மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.3.1
युधिष्ठिर तव प्रज्ञा न सम्यगिति मे मतिः ।
न हि कश्चित्स्वयं मर्त्यः स्ववशः कुरुते क्रियाम् ॥ १४.३.१ ॥
யுதிஷ்டிரா, உன் அறிவு முழுமையாகச் சரியானது அல்ல என்பது என் கருத்து. எந்த மனிதனும் தன் சொந்த வசத்தால் மட்டுமே செயலைச் செய்வதில்லை.
14.3.2
ईश्वरेण च युक्तोऽयं साध्वसाधु च मानवः ।
करोत्यसुकरं कर्म तत्रका परिदेवना ॥ १४.३.२ ॥
கடவுளால் ஏவப்பட்ட இம்மனிதன் நல்லதும் தீயதுமான கடினமான செயல்களைச் செய்கிறான். அதில் புலம்புவது என்ன?
14.3.3
आत्मानं मन्यसे चाथ पापकर्माणमन्ततः ।
शृणु तत्र यथा पापमपकृत्येत भारत ॥ १४.३.३ ॥
நீ உன்னைப் பாவச் செயல் செய்தவனாகக் கருதுகிறாய். பரதனின் வழித்தோன்றலே, அந்தப் பாவம் எவ்வாறு நீங்கும் என்பதைக் கேள்.
14.3.4
तपोभिः क्रतुभिश्चैव दानेन च युधिष्ठिर ।
तरन्ति नित्यं पुरुषा ये स्म पापानि कुर्वते ॥ १४.३.४ ॥
யுதிஷ்டிரா, தவத்தாலும், யாகங்களாலும், தானத்தாலும் பாவம் செய்த மனிதர்கள் எப்போதும் அதைக் கடந்து செல்கிறார்கள்.
14.3.5
यज्ञेन तपसा चैव दानेन च नराधिप ।
पूयन्ते नरशार्दूल नरा दुष्कृतकारिणः ॥ १४.३.५ ॥
மன்னா, மனிதர்களில் புலியே, யாகத்தாலும், தவத்தாலும், தானத்தாலும் தீயசெயல் செய்த மனிதர்கள் தூய்மையடைகிறார்கள்.
14.3.6
असुराश्च सुराश्चैव पुण्यहेतोर्मखक्रियाम् ।
प्रवर्तन्ते महात्मानस्तस्माद्यज्ञः परायणम् ॥ १४.३.६ ॥
அசுரர்களும், தேவர்களும் புண்ணியத்திற்காக யாகச் செயல்களைச் செய்கின்றனர். மகாத்மாக்களும் அவ்வாறே செய்கின்றனர். ஆகவே யாகமே உயர்ந்த புகலிடம்.
14.3.7
यज्ञैरेव महात्मानो बभूवुरधिकाः सुराः ।
ततो देवाः क्रियावन्तो दानवानभ्यधर्षयन् ॥ १४.३.७ ॥
யज்ஞங்களாலேயே மகாத்மாக்களான தேவர்கள் மேம்பட்டவர்களானார்கள். பின்னர் யாகச் செயல்களில் ஈடுபட்ட தேவர்கள் தானவர்களை வென்றனர்.
14.3.8
राजसूयाश्वमेधौ च सर्वमेधं च भारत ।
नरमेधं च नृपते त्वमाहर युधिष्ठिर ॥ १४.३.८ ॥
பரதனின் வழிவந்தவனே, ராஜசூயம், அசுவமேதம், சர்வமேதம், மற்றும் நரமேதம் ஆகியவற்றை, அரசே யுதிஷ்டிரா, நீ நடத்துவாயாக.
14.3.9
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ।
बहुकामान्नवित्तेन रामो दाशरथिर्यथा ॥ १४.३.९ ॥
விதிப்படி தக்ஷிணையுடன் அசுவமேத யாகத்தைச் செய், தசரதன் மகன் ராமன் பல விருப்பப் பொருட்களும் செல்வமும் கொண்டு செய்ததுபோல்.
14.3.10
यथा च भरतो राजा दौष्यन्तिः पृथिवीपतिः ।
शाकुन्तलो महावीर्यस्तव पूर्वपितामहः ॥ १४.३.१० ॥
துஷ்யந்தனின் மகனும், பூமியின் அரசனும், சகுந்தலையின் மகாவீரனுமான பரதன், உன் முன்னோர் பாட்டனார், செய்தது போல்.
14.3.11
असंशयं वाजिमेधः पारयेत्पृथिवीमपि ।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित्तं त्वं श्रोतुमिहार्हसि ॥ १४.३.११ ॥
ஐயமின்றி அசுவமேதம் பூமியையும் கடந்து செல்லும். ஆனால் என் நோக்கம் ஒன்று உண்டு — அதை நீர் இங்கு கேட்க வேண்டும்.
14.3.12
इमं ज्ञातिवधं कृत्वा सुमहान्तं द्विजोत्तम ।
अहमाराधयिष्यामि कथं शोकपरायणः।
दानमल्पं न शक्नोमि दातुं वित्तं च नास्ति मे ॥ १४.३.१२ ॥
ஓ பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, இவ்வளவு பெரிய சுற்றத்தார் வதத்தைச் செய்துவிட்டு, துயரத்தில் மூழ்கிய நான் எவ்வாறு வழிபடுவேன்? சிறிய தானமும் என்னால் கொடுக்க இயலாது; எனக்குச் செல்வமும் இல்லை.
14.3.13
न तु बालानिमान्दीनानुत्सहे वसु याचितुम् ।
तथैवाद्रविणान्कृच्छ्रे वर्तमानान्नृपात्मजान् ॥ १४.३.१३ ॥
இந்த ஏழைச் சிறுவர்களிடமும், துன்பத்தில் வாழும் அரச குமாரர்களிடமும் செல்வம் கேட்க எனக்குத் துணிவில்லை.
14.3.14
स्वयं विनाश्य पृथिवीं यज्ञार्थं द्विजसत्तम ।
करमाहारयिष्यामि कथं शोकपरायणः ॥ १४.३.१४ ॥
அந்தணர்களில் சிறந்தவரே, பூமியைத் தாமே அழித்துவிட்டு யாகத்திற்காக வரி எவ்வாறு வசூலிப்பேன்? நான் துயரில் மூழ்கியிருக்கிறேன்.
14.3.15
दुर्योधनापराधेनि वसुधायां नराधिपाः ।
प्रनष्टा योजयित्वाऽस्मानकीर्त्या मुनिसत्तम ॥ १४.३.१५ ॥
துரியோதனனின் குற்றத்தால் பூமியின் அரசர்கள் அழிந்தனர்; எங்களையும் அவப்பெயரில் ஈடுபடுத்தி, முனிவர்களில் சிறந்தவரே.
14.3.16
दुर्योधनेन पृथिवी क्षपिता जयकारणात् ।
कोशश्चापि विशीर्णोसौ धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १४.३.१६ ॥
வெற்றிக்காக துரியோதனன் பூமியை அழித்தான்; அந்தத் தீய புத்தியுடைய திருதராஷ்டிரன் மகனின் கருவூலமும் சிதறிப்போயிற்று.
14.3.17
पृथिवी दक्षिणा चात्र वाजिमेधे महाक्रतौ ।
विद्वद्भिः परिदृष्टोऽयं शिष्टो विधिविपर्ययः ॥ १४.३.१७ ॥
பெரிய வேள்வியாகிய அசுவமேதத்தில் பூமியே தக்ஷிணை என்று அறிஞர்கள் கண்டனர்; இது விதிக்குப் புறம்பான மாற்றம்.
14.3.18
न च प्रतिनिधिं कर्तुं चिकीर्षामि तपोधन ।
अत्र मे भगवन्सम्यक्साचिव्यं कर्तुमर्हसि ॥ १४.३.१८ ॥
தவத்தின் செல்வரே, நான் மாற்று ஒருவரை நியமிக்க விரும்பவில்லை. இதில், பூஜ்யரே, எனக்கு நல்ல ஆலோசனை வழங்கத் தகுதியுடையவர் நீரே.
14.3.19
एवमुक्तस्तु पार्थेन कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
मुहूर्तमनुसञ्चिन्त्य धर्मराजानमब्रवीत् ॥ १४.३.१९ ॥
பார்த்தன் இவ்வாறு கூறியபோது, கிருஷ்ணத்வைபாயனர் அப்போது ஒரு கணம் சிந்தித்து தர்மராஜனிடம் கூறினார்.
14.3.20
कोशश्चापि विशीर्णोऽयं परिपूर्णो भविष्यति ।
विद्यते द्रविणं पार्थ गिरौ हिमवति स्थितम् ॥ १४.३.२० ॥
இந்தப் பொக்கிஷம் வறண்டுபோயிருந்தாலும் மீண்டும் நிறையும். பார்த்தா, இமயமலையில் செல்வம் இருக்கிறது.
14.3.21
उत्सृष्टं ब्राह्मणैर्यज्ञे मरुत्तस्य महीपते ।
तदानयस्व कौन्तेय पर्याप्तं तद्भविष्यति ॥ १४.३.२१ ॥
மருத்த மன்னனின் யாகத்தில் பிராமணர்களால் விடப்பட்ட அந்தச் செல்வத்தைக் கொண்டுவா, கௌந்தேயா; அது போதுமானதாக இருக்கும்.
14.3.22
कथं यज्ञे मरुत्तस्य द्रविणं तत्समाचितम् ।
कस्मिंश्च काले स नृपो बभूव ददतांवर ॥ १४.३.२२ ॥
மருத்தனின் யாகத்தில் அந்தச் செல்வம் எப்படிச் சேர்ந்தது? அந்த மன்னன் எந்தக் காலத்தில் இருந்தான், கொடையாளர்களில் சிறந்தவரே?
14.3.23
यदि शुश्रूषसे पार्थ शृणु कारंधमं नृपम् ।
यस्मिन्काले महावीर्यः स राजाऽऽसीन्महाधनः ॥ १४.३.२३ ॥
பார்த்தா, நீ கேட்க விரும்பினால், கார்ந்தம மன்னனைப் பற்றிக் கேள்; அக்காலத்தில் அவன் பெரும் வீரனும் பெரும் செல்வனுமான மன்னனாக இருந்தான்.