മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.2.1
एवमुक्तस्तु राजाऽसौ धृतराष्ट्रेण धीमता ।
तूष्णींबभूव मेधावी तमुवाचाथ केशवः ॥ १४.२.१ ॥
ബുദ്ധിമാനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ രാജാവ് മൗനമായിരുന്നു; പിന്നീട് മേധാവിയായ കേശവൻ അവനോട് സംസാരിച്ചു.
14.2.2
अतीव मनसा शोकः क्रियमाणो जनाधिप ।
सन्तपयति चैतस्य पूर्वप्रेतान्पितामहान् ॥ १४.२.२ ॥
ജനാധിപാ, മനസ്സിൽ അതിയായ ശോകം ഉണ്ടായി അവനെ മുൻപ് മരിച്ച പിതാമഹന്മാരെക്കുറിച്ച് വേദനിപ്പിക്കുന്നു.
14.2.3
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
देवांस्तर्पय सोमेन स्वधया च पितॄनपि ॥ १४.२.३ ॥
വിവിധ യജ്ഞങ്ങൾ സമൃദ്ധമായ ദക്ഷിണയോടെ ചെയ്യുക; സോമംകൊണ്ട് ദേവന്മാരെയും സ്വധകൊണ്ട് പിതൃക്കളെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തുക.
14.2.4
अतिथीनन्नपानेन कामैरन्यैरकिञ्चनान् ।
त्वद्विधस्य महाबुद्धे नैतदद्योपपद्यते।
विदितं वेदितव्यं ते कर्तव्यमपि ते कृतम् ॥ १४.२.४ ॥
അതിഥികളെയും ദരിദ്രരെയും അന്നപാനങ്ങളാലും മറ്റ് ഇഷ്ടവസ്തുക്കളാലും സൽക്കരിക്കുക. മഹാബുദ്ധിമാനേ, നിന്നെപ്പോലുള്ളവന് ഇന്ന് ഇത് യോജിക്കുന്നില്ല. അറിയേണ്ടത് നിനക്കറിയാം; ചെയ്യേണ്ടതും നീ ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു.
14.2.5
श्रुताश्च राजधर्मास्ते भीष्माद्भागीरथीसुतात् ।
कृष्णद्वैपायनाच्चैव नारदाद्विदुरात्तथा ॥ १४.२.५ ॥
ഭാഗീരഥീപുത്രനായ ഭീഷ്മരിൽ നിന്നും, കൃഷ്ണദ്വൈപായനനിൽ നിന്നും (വ്യാസൻ), നാരദനിൽ നിന്നും, വിദുരനിൽ നിന്നും നീ രാജധർമ്മങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
14.2.6
नेमामर्हसि मूढानां वृत्तिं त्वमनुवर्तितुम् ।
पितृपैतामहं वृत्तमास्थाय धुरमुद्वह ॥ १४.२.६ ॥
മൂഢരുടെ ഈ നടപ്പിനെ നീ പിന്തുടരുന്നത് യോജിക്കില്ല. പിതാവിന്റെയും പിതാമഹന്റെയും നടപ്പ് സ്വീകരിച്ച് ഭാരം വഹിക്കുക.
14.2.7
युक्तं हि यशसा क्षात्रं स्वर्गं प्राप्तुमसंशयम् ।
नहि कश्चिद्धि शूरणां निहतोऽत्र पराङ्मुखः ॥ १४.२.७ ॥
ക്ഷാത്രധർമ്മം കീർത്തിയോടുകൂടിയതും യോഗ്യവുമാണ്; അതിലൂടെ സ്വർഗ്ഗം ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല. ഇവിടെ ശൂരന്മാരിൽ ആരും പുറംതിരിഞ്ഞ് വധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
14.2.8
त्यज शोकं महाराज भवितव्यं हि तत्तथा ।
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्टुं त्वया येऽस्मिन्रणे हताः ॥ १४.२.८ ॥
മഹാരാജാവേ, ദുഃഖം ഉപേക്ഷിക്കൂ; സംഭവിക്കേണ്ടത് അങ്ങനെതന്നെ സംഭവിച്ചു. ഈ യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചവരെ നിനക്ക് ഇനി കാണാനാവില്ല.
14.2.9
एतावदुक्त्वा गोविन्दो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
विरराम महातेजास्तमुवाच युधिष्ठिरः ॥ १४.२.९ ॥
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് മഹാതേജസ്വിയായ ഗോവിന്ദൻ ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരനോട് മൗനം പാലിച്ചു; അപ്പോൾ യുധിഷ്ഠിരൻ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.
14.2.10
गोविन्द मयि या प्रीतिस्तव सा विदिता मम ।
सौहृदेन तथा प्रेम्णा सदा मय्यनुकम्पसे ॥ १४.२.१० ॥
ഗോവിന്ദാ, എന്നിൽ നിനക്കുള്ള സ്നേഹം എനിക്കറിയാം. സൗഹൃദത്താലും പ്രേമത്താലും നീ എപ്പോഴും എന്നിൽ കരുണ കാണിക്കുന്നു.
14.2.11
प्रियं तु मे स्यात्सुमहत्कृतं चक्रगदाधर ।
श्रीमन्प्रीतेन मनसाक सर्वं यादवनन्दन ॥ १४.२.११ ॥
ചക്ര-ഗദാധരാ, പ്രസന്ന മനസ്സോടെ നീ ഇതെല്ലാം ചെയ്താൽ അത് എനിക്ക് വലിയ പ്രിയമാകും. യാദവരുടെ ആനന്ദമേ, ശ്രീമാനേ.
14.2.12
यदि मामनुजानीयाद्भवान्गन्तुं तपोवनम् ।
कृतकृत्यो भविष्यामि इति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.२.१२ ॥
നീ എനിക്ക് തപോവനത്തിലേക്ക് പോകാൻ അനുവാദം തന്നാൽ ഞാൻ കൃതകൃത്യനാകും എന്നതാണ് എന്റെ ഉറച്ച തീരുമാനം.
14.2.13
न हि शान्तिं प्रपश्यामि पातयित्वा पितामहम् ।
नृशंसः पुरुषव्याघ्रं गुरुं वीर्यबलान्वितम्।
कर्णं च पुरुषव्याघ्नं सङ्ग्रामेष्वपलायिनम् ॥ १४.२.१३ ॥
മുത്തച്ഛനെയും വീര്യബലസമ്പന്നനായ ഗുരുവിനെയും യുദ്ധങ്ങളിൽ പിന്മാറാത്ത പുരുഷവ്യാഘ്രമായ കർണ്ണനെയും വധിച്ചശേഷം എനിക്ക് ശാന്തി കാണുന്നില്ല; ഞാൻ ക്രൂരനായിരിക്കുന്നു.
14.2.14
कर्मणा येन मुच्येयमस्मात्क्रूरादरिंदम ।
कर्मणा तद्विधत्स्वेह येन शुध्यति मे मनः ॥ १४.२.१४ ॥
ശത്രുനിഗ്രഹിയേ, ഈ ക്രൂരതയിൽനിന്ന് ഞാൻ മുക്തനാകുന്ന കർമ്മം ഇവിടെ എനിക്ക് വിധിച്ചുതരിക; അതിലൂടെ എന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാകും.
14.2.15
तमेवंवादिनं पार्थं व्यासः प्रोवाच धर्मवित् ।
सान्त्वयन्सुमहातेजाः शुभं वचनमर्थवत् ॥ १४.२.१५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ പാർത്ഥനോട് ധർമ്മജ്ഞനും മഹാതേജസ്വിയുമായ വ്യാസൻ സാന്ത്വനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് ശുഭവും അർത്ഥപൂർണ്ണവുമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
14.2.16
सुकृता ते मतिस्तात पुनर्बाल्येन मुह्यसे ।
किमाकाशे वयं सर्वे प्रलपामो मुहुर्मुहुः ॥ १४.२.१६ ॥
പ്രിയപുത്രാ, നിന്റെ നിശ്ചയം നല്ലതുതന്നെ; എന്നിട്ടും ബാല്യംകൊണ്ട് നീ വീണ്ടും മോഹിതനാകുന്നു. നാമെല്ലാവരും ആകാശത്തോട് എന്തിന് വീണ്ടും വീണ്ടും വെറുതെ വിലപിക്കണം?
14.2.17
विदिताः क्षत्रधर्मास्ते येषां युद्धेन जीविका ।
तथा प्रवृत्तो नृपतिर्नाधिबन्धेन युज्यसे ॥ १४.२.१७ ॥
യുദ്ധംകൊണ്ട് ജീവിക്കുന്നവരുടെ ക്ഷത്രധർമ്മങ്ങൾ നിനക്ക് അറിയാവുന്നതാണ്. രാജാവായി അതിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാൽ നീ ബന്ധനത്തിൽ പെടുകയില്ല.
14.2.18
मोक्षधर्माश्च निखिला याथातथ्येन ते श्रुताः ।
यथा वै कामजां मायां परित्युक्तं त्वमर्हसि ॥ १४.२.१८ ॥
മോക്ഷധർമ്മങ്ങളെല്ലാം നീ യഥാർത്ഥമായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ കാമത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ച മായയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്.
14.2.19
असकृच्चापि सन्देहाश्छिन्नास्ते कामजा मया ।
अश्रद्दधानो दुर्मेधा लुप्तस्मृतिरसि ध्रुवम् ॥ १४.२.१९ ॥
ഞാൻ നിന്റെ കാമജന്യ സംശയങ്ങൾ പലതവണ നീക്കിയിട്ടുണ്ട്; എന്നിട്ടും നീ വിശ്വാസമില്ലാത്തവനും മന്ദബുദ്ധിയും തീർച്ചയായും സ്മൃതി നഷ്ടപ്പെട്ടവനുമായിരിക്കുന്നു.
14.2.20
मैवं भव न ते युक्तमिदमज्ञानमीदृशम् ॥ १४.२.२० ॥
ഇങ്ങനെ ആകരുത്; നിനക്ക് ഇത്തരം ഈ അജ്ഞാനം യോജിച്ചതല്ല.
14.2.21
प्रायश्चित्तानि सर्वाणि विदितानि च तेऽनघ ।
राजधर्माश्च ते सर्वे दानधर्माश्च ते श्रुताः ॥ १४.२.२१ ॥
ഹേ നിഷ്കളങ്കാ! എല്ലാ പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും നിനക്ക് അറിയാം; രാജധർമ്മങ്ങളും ദാനധർമ്മങ്ങളും എല്ലാം നീ കേട്ടിട്ടുണ്ട്.
14.2.22
स कथं सर्वधर्मज्ञः सर्वागमविशारदः ।
परिमुह्यसि भूयस्त्वमज्ञानादिव भारत ॥ १४.२.२२ ॥
സകല ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നവനും സകല ആഗമങ്ങളിലും സമർത്ഥനുമായ നീ, അജ്ഞാനത്താലെന്നപോലെ, ഹേ ഭാരതാ, വീണ്ടും എങ്ങനെ മോഹിതനാകുന്നു?