மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.36.1
ब्रह्म यत्परमं ज्ञेयं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ।
भतो हि प्रसादेन सूक्ष्मे मे रमते मतिः ॥ १४.३६.१ ॥
அறியத்தக்க மிக உயர்ந்த பிரம்மம் எதுவோ, அதை எனக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும். உமது அருளால் என் நுண்ணிய புத்தி அதில் மகிழ்கிறது.
14.36.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
संवादं मोक्षसंयुक्तं शिष्यस्य गुरुणा सह ॥ १४.३६.२ ॥
இது குறித்தும் மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைக் கூறுவர்; மோட்சத்துடன் தொடர்புடைய சீடனுக்கும் குருவுக்கும் இடையிலான உரையாடல் அது.
14.36.3
कश्चिद्ब्राह्मणमासीनमाचार्यं संशितव्रतम् ।
शिष्यः पप्रच्छ मेधावी किंस्विच्छ्रेयः परंतप ॥ १४.३६.३ ॥
ஒரு அறிவுள்ள சீடன் கடுமையான விரதம் கொண்ட பிராமண ஆசிரியர் அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது கேட்டான்: 'எதுவே மிக உயர்ந்த நன்மை, பகைவரை வெல்பவரே?'
14.36.4
भगवन्तं प्रपन्नोऽहं निःश्रेयसपराणः ।
याचे त्वां शिरसा विप्र यद्ब्रूयां ब्रूहि तन्मम ॥ १४.३६.४ ॥
'ஐயனே, நான் உமது அடைக்கலம் புகுந்தவன்; மிக உயர்ந்த நன்மையை நாடுகிறேன். அந்தணரே, தலை தாழ்த்திக் உம்மிடம் வேண்டுகிறேன்; எனக்கு உரியதை உரைத்தருளும்.'
14.36.5
तमेवंवादिनं पार्थ शिष्यं गुरुरुवाच ह ।
कथयस्व प्रवक्ष्यामि यत्र ते संशयो द्विज ॥ १४.३६.५ ॥
பார்த்தா, இவ்வாறு பேசிய அந்தச் சீடனிடம் குரு கூறினார்: 'சொல், உன் சந்தேகம் எங்கே உள்ளதோ அதை நான் விளக்குவேன், துவிஜனே.'
14.36.6
इत्युक्तः स कुरुश्रेष्ठ गुरुणा गुरुवत्सलः ।
प्राञ्जलिः परिपप्रच्छ यत्तच्छृणु महामते ॥ १४.३६.६ ॥
குரு இவ்வாறு கூறியதும், குருபக்தியுள்ள அந்தச் சீடன் கைகூப்பி முழுமையாக வினவினான். குருகுலச் சிறந்தவனே, கேள், மஹாமதியே.
14.36.7
कुतश्चाहं कुतश्च त्वं तत्सत्यं ब्रूहि यत्परम् ।
कुतो जातानि भूतानि स्थावराणि चराणि च ॥ १४.३६.७ ॥
நான் எங்கிருந்து வந்தவன், நீர் எங்கிருந்து வந்தவர்? உயர்ந்த அந்த உண்மையைச் சொல்லுங்கள். அசையாத மற்றும் அசையும் உயிரினங்கள் எங்கிருந்து தோன்றின?
14.36.8
केन जीवन्ति भूतानि तेषामायुश्च किं परम् ।
किं सत्यं किं तपो विप्र के गुणाः सद्भिरीरिताः ॥ १४.३६.८ ॥
உயிரினங்கள் எதனால் வாழ்கின்றன? அவற்றின் உயர்ந்த ஆயுள் எது? உண்மை எது, தவம் எது, அந்தணரே? நல்லோரால் சொல்லப்பட்ட குணங்கள் எவை?
14.36.9
के पन्थानः शिवाश्च स्युः किं सुखं कि च दुष्कृतम् ।
एतान्मे भगवन्प्रश्नान्याथातथ्येन सुव्रत ॥ १४.३६.९ ॥
எந்த வழிகள் மங்களகரமானவை? இன்பம் எது, தீவினை எது? பகவானே, நல்விரதியே, இந்தக் கேள்விகளை எனக்கு உண்மையாகச் சொல்லுங்கள்.
14.36.10
वक्तुमर्हसि विप्रर्षे यथावदिह तत्त्वतः ।
त्वदन्यः कश्च न प्रश्नानेतान्वक्तुमिहार्हति ॥ १४.३६.१० ॥
அந்தணரான முனிவரே, இங்கே இவற்றை உள்ளபடி உண்மையாகச் சொல்லத் தகுந்தவர் நீரே. உம்மைத் தவிர இங்கு இவற்றுக்கு விடை சொல்லத் தகுந்தவர் வேறு யார்?
14.36.11
ब्रूहि धर्मविदां श्रेष्ठ परं कौतूहलं मम ।
मोक्षधर्मार्थकुशलो भवाँल्लोकषु गीयते ॥ १४.३६.११ ॥
தர்மத்தை அறிந்தோரில் சிறந்தவரே, என் பெரும் ஆர்வத்துக்குச் சொல்லுங்கள். மோக்ஷதர்மத்திலும் அதன் பொருளிலும் வல்லவராக நீர் உலகங்களில் போற்றப்படுகிறீர்.
14.36.12
सर्वसंशयसंच्छेत्ता त्वदन्यो न च विद्यते ।
संसारभीरवश्चैव मोक्षकामास्तथा वयम् ॥ १४.३६.१२ ॥
எல்லா ஐயங்களையும் அறுப்பவர் உம்மைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை. நாங்கள் சம்சாரத்துக்கு அஞ்சுகிறோம், மோக்ஷத்தை விரும்புகிறோம்.
14.36.13
तस्मै सम्प्रतिपन्नाय यथावत्परिपृच्छते ।
शिष्याय गुणयुक्ताय शान्ताय गुरुवर्तिने ॥ १४.३६.१३ ॥
முறைப்படி கேள்வி கேட்கும், சரணடைந்த, நற்குணங்கள் நிறைந்த, அமைதியான, குருவுக்கு கீழ்ப்படியும் சீடனுக்கு.
14.36.14
छायाभूताय दान्ताय यतते ब्रह्माचारिणे ।
तान्प्रश्नानब्रवीत्पार्थ मेधावी स धृतव्रतः।
गुरुः कुरुकुलश्रेष्ठ सम्यक्सर्वानरिंदम ॥ १४.३६.१४ ॥
நிழலைப் போலத் தொடரும், அடக்கமுள்ள, பிரம்மசரியத்தில் முயலும் சீடனுக்கு, அந்த அறிவாளியும் விரதம் காத்தவருமான குரு அந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் முழுமையாக விடையளித்தார். ஓ பார்த்தா, குருகுலத்தின் சிறந்தவனே, எதிரிகளை அடக்குபவனே.
14.36.15
ब्रह्मणोक्तमिदं धर्ममृषिप्रवरसेवितम् ।
वेदविद्यासमावाप्तं तत्त्वभूतार्थभावनम् ॥ १४.३६.१५ ॥
பிரம்மனால் சொல்லப்பட்ட இந்த தர்மம், சிறந்த ரிஷிகளால் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது, வேதவித்தையால் அடையப்படுவது, உண்மைப் பொருளைச் சிந்திக்கச் செய்வது.
14.36.16
ज्ञानं त्वेव परं विद्यः संन्यासं तप उत्तमम् ।
यस्तु वेद निराबाधं ज्ञानतत्त्वं विनिश्चयात्।
सर्वबूतस्थमात्मानं स सर्वगतिरिष्यते ॥ १४.३६.१६ ॥
ஞானத்தையே மிக உயர்ந்ததாக அறியுங்கள்; சந்நியாசமே சிறந்த தவம். தடையற்ற ஞானத்தின் உண்மையை உறுதியாக அறிந்து, எல்லா உயிர்களிலும் நிலைத்திருக்கும் ஆத்மாவை அறிபவன் அனைவரின் இலக்காகக் கருதப்படுகிறான்.
14.36.17
ये विद्वान्सहसंवासं विवासं चैव पश्यति ।
तथैवैकत्वनानात्वे स दुःखात्परिमुच्यते ॥ १४.३६.१७ ॥
சேர்ந்திருத்தலையும் பிரிந்திருத்தலையும், அவ்வாறே ஒருமையையும் பன்மையையும் காண்பவனாகிய அறிஞன், துன்பத்திலிருந்து முழுமையாக விடுபடுகிறான்.
14.36.18
यो न कामयते किञ्चिन्न किञ्चिदभिमन्यते ।
इह लोकस्थ एवैष ब्रह्मभूयाय कल्पते ॥ १४.३६.१८ ॥
எதையும் விரும்பாதவனும், எதையும் தன்னுடையதாக நினையாதவனும், இவ்வுலகில் இருந்தபடியே பிரம்மநிலையை அடையத் தகுதி பெறுகிறான்.
14.36.19
प्रधानगुणतत्त्वज्ञः सर्वभूतविधानवित् ।
निर्ममो निरहङ्कारो मुच्यते नात्र संशयः ॥ १४.३६.१९ ॥
முதன்மைக் குணங்களின் உண்மையை அறிந்தவனும், எல்லா உயிர்களின் நியதியை அறிந்தவனும், 'எனது' என்ற பற்றும் அகங்காரமும் இல்லாதவனும் விடுதலை பெறுகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
14.36.20
अव्यक्तबीजप्रभवो बुद्धिस्कन्धमयो महान् ।
महाहङ्कारविटप इन्द्रियाङ्कुरकोटरः ॥ १४.३६.२० ॥
அவ்யக்தமான விதையிலிருந்து தோன்றியது; புத்தியை அடிமரமாகக் கொண்ட மகான்; மகா அகங்காரம் அதன் கிளைகள்; இந்திரியங்கள் அதன் முளைகளும் பொந்துகளும்.
14.36.21
महाभूतविशेषश्च विशेषप्रतिशाखवान् ।
सदापर्णः सदापुष्पः शुभाशुभफलोदयः ॥ १४.३६.२१ ॥
மகாபூதங்களின் விசேஷங்கள் அதன் கிளைகளின் கிளைகள்; அது எப்போதும் இலையுடையது, எப்போதும் மலருடையது; நல்ல, தீய பலன்களை விளைவிப்பது.
14.36.22
आजीवः सर्वभूतानां ब्रह्मबीजः सनातनः ।
एतज्ज्ञात्वा च तत्त्वानि ज्ञानेन परमासिना।
छित्त्वा चामरतां प्राप्य जहाति मृत्युजन्मनी ॥ १४.३६.२२ ॥
இதுவே எல்லா உயிர்களின் வாழ்வாதாரம், பிரம்மத்தின் விதை, நித்தியமானது. இந்த தத்துவங்களை அறிந்து, ஞானமாகிய உயர்ந்த வாளால் வெட்டி, அமரத்துவம் அடைந்து, பிறப்பையும் இறப்பையும் துறக்கிறான்.
14.36.23
भूतभव्यभविष्यादिधर्मकामार्थनिश्चयम् ।
सिद्धसङ्घपरिज्ञातं पुराकल्पं सनातनम् ॥ १४.३६.२३ ॥
கடந்த, நிகழும், எதிர்காலம் முதலியவற்றையும், தர்மம், காமம், அர்த்தம் ஆகியவற்றின் தீர்மானத்தையும், சித்தர் கூட்டத்தால் அறியப்பட்ட, பழைய கல்பத்தின் நித்திய (ஞானம்).
14.36.24
प्रवक्ष्येऽहं महाप्राज्ञ पदमुत्तममद्य ते ।
बुद्ध्वा यदिहं संसिद्धा भवन्तीह मनीषिणः ॥ १४.३६.२४ ॥
மகாபுத்திசாலியே, இப்போது நான் உனக்கு அந்த உத்தமமான நிலையைச் சொல்வேன்; அதை அறிந்து இங்கே ஞானிகள் சித்தி பெறுகின்றனர்.
14.36.25
उपगम्यर्षयः पूर्वं जिज्ञासन्तः परस्परम् ।
प्रजापतिभरद्वाजौ गौतमो भार्गवस्तथा ॥ १४.३६.२५ ॥
முன்பொரு காலத்தில் முனிவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அறிய ஆவலுடன் அணுகினர் — பிரஜாபதி, பரத்வாஜர், கௌதமர், பார்கவரும் அவ்வாறே.
14.36.26
वसिष्ठः कश्यपश्चैव विश्वामित्रोऽत्रिरेव च ।
मार्गान्सर्वान्परिक्रम्य परिश्रान्तः स्वकर्मभिः ॥ १४.३६.२६ ॥
வசிஷ்டர், காஷ்யபர், விஸ்வாமித்திரர், அத்ரியும் — எல்லா வழிகளையும் கடந்து, தம் கருமங்களால் களைத்தவர்கள்.
14.36.27
ऋषिमाङ्गिरसं वृद्धं पुरस्कृत्य तु ते द्विजाः ।
ददृशुर्ब्रह्मभवने ब्रह्माणं वीतकल्मषम् ॥ १४.३६.२७ ॥
முதிய ஆங்கிரச முனிவரை முன்னிறுத்தி அந்த துவிஜர்கள் பிரம்மபவனத்தில் களங்கமற்ற பிரம்மாவைக் கண்டனர்.
14.36.28
तं प्रणम्य महात्मानं सुखासीनं महर्षयः ।
पप्रच्छुर्विनयोपेता नैःश्रेयसमिदं परम् ॥ १४.३६.२८ ॥
சுகமாக அமர்ந்திருந்த அந்த மகாத்மாவை வணங்கி, பணிவுடன் கூடிய மகரிஷிகள் இந்த உயர்ந்த நன்மையைப் பற்றி கேட்டனர்.
14.36.29
कथं कर्म कृतं साधु कथं मुच्येत किल्बिषात् ।
के नो मार्गाः शिवाश्च स्युः किं सत्यं किं च दुष्कृतं ॥ १४.३६.२९ ॥
கருமத்தை எப்படி நன்றாகச் செய்வது, பாவத்திலிருந்து எப்படி விடுபடுவது? எங்களுக்கு எந்த வழிகள் மங்களமானவை, எது சத்தியம், எது தீச்செயல்?
14.36.30
कौ चोभौ कर्मणां मार्गौ प्राप्नुयुर्दक्षिणोत्तरौ ।
निरयं चापवर्गं च भूतानां प्रभवाप्ययौ ॥ १४.३६.३० ॥
கருமங்களின் இரண்டு வழிகள் எவை — தெற்கு, வடக்கு என்பவை — நரகத்தையும், மோட்சத்தையும், உயிர்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் ஆகியவற்றையும் அடைவிப்பவை?
14.36.31
इत्युक्तः स मुनिश्रेष्ठैर्यदाह प्रपितामहः ।
तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु शिष्य यथागमम् ॥ १४.३६.३१ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவர்களால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்டபோது பிதாமகர் கூறியதை, சீடனே, மரபின்படி உனக்குச் சொல்வேன்; கேள்.
14.36.32
सत्याद्भूतानि जातानि स्थावराणि चराणि च ।
तपसा तानि जीवन्ति जीवितं तद्धि सुव्रतम्।
स्वां योनिं पुनरागम्य वर्तते स्वेन कर्मणा ॥ १४.३६.३२ ॥
சத்தியத்திலிருந்தே அசையும், அசையாத உயிரினங்கள் அனைத்தும் தோன்றின. தவத்தால் அவை வாழ்கின்றன; அந்த வாழ்வே நல்ல விரதம். தம் யோனியை மீண்டும் அடைந்து அவை தம் செயலால் நிலைக்கின்றன.
14.36.33
सत्यं हि गुणसंयुक्तं नियतं पञ्चलक्षणम् ॥ १४.३६.३३ ॥
சத்தியம் நிச்சயமாக குணங்களோடு கூடியது, நிலையானது, ஐந்து இலக்கணங்களை உடையது.
14.36.34
ब्रह्म सत्यं तपः सत्यं सत्यं चैव प्रजापतिः ।
सत्याद्भूतानि जातानि सत्यं भूतमयं जगत् ॥ १४.३६.३४ ॥
பிரம்மம் சத்தியம், தவம் சத்தியம், சத்தியமே பிரஜாபதி. சத்தியத்திலிருந்தே உயிரினங்கள் தோன்றின; சத்தியமே உயிர்களால் ஆன உலகம்.
14.36.35
तस्मात्सत्याश्रया विप्रा नित्यं योगपरायणाः ।
अतीक्रोधसंतापा नियता धर्मसेतवः ॥ १४.३६.३५ ॥
ஆகவே சத்தியத்தைச் சார்ந்தவர்கள், எப்போதும் யோகத்தில் ஈடுபட்டவர்கள், கோபமும் துயரமும் கடந்த, கட்டுப்பட்ட அந்தணர்கள் தர்மத்தின் பாலங்கள்.
14.36.36
अन्योन्यनियतान्वैद्यान्धर्मसेतुप्रवर्तकान् ।
तानहं सम्प्रवक्ष्यामि शाश्वताँल्लोकभावनान् ॥ १४.३६.३६ ॥
ஒருவரையொருவர் சார்ந்து கட்டுப்பட்ட, வேதியர்களாகிய, தர்மப் பாலத்தை நடத்துபவர்களான, உலகைப் போஷிக்கும் அந்த நித்தியர்களைப் பற்றி நான் உனக்குச் சொல்வேன்.
14.36.37
चातुर्विद्यं तथा वर्णांश्चातुराश्रमिकान्पृथक् ।
धर्ममेकं चतुष्पादं नित्यमाहुर्मनीषिणः ॥ १४.३६.३७ ॥
நான்கு வேதங்களையும், நான்கு வர்ணங்களையும், நான்கு ஆசிரமங்களைச் சேர்ந்தவர்களையும் தனித்தனியாகக் கொண்டும், தர்மம் ஒன்றே, நான்கு பாதங்களை உடையது, நித்தியமானது என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.
14.36.38
पन्थानं वः प्रवक्ष्यामि शिवं क्षेमकरं द्विजाः ।
नियतं ब्रह्मभावाय यातं पूर्वं मनीषिभिः ॥ १४.३६.३८ ॥
இருபிறப்பாளர்களே, முன்பு ஞானிகள் நிச்சயமாகச் சென்ற, மங்களமும் நலமும் தரும், பிரம்மநிலையை அடைவதற்கான வழியை உங்களுக்கு நான் கூறுவேன்.
14.36.39
गदन्तस्तु ममाद्येह पन्थानं दुर्विदं परैः ।
निबोधत महाभागा निखिलेन परं पदम् ॥ १४.३६.३९ ॥
இப்போது இங்கு நான் கூறும், மற்றவர்களுக்கு அறிய முடியாத வழியைக் கேளுங்கள், மகா பாக்கியவான்களே; முழுமையாகப் பரம பதத்தை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
14.36.40
ब्रह्मचर्यमिहैवाहुराश्रमं प्रथमं पदम् ।
गार्हस्थ्यं तु द्वितीयं स्याद्वानप्रस्थमतः परम्।
ततः परं तु विज्ञेयमध्यात्मं परमं पदम् ॥ १४.३६.४० ॥
இங்கு பிரம்மச்சரியமே முதல் ஆசிரமம், முதல் படி என்று கூறுகிறார்கள்; கிரகஸ்தம் இரண்டாவது; அதன் பின் வானப்பிரஸ்தம்; அதற்குப் பின் அத்யாத்மமே, பரம பதம் என அறியப்பட வேண்டும்.
14.36.41
ज्योतिराकाशमादित्यो वायुरिन्द्रः प्रजापतिः ।
नोपैति यावदध्यात्मं तावदेतान्न पश्यति ॥ १४.३६.४१ ॥
ஒளி, ஆகாயம், ஆதித்யன், வாயு, இந்திரன், பிரஜாபதி — மனிதன் அத்யாத்மத்தை அடையும் வரை இவற்றைக் காண்பதில்லை.
14.36.42
तस्योपायं प्रवक्ष्यामि पुरस्तात्तं निबोधत ।
फलमूलानिलभुजां मुनीनां वसतां वने ॥ १४.३६.४२ ॥
அதற்கான உபாயத்தை நான் கூறுவேன்; முன்பு அதை அறியுங்கள்—காட்டில் வாழும், பழங்கள், வேர்கள், காற்று ஆகியவற்றை உண்ணும் முனிவர்களின் வழியை.
14.36.43
वानप्रस्थं द्विजातीनां त्रयाणामुपदिश्यते ।
सर्वेषामेव वर्णानां गृहस्थोऽयं विशिष्यते ॥ १४.३६.४३ ॥
இருபிறப்பாளர்களுக்கு மூன்று நிலைகளில் வானப்பிரஸ்த நிலை உபதேசிக்கப்படுகிறது; ஆனால் எல்லா வர்ணங்களுக்கும் இந்த கிருஹஸ்த நிலையே சிறந்ததாகும்.
14.36.44
श्रद्धालक्षणमित्येकं धर्मं धीराः प्रचक्षते ।
नैष्ठिकोऽथ यतिर्वाऽपि विरक्तो ब्रह्मदर्शनः ॥ १४.३६.४४ ॥
ஞானிகள் நம்பிக்கையால் அறியப்படும் ஒரே தர்மத்தைச் சொல்கிறார்கள்; நைஷ்டிக பிரம்மச்சாரி, யதி அல்லது பிரம்மத்தைக் காணும் பற்றற்றவன் அதன் வடிவம்.
14.36.45
इत्येवं देवयाना वः पन्थानः परिकीर्तिताः ।
सद्भिरध्यासिता धीरैः कर्मभिर्धर्मसेतवः ॥ १४.३६.४५ ॥
இவ்வாறு உங்களுக்கு தேவயான வழிகள் கூறப்பட்டன; நல்லோரும் ஞானிகளும் செயல்களால் இந்த தர்மப் பாலங்களில் ஏறிச்செல்கின்றனர்.
14.36.46
एतेषां पृथगध्यास्ते यो धर्मं संशितव्रतः ।
कालात्पश्यति भूतानां सदैव प्रभवाप्ययौ ॥ १४.३६.४६ ॥
இவற்றில் ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாகப் பின்பற்றி உறுதியான விரதம் கொண்டவன், காலத்தின் வழியாக உயிர்களின் தோற்றமும் ஒடுக்கமும் எப்போதும் காண்கிறான்.
14.36.47
अतस्तत्त्वानि वक्ष्यामि याथातथ्येन हेतुना ।
विषयस्थानि सर्वाणि वर्तमानानि भागशः ॥ १४.३६.४७ ॥
ஆகையால், காரணத்துடன் உண்மையான வடிவில் தத்துவங்களை நான் கூறுவேன்; அனைத்தும் புலனுலகப் பொருட்களில் நிலைகொண்டு பகுதிகளாக உள்ளன.
14.36.48
महानात्मा तथाऽव्यक्तमहंकारस्तथैव च ।
इन्द्रियाणि दशैकं च महाभूतानि पञ्च च ॥ १४.३६.४८ ॥
மகான் ஆத்மா, அவ்யக்தம், அஹங்காரம், அவ்வாறே பத்து இந்திரியங்களும் ஒன்றான மனமும், ஐந்து மகாபூதங்களும்.
14.36.49
विशेषाः पञ्चभूतानामित्येषा वैदिकी श्रुतिः ।
चतुर्विंशतिरेषा वस्तत्वानां परिकीर्तिता ॥ १४.३६.४९ ॥
ஐம்பெரும் பூதங்களின் சிறப்புகள் இவைதான் என்பது வேத வாக்கு. இவையே பொருள்-தத்துவங்கள் இருபத்துநான்கு என்று கூறப்பட்டுள்ளது.
14.36.50
तत्वानामथ यो वेद सर्वेषां प्रभवाप्ययौ ।
स धीरः सर्वभूतेषु न मोऽहमधिगच्छति ॥ १४.३६.५० ॥
தத்துவங்கள் அனைத்தினதும் தோற்றத்தையும் ஒடுக்கத்தையும் அறிபவன் தீரன். அவனை எல்லா உயிர்களிலும் மயக்கம் அடைவதில்லை.
14.36.51
तत्त्वानि यो वेदयते यथातथं ।
गुणांश्च सर्वानखिलाश्च देवताः।
विधूतपाप्मा प्रविमुच्य बन्धनं ।
स सर्वलोकानमलान्समश्नुते ॥ १४.३६.५१ ॥
தத்துவங்களையும், எல்லா குணங்களையும், முழுமையான தேவதைகளையும் உண்மையாக உணர்த்துபவன், பாவத்தை உதறி பந்தத்தை முழுதும் விடுத்தவன், களங்கமற்ற எல்லா உலகங்களையும் அடைகிறான்.