण यद्युक्तमस्माभिः शोकर्शितः ॥ १४.१६.२२ ॥
Dem König Yudhiṣṭhira, von Trauer gebeugt, wurde auf vielerlei Weise, hier und dort, von uns zusammen mit Bhīṣma zugeredet, was sich geziemte.
14.16.23
शिष्टो युधिष्टिरोऽस्माभिः शास्ता सन्नपि पाण्डवः ।
तेन तत्तु वचः सम्यग्गृहीतं सुमहात्मना ॥ १४.१६.२३ ॥
Obwohl Yudhiṣṭhira, der Pāṇḍava, selbst ein Herrscher war, wurde er von uns belehrt, und jener hochherzige Geist nahm diese Worte richtig an.
14.16.24
धर्मपुत्रे हि धर्मज्ञे कृतज्ञे सत्यवादिनि ।
सत्यं धर्मो मतिश्चाग्र्या स्थितिश्च सततं स्थिरा ॥ १४.१६.२४ ॥
Im Sohn des Dharma, der das Dharma kennt, dankbar ist und die Wahrheit spricht, sind Wahrheit, Dharma, höchste Einsicht und beständige, feste Haltung.
14.16.25
तत्र गत्वा महात्मानं यदि ते रोचतेऽर्जुन ।
अस्मद्गमनसंयुक्तं वचो ब्रूहि जनाधिपम् ॥ १४.१६.२५ ॥
Arjuna, wenn es dir gefällt, geh dorthin und sprich zum großherzigen Herrn der Menschen eine Botschaft über unser Kommen.
14.16.26
न हि तस्याप्रियं कुर्यां प्राणत्योगेऽप्युपस्थिते ।
कुतो गन्तुं महाबाहो पुरीं द्वारावतीं प्रति ॥ १४.१६.२६ ॥
Wahrlich, selbst wenn das Leben auf dem Spiel steht, würde ich nicht tun, was ihm missfällt; wie könnte ich mich also weigern, zur Stadt Dvārāvatī zu gehen, o Starkarmiger?
14.16.27
सर्वं त्विदमहं पार्त त्वत्प्रीतिहितकाम्यया ।
ब्रवीमि सत्यं कौरव्य न मिथ्यैतत्कथञ्चन ॥ १४.१६.२७ ॥
Sohn der Pṛthā, all dies sage ich aus Verlangen nach deiner Zuneigung und deinem Wohl; Nachkomme der Kurus, es ist wahr, keineswegs falsch.
14.16.28
प्रयोजनं च निर्वृत्तमिह वासेन मेऽर्जुन ।
धार्तराष्ट्रो हतो राजा सबलः सपदानुगः ॥ १४.१६.२८ ॥
Arjuna, der Zweck meines Aufenthalts hier ist erfüllt: der Sohn Dhṛtarāṣṭras, der König, wurde samt seinem Heer, seinem Fußvolk und seinem Gefolge erschlagen.
14.16.29
पृथिवी च वशे तात धर्मपुत्रस्य धीमतः ।
स्थिता समुद्रवसना सशैलवनकानना ॥ १४.१६.२९ ॥
Lieber, die Erde steht unter der Herrschaft des weisen Sohnes des Dharma; vom Ozean als Gewand umhüllt, mit ihren Bergen, Wäldern und Hainen, steht sie unter seiner Gewalt.
14.16.30
चिता रत्नैर्बहुविधैः कुरुराजस्य पाण्डव ।
धर्मेण राजा धर्मज्ञः पातु सर्वां वसुन्धराम् ॥ १४.१६.३० ॥
Pāṇḍava, der Schatz des Kurukönigs ist mit vielerlei Juwelen angehäuft; möge der dharmakundige König die ganze Erde gerecht beschützen.
14.16.31
उपास्यमानो मुनिभिः सिद्धैश्चापि महात्मभिः ।
स्तूयमानश्च सततं बन्दिभिर्भरतर्षभ ॥ १४.१६.३१ ॥
Von Weisen, Vollendeten und Großseelen umsorgt und unablässig von Barden gepriesen, o Stier der Bharatas.
14.16.32
तं मया सह गत्वाऽद्य राजानं कुरुवर्धनम् ।
आपृच्छ कुरुशार्दूल गमनं द्वारकां प्रति ॥ १४.१६.३२ ॥
Geh heute mit mir und bitte jenen König, den Mehrer der Kurus, um Erlaubnis zur Abreise nach Dvārakā, o Tiger der Kurus.
14.16.33
इदं शरीरं वसु यच्च मे गृहे ।
निवेदितं पार्थ सदा युधिष्ठिरे।
प्रियश्च मान्यश्च हि मे युधिष्ठिरः ।
सदा कुरूणामधिपो महामतिः ॥ १४.१६.३३ ॥
Dieser Körper und all der Reichtum in meinem Haus sind stets Yudhiṣṭhira dargebracht, o Sohn der Pṛthā. Yudhiṣṭhira ist mir lieb und ehrwürdig; er ist stets der Herr der Kurus, von großem Verstand.
14.16.34
प्रयोजनं चापि निवासकारणे ।
न विद्यते मे त्वदृते नृपात्मज।
स्थिता हि पृथ्वी तव पार्थ शासने ।
गुरोः सुवृत्तस्य युधिष्ठिरस्य च ॥ १४.१६.३४ ॥
Außer dir habe ich keinen anderen Grund, hier zu bleiben, o Prinz. Denn, o Sohn der Pṛthā, die Erde steht unter deiner Herrschaft und unter der des älteren, rechtschaffenen Yudhiṣṭhira.
14.16.35
इतीदमुक्तः स तदा महात्मना ।
जनार्दनेनामितविक्रमोऽर्जुनः।
तथेति दुःखादिव वाक्यमैरय-
ज्जनार्दनं सम्प्रतिपूज्य पार्थिव ॥ १४.१६.३५ ॥
Als der großherzige Janārdana so gesprochen hatte, erwiderte Arjuna von unermesslicher Tapferkeit gleichsam aus Kummer: »So sei es«, und, Janārdana ehrend, o König, sprach er diese Worte.