மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.18.1
ततस्तस्योपसङ्गृह्य पादौ प्रश्नान्सुदुर्वचान् ।
पप्रच्छ तांश्च धर्मान्स प्राह धर्मभृतांवरः ॥ १४.१८.१ ॥
பின்னர் அவருடைய பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டு, மிகக் கடினமான கேள்விகளை அவரிடம் கேட்டான்; தர்மம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவர் அவற்றுக்குப் பதிலளித்தார்.
14.18.2
कथं शरीराच्च्यवते कथं चैवोपपद्यते ।
कथं कष्टाच्च संसारात्संसरन्परिमुच्यते ॥ १४.१८.२ ॥
உடலிலிருந்து எவ்வாறு விலகுகிறான், எவ்வாறு மீண்டும் பிறக்கிறான்? துன்பமான சம்சாரத்தில் அலைந்து எவ்வாறு விடுபடுகிறான்?
14.18.3
आत्मानं वा कथं युक्त्वा तच्छरीरं विमुञ्चति ।
शरीरे च विनिर्मुक्तो कथमन्यत्प्रपद्यते ॥ १४.१८.३ ॥
ஆத்மாவுடன் எவ்வாறு இணைந்து அந்த உடலை விடுகிறான்? உடலிலிருந்து முழுமையாக விடுபட்டு எவ்வாறு வேறொன்றை அடைகிறான்?
14.18.4
कथं शुभाशुभे चायं कर्मणी स्वकृते नरः ।
उपभुङ्क्ते क्व वा कर्म विदेहस्योपतिष्ठते ॥ १४.१८.४ ॥
மனிதன் தான் செய்த நல்ல, தீய செயல்களின் பலனை எவ்வாறு அனுபவிக்கிறான்? அல்லது உடலற்ற ஆத்மாவிடம் கர்மம் எங்கே வந்து சேர்கிறது?
14.18.5
एवं सञ्चोदितः सिद्धः प्रश्नांस्तान्प्रत्यभाषत ।
आनुपूर्व्येण वार्ष्णेय तन्मे निगदतः शृणुः ॥ १४.१८.५ ॥
இவ்வாறு தூண்டப்பட்ட சித்தர் அந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதிலளித்தார். வார்ஷ்ணேயா, நான் வரிசையாகச் சொல்லும் அதைக் கேள்.
14.18.6
अस्मिन्नेवाशु फलदा आयुष्यास्तु क्रियाःस्मृताः ।
आयुःकीर्तिकराणीह यानि कृत्यानि सेवते।
शरीरग्रहणेऽन्यस्मिंस्तेषु क्षीणेषु सर्वशः ॥ १४.१८.६ ॥
இவ்வுலகிலேயே விரைவில் பலன் தரும், ஆயுளை நீட்டிக்கும் சடங்குகள் நினைவுகூரப்படுகின்றன; இங்கு ஆயுளையும் புகழையும் தரும் கடமைகளைச் செய்வதால், மற்றொரு உடலை எடுக்கும்போது அவை முழுவதும் தீர்ந்துபோகும்போது...
14.18.7
आयुःक्षयपरीतात्मा विपरीतानि सेवते ।
बुद्धिर्व्यावर्तते चास्य विनाशे प्रत्युपस्थिते ॥ १४.१८.७ ॥
ஆயுள் குறைவால் சூழப்பட்ட மனம் கொண்டவன் எதிர்மறையான செயல்களில் ஈடுபடுகிறான். அழிவு அருகில் வரும்போது அவனுடைய அறிவும் தலைகீழாகத் திரும்புகிறது.
14.18.8
सत्त्वं बलं च कालं चाविदित्वा चात्मनस्तथा ।
अतिवेलमुपाश्नाति स्वविरुद्धान्यनात्मवान् ॥ १४.१८.८ ॥
தன் மன உறுதியையும் வலிமையையும் காலத்தையும் அறியாமல், சுயக்கட்டுப்பாடற்றவன் அளவு கடந்து உண்கிறான்; தனக்கு ஒவ்வாத பொருட்களையும் உண்கிறான்.
14.18.9
यदाऽयमतिकष्टानि सर्वाण्युपनिषेवते ।
अत्यर्थमपि वा भुङ्क्ते न वा भुङ्क्ते कदाचन ॥ १४.१८.९ ॥
இவன் எல்லாவற்றிலும் மிகக் கேடானவற்றைச் சேவிக்கும்போது, சில வேளை மிகுதியாக உண்கிறான், சில வேளை சிறிதும் உண்பதில்லை.
14.18.10
दुष्टान्नामिषपानं च यदन्योन्यविरोधि च ।
गुरु चाप्यमितं भुङ्क्ते नातिजीर्णे दिवा पुनः ॥ १४.१८.१० ॥
கெட்டுப்போன உணவு, இறைச்சி, பானம், ஒன்றுக்கொன்று முரணான பொருட்கள், கனமான உணவு ஆகியவற்றை அளவின்றி உண்கிறான்; முந்தைய உணவு நன்கு செரிக்காதபோது பகலில் மீண்டும் உண்ணக்கூடாது.
14.18.11
व्यायाममतिमात्रं च व्यावाय चोपसेवते ।
सततं कर्मलोभाद्वा प्राप्तं वेगं विधारयेत् ॥ १४.१८.११ ॥
மிகுந்த உழைப்பிலும், இணைவிலும் ஈடுபடுகிறான்; அல்லது வேலையின் பேராசையால் இடைவிடாது ஈடுபடுகிறான். இயற்கை வேகம் எழும்போது அதைத் தடுக்க வேண்டும்.
14.18.12
रसाभियुक्तमन्नं वा दिवास्वप्नं च सेवते ।
अपक्वानागते काले स्वयं दोषान्प्रकोपयेत् ॥ १४.१८.१२ ॥
சுவையூட்டப்பட்ட உணவை உண்கிறான் அல்லது பகலில் உறங்குகிறான்; செரியாத நிலையில், தகாத நேரத்தில், அவன் தானே தோஷங்களைக் கோபமூட்டுகிறான்.
14.18.13
स्वदोषकोपनाद्रोगं लभते मरणान्तिकम् ।
अपि वोद्बन्धनादीनि परीतानि व्यवस्यति ॥ १४.१८.१३ ॥
தன் தோஷங்கள் கோபிப்பதால் மனிதன் மரணத்தில் முடியும் நோயை அடைகிறான்; அல்லது துன்பத்தால் சூழப்பட்டு தூக்கிலிடுதல் போன்றவற்றைத் தேர்ந்தெடுக்கிறான்.
14.18.14
तस्य तैः कारणैर्जन्तोः शरीरं च्यवते तदा ।
जीवितं प्रोच्यमानं तद्यथावदुपधारय ॥ १४.१८.१४ ॥
அந்தக் காரணங்களால் அந்த உயிரினத்தின் உடல் அப்போது விழுகிறது. இப்போது விளக்கப்படும் வாழ்வை அப்படியே புரிந்துகொள்.
14.18.15
ऊष्मा प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः ।
शरीरमनुपर्येत्य सर्वान्प्राणान्रुणद्धि वै ॥ १४.१८.१५ ॥
உடலில் கோபமடைந்த வெப்பம், வலுவான காற்றால் தூண்டப்பட்டு, உடலைச் சுற்றி வந்து எல்லா பிராணன்களையும் தடுக்கிறது.
14.18.16
अत्यर्थं बलवानूष्मा शरीरे परिकोपितः ।
भिनत्ति जीवस्थानानि तानि कर्मणि विद्धि च ॥ १४.१८.१६ ॥
உடலில் மிகவும் வலுப்பெற்று முழுமையாகக் கோபமடைந்த வெப்பம் உயிரின் இடங்களை உடைக்கிறது; அவற்றின் செயல்களையும் அறிந்துகொள்.
14.18.17
ततः सवेदनः सद्यो जीवः प्रच्यवते क्षरन् ।
शरीरं त्यजते जन्तुश्छिद्यमानेषु मर्मसु।
वेदनाभिः परीतात्मा तद्विद्धि द्विजसत्तम ॥ १४.१८.१७ ॥
அப்போது வேதனையுடன் உயிர் உடனே விலகி வழிந்து செல்கிறது; மர்ம இடங்கள் துண்டிக்கப்படும்போது உயிரினம் உடலை விடுகிறது. வேதனைகளால் சூழப்பட்ட ஆத்மா கொண்டவனை அப்படியே அறி, த்விஜர்களில் சிறந்தவனே.
14.18.18
जनीमरणसंविग्राः सततं सर्वजन्तवः ।
दृश्यन्ते संत्यजन्तश्च शरीराणि द्विजर्षभ ॥ १४.१८.१८ ॥
பிறப்பு மற்றும் இறப்பால் எப்போதும் அஞ்சும் எல்லா உயிரினங்களும் காணப்படுகின்றன; அவை உடல்களை விட்டுச் செல்வதையும் காண்கிறோம், த்விஜர்களில் சிறந்த காளையே.
14.18.19
गर्भसंक्रमणे चापि गर्भाणापुपसर्पणे ।
तादृशीमेव लभते वेदनां मानवः पुनः ॥ १४.१८.१९ ॥
கருவில் நுழையும் போதும், கருவில் மேலும் நகரும் போதும் மனிதன் மீண்டும் அதே போன்ற வேதனையை அடைகிறான்.
14.18.20
भिन्नसंधिरथ क्लेदमद्भिः स लभते नरः ॥ १४.१८.२० ॥
மூட்டுகள் பிளந்த நிலையில் மனிதன் நீரால் ஏற்படும் அழுகல் நிலையை அடைகிறான்.
14.18.21
यथा पञ्चसु भूतेषु सम्भूतत्वं नियच्छति ।
शैत्यात्प्रकुपितः काये तीव्रवायुसमीरितः ॥ १४.१८.२१ ॥
ஐந்து பூதங்களில் உற்பத்தி நிலை அடங்குவது போல, குளிரால் சீற்றமடைந்து, உடலில் கடுமையான காற்றால் தூண்டப்பட்டு.
14.18.22
यः स पञ्चसु भूतेषु प्राणापाने व्यवस्थितः ।
स गच्छत्यूर्ध्वगो वायुः कृच्छ्रान्मुक्त्वा शरीरिणः।
शरीरं च जहात्येवं निरुच्छ्वासश्च दृश्यते ॥ १४.१८.२२ ॥
ஐந்து பூதங்களில் பிராணன், அபானன் என நிலைபெற்ற அந்தக் காற்று மேல்நோக்கிச் செல்கிறது; உடலுக்குள் இருப்பவனை சிரமத்துடன் விடுவித்து, இவ்வாறு உடலை விட்டு நீங்குகிறது; மூச்சற்றதாகக் காணப்படுகிறது.
14.18.23
स निरूष्मा निरुच्छ्वासो निःश्रीको गतचेतनः ।
कर्मणा सम्परित्यक्तो मृत इत्युच्यते नरः ॥ १४.१८.२३ ॥
வெப்பமற்றவனாய், மூச்சற்றவனாய், ஒளியற்றவனாய், உணர்வற்றவனாய், கர்மத்தால் முழுவதுமாக கைவிடப்பட்ட அந்த மனிதன் 'இறந்தவன்' என்று சொல்லப்படுகிறான்.
14.18.24
स्रोतोभिर्यैर्विजानाति इन्द्रियार्थाञ्शरीरभृत् ।
तैरेव न विजानाति प्राणानाहारसम्भवान् ॥ १४.१८.२४ ॥
எந்த வழிகளால் உடலைத் தாங்கும் உயிர் புலன் பொருட்களை அறிகிறதோ, அவற்றாலேயே உணவிலிருந்து தோன்றும் பிராணங்களை அது அறிவதில்லை.
14.18.25
तत्रैव कुरुते काये यः स जीवः सनातनः ॥ १४.१८.२५ ॥
அங்கேயே உடலில் எவன் இருக்கிறானோ, அவனே நித்தியமான ஜீவன்.
14.18.26
तथा यद्यद्भवेन्मुक्तं सन्निपाते क्वचित्क्वचित् ।
तत्तन्मर्म विजानीहि शास्त्रदृष्टं हि तत्तथा ॥ १४.१८.२६ ॥
அதுபோல, மோதலின் போது எங்கெங்கு எது பாய்ந்ததோ, அதையே மர்மம் என அறிக; சாஸ்திரங்களில் அது அப்படியே காணப்படுகிறது.
14.18.27
तेषु मर्मसु भिन्नेषु ततः स समुदीरयन् ।
आविश्य हृदयं जन्तोः सत्त्वं चाशु रुणद्धि वै ॥ १४.१८.२७ ॥
அந்த மர்மங்கள் பிளக்கப்பட்டபோது, அது வேகமாக இயங்கி உயிரினத்தின் இதயத்தில் புகுந்து, அதன் உயிர்ச்சத்தை விரைவில் தடுத்து நிறுத்துகிறது.
14.18.28
ततः सचेतनो जन्तुर्नाभिजानाति किञ्चन ।
तमसा संवृतज्ञानः संवृतेष्वेव मर्मसु।
स जीवो निरदिष्ठानश्चाल्यते मातरिश्वना ॥ १४.१८.२८ ॥
அப்போது உணர்வுள்ள உயிரினம் எதையும் அறிவதில்லை; இருளால் அறிவு மூடப்பட்டு, மர்மங்கள் மறைக்கப்படும்போதே, அந்த ஜீவன் தன் இடத்திலிருந்து பெயர்ந்து காற்றால் இயக்கப்படுகிறது.
14.18.29
ततः स तं महोच्छ्वासं भृशमुच्छ्वस्य दारुणम् ।
निष्क्रमन्कम्पयत्याशु तच्छरीरमचेतनम् ॥ १४.१८.२९ ॥
அப்போது அது அந்தப் பெரிய, கொடிய மூச்சை மிகவும் வலுவாக விட்டு, வெளியேறும்போது விரைவில் அந்த உணர்வற்ற உடலை நடுங்கச் செய்கிறது.
14.18.30
स जीवः प्रच्युतः कायात्कर्मभिः स्वैः समावृतः ।
अङ्कितः स्वैः शुभैः पुण्यैः पापैर्वाऽप्युपपद्यते ॥ १४.१८.३० ॥
அந்த ஜீவன் உடலிலிருந்து விலகி, தன் கர்மங்களால் சூழப்பட்டு, தனது நல்ல புண்ணியங்களாலோ பாவங்களாலோ குறிக்கப்பட்டு மீண்டும் பிறக்கிறது.
14.18.31
ब्राह्मणा ज्ञानसम्पन्ना यथावच्छ्रुतनिश्चयाः ।
इतरं कृतपुण्यं वा तं विजानन्ति लक्षणैः ॥ १४.१८.३१ ॥
அறிவில் நிறைந்தவர்களும், கேட்ட நூல்களால் உறுதி பெற்ற அந்தணர்களும், புண்ணியம் செய்தவனையோ மற்றவனையோ அடையாளங்களால் அறிகின்றனர்.
14.18.32
यथान्धकारे खद्येतं दीप्यमानं ततस्ततः ।
चक्षुष्मन्तः प्रपश्यन्ति तथा च ज्ञानचक्षुषः ॥ १४.१८.३२ ॥
இருளில் ஒளிரும் மின்மினிப் பூச்சி இங்கும் அங்குமாய் தெரிவது போல, கண்ணுடையவர்கள் காண்பது போல, ஞானக்கண்ணுடையவர்களும் காண்கின்றனர்.
14.18.33
पश्यन्त्येवंविधं सिद्धा जीवं दिव्येन चक्षुषा ।
च्यवन्तं जायमानं च योनिं चानुप्रवेशितम् ॥ १४.१८.३३ ॥
சித்தர்கள் இத்தகைய உயிரை தெய்வீகக் கண்ணால் காண்கின்றனர் — உடலை விடுவதையும், பிறப்பதையும், கருவில் நுழைவதையும்.
14.18.34
तस्य स्थानानि दृष्टानि विविधानीह शास्त्रतः ।
कर्मभूमिरियं भूमिर्यत्र तिष्ठन्ति जन्तवः ॥ १४.१८.३४ ॥
நூல்களின்படி அதன் பல்வேறு நிலைகள் இங்கே காணப்பட்டுள்ளன. இந்த பூமி கர்மபூமி; அங்கே உயிர்கள் நிற்கின்றன.
14.18.35
ततः शुभाशुभं कृत्वा लभन्ते सर्वदेहिनः ।
इहैवोच्चावचान्भोगान्प्राप्नुवन्ति स्वकर्मभिः ॥ १४.१८.३५ ॥
பின்னர் நல்லதும் தீயதுமான செயல்களைச் செய்து, உடலுடைய அனைத்து உயிர்களும் இங்கேயே தம் கர்மங்களால் உயர்ந்தும் தாழ்ந்தும் இன்பங்களை அடைகின்றன.
14.18.36
इहैवाशुभकर्माणः कर्मभिर्निरयं गताः ।
अवाग्गतिरियं कष्टा यत्र पच्यन्ति मानवाः।
तस्मात्सुदुर्लभो मोक्षो रक्ष्यश्चात्मा ततो भृशम् ॥ १४.१८.३६ ॥
இங்கேயே தீய செயலாளர்கள் தம் கர்மங்களால் நரகத்தை அடைகின்றனர். மனிதர்கள் வேகும் இந்தக் கீழ்நிலைப் பாதை துன்பமானது. ஆகவே விடுதலை மிகவும் அரிது; ஆன்மாவை மிகக் கவனமாகக் காக்க வேண்டும்.
14.18.37
ऊर्ध्वं तु जन्तवो गत्वा येषु स्थानेष्ववस्थिताः ।
कीर्त्यमानानि तानीह तत्त्वतः संनिबोध मे ॥ १४.१८.३७ ॥
மேலே சென்று உயிரினங்கள் எந்த இடங்களில் தங்குகின்றனவோ, அவற்றை இங்கு உண்மையாக நான் விவரிக்கிறேன்; என்னிடம் கவனமாகக் கேள்.
14.18.38
तच्छ्रुत्वा नैष्ठिकीं बुद्धिं बुद्ध्येथाः कर्मनिश्चयम् ।
तारारूपाणि सर्वाणि यत्रैतच्चन्द्रमण्डलम् ॥ १४.१८.३८ ॥
இதைக் கேட்டு, உறுதியான அறிவால் கர்மத்தின் உறுதியைப் புரிந்துகொள்; இவை அனைத்தும் நட்சத்திர வடிவங்கள், இங்கே இந்த சந்திர மண்டலம் இருக்கிறது.
14.18.39
यत्र विभ्राजते लोके स्वभासा सूर्यमण्डलम् ।
स्थानान्येतानि जानीहि जनानां पुण्यकर्मणाम् ॥ १४.१८.३९ ॥
உலகில் தன் ஒளியால் சூரிய மண்டலம் பிரகாசிக்கும் இடம் — இவை புண்ணிய கர்மம் செய்தவர்களின் இடங்கள் என்று அறி.
14.18.40
कर्मक्षयाच्च ते सर्वे च्यवन्ते वै पुनः पुनः ।
तत्रापि च विशेषोस्ति दिवि नीचोच्चमध्यमः ॥ १४.१८.४० ॥
கர்மம் தீர்ந்ததும் அவர்கள் அனைவரும் மீண்டும் மீண்டும் வீழ்கின்றனர்; அங்கேயும் சொர்க்கத்தில் கீழ், உயர், நடுத்தர என்ற வேறுபாடு உண்டு.
14.18.41
न च तत्रापि संतोषो दृष्ट्वा दीप्ततरां श्रियम् ।
इत्येता गतयः सर्वाः पृथक्ते समुदीरिताः ॥ १४.१८.४१ ॥
அங்கேயும் மனநிறைவு இல்லை; மிக ஒளிரும் செல்வத்தைக் கண்டு திருப்தி ஏற்படுவதில்லை. இவ்வாறு இந்த அனைத்து கதிகளும் உனக்குத் தனித்தனியாக விவரிக்கப்பட்டன.
14.18.42
उपपत्तिं तु वक्ष्यामि गर्भस्याहमतः परम् ।
तथावत्तां निगदतः शृणुष्वावहितो द्विज ॥ १४.१८.४२ ॥
இனி கருவின் உற்பத்தியை நான் சொல்வேன்; ஓ இருபிறப்பாளனே, நான் சொல்வதை கவனமாகக் கேள்.