മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.18.1
ततस्तस्योपसङ्गृह्य पादौ प्रश्नान्सुदुर्वचान् ।
पप्रच्छ तांश्च धर्मान्स प्राह धर्मभृतांवरः ॥ १४.१८.१ ॥
അനന്തരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ച് അത്യന്തം കഠിനമായ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു; ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ആ ധർമ്മങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു.
14.18.2
कथं शरीराच्च्यवते कथं चैवोपपद्यते ।
कथं कष्टाच्च संसारात्संसरन्परिमुच्यते ॥ १४.१८.२ ॥
ശരീരത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ വേർപെടുന്നു, എങ്ങനെ വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു? ദുഃഖകരമായ സംസാരത്തിൽ അലഞ്ഞുനടന്ന് എങ്ങനെ മോചിതനാകുന്നു?
14.18.3
आत्मानं वा कथं युक्त्वा तच्छरीरं विमुञ्चति ।
शरीरे च विनिर्मुक्तो कथमन्यत्प्रपद्यते ॥ १४.१८.३ ॥
ആത്മാവുമായി എങ്ങനെ യോജിച്ച് ആ ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു? ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായി മോചിതനായി മറ്റൊന്ന് എങ്ങനെ പ്രാപിക്കുന്നു?
14.18.4
कथं शुभाशुभे चायं कर्मणी स्वकृते नरः ।
उपभुङ्क्ते क्व वा कर्म विदेहस्योपतिष्ठते ॥ १४.१८.४ ॥
മനുഷ്യൻ താൻ ചെയ്ത ശുഭാശുഭ കർമ്മങ്ങളുടെ ഫലം എങ്ങനെ അനുഭവിക്കുന്നു? അല്ലെങ്കിൽ ശരീരമില്ലാത്ത ആത്മാവിന് കർമ്മം എവിടെ വന്നുചേരുന്നു?
14.18.5
एवं सञ्चोदितः सिद्धः प्रश्नांस्तान्प्रत्यभाषत ।
आनुपूर्व्येण वार्ष्णेय तन्मे निगदतः शृणुः ॥ १४.१८.५ ॥
ഇങ്ങനെ പ്രേരിതനായ സിദ്ധൻ ആ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് മറുപടി പറഞ്ഞു. വാർഷ്ണേയാ, ഞാൻ ക്രമമായി പറയുന്നത് കേൾക്കുക.
14.18.6
अस्मिन्नेवाशु फलदा आयुष्यास्तु क्रियाःस्मृताः ।
आयुःकीर्तिकराणीह यानि कृत्यानि सेवते।
शरीरग्रहणेऽन्यस्मिंस्तेषु क्षीणेषु सर्वशः ॥ १४.१८.६ ॥
ഈ ജന്മത്തിൽത്തന്നെ വേഗം ഫലം നൽകുന്ന, ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്ന ക്രിയകൾ പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇവിടെ ആയുസ്സും കീർത്തിയും നൽകുന്ന കർത്തവ്യങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റൊരു ശരീരം സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, അവ പൂർണ്ണമായി ക്ഷയിക്കുമ്പോൾ...
14.18.7
आयुःक्षयपरीतात्मा विपरीतानि सेवते ।
बुद्धिर्व्यावर्तते चास्य विनाशे प्रत्युपस्थिते ॥ १४.१८.७ ॥
ആയുസ്സിന്റെ ക്ഷയത്താൽ മനസ്സ് ചുറ്റപ്പെട്ടവൻ വിപരീത കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. നാശം അടുത്തെത്തുമ്പോൾ അവന്റെ ബുദ്ധിയും മറിഞ്ഞുപോകുന്നു.
14.18.8
सत्त्वं बलं च कालं चाविदित्वा चात्मनस्तथा ।
अतिवेलमुपाश्नाति स्वविरुद्धान्यनात्मवान् ॥ १४.१८.८ ॥
സ്വന്തം സത്ത്വവും ബലവും കാലവും അറിയാതെ, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവൻ അളവ് കടന്ന് ഭക്ഷിക്കുന്നു; തനിക്ക് ഹാനികരമായവയും ഭക്ഷിക്കുന്നു.
14.18.9
यदाऽयमतिकष्टानि सर्वाण्युपनिषेवते ।
अत्यर्थमपि वा भुङ्क्ते न वा भुङ्क्ते कदाचन ॥ १४.१८.९ ॥
ഇവൻ അത്യന്തം ദോഷകരമായ എല്ലാത്തിനെയും സേവിക്കുമ്പോൾ, ചിലപ്പോൾ അമിതമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ ഒട്ടും ഭക്ഷിക്കുന്നില്ല.
14.18.10
दुष्टान्नामिषपानं च यदन्योन्यविरोधि च ।
गुरु चाप्यमितं भुङ्क्ते नातिजीर्णे दिवा पुनः ॥ १४.१८.१० ॥
കേടായ അന്നം, മാംസം-പാനീയം, പരസ്പരവിരുദ്ധമായവ, ഭാരമുള്ള ആഹാരം എന്നിവയും അമിതമായി ഭക്ഷിക്കുന്നു; മുൻ ഭക്ഷണം ദഹിക്കുംമുമ്പ് പകൽ വീണ്ടും കഴിക്കരുത്.
14.18.11
व्यायाममतिमात्रं च व्यावाय चोपसेवते ।
सततं कर्मलोभाद्वा प्राप्तं वेगं विधारयेत् ॥ १४.१८.११ ॥
അമിതമായ അധ്വാനത്തിലും സംഭോഗത്തിലും ഏർപ്പെടുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ തൊഴിലിനോടുള്ള ആർത്തിയാൽ നിരന്തരം ഏർപ്പെടുന്നു. ഉയർന്ന വേഗം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അതിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തണം.
14.18.12
रसाभियुक्तमन्नं वा दिवास्वप्नं च सेवते ।
अपक्वानागते काले स्वयं दोषान्प्रकोपयेत् ॥ १४.१८.१२ ॥
രസങ്ങൾ ചേർത്ത അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പകൽ ഉറങ്ങുന്നു; ദഹിക്കാത്ത നിലയിലും അനുചിതമായ സമയത്തും അവൻ തന്നെ ദോഷങ്ങളെ കോപിപ്പിക്കുന്നു.
14.18.13
स्वदोषकोपनाद्रोगं लभते मरणान्तिकम् ।
अपि वोद्बन्धनादीनि परीतानि व्यवस्यति ॥ १४.१८.१३ ॥
സ്വന്തം ദോഷങ്ങൾ കോപിക്കുന്നതിനാൽ മനുഷ്യൻ മരണകാരിയായ രോഗം പ്രാപിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ കഷ്ടതകളാൽ വലയപ്പെട്ട് തൂങ്ങിമരണം മുതലായവ തീരുമാനിക്കുന്നു.
14.18.14
तस्य तैः कारणैर्जन्तोः शरीरं च्यवते तदा ।
जीवितं प्रोच्यमानं तद्यथावदुपधारय ॥ १४.१८.१४ ॥
ആ കാരണങ്ങളാൽ ആ ജീവിയുടെ ശരീരം അപ്പോൾ ക്ഷയിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ വിവരിക്കപ്പെടുന്ന ജീവനെ യഥാവിധി ഗ്രഹിക്കുക.
14.18.15
ऊष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः ।
शरीरमनुपर्येत्य सर्वान्प्राणान्रुणद्धि वै ॥ १४.१८.१५ ॥
ശരീരത്തിൽ കോപിച്ച ഊഷ്മാവ്, ശക്തമായ വായുവാൽ പ്രേരിതമായി, ശരീരത്തെ ചുറ്റി എല്ലാ പ്രാണങ്ങളെയും തടയുന്നു.
14.18.16
अत्यर्थं बलवानूष्मा शरीरे परिकोपितः ।
भिनत्ति जीवस्थानानि तानि कर्मणि विद्धि च ॥ १४.१८.१६ ॥
ശരീരത്തിൽ അത്യന്തം ശക്തിയോടെ പൂർണ്ണമായി കോപിച്ച ഊഷ്മാവ് ജീവസ്ഥാനങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്നു; അവയുടെ കർമ്മങ്ങളും അറിയുക.
14.18.17
ततः सवेदनः सद्यो जीवः प्रच्यवते क्षरन् ।
शरीरं त्यजते जन्तुश्छिद्यमानेषु मर्मसु।
वेदनाभिः परीतात्मा तद्विद्धि द्विजसत्तम ॥ १४.१८.१७ ॥
അപ്പോൾ വേദനയോടെ ജീവൻ ഉടനെ ഇടറി ഒഴുകിപ്പോകുന്നു; മർമ്മങ്ങൾ മുറിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ജീവി ശരീരം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. വേദനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആത്മാവുള്ളവനെ അങ്ങനെ അറിയുക, ദ്വിജോത്തമാ.
14.18.18
जनीमरणसंविग्राः सततं सर्वजन्तवः ।
दृश्यन्ते संत्यजन्तश्च शरीराणि द्विजर्षभ ॥ १४.१८.१८ ॥
ജനനമരണങ്ങളാൽ നിരന്തരം ഭയപ്പെട്ട എല്ലാ ജീവികളും കാണപ്പെടുന്നു; ശരീരങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരായും അവർ കാണപ്പെടുന്നു, ദ്വിജരിലെ കാളയേ.
14.18.19
गर्भसंक्रमणे चापि गर्भाणापुपसर्पणे ।
तादृशीमेव लभते वेदनां मानवः पुनः ॥ १४.१८.१९ ॥
ഗർഭത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോഴും ഗർഭത്തിൽ മുന്നോട്ടു നീങ്ങുമ്പോഴും മനുഷ്യൻ വീണ്ടും അതുപോലുള്ള വേദന അനുഭവിക്കുന്നു.
14.18.20
भिन्नसंधिरथ क्लेदमद्भिः स लभते नरः ॥ १४.१८.२० ॥
സന്ധികൾ ഒടിഞ്ഞാൽ മനുഷ്യൻ വെള്ളത്താൽ അഴുകിയും ദ്രവിച്ചും പോകുന്ന അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു.
14.18.21
यथा पञ्चसु भूतेषु सम्भूतत्वं नियच्छति ।
शैत्यात्प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः ॥ १४.१८.२१ ॥
പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ ഉത്പത്തി അവസ്ഥ നിലനിൽക്കുന്നതുപോലെ, തണുപ്പിനാൽ കോപിച്ച്, ശരീരത്തിൽ കഠിന വായുവാൽ പ്രേരിതമായി.
14.18.22
यः स पञ्चसु भूतेषु प्राणापाने व्यवस्थितः ।
स गच्छत्यूर्ध्वगो वायुः कृच्छ्रान्मुक्त्वा शरीरिणः।
शरीरं च जहात्येवं निरुच्छ्वासश्च दृश्यते ॥ १४.१८.२२ ॥
പഞ്ചഭൂതങ്ങളിൽ പ്രാണാപാനങ്ങളായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ വായു ഊർധ്വഗമനം ചെയ്യുന്നു; ശരീരിയെ ക്ലേശത്തോടെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു, ശ്വാസമില്ലാത്തതായി കാണപ്പെടുന്നു.
14.18.23
स निरूष्मा निरुच्छ्वासो निःश्रीको गतचेतनः ।
कर्मणा सम्परित्यक्तो मृत इत्युच्यते नरः ॥ १४.१८.२३ ॥
ചൂടില്ലാത്തവനും ശ്വാസമില്ലാത്തവനും പ്രഭയില്ലാത്തവനും ബോധമില്ലാത്തവനും കർമ്മത്താൽ പൂർണ്ണമായി കൈവിടപ്പെട്ടവനുമായ ആ മനുഷ്യൻ 'മരിച്ചവൻ' എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.18.24
स्रोतोभिर्यैर्विजानाति इन्द्रियार्थाञ्शरीरभृत् ।
तैरेव न विजानाति प्राणानाहारसम्भवान् ॥ १४.१८.२४ ॥
ഏതൊരു വഴികളിലൂടെ ശരീരധാരി ഇന്ദ്രിയവിഷയങ്ങളെ അറിയുന്നുവോ, അവയിലൂടെതന്നെ ആഹാരത്തിൽനിന്നുണ്ടാകുന്ന പ്രാണങ്ങളെ അവൻ അറിയുന്നില്ല.
14.18.25
तत्रैव कुरुते काये यः स जीवः सनातनः ॥ १४.१८.२५ ॥
അവിടെത്തന്നെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ ആണ് സനാതനനായ ജീവൻ.
14.18.26
तथा यद्यद्भवेन्मुक्तं सन्निपाते क्वचित्क्वचित् ।
तत्तन्मर्म विजानीहि शास्त्रदृष्टं हि तत्तथा ॥ १४.१८.२६ ॥
അതുപോലെ, സംഘട്ടനത്തിൽ എവിടെയെല്ലാം എന്തെല്ലാം പതിച്ചുവോ അതെല്ലാം മർമ്മമെന്നറിയുക; ശാസ്ത്രങ്ങളിൽ അതങ്ങനെ തന്നെ കാണുന്നു.
14.18.27
तेषु मर्मसु भिन्नेषु ततः स समुदीरयन् ।
आविश्य हृदयं जन्तोः सत्त्वं चाशु रुणद्धि वै ॥ १४.१८.२७ ॥
ആ മർമ്മസ്ഥാനങ്ങൾ ഭേദിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് വേഗത്തിൽ ചലിച്ച് ജീവിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ കടന്ന് അതിന്റെ സത്ത്വത്തെ ഉടൻ തടയുന്നു.
14.18.28
ततः सचेतनो जन्तुर्नाभिजानाति किञ्चन ।
तमसा संवृतज्ञानः संवृतेष्वेव मर्मसु।
स जीवो निरदिष्ठानश्चाल्यते मातरिश्वना ॥ १४.१८.२८ ॥
അപ്പോൾ ബോധമുള്ള ജീവി ഒന്നും അറിയുന്നില്ല; ഇരുട്ടിനാൽ ജ്ഞാനം മറയ്ക്കപ്പെട്ട്, മർമ്മങ്ങൾ മൂടപ്പെടുമ്പോൾ മാത്രം ആ ജീവൻ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായി വായുവിനാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
14.18.29
ततः स तं महोच्छ्वासं भृशमुच्छ्वस्य दारुणम् ।
निष्क्रमन्कम्पयत्याशु तच्छरीरमचेतनम् ॥ १४.१८.२९ ॥
അപ്പോൾ അത് ആ മഹത്തും ഭയങ്കരവുമായ നിശ്വാസം അതിശക്തമായി പുറപ്പെടുവിച്ച്, പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ആ അചേതനമായ ശരീരത്തെ ഉടൻ കുലുക്കുന്നു.
14.18.30
स जीवः प्रच्युतः कायात्कर्मभिः स्वैः समावृतः ।
अङ्कितः स्वैः शुभैः पुण्यैः पापैर्वाऽप्युपपद्यते ॥ १४.१८.३० ॥
ആ ജീവൻ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട്, സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളാൽ പൊതിയപ്പെട്ട്, തന്റെ ശുഭമോ അശുഭമോ ആയ പുണ്യപാപങ്ങളാൽ അടയാളപ്പെട്ട് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.
14.18.31
ब्राह्मणा ज्ञानसम्पन्ना यथावच्छ्रुतनिश्चयाः ।
इतरं कृतपुण्यं वा तं विजानन्ति लक्षणैः ॥ १४.१८.३१ ॥
ജ്ഞാനസമ്പന്നരും ശാസ്ത്രത്താൽ നിശ്ചയം നേടിയവരുമായ ബ്രാഹ്മണർ പുണ്യം ചെയ്തവനെയോ മറ്റൊരുവനെയോ ലക്ഷണങ്ങളാൽ തിരിച്ചറിയുന്നു.
14.18.32
यथान्धकारे खद्येतं दीप्यमानं ततस्ततः ।
चक्षुष्मन्तः प्रपश्यन्ति तथा च ज्ञानचक्षुषः ॥ १४.१८.३२ ॥
ഇരുട്ടിൽ തിളങ്ങുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങിനെ കണ്ണുള്ളവർ കാണുന്നതുപോലെ, ജ്ഞാനചക്ഷുസ്സുള്ളവരും കാണുന്നു.
14.18.33
पश्यन्त्येवंविधं सिद्धा जीवं दिव्येन चक्षुषा ।
च्यवन्तं जायमानं च योनिं चानुप्रवेशितम् ॥ १४.१८.३३ ॥
സിദ്ധന്മാർ ഇങ്ങനെയുള്ള ജീവനെ ദിവ്യചക്ഷുസ്സാൽ കാണുന്നു — ശരീരം വിടുന്നതും ജനിക്കുന്നതും ഗർഭത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതും.
14.18.34
तस्य स्थानानि दृष्टानि विविधानीह शास्त्रतः ।
कर्मभूमिरियं भूमिर्यत्र तिष्ठन्ति जन्तवः ॥ १४.१८.३४ ॥
ശാസ്ത്രമനുസരിച്ച് അതിന്റെ പലവിധ സ്ഥാനങ്ങൾ ഇവിടെ കാണപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഭൂമി കർമഭൂമിയാണ്; ഇവിടെ ജീവികൾ നിലകൊള്ളുന്നു.
14.18.35
ततः शुभाशुभं कृत्वा लभन्ते सर्वदेहिनः ।
इहैवोच्चावचान्भोगान्प्राप्नुवन्ति स्वकर्मभिः ॥ १४.१८.३५ ॥
പിന്നെ ശുഭാശുഭകർമങ്ങൾ ചെയ്ത് എല്ലാ ദേഹധാരികളും ഇവിടെത്തന്നെ തങ്ങളുടെ കർമങ്ങളാൽ ഉയർന്നതും താഴ്ന്നതുമായ ഭോഗങ്ങൾ നേടുന്നു.
14.18.36
इहैवाशुभकर्माणः कर्मभिर्निरयं गताः ।
अवाग्गतिरियं कष्टा यत्र पच्यन्ति मानवाः।
तस्मात्सुदुर्लभो मोक्षो रक्ष्यश्चात्मा ततो भृशम् ॥ १४.१८.३६ ॥
ഇവിടെത്തന്നെ അശുഭകർമികൾ തങ്ങളുടെ കർമങ്ങളാൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു. മനുഷ്യർ വേവുന്ന ഈ അധോഗതി കഠിനമാണ്. അതുകൊണ്ട് മോക്ഷം അതിദുർലഭം; ആത്മാവിനെ അത്യധികം കാക്കണം.
14.18.37
ऊर्ध्वं तु जन्तवो गत्वा येषु स्थानेष्ववस्थिताः ।
कीर्त्यमानानि तानीह तत्त्वतः संनिबोध मे ॥ १४.१८.३७ ॥
മുകളിലേക്ക് പോയി ജീവികൾ ഏതേത് സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുന്നുവോ, അവയെ ഇവിടെ യഥാർത്ഥമായി ഞാൻ പറയുന്നു; എന്നിൽനിന്ന് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.
14.18.38
तच्छ्रुत्वा नैष्ठिकीं बुद्धिं बुद्ध्येथाः कर्मनिश्चयम् ।
तारारूपाणि सर्वाणि यत्रैतच्चन्द्रमण्डलम् ॥ १४.१८.३८ ॥
ഇതു കേട്ട് സ്ഥിരമായ ബുദ്ധിയോടെ കർമനിശ്ചയം മനസ്സിലാക്കുക; ഇവയെല്ലാം നക്ഷത്രരൂപങ്ങളാണ്, ഇവിടെയാണ് ഈ ചന്ദ്രമണ്ഡലം.
14.18.39
यत्र विभ्राजते लोके स्वभासा सूर्यमण्डलम् ।
स्थानान्येतानि जानीहि जनानां पुण्यकर्मणाम् ॥ १४.१८.३९ ॥
ലോകത്തിൽ സ്വന്തം പ്രകാശത്താൽ സൂര്യമണ്ഡലം തിളങ്ങുന്നിടം — ഇവ പുണ്യകർമം ചെയ്തവരുടെ സ്ഥാനങ്ങളെന്ന് അറിയുക.
14.18.40
कर्मक्षयाच्च ते सर्वे च्यवन्ते वै पुनः पुनः ।
तत्रापि च विशेषोस्ति दिवि नीचोच्चमध्यमः ॥ १४.१८.४० ॥
കർമം ക്ഷയിച്ചാൽ അവരെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും താഴേക്ക് വീഴുന്നു; അവിടെയും സ്വർഗത്തിൽ താഴ്ന്നവർ, ഉയർന്നവർ, മധ്യമർ എന്ന വ്യത്യാസമുണ്ട്.
14.18.41
न च तत्रापि संतोषो दृष्ट्वा दीप्ततरां श्रियम् ।
इत्येता गतयः सर्वाः पृथक्ते समुदीरिताः ॥ १४.१८.४१ ॥
അവിടെയും തൃപ്തിയില്ല; കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്ന ശ്രീത്വം കണ്ടിട്ട്. ഇങ്ങനെ ഈ ഗതികളെല്ലാം നിനക്ക് വേറെ വേറെയായി പറയപ്പെട്ടു.
14.18.42
उपपत्तिं तु वक्ष्यामि गर्भस्याहमतः परम् ।
तथावत्तां निगदतः शृणुष्वावहितो द्विज ॥ १४.१८.४२ ॥
ഇനി ഗർഭത്തിന്റെ ഉത്പത്തി ഞാൻ പറയാം; ഓ ദ്വിജനേ, ഞാൻ പറയുന്നത് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക.