Mahābhārata · Adhyāya 14.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.3.1
युधिष्ठिर तव प्रज्ञा न सम्यगिति मे मतिः ।
न हि कश्चित्स्वयं मर्त्यः स्ववशः कुरुते क्रियाम् ॥ १४.३.१ ॥
Yudhiṣṭhira, minha opinião é que teu discernimento não está totalmente correto. Nenhum mortal age por si mesmo, por sua própria vontade.
14.3.2
ईश्वरेण च युक्तोऽयं साध्वसाधु च मानवः ।
करोत्यसुकरं कर्म तत्रका परिदेवना ॥ १४.३.२ ॥
Impelido pelo Senhor, este homem realiza ações difíceis, boas e más. De que serve lamentar-se por elas?
14.3.3
आत्मानं मन्यसे चाथ पापकर्माणमन्ततः ।
शृणु तत्र यथा पापमपकृत्येत भारत ॥ १४.३.३ ॥
E te consideras, afinal, alguém que cometeu atos pecaminosos. Ouve, ó Bhārata, como esse pecado pode ser desfeito.
14.3.4
तपोभिः क्रतुभिश्चैव दानेन च युधिष्ठिर ।
तरन्ति नित्यं पुरुषा ये स्म पापानि कुर्वते ॥ १४.३.४ ॥
Yudhiṣṭhira, pelas austeridades, pelos sacrifícios e pelas doações, os homens que cometeram pecados sempre os superam.
14.3.5
यज्ञेन तपसा चैव दानेन च नराधिप ।
पूयन्ते नरशार्दूल नरा दुष्कृतकारिणः ॥ १४.३.५ ॥
Ó senhor dos homens, ó tigre entre os homens, pelo sacrifício, pela austeridade e pelas doações, os homens que praticaram más ações são purificados.
14.3.6
असुराश्च सुराश्चैव पुण्यहेतोर्मखक्रियाम् ।
प्रवर्तन्ते महात्मानस्तस्माद्यज्ञः परायणम् ॥ १४.३.६ ॥
Demônios e deuses, e as grandes almas, empreendem os rituais sacrificiais pelo mérito. Portanto, o sacrifício é o refúgio supremo.
14.3.7
यज्ञैरेव महात्मानो बभूवुरधिकाः सुराः ।
ततो देवाः क्रियावन्तो दानवानभ्यधर्षयन् ॥ १४.३.७ ॥
Somente pelos sacrifícios os deuses magnânimos tornaram-se superiores. Então os deuses, dedicados aos ritos, subjugaram os Dānavas.
14.3.8
राजसूयाश्वमेधौ च सर्वमेधं च भारत ।
नरमेधं च नृपते त्वमाहर युधिष्ठिर ॥ १४.३.८ ॥
Ó descendente de Bharata, empreende o Rājasūya e o Aśvamedha, também o Sarvamedha e o Naramedha, ó rei Yudhiṣṭhira.
14.3.9
यजस्व वाजिमेधेन विधिवद्दक्षिणावता ।
बहुकामान्नवित्तेन रामो दाशरथिर्यथा ॥ १४.३.९ ॥
Realiza o sacrifício do cavalo segundo a regra e com as devidas oferendas, como Rāma, filho de Daśaratha, o fez com abundante alimento desejado e riqueza.
14.3.10
यथा च भरतो राजा दौष्यन्तिः पृथिवीपतिः ।
शाकुन्तलो महावीर्यस्तव पूर्वपितामहः ॥ १४.३.१० ॥
Como também fez o rei Bharata, filho de Duṣyanta, senhor da terra, o filho de grande valor de Śakuntalā, teu antigo bisavô.
14.3.11
असंशयं वाजिमेधः पारयेत्पृथिवीमपि ।
अभिप्रायस्तु मे कश्चित्तं त्वं श्रोतुमिहार्हसि ॥ १४.३.११ ॥
Sem dúvida, o sacrifício do cavalo conduziria até além da terra; mas tenho uma certa intenção, que deves ouvir aqui.
14.3.12
इमं ज्ञातिवधं कृत्वा सुमहान्तं द्विजोत्तम ।
अहमाराधयिष्यामि कथं शोकपरायणः।
दानमल्पं न शक्नोमि दातुं वित्तं च नास्ति मे ॥ १४.३.१२ ॥
Ó melhor dos nascidos duas vezes, tendo feito esta grande matança de parentes, como, entregue à dor, poderei propiciar? Não consigo dar nem um pequeno donativo, e não tenho riqueza.
14.3.13
न तु बालानिमान्दीनानुत्सहे वसु याचितुम् ।
तथैवाद्रविणान्कृच्छ्रे वर्तमानान्नृपात्मजान् ॥ १४.३.१३ ॥
Não tenho coragem de pedir riquezas a estas crianças desvalidas, nem aos filhos de reis que vivem na aflição.
14.3.14
स्वयं विनाश्य पृथिवीं यज्ञार्थं द्विजसत्तम ।
करमाहारयिष्यामि कथं शोकपरायणः ॥ १४.३.१४ ॥
Ó melhor dos brâmanes, tendo eu próprio devastado a terra, como cobrarei um tributo para o sacrifício, eu que estou entregue ao luto?
14.3.15
दुर्योधनापराधेनि वसुधायां नराधिपाः ।
प्रनष्टा योजयित्वाऽस्मानकीर्त्या मुनिसत्तम ॥ १४.३.१५ ॥
Pela culpa de Duryodhana, os reis da terra perderam-se, e nós fomos arrastados à infâmia, ó melhor dos sábios.
14.3.16
दुर्योधनेन पृथिवी क्षपिता जयकारणात् ।
कोशश्चापि विशीर्णोसौ धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १४.३.१६ ॥
Pela vitória, Duryodhana devastou a terra, e o tesouro daquele filho de Dhṛtarāṣṭra, de mente perversa, também se dispersou.
14.3.17
पृथिवी दक्षिणा चात्र वाजिमेधे महाक्रतौ ।
विद्वद्भिः परिदृष्टोऽयं शिष्टो विधिविपर्ययः ॥ १४.३.१७ ॥
No grande rito do sacrifício do cavalo, a própria terra foi considerada pelos sábios como a dakṣiṇā; mas isto é uma inversão da regra prescrita.
14.3.18
न च प्रतिनिधिं कर्तुं चिकीर्षामि तपोधन ।
अत्र मे भगवन्सम्यक्साचिव्यं कर्तुमर्हसि ॥ १४.३.१८ ॥
Ó tesouro de ascetismo, não desejo nomear um substituto. Nesta questão, ó venerável, deveis dar-me o conselho adequado.
14.3.19
एवमुक्तस्तु पार्थेन कृष्णद्वैपायनस्तदा ।
मुहूर्तमनुसञ्चिन्त्य धर्मराजानमब्रवीत् ॥ १४.३.१९ ॥
Assim interpelado por Pārtha, Kṛṣṇa Dvaipāyana refletiu por um momento e falou a Dharmarāja Yudhiṣṭhira.
14.3.20
कोशश्चापि विशीर्णोऽयं परिपूर्णो भविष्यति ।
विद्यते द्रविणं पार्थ गिरौ हिमवति स्थितम् ॥ १४.३.२० ॥
Este tesouro, embora esgotado, voltará a encher-se; ó Pārtha, há riqueza situada na montanha Himavat.
14.3.21
उत्सृष्टं ब्राह्मणैर्यज्ञे मरुत्तस्य महीपते ।
तदानयस्व कौन्तेय पर्याप्तं तद्भविष्यति ॥ १४.३.२१ ॥
Traz aquela riqueza, ó Kaunteya, que foi deixada pelos brâmanes no sacrifício do rei Marutta; será suficiente.
14.3.22
कथं यज्ञे मरुत्तस्य द्रविणं तत्समाचितम् ।
कस्मिंश्च काले स नृपो बभूव ददतांवर ॥ १४.३.२२ ॥
Como se acumulou aquela riqueza no sacrifício de Marutta? E em que tempo viveu aquele rei, ó melhor dos doadores?
14.3.23
यदि शुश्रूषसे पार्थ शृणु कारंधमं नृपम् ।
यस्मिन्काले महावीर्यः स राजाऽऽसीन्महाधनः ॥ १४.३.२३ ॥
Ó Pārtha, se desejas ouvir, escuta sobre o rei Kārandhama, no tempo em que foi um rei de grande valor e grande riqueza.