Mahābhārata · Adhyāya 14.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.4.1
शुश्रूषे तस्य धर्मज्ञ राजर्षेः परिकीर्तनम् ।
द्वैपायन मरुत्तस्य कथां प्रब्रूहि मेऽनघ ॥ १४.४.१ ॥
O Kenner des Dharma, ich wünsche, das Lob jenes Rājarṣi zu hören. O Dvaipāyana, o Makelloser, erzähle mir die Geschichte von Marutta.
14.4.2
आसीत्कृतयुगे तात मनुर्दण्डिधरः प्रभुः ।
तस्य पुत्रो महोष्वासः प्रजातिरभवन्नृपः ॥ १४.४.२ ॥
Lieber, im Kṛta-Zeitalter gab es Manu, den Herrn, der den Stab der Strafe trug. Sein Sohn, der große Bogenschütze Prajāti, wurde König.
14.4.3
प्रजातेरभवत्पुत्रः क्षुत इत्यभिविश्रुतः ।
क्षुतस्य पुत्र इक्ष्वाकुर्महीपालोऽभवत्प्रभुः ॥ १४.४.३ ॥
Der Sohn Prajātis wurde als Kṣuta berühmt. Der Sohn Kṣutas, Ikṣvāku, wurde ein mächtiger Herr und Beschützer der Erde.
14.4.4
तस्य पुत्रशतं राजन्नासीत्परमधार्मिकम् ।
तांस्तु सर्वान्महीपालानिक्ष्वाकुरकरोत्प्रभुः ॥ १४.४.४ ॥
O König, er hatte hundert Söhne, äußerst rechtschaffen. Der Herr Ikṣvāku machte sie alle zu Königen und Beschützern der Erde.
14.4.5
तेषां ज्येष्ठस्तु विंशोऽभूत्प्रतिमानं धनुष्मताम् ।
विंशस्य पुत्रः कल्याणो विविंशो नाम भारत ॥ १४.४.५ ॥
Unter ihnen war der Älteste Viṃśa, das Maß der Bogenschützen. O Bhārata, der Sohn Viṃśas war Kalyāṇa, mit Namen Viviṃśa.
14.4.6
विविंशस्य सुता राजन्बभूवुर्दश पञ्च च ।
सर्वे धनुषि विक्रान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १४.४.६ ॥
O König, Viviṃśa hatte fünfzehn Söhne. Alle waren tapfer im Bogenschießen, den Brāhmaṇas ergeben und wahrhaftig.
14.4.7
दानधर्मरताः शान्ताः सततं प्रियवादिनः ।
तेषां ज्येष्ठः खनीनेत्रः स तान्सर्वानपीडयत् ॥ १४.४.७ ॥
Sie waren dem Dharma des Gebens ergeben, friedfertig und stets freundlich sprechend. Khanīnetra, der älteste unter ihnen, bedrängte sie alle.
14.4.8
खनीनेत्रस्तु विक्रान्तो जित्वा राज्यमकण्टकम् ।
नाशकद्रक्षितुं राज्यं नान्वरज्यन्त तं प्रजाः ॥ १४.४.८ ॥
Khanīnetra, tapfer, eroberte ein Reich ohne Gegner, doch er vermochte das Reich nicht zu schützen; die Untertanen hingen ihm nicht an.
14.4.9
तमपास्य च तद्राज्ये तस्य पुत्रं सुवर्चसम् ।
अभ्यषिञ्चन्त राजेन्द्र मुदिता ह्यभवंस्तदा ॥ १४.४.९ ॥
Nachdem sie ihn aus jenem Reich entfernt hatten, o Herr der Könige, salbten sie seinen Sohn Suvarcas; da waren sie alle erfreut.
14.4.10
स पितुर्विक्रियां दृष्ट्वा राज्यान्निरसनं च तत् ।
नियतो वर्तयामास प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १४.४.१० ॥
Als er das Fehlverhalten seines Vaters und dessen Vertreibung aus dem Reich sah, verhielt er sich, beherrscht, aus dem Wunsch heraus, den Untertanen Gutes zu tun.
14.4.11
ब्रह्मण्यः सत्यवादी च शुचिः शमदमान्वितः ।
प्रजास्तं चान्वरज्यन्त धर्मनित्यं मनस्विनम् ॥ १४.४.११ ॥
Den Brahmanen zugetan, wahrhaftig, rein und mit Ruhe und Selbstbeherrschung begabt, gewannen die Untertanen ihn lieb, den hochgesinnten, stets im Dharma festen.
14.4.12
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य व्यशीर्यत्कोशवाहनम् ।
तं क्षीणकोशं सामन्ताः समन्तात्पर्यपीडयन् ॥ १४.४.१२ ॥
Die Schatzkammer und das Heer dessen, der dem Dharma folgte, zerfielen; als sein Schatz erschöpft war, bedrängten ihn die benachbarten Vasallenkönige von allen Seiten.
14.4.13
स पीड्यमानो बहुभिः क्षीणकोशाश्ववाहनः ।
आर्तिमार्च्छत्परां राजा सह भृत्यैः पुरेण च ॥ १४.४.१३ ॥
Von vielen bedrängt, mit erschöpftem Schatz, Pferden und Wagen, geriet der König samt seinen Dienern und seiner Stadt in höchste Not.
14.4.14
न चैनमभिहन्तुं ते शक्नुवन्ति बलक्षये ।
सम्यग्वृत्तो हि राजा स धर्मनित्यो युधिष्ठिर ॥ १४.४.१४ ॥
Auch bei schwindender Kraft konnten sie ihn nicht niederschlagen, denn jener König war von rechtem Wandel und stets dem Dharma verbunden, o Yudhiṣṭhira.
14.4.15
यदा तु परमामार्तिं गतोऽसौ सपुरो नृपः ।
ततः प्रदध्मौ स करं प्रादुरासीत्ततो बलम् ॥ १४.४.१५ ॥
Als jener König mit seiner Stadt in höchste Not geriet, blies er sein Muschelhorn namens Kara; da erschien ihm Kraft.
14.4.16
ततस्तानजयत्सर्वान्प्रातिसीमान्नराधिपान् ।
एतस्मात्कारणाद्राजन्विश्रुतः स करंधमः ॥ १४.४.१६ ॥
Dann besiegte er alle jene benachbarten Könige; aus diesem Grunde, o König, wurde er unter dem Namen Kaṃdhama berühmt.
14.4.17
आवीक्षित्तस्य पुत्रोऽभूत्त्रेतायुगमुखे पुरा ।
इन्द्रादनवरः श्रीमान्देवैरपि सुदुर्जयः ॥ १४.४.१७ ॥
Vor langer Zeit, zu Beginn des Tretā-Zeitalters, wurde dem Āvīkṣit ein Sohn geboren; er stand Indra nicht nach, war glanzvoll und selbst für die Götter schwer zu besiegen.
14.4.18
कारंधम इति ख्यातो बभूव जगतीपतिः ।
तस्य सर्वे महीपाला वर्तन्ते स्म वशे तदा।
स हि सम्राडभूत्तेषां वृत्तेन च बलेन च ॥ १४.४.१८ ॥
Dieser Herrscher der Erde wurde als Kaṃdhama bekannt; damals standen alle Könige unter seiner Herrschaft. Durch seinen Wandel und seine Kraft wurde er ihr Kaiser.
14.4.19
अविक्षिन्नाम धर्मात्मा शौर्येणेन्द्रसमोऽभवत् ।
यज्ञशीलो धर्मरतिर्धृतिमान्संयतेन्द्रियः ॥ १४.४.१९ ॥
Avikṣit, ein rechtschaffener Mann, war an Tapferkeit Indra gleich. Er war dem Opfer ergeben, erfreute sich am Dharma, war standhaft und hatte seine Sinne im Zaum.
14.4.20
तेजसाऽऽदित्यसदृशः क्षमया पृथिवीसमः ।
बृहस्पतिसमो बुद्ध्या हिमवानिव सुस्थिरः ॥ १४.४.२० ॥
An Glanz war er der Sonne gleich, an Geduld der Erde, an Weisheit Bṛhaspati, und sehr beständig wie der Himālaya.
14.4.21
कर्मणा मनसा वाचा दमेन प्रशमेन च ।
मनांस्याराधयामास प्रजानां स महीपतिः ॥ १४.४.२१ ॥
Durch Tat, Geist und Rede, durch Selbstbeherrschung und Gelassenheit gewann dieser Herr der Erde die Herzen seiner Untertanen.
14.4.22
य ईजे हयमेधानां शतेन विधिवत्प्रभुः ।
याजयामास यं विद्वान्स्वयमेवाङ्गिराः प्रभुः ॥ १४.४.२२ ॥
Er, der hundert Pferdeopfer nach der Vorschrift vollzog, und für den der gelehrte Herr Āṅgiras selbst das Opfer leitete.
14.4.23
तस्य पुत्रोऽतिचक्राम पितरं गुणवत्तया ।
मरुत्तो नाम धर्मज्ञश्चक्रवर्ती महायशाः।
नागायुतसमप्राणः साक्षाद्विष्णुरिवापरः ॥ १४.४.२३ ॥
Sein Sohn Marutta, der seinen Vater an Vorzügen übertraf, war ein Kenner des Dharma, ein Weltherrscher von großem Ruhm, mit der Lebenskraft von zehntausend Elefanten, wie ein zweiter Viṣṇu selbst.
14.4.24
स यक्ष्यमाणो धर्मात्मा शातकुम्भमयान्युत ।
कारयामास शुभ्राणि भाजनानि सहस्रशः ॥ १४.४.२४ ॥
Dieser rechtschaffene Mann, der ein Opfer vollziehen wollte, ließ tausendfach glänzende Gefäße aus Gold anfertigen.
14.4.25
मेरुं पर्वतमासाद्य हिमवत्पार्श्व उत्तरे ।
काञ्चनः सुमहान्पादस्तत्र कर्म चकार सः ॥ १४.४.२५ ॥
Nachdem er den Berg Meru erreicht hatte, auf der Nordflanke des Himālaya, ließ er dort einen sehr großen goldenen Sockel anfertigen.
14.4.26
ततः कुण्डानि पात्रीश्च पिठराण्यासंनानि च ।
चक्रुः सुवर्णकर्तारो येषां सङ्ख्या न विद्यते ॥ १४.४.२६ ॥
Dann fertigten die Goldschmiede Becken, Gefäße, Kochtöpfe und Sitze an, deren Zahl nicht zu bestimmen ist.
14.4.27
तस्यैव च समीपे तु यज्ञवाटो बभूव ह ।
ईजे तत्र स धर्मात्मा विदिवत्पृथिवीपतिः।
मरुत्तः सहितैः सर्वैः प्रजापालैर्नराधिपः ॥ १४.४.२७ ॥
Ganz in seiner Nähe entstand ein Opferbezirk. Dort vollzog der rechtschaffene Herrscher der Erde, Marutta, zusammen mit allen Beschützern des Volkes, das Opfer nach Vorschrift.