Mahābhārata · Adhyāya 14.2
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.2.1
एवमुक्तस्तु राजाऽसौ धृतराष्ट्रेण धीमता ।
तूष्णींबभूव मेधावी तमुवाचाथ केशवः ॥ १४.२.१ ॥
Assim interpelado pelo sábio Dhṛtarāṣṭra, aquele rei calou-se; então o perspicaz Keśava lhe falou.
14.2.2
अतीव मनसा शोकः क्रियमाणो जनाधिप ।
सन्तपयति चैतस्य पूर्वप्रेतान्पितामहान् ॥ १४.२.२ ॥
Ó senhor dos homens, uma dor que surge intensamente na mente o atormenta pelos avós falecidos.
14.2.3
यजस्व विविधैर्यज्ञैर्बहुभिः स्वाप्तदक्षिणैः ।
देवांस्तर्पय सोमेन स्वधया च पितॄनपि ॥ १४.२.३ ॥
Realiza sacrifícios variados com abundantes oferendas aos sacerdotes; sacia os deuses com soma e os antepassados com as oferendas de svadhā.
14.2.4
अतिथीनन्नपानेन कामैरन्यैरकिञ्चनान् ।
त्वद्विधस्य महाबुद्धे नैतदद्योपपद्यते।
विदितं वेदितव्यं ते कर्तव्यमपि ते कृतम् ॥ १४.२.४ ॥
Honra os hóspedes com comida, bebida e outros bens desejados, e também os necessitados. Ó grande sábio, isto não convém hoje a alguém como tu. O que deve ser conhecido, tu o conheces, e o que deve ser feito, também já o fizeste.
14.2.5
श्रुताश्च राजधर्मास्ते भीष्माद्भागीरथीसुतात् ।
कृष्णद्वैपायनाच्चैव नारदाद्विदुरात्तथा ॥ १४.२.५ ॥
Ouviste os deveres dos reis de Bhīṣma, filho de Bhāgīrathī, de Kṛṣṇa Dvaipāyana, de Nārada e igualmente de Vidura.
14.2.6
नेमामर्हसि मूढानां वृत्तिं त्वमनुवर्तितुम् ।
पितृपैतामहं वृत्तमास्थाय धुरमुद्वह ॥ १४.२.६ ॥
Não te convém seguir a conduta destes insensatos; adota a conduta do teu pai e dos teus avós e carrega o fardo.
14.2.7
युक्तं हि यशसा क्षात्रं स्वर्गं प्राप्तुमसंशयम् ।
नहि कश्चिद्धि शूरणां निहतोऽत्र पराङ्मुखः ॥ १४.२.७ ॥
O dever do guerreiro, unido à glória, conduz sem dúvida ao céu. Entre os heróis, nenhum foi morto aqui de costas viradas.
14.2.8
त्यज शोकं महाराज भवितव्यं हि तत्तथा ।
न शक्यास्ते पुनर्द्रष्टुं त्वया येऽस्मिन्रणे हताः ॥ १४.२.८ ॥
Abandona a tua dor, grande rei, pois o que devia acontecer assim aconteceu. Aqueles que foram mortos nesta batalha não poderás vê-los de novo.
14.2.9
एतावदुक्त्वा गोविन्दो धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
विरराम महातेजास्तमुवाच युधिष्ठिरः ॥ १४.२.९ ॥
Tendo falado assim, Govinda, de grande esplendor, calou-se diante do rei Yudhiṣṭhira, senhor do dharma; e Yudhiṣṭhira lhe falou.
14.2.10
गोविन्द मयि या प्रीतिस्तव सा विदिता मम ।
सौहृदेन तथा प्रेम्णा सदा मय्यनुकम्पसे ॥ १४.२.१० ॥
Govinda, conheço o afeto que me tens; com amizade e amor sempre me mostras compaixão.
14.2.11
प्रियं तु मे स्यात्सुमहत्कृतं चक्रगदाधर ।
श्रीमन्प्रीतेन मनसाक सर्वं यादवनन्दन ॥ १४.२.११ ॥
Portador do disco e da maça, se fizesses tudo isto com o coração contente, seria para mim um grande favor. Alegria dos Yādavas, glorioso.
14.2.12
यदि मामनुजानीयाद्भवान्गन्तुं तपोवनम् ।
कृतकृत्यो भविष्यामि इति मे निश्चिता मतिः ॥ १४.२.१२ ॥
Se me permitisses ir ao eremitério da floresta, eu teria cumprido o meu dever; tal é a minha firme decisão.
14.2.13
न हि शान्तिं प्रपश्यामि पातयित्वा पितामहम् ।
नृशंसः पुरुषव्याघ्रं गुरुं वीर्यबलान्वितम्।
कर्णं च पुरुषव्याघ्नं सङ्ग्रामेष्वपलायिनम् ॥ १४.२.१३ ॥
Depois de abater o avô, o mestre dotado de valor e força, e Karṇa, tigre entre os homens que nunca fugiu da batalha, não vejo paz; tornei-me cruel.
14.2.14
कर्मणा येन मुच्येयमस्मात्क्रूरादरिंदम ।
कर्मणा तद्विधत्स्वेह येन शुध्यति मे मनः ॥ १४.२.१४ ॥
Ó subjugador de inimigos, prescreve-me aqui a ação pela qual possa ser libertado desta crueldade, pela qual a minha mente se purifique.
14.2.15
तमेवंवादिनं पार्थं व्यासः प्रोवाच धर्मवित् ।
सान्त्वयन्सुमहातेजाः शुभं वचनमर्थवत् ॥ १४.२.१५ ॥
A Pārtha, que assim falava, Vyāsa, conhecedor do dharma e de grande esplendor, disse palavras de consolo, auspiciosas e cheias de sentido.
14.2.16
सुकृता ते मतिस्तात पुनर्बाल्येन मुह्यसे ।
किमाकाशे वयं सर्वे प्रलपामो मुहुर्मुहुः ॥ १४.२.१६ ॥
A tua resolução era bem feita, querido filho, mas pela tua infantilidade voltas a ser iludido. Porque é que todos nós balbuciamos vez após vez, em vão, para o céu?
14.2.17
विदिताः क्षत्रधर्मास्ते येषां युद्धेन जीविका ।
तथा प्रवृत्तो नृपतिर्नाधिबन्धेन युज्यसे ॥ १४.२.१७ ॥
Conheces os deveres do guerreiro, para quem o sustento vem da guerra; dedicado a eles como rei, não ficas preso a amarras.
14.2.18
मोक्षधर्माश्च निखिला याथातथ्येन ते श्रुताः ।
यथा वै कामजां मायां परित्युक्तं त्वमर्हसि ॥ १४.२.१८ ॥
Ouviste verdadeiramente todos os ensinamentos da libertação; por isso deves abandonar a ilusão nascida do desejo.
14.2.19
असकृच्चापि सन्देहाश्छिन्नास्ते कामजा मया ।
अश्रद्दधानो दुर्मेधा लुप्तस्मृतिरसि ध्रुवम् ॥ १४.२.१९ ॥
Eu dissipei repetidamente tuas dúvidas nascidas do desejo, e ainda assim te tornaste descrente, de mente embotada e, com certeza, sem memória.
14.2.20
मैवं भव न ते युक्तमिदमज्ञानमीदृशम् ॥ १४.२.२० ॥
Não te tornes assim; tal ignorância não te convém.
14.2.21
प्रायश्चित्तानि सर्वाणि विदितानि च तेऽनघ ।
राजधर्माश्च ते सर्वे दानधर्माश्च ते श्रुताः ॥ १४.२.२१ ॥
Ó sem mácula, conheces todas as expiações, e ouviste todos os deveres reais e os deveres da doação.
14.2.22
स कथं सर्वधर्मज्ञः सर्वागमविशारदः ।
परिमुह्यसि भूयस्त्वमज्ञानादिव भारत ॥ १४.२.२२ ॥
Como tu, que conheces todo o dharma e és hábil em todas as escrituras, voltas a ficar perturbado, como se fosse por ignorância, ó Bhārata?