மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.33.1
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्राह्मणस्य च संवादं जनकस्य च भामिनि ॥ १४.३३.१ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றை மேற்கோள் காட்டுகின்றனர் — ஒரு பிராமணனுக்கும் ஜனகனுக்கும் நடந்த உரையாடல், ஓ பாமினி.
14.33.2
ब्राह्मणं जनको राजा सन्नं कस्मिंश्चिदागसि ।
विषये मे न वस्तव्यमिति शिष्ट्यर्थमब्रवीत् ॥ १४.३३.२ ॥
ஏதோ ஒரு குற்றத்திற்காக வருந்திய பிராமணனிடம், ஜனகன் அரசன் ஒழுக்கம் கற்பிக்கும் பொருட்டு கூறினான் — "என் நாட்டில் நீ வசிக்கக் கூடாது."
14.33.3
इत्युक्तः प्रत्युवाचाथ ब्राह्मणो राजसत्तमम् ।
आचक्ष्व विषयं राजन्यावांस्तव वशे स्थितः ॥ १४.३३.३ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட பிராமணன் அரசர்களில் சிறந்தவனுக்கு மறுமொழி கூறினான் — "அரசே, உன் ஆட்சியின் கீழ் நான் இருக்கும் நாடு எது என்பதைச் சொல்."
14.33.4
सोऽन्यस्य विषये राज्ञो वस्तुमिच्छाम्यहं विभो ।
वचस्ते कर्तुमिच्छामि यथाशास्त्रं महीपते ॥ १४.३३.४ ॥
"ஓ வல்லவனே, வேறொரு அரசனின் நாட்டில் வசிக்க விரும்புகிறேன். ஓ மன்னா, உன் சொல்லை சாஸ்திரப்படி நிறைவேற்ற விரும்புகிறேன்."
14.33.5
इत्युक्तस्तु तदा राजा ब्राह्मणेन यशस्विना ।
मुहुरुष्णं विनिःस्वस्य न किञ्चित्प्रत्यभाषत ॥ १४.३३.५ ॥
புகழ்பெற்ற பிராமணன் இவ்வாறு கூறியபோது அரசன் மீண்டும் மீண்டும் சூடான பெருமூச்செறிந்து எதுவும் பதிலளிக்கவில்லை.
14.33.6
तमासीनं ध्यायमानं राजानममितौजसम् ।
कश्मलं सहसाऽगच्छद्भानुमन्तमिव ग्रहः ॥ १४.३३.६ ॥
அமர்ந்து தியானித்துக் கொண்டிருந்த அந்த அளவற்ற ஒளியுடைய அரசனை திடீரென மயக்கம் சூழ்ந்தது, ஒளிரும் சூரியனை கிரகணம் சூழ்வது போல.
14.33.7
समाश्वास्य ततो राजा विगते कश्यमे तदा ।
ततो मूहूर्तादिव तं ब्राह्मणं वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.३३.७ ॥
பின்னர் அரசன் ஆறுதல் பெற்று, மயக்கம் நீங்கியபின், சிறிது நேரம் கழித்தது போல் அந்த பிராமணரிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
14.33.8
पितृपैतामहे राज्ये वश्ये जनपदे सति ।
विषयं नाधिगच्छामि विचिन्वन्पृथिवीमहम् ॥ १४.३३.८ ॥
தந்தை, பாட்டனிடமிருந்து வந்த அரசில், நாடு வசப்பட்டிருந்தும், பூமியை ஆராய்ந்தும் நான் என் ஆட்சிப் பரப்பைக் காணவில்லை.
14.33.9
नाध्यगच्छं यदा पृथ्व्यां मिथिला मार्गिता मया ।
नाध्यगच्छं यदा तस्यां स्वप्रजा मार्गिता मया ॥ १४.३३.९ ॥
பூமியில் நான் தேடியபோதும் மிதிலையைக் காணவில்லை; அதில் என் சொந்த குடிமக்களைத் தேடியபோதும் அவர்களையும் காணவில்லை.
14.33.10
नाध्यगच्छं यदा तस्यां तदा मे कश्मलोऽभवत् ।
ततो मे कश्मलस्यान्ते मतिः पुनरुपस्थिता ॥ १४.३३.१० ॥
அதிலும் காணாதபோது எனக்கு மயக்கம் வந்தது; பின்னர் அந்த மயக்கம் முடிந்தபோது என் அறிவு மீண்டும் வந்தது.
14.33.11
तदा न विषयं मन्ये सर्वो वा विषयो मम ।
आत्माऽपि चायं न मम सर्वा वा पृथिवी मम ॥ १४.३३.११ ॥
அப்போது நான் என் ஆட்சியை என்று கருதவில்லை; அல்லது என் அனைத்து நாடுகளும் என்னுடையவை அல்ல. இந்த ஆன்மாவும் என்னுடையது அல்ல; அல்லது முழு பூமியும் என்னுடையது அல்ல.
14.33.12
यथा मम तथाऽन्येषामिति मन्ये द्विजोत्तम ।
उष्यतां यावदुत्साहो भुज्यतां यावदिष्यते ॥ १४.३३.१२ ॥
எனக்கு எப்படியோ அப்படியே மற்றவர்களுக்கும் என்று நான் நினைக்கிறேன், ஓ இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரே. உற்சாகம் உள்ளவரை வசிக்கட்டும்; விரும்பும் வரை அனுபவிக்கட்டும்.
14.33.13
पितृपैतामहे राज्ये वश्ये जनपदे सति ।
ब्रूहि कां मतिमास्थाय ममत्वं वर्जितं त्वया ॥ १४.३३.१३ ॥
தந்தை பாட்டனிடமிருந்து பெற்ற அரசிலும், அடங்கிய நாட்டிலும் இருக்கையில், எந்த அறிவை ஏற்று நீ 'எனது' என்ற பற்றை விட்டாய் என்று சொல்.
14.33.14
कां वै बुद्धिं समाश्रित्य सर्वो वै विषयस्तव ।
नावैषि विषयं येन सर्वो वा विषयस्तव ॥ १४.३३.१४ ॥
எந்த அறிவை ஏற்று உன் ஆட்சிப்பகுதி முழுவதும் உள்ளதோ, ஆனாலும் எதனால் அந்த நாடு முழுவதும் உன்னுடையது என்பதை நீ அறியவில்லையோ?
14.33.15
अन्तवन्त इहारम्भा विदिताः सर्वकर्मसु ।
नाध्यगच्छमहं तस्मान्ममेदमिति यद्भवेत् ॥ १४.३३.१५ ॥
இங்கே எல்லா செயல்களிலும் தொடக்கங்கள் முடிவுள்ளவை என்று அறியப்பட்டவை; ஆகையால் 'இது என்னுடையது' எனக்கூறத்தக்கதை நான் காணவில்லை.
14.33.16
कस्येदमिति कस्य स्वमिति वेदवचस्तथा ।
नाध्यगच्छमहं बुद्ध्या ममेदमिति यद्भवेत् ॥ १४.३३.१६ ॥
'இது யாருடையது', 'யாருடைய சொத்து' என்பது வேத வாக்கியமும் அவ்வாறே. அறிவினால் 'இது என்னுடையது' எனக்கூறத்தக்கதை நான் காணவில்லை.
14.33.17
एतां बुद्धिं समाश्रित्य ममत्वं वर्जितं मया ।
शृणु बुद्धिं च यां ज्ञात्वा सर्वत्र विषयो मम ॥ १४.३३.१७ ॥
இந்த அறிவை ஏற்று நான் 'எனது' என்ற பற்றை விட்டேன். இப்போது எந்த அறிவை அறிந்தால் எங்கும் என் ஆட்சிப்பகுதி உள்ளதோ அந்த அறிவைக் கேள்.
14.33.18
नाहमात्मार्थमिच्छामि गन्धान्घ्राणगतानपि ।
तस्मान्मे निर्जिता भूमिर्वशे तिष्ठति नित्यदा ॥ १४.३३.१८ ॥
நான் தனக்காக மூக்கை அடையும் நறுமணங்களையும் விரும்புவதில்லை; ஆகையால் நான் வென்ற நிலம் எப்போதும் என் வசத்திலேயே நிற்கிறது.
14.33.19
नाहमात्मार्थमिच्छामि रसानास्येऽपि वर्ततः ।
आपो मे निर्जितास्तस्माद्वशे तिष्ठन्ति नित्यदा ॥ १४.३३.१९ ॥
நான் என் சொந்த நலனுக்காக வாயில் இருக்கும் சுவைகளையும் விரும்புவதில்லை. ஆகவே நீரை நான் வென்றுவிட்டேன்; அது எப்போதும் என் வசத்தில் நிற்கிறது.
14.33.20
नाहमात्मार्थमिच्छामि रूपं ज्योतिश्च चक्षुषः ।
तस्मान्मे निर्जितं ज्योतिर्वशे तिष्ठति नित्यदा ॥ १४.३३.२० ॥
நான் என் சொந்த நலனுக்காக கண்ணின் உருவத்தையும் ஒளியையும் விரும்புவதில்லை. ஆகவே ஒளியை நான் வென்றுவிட்டேன்; அது எப்போதும் என் வசத்தில் நிற்கிறது.
14.33.21
नाहमात्मार्थमिच्छामि स्पर्शांस्त्वचि गताश्च ये ।
तस्मान्मे निर्जितो वायुर्वशे तिष्ठति नित्यदा ॥ १४.३३.२१ ॥
நான் என் சொந்த நலனுக்காக தோலில் உள்ள தொடு உணர்வுகளையும் விரும்புவதில்லை. ஆகவே வாயுவை நான் வென்றுவிட்டேன்; அது எப்போதும் என் வசத்தில் நிற்கிறது.
14.33.22
नाहमात्मार्थमिच्छामि शब्दाञ्श्रोत्रगतानपि ।
आकाशं मे जितं तस्माद्वशे तिष्ठति नित्यदा ॥ १४.३३.२२ ॥
நான் என் சொந்த நலனுக்காக செவியில் உள்ள ஒலிகளையும் விரும்புவதில்லை. ஆகவே ஆகாயத்தை நான் வென்றுவிட்டேன்; அது எப்போதும் என் வசத்தில் நிற்கிறது.
14.33.23
नाहमात्मार्थमिच्छामि मनो नित्यं मनोन्तरे ।
मनो मे निर्जितं तस्माद्वशे तिष्ठति नित्यदा ॥ १४.३३.२३ ॥
நான் என் சொந்த நலனுக்காக எப்போதும் மனதுக்குள் இருக்கும் மனதை விரும்புவதில்லை. ஆகவே மனதை நான் வென்றுவிட்டேன்; அது எப்போதும் என் வசத்தில் நிற்கிறது.
14.33.24
देवेभ्यश्च पितृभ्यश्च भूतेभ्योऽतिथिभिः सह ।
इत्यर्थं सर्व एवेति समारम्भा भवन्ति वै ॥ १४.३३.२४ ॥
தேவர்களுக்காகவும், பிதுர்களுக்காகவும், உயிரினங்களுக்காகவும், விருந்தினர்களுடன் சேர்ந்தும்—இத்தகைய நோக்கத்திற்காகவே எல்லா முயற்சிகளும் தொடங்கப்படுகின்றன.
14.33.25
ततः प्रहस्य जनकं ब्राह्मणः पुनरब्रवीत् ।
त्वज्जिज्ञासार्थमद्येह विद्धि मां धर्ममागतम् ॥ १४.३३.२५ ॥
பின்னர் அந்தப் பிராமணன் சிரித்துக்கொண்டு ஜனகரிடம் மீண்டும் கூறினான்: இங்கே உம்மை விசாரிப்பதற்காக இன்று நான் தர்மத்தால் வந்தவன் என்று அறிவீர்.
14.33.26
त्वमस्य ब्रह्मिनाभस्य दुर्वारस्यानिवर्तिनः ।
सत्वनेमिनिरुद्धस्य चक्रस्यैकः प्रवर्तकः ॥ १४.३३.२६ ॥
பிரம்மத்தின் அச்சைக் கொண்ட, தடுக்க முடியாத, பின்வாங்காத, சத்துவ விளிம்பால் கட்டுப்பட்ட இந்தச் சக்கரத்தின் ஒரே இயக்குநர் நீரே.