மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.16.1
विजिते पाण्डवेयैस्तु प्रशान्ते च द्विजोत्तम ।
राष्ट्रे ते चत्रतुर्वीरौ वासुदेवधनंजयौ ॥ १४.१६.१ ॥
இரு சிறந்த பிராமணரே! பாண்டவர்களால் வெல்லப்பட்டு அமைதியடைந்த நாட்டில், உங்கள் அந்த இரு வீரர்கள் — வாசுதேவரும் தனஞ்சயரும் — இருந்தனர்.
14.16.2
विजिते पाण्डवै राजन्प्रशान्ते च विशाम्पतौ ।
राष्ट्रे बभूवतुर्हृष्टौ वासुदेवधनंजयौ ॥ १४.१६.२ ॥
அரசே! பாண்டவர்களால் வெல்லப்பட்டு அமைதியடைந்த, மக்களின் தலைவரான மன்னனின் நாட்டில் வாசுதேவரும் தனஞ்சயரும் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தனர்.
14.16.3
विजह्राते मुदा युक्तौ दिवि देवश्वराविव ।
तौ वनेषु विचित्रेषु पर्वतेषु ससानुषुः ॥ १४.१६.३ ॥
அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன், விண்ணில் தேவர்களின் இறைவர்களைப் போல, பல்வேறு வனங்களிலும் மலைகளின் சரிவுகளிலும் உலாவினர்.
14.16.4
तीर्थेषु चैव पुण्येषु पल्वलेषु नदीषु च ।
चंक्रम्यमाणौ संहृष्टावश्विनाविव नन्दने ॥ १४.१६.४ ॥
புனித தீர்த்தங்களிலும், புண்ணிய குளங்களிலும், ஆறுகளிலும் உலாவியபடி, மிகவும் மகிழ்ந்த அவ்விருவரும் நந்தன வனத்தில் அசுவினிகளைப் போல் இருந்தனர்.
14.16.5
इन्द्रप्रस्थे महात्मानौ रेमाते कृष्णपाण्डवौ ।
प्रविश्य तां सभां रम्यां विजह्राते च भारत ॥ १४.१६.५ ॥
பாரதா! இந்திரப்பிரஸ்தத்தில் மகாத்மாக்களான கிருஷ்ணனும் பாண்டவனும் மகிழ்ந்தனர்; அந்த அழகிய சபையில் நுழைந்து அவர்கள் உலாவினர்.
14.16.6
तत्र युद्धकथाश्चित्राः परिक्लेशांश्च पार्थिव ।
कथायोगे कथायोगे कथयामासतुः सदा ॥ १४.१६.६ ॥
அங்கே, அரசே! போரின் அற்புதமான கதைகளையும் துன்பங்களையும், கதை சொல்லும் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும், எப்போதும் அவர்கள் சொல்லி வந்தனர்.
14.16.7
ऋषीणां देवतानां च वंशांस्तावाहतुः सदा ।
प्रीयमाणौ महात्मानौ पुराणावृषिसत्तमौ ॥ १४.१६.७ ॥
அவ்விருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் எப்போதும் ரிஷிகளின், தேவர்களின் வம்சங்களை எடுத்துரைத்தனர்; அவர்கள் மகாத்மாக்கள், பழமையான, சிறந்த ரிஷிகள்.
14.16.8
मधुरास्तु कथाश्चित्राश्चित्रार्थपदनिश्चयाः ।
निश्चयज्ञः स पार्थाय कथयामास केशवः ॥ १४.१६.८ ॥
இனிமையும் பல்வகைமையும் கொண்ட கதைகளை, பொருளும் சொல்லும் தெளிவாக அமைந்தவற்றை, முடிவுகளை அறிந்த கேசவன் பார்த்தனுக்குச் சொன்னான்.
14.16.9
पुत्रशोकाभिसंतप्तं ज्ञातीनां च सहस्रशः ।
कथाभिः शमयामास पार्तं शौरिर्जनार्दनः ॥ १४.१६.९ ॥
மகன் துயரால் வாடிய பார்த்தனையும், ஆயிரக்கணக்கான உறவினர்களையும் சௌரி ஜனார்தனன் கதைகளால் தேற்றினான்.
14.16.10
स तमाश्वास्य विधिवद्विधानज्ञो महातपाः ।
अपहृत्यात्मनो भारं विशश्रामेव सात्वतः ॥ १४.१६.१० ॥
அவனை முறைப்படி தேற்றி, விதியறிந்த, பெரும் தவம் செய்த சாத்வதன் தன் சுமையை இறக்கி ஓய்வெடுத்தவன் போல் இருந்தான்.
14.16.11
ततः कथान्ते गोविन्दो गुडाखेशमुवाच ह ।
सान्त्वयञ्श्लक्ष्णया वाचा हेतुयुक्तमिदं वचः ॥ १४.१६.११ ॥
பின்னர் கதை முடிவில் கோவிந்தன் குடாகேசனிடம் பேசினான்; மென்மையான சொற்களால் தேற்றி, காரணத்துடன் கூடிய இந்தச் சொல்லைச் சொன்னான்.
14.16.12
विजितेयं धरा कृत्स्ना सव्यसाचिन्परंतप ।
त्वद्बाहुबलामाश्रित्य राज्ञा धर्मसुतेन ह ॥ १४.१६.१२ ॥
சவ்யசாசினே, எதிரிகளைத் தகிப்பவனே! உன் கைவலிமையை நம்பி, தர்மபுத்திரனான அரசனால் இந்த முழு பூமியும் வென்றெடுக்கப்பட்டது.
14.16.13
असपत्नां महीं भुङ्क्ते धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनानुभावेन यमयोश्च नरोत्तम ॥ १४.१६.१३ ॥
நரோத்தமனே, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் பீமசேனனின் வலிமையாலும், யமனின் இரு மகன்களின் வலிமையாலும் பகைவரற்ற பூமியை அனுபவிக்கிறான்.
14.16.14
धर्मेणि राज्ञा धर्मज्ञ प्राप्तं राज्यमकण्टकम् ।
धर्मेण निहतः सङ्ख्ये स च राजा सुयोधनः ॥ १४.१६.१४ ॥
தர்மம் அறிந்தவனே, தர்மத்தாலேயே அரசன் முள்ளற்ற அரசைப் பெற்றான்; தர்மத்தாலேயே போரில் அரசன் சுயோதனன் கொல்லப்பட்டான்.
14.16.15
अधर्मरुचयो लुब्धाः सदा चाप्रियवादिनः ।
धार्तराष्ट्रा दुरात्मानः सानुबन्धा निपातिताः ॥ १४.१६.१५ ॥
அதர்மத்தில் விருப்பம் கொண்டவர்கள், பேராசை பிடித்தவர்கள், எப்போதும் விரும்பத்தகாத சொற்களைப் பேசியவர்கள், தீய மனமுடைய திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் தங்கள் சார்பினருடன் வீழ்த்தப்பட்டனர்.
14.16.16
प्रशान्तामखिलां पार्थ पृथिवीं पृथिवीपतिः ।
भुङ्क्ते धर्मसुतो राजा त्वया गुप्तः कुरूद्वह ॥ १४.१६.१६ ॥
பார்த்தா, குருக்களில் சிறந்தவனே, உன்னால் காக்கப்பட்ட தர்மபுத்திரனான அரசன் இந்த முழு அமைதியான பூமியையும் அனுபவிக்கிறான்.
14.16.17
रमे चाहं त्वया सार्धमरण्येष्वपि पाण्डव ।
किमु यत्र जनोऽयं वै पृथा चामित्रकर्मन ॥ १४.१६.१७ ॥
பாண்டவனே, உன்னுடன் காடுகளில் கூட நான் மகிழ்கிறேன்; இங்கே இந்த மக்களும் பிருதையும் இருக்கும் இடத்தைப் பற்றி சொல்லவும் வேண்டுமா, பகைவரை வெல்பவனே!
14.16.18
यत्र धर्मसुतो राजा यत्र यत्र भीमो महाबलः ।
यत्र माद्रवतीपुत्रौ रतिस्तत्र परा मम ॥ १४.१६.१८ ॥
தர்மபுத்திரனான அரசன் எங்கு இருக்கிறானோ, வலிமைமிக்க பீமன் எங்கெங்கு இருக்கிறானோ, மாத்ரியின் இரு மகன்கள் எங்கு இருக்கிறார்களோ, அங்கே என் மிகுந்த மகிழ்ச்சி உள்ளது.
14.16.19
तथैव स्वर्गलोकेषु सभोद्देशेषु कौरव ।
रमणीयेषु पुष्णेषु सहितस्य त्वयाऽनध ॥ १४.१६.१९ ॥
அவ்வாறே சொர்க்கலோகங்களிலும், சபை இடங்களிலும், கௌரவனே, இனிய செழிப்பான இடங்களிலும், உன்னுடன் இருந்தபோது, பாவமற்றவனே.
14.16.20
कालो महांस्त्वतीतो मे शूरसूनुमपश्यतः ।
बलदेवं च कौरव्यं तथाऽन्यान्वृष्णिपुङ्गवान् ॥ १४.१६.२० ॥
சூரனின் மகனை (வசுதேவரை), பலராமனை, கௌரவ்யனை, மற்றும் விருஷ்ணி வீரர்களில் சிறந்த பிறரை நான் காணாமல் நீண்ட காலம் கடந்துவிட்டது.
14.16.21
सोहं गन्तुमभीप्सामि पुरीं द्वारावतीं प्रति ।
रोचतां गमनं तुभ्यं ममापि पुरुषर्षभ ॥ १४.१६.२१ ॥
நான் துவாரவதி நகரத்திற்குச் செல்ல விரும்புகிறேன். ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உனக்கும் எனக்கும் இந்தப் பயணம் உகந்ததாக இருக்கட்டும்.
14.16.22
उक्तो बहुविधं राजा तत्रतत्र युधिष्ठिरः ।
सह भीष्मेण यद्युक्तमस्माभिः शोकर्शितः ॥ १४.१६.२२ ॥
துயரால் வருந்திய அரசன் யுதிஷ்டிரனுக்கு, பீஷ்மருடன் சேர்ந்து நாங்கள் பல வழிகளில், அங்கங்கே, தகுந்ததைச் சொன்னோம்.
14.16.23
शिष्टो युधिष्टिरोऽस्माभिः शास्ता सन्नपि पाण्डवः ।
तेन तत्तु वचः सम्यग्गृहीतं सुमहात्मना ॥ १४.१६.२३ ॥
யுதிஷ்டிரன் பாண்டவன், ஆட்சியாளராக இருந்தும், நாங்கள் அவருக்கு அறிவுறுத்தினோம்; அந்த மகாத்மா அவ்வுரையை முறையாக ஏற்றுக்கொண்டார்.
14.16.24
धर्मपुत्रे हि धर्मज्ञे कृतज्ञे सत्यवादिनि ।
सत्यं धर्मो मतिश्चाग्र्या स्थितिश्च सततं स्थिरा ॥ १४.१६.२४ ॥
தர்மனின் மகனிடம், தர்மம் அறிந்தவனும், நன்றியுள்ளவனும், சத்தியம் பேசுபவனுமான அவனிடம், சத்தியம், தர்மம், உயர்ந்த அறிவு, இடையறாத உறுதியான நிலை ஆகியவை உள்ளன.
14.16.25
तत्र गत्वा महात्मानं यदि ते रोचतेऽर्जुन ।
अस्मद्गमनसंयुक्तं वचो ब्रूहि जनाधिपम् ॥ १४.१६.२५ ॥
அர்ஜுனா, உனக்கு விருப்பமெனில் அங்கு சென்று, மகாத்மாவும் மன்னர்களின் தலைவருமான அவரிடம் எங்கள் வருகையைப் பற்றிய செய்தியைச் சொல்.
14.16.26
न हि तस्याप्रियं कुर्यां प्राणत्योगेऽप्युपस्थिते ।
कुतो गन्तुं महाबाहो पुरीं द्वारावतीं प्रति ॥ १४.१६.२६ ॥
மகாபாகுவே, உயிருக்கே ஆபத்து வந்தாலும் நான் அவருக்கு அப்பிரியமானதைச் செய்யமாட்டேன்; பின் துவாரவதி நகரை நோக்கிப் போவதை எப்படி மறுப்பேன்?
14.16.27
सर्वं त्विदमहं पार्त त्वत्प्रीतिहितकाम्यया ।
ब्रवीमि सत्यं कौरव्य न मिथ्यैतत्कथञ्चन ॥ १४.१६.२७ ॥
பார்த்தா, உன் அன்பையும் நலனையும் விரும்பியே இவையனைத்தையும் நான் சொல்கிறேன்; குரு வம்சத்தவனே, இது உண்மை, எந்த வகையிலும் பொய் அல்ல.
14.16.28
प्रयोजनं च निर्वृत्तमिह वासेन मेऽर्जुन ।
धार्तराष्ट्रो हतो राजा सबलः सपदानुगः ॥ १४.१६.२८ ॥
அர்ஜுனா, இங்கு என் தங்கலின் நோக்கம் நிறைவேறிவிட்டது; திருதராட்டிரனின் மகன், அரசன், தன் படையோடும் காலாட்படை பரிவாரத்தோடும் கொல்லப்பட்டான்.
14.16.29
पृथिवी च वशे तात धर्मपुत्रस्य धीमतः ।
स्थिता समुद्रवसना सशैलवनकानना ॥ १४.१६.२९ ॥
அன்பே, அறிவுள்ள தருமனின் மகனுக்கு இப்பூமி அடங்கி நிற்கிறது; கடல் ஆடையாக உள்ள இது மலைகள், காடுகள், சோலைகளுடன் அவன் வசத்தில் இருக்கிறது.
14.16.30
चिता रत्नैर्बहुविधैः कुरुराजस्य पाण्डव ।
धर्मेण राजा धर्मज्ञः पातु सर्वां वसुन्धराम् ॥ १४.१६.३० ॥
பாண்டவனே, குருவேந்தனின் கருவூலம் பலவகை ரத்தினங்களால் நிறைந்துள்ளது; தருமமறிந்த அரசன் தருமத்துடன் இந்த முழு பூமியையும் காக்கட்டும்.
14.16.31
उपास्यमानो मुनिभिः सिद्धैश्चापि महात्मभिः ।
स्तूयमानश्च सततं बन्दिभिर्भरतर्षभ ॥ १४.१६.३१ ॥
முனிவர்களாலும் சித்தர்களாலும் மகாத்மாக்களாலும் வழிபடப்பட்டவராய், பந்திகளால் எப்போதும் போற்றப்பட்டவராய், பரத குலச் சிறந்தவனே.
14.16.32
तं मया सह गत्वाऽद्य राजानं कुरुवर्धनम् ।
आपृच्छ कुरुशार्दूल गमनं द्वारकां प्रति ॥ १४.१६.३२ ॥
இன்று என்னுடன் சென்று, குருக்களை வளர்க்கும் அந்த அரசனிடம் துவாரகைக்குச் செல்ல விடை கேள், குருகுல புலியே.
14.16.33
इदं शरीरं वसु यच्च मे गृहे ।
निवेदितं पार्थ सदा युधिष्ठिरे।
प्रियश्च मान्यश्च हि मे युधिष्ठिरः ।
सदा कुरूणामधिपो महामतिः ॥ १४.१६.३३ ॥
இந்த உடலும் என் வீட்டிலுள்ள செல்வமும் எப்போதும் யுதிஷ்டிரனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்பட்டவை, பார்த்தனே. யுதிஷ்டிரன் எனக்கு அன்பும் மதிப்பும் உடையவன்; அவன் எப்போதும் குருக்களின் தலைவனும் மகா அறிவாளியுமானவன்.
14.16.34
प्रयोजनं चापि निवासकारणे ।
न विद्यते मे त्वदृते नृपात्मज।
स्थिता हि पृथ्वी तव पार्थ शासने ।
गुरोः सुवृत्तस्य युधिष्ठिरस्य च ॥ १४.१६.३४ ॥
அரச குமாரனே, உன்னைத் தவிர எனக்கு இங்கு தங்குவதற்கு வேறு காரணம் இல்லை. பார்த்தனே, பூமி உன் ஆட்சியிலும், மூத்தவனும் நல்லொழுக்கமுடைய யுதிஷ்டிரனின் ஆட்சியிலும் நிலைபெற்றிருக்கிறது.
14.16.35
इतीदमुक्तः स तदा महात्मना ।
जनार्दनेनामितविक्रमोऽर्जुनः।
तथेति दुःखादिव वाक्यमैरय-
ज्जनार्दनं सम्प्रतिपूज्य पार्थिव ॥ १४.१६.३५ ॥
இவ்வாறு மகாத்மா ஜனார்த்தனன் கூறியபோது, அளவற்ற வலிமை கொண்ட அர்ஜுனன் துயரத்துடனேயே "அப்படியே ஆகட்டும்" என்று சொல்லி, ஜனார்த்தனனை முறையாக மதித்து, அரசனே, அந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.