മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.3.1
युधिष्ठिर तव प्रज्ञा न सम्यगिति मे मतिः ।
न हि कश्चित्स्वयं मर्त्यः स्ववशः कुरुते क्रियाम् ॥ १४.३.१ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, നിന്റെ പ്രജ്ഞ പൂർണ്ണമായും ശരിയല്ലെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. സ്വന്തം വശത്തിൽ മാത്രം ഒരു മർത്യനും കർമ്മം ചെയ്യുന്നില്ല.
14.3.2
ईश्वरेण च युक्तोऽयं साध्वसाधु च मानवः ।
करोत्यसुकरं कर्म तत्रका परिदेवना ॥ १४.३.२ ॥
ഈശ്വരനാൽ പ്രേരിതനായ ഈ മനുഷ്യൻ നല്ലതും ചീത്തയുമായ കഠിനകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. അതിൽ വിലാപം എന്തിന്?
14.3.3
आत्मानं मन्यसे चाथ पापकर्माणमन्ततः ।
शृणु तत्र यथा पापमपकृत्येत भारत ॥ १४.३.३ ॥
നീ നിന്നെ അവസാനം പാപകർമ്മം ചെയ്തവനായി കരുതുന്നു. ഭാരതാ, ആ പാപം എങ്ങനെ നീങ്ങുമെന്ന് കേൾക്കുക.
14.3.4
तपोभिः क्रतुभिश्चैव दानेन च युधिष्ठिर ।
तरन्ति नित्यं पुरुषा ये स्म पापानि कुर्वते ॥ १४.३.४ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, തപസ്സുകൊണ്ടും യജ്ഞങ്ങൾകൊണ്ടും ദാനംകൊണ്ടും പാപം ചെയ്ത മനുഷ്യർ എപ്പോഴും അതിനെ കടന്നുപോകുന്നു.
14.3.5
यज्ञेन तपसा चैव दानेन च नराधिप ।
पूयन्ते नरशार्दूल नरा दुष्कृतकारिणः ॥ १४.३.५ ॥
നരാധിപാ, നരശ്രേഷ്ഠാ, യജ്ഞം കൊണ്ടും തപസ്സുകൊണ്ടും ദാനം കൊണ്ടും ദുഷ്കർമ്മം ചെയ്ത മനുഷ്യർ ശുദ്ധരാകുന്നു.
14.3.6
असुराश्च सुराश्चैव पुण्यहेतोर्मखक्रियाम् ।
प्रवर्तन्ते महात्मानस्तस्माद्यज्ञः परायणम् ॥ १४.३.६ ॥
അസുരന്മാരും ദേവന്മാരും പുണ്യത്തിനായി യജ്ഞകർമ്മം തുടങ്ങുന്നു; മഹാത്മാക്കളും അതുപോലെ. അതിനാൽ യജ്ഞമാണ് പരമമായ ആശ്രയം.
14.3.7
यज्ञैरेव महात्मानो बभूवुरधिकाः सुराः ।
ततो देवाः क्रियावन्तो दानवानभ्यधर्षयन् ॥ १४.३.७ ॥
യജ്ഞങ്ങളാൽത്തന്നെ മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാർ ശ്രേഷ്ഠരായി. അനന്തരം യാഗക്രിയകളിൽ മുഴുകിയ ദേവന്മാർ ദാനവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി.
14.3.8
राजसूयाश्वमेधौ च सर्वमेधं च भारत ।
नरमेधं च नृपते त्वमाहर युधिष्ठिर ॥ १४.३.८ ॥
ഭാരതാ, രാജസൂയവും അശ്വമേധവും സർവമേധവും നരമേധവും, രാജാവേ യുധിഷ്ഠിരാ, നീ അനുഷ്ഠിക്കണം.
14.3.9
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ।
बहुकामान्नवित्तेन रामो दाशरथिर्यथा ॥ १४.३.९ ॥
വിധിപ്രകാരം ദക്ഷിണയോടെ അശ്വമേധയാഗം ചെയ്യുക — ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ അനേകം ഇഷ്ടാന്നവും ധനവുമായി ചെയ്തതുപോലെ.
14.3.10
यथा च भरतो राजा दौष्यन्तिः पृथिवीपतिः ।
शाकुन्तलो महावीर्यस्तव पूर्वपितामहः ॥ १४.३.१० ॥
ദുഷ്യന്തപുത്രനും ഭൂപതിയും ശകുന്തളയുടെ മഹാവീര്യനുമായ ഭരതരാജാവ് — നിന്റെ പൂർവപിതാമഹൻ — ചെയ്തതുപോലെ.
14.3.11
असंशयं वाजिमेधः पारयेत्पृथिवीमपि ।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित्तं त्वं श्रोतुमिहार्हसि ॥ १४.३.११ ॥
സംശയമില്ല, അശ്വമേധം ഭൂമിയെപ്പോലും കടത്തിവിടും. എന്നാൽ എനിക്കൊരു അഭിപ്രായമുണ്ട് — അത് നിങ്ങൾ ഇവിടെ കേൾക്കണം.
14.3.12
इमं ज्ञातिवधं कृत्वा सुमहान्तं द्विजोत्तम ।
अहमाराधयिष्यामि कथं शोकपरायणः।
दानमल्पं न शक्नोमि दातुं वित्तं च नास्ति मे ॥ १४.३.१२ ॥
ദ്വിജോത്തമാ, ഇത്രയും വലിയ ജ്ഞാതിവധം ചെയ്ത്, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയ ഞാൻ എങ്ങനെ ആരാധിക്കും? ചെറിയ ദാനം പോലും എനിക്ക് നൽകാനാവില്ല; എനിക്ക് ധനവുമില്ല.
14.3.13
न तु बालानिमान्दीनानुत्सहे वसु याचितुम् ।
तथैवाद्रविणान्कृच्छ्रे वर्तमानान्नृपात्मजान् ॥ १४.३.१३ ॥
ഈ ദീനരായ ബാലന്മാരോടും, കഷ്ടതയിൽ കഴിയുന്ന രാജപുത്രന്മാരോടും ധനം യാചിക്കാൻ എനിക്കു ധൈര്യമില്ല.
14.3.14
स्वयं विनाश्य पृथिवीं यज्ञार्थं द्विजसत्तम ।
करमाहारयिष्यामि कथं शोकपरायणः ॥ १४.३.१४ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠാ, ഭൂമിയെ സ്വയം നശിപ്പിച്ചിട്ട് യജ്ഞത്തിനായി നികുതി എങ്ങനെ പിരിക്കും? ഞാൻ ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു.
14.3.15
दुर्योधनापराधेनि वसुधायां नराधिपाः ।
प्रनष्टा योजयित्वाऽस्मानकीर्त्या मुनिसत्तम ॥ १४.३.१५ ॥
ദുര്യോധനന്റെ കുറ്റം മൂലം ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാർ നശിച്ചു; ഞങ്ങളെയും അപകീർത്തിയിൽ ചേർത്തു, മുനിശ്രേഷ്ഠാ.
14.3.16
दुर्योधनेन पृथिवी क्षपिता जयकारणात् ।
कोशश्चापि विशीर्णोसौ धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १४.३.१६ ॥
വിജയത്തിനായി ദുര്യോധനൻ ഭൂമിയെ നശിപ്പിച്ചു; ആ ദുർബുദ്ധിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ ഖജനാവും ചിതറിപ്പോയി.
14.3.17
पृथिवी दक्षिणा चात्र वाजिमेधे महाक्रतौ ।
विद्वद्भिः परिदृष्टोऽयं शिष्टो विधिविपर्ययः ॥ १४.३.१७ ॥
മഹായജ്ഞമായ അശ്വമേധത്തിൽ ഭൂമിയാണ് ദക്ഷിണയെന്ന് പണ്ഡിതന്മാർ കണ്ടിട്ടുണ്ട്; ഇത് വിധിക്കു വിരുദ്ധമായ മാറ്റമാണ്.
14.3.18
न च प्रतिनिधिं कर्तुं चिकीर्षामि तपोधन ।
अत्र मे भगवन्सम्यक्साचिव्यं कर्तुमर्हसि ॥ १४.३.१८ ॥
തപോധനാ, ഒരു പ്രതിനിധിയെ നിയോഗിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. ഈ കാര്യത്തിൽ, ഭഗവാനേ, എനിക്കു ശരിയായ ഉപദേശം നൽകുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോഗ്യമാണ്.
14.3.19
एवमुक्तस्तु पार्थेन कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
मुहूर्तमनुसञ्चिन्त्य धर्मराजानमब्रवीत् ॥ १४.३.१९ ॥
പാർത്ഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കൃഷ്ണദ്വൈപായനൻ അപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ആലോചിച്ചിട്ട് ധർമ്മരാജനോട് പറഞ്ഞു.
14.3.20
कोशश्चापि विशीर्णोऽयं परिपूर्णो भविष्यति ।
विद्यते द्रविणं पार्थ गिरौ हिमवति स्थितम् ॥ १४.३.२० ॥
ഈ ഖജനാവ് ശൂന്യമായിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും വീണ്ടും നിറയും. പാർത്ഥാ, ഹിമവാൻ പർവതത്തിൽ ധനമുണ്ട്.
14.3.21
उत्सृष्टं ब्राह्मणैर्यज्ञे मरुत्तस्य महीपते ।
तदानयस्व कौन्तेय पर्याप्तं तद्भविष्यति ॥ १४.३.२१ ॥
മരുത്ത രാജാവിന്റെ യാഗത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ ഉപേക്ഷിച്ച ആ ധനം കൊണ്ടുവരൂ, കൗന്തേയാ; അത് മതിയാകും.
14.3.22
कथं यज्ञे मरुत्तस्य द्रविणं तत्समाचितम् ।
कस्मिंश्च काले स नृपो बभूव ददतांवर ॥ १४.३.२२ ॥
മരുത്തന്റെ യാഗത്തിൽ ആ ധനം എങ്ങനെ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടു? ആ രാജാവ് ഏത് കാലത്തായിരുന്നു, ദാതാക്കളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ?
14.3.23
यदि शुश्रूषसे पार्थ शृणु कारंधमं नृपम् ।
यस्मिन्काले महावीर्यः स राजाऽऽसीन्महाधनः ॥ १४.३.२३ ॥
പാർത്ഥാ, നീ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ കാരന്ധമ രാജാവിനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ; ആ കാലത്ത് അവൻ മഹാവീര്യനും മഹാധനവാനുമായ രാജാവായിരുന്നു.