Mahābhārata · Adhyāya 14.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.4.1
शुश्रूषे तस्य धर्मज्ञ राजर्षेः परिकीर्तनम् ।
द्वैपायन मरुत्तस्य कथां प्रब्रूहि मेऽनघ ॥ १४.४.१ ॥
Ó conhecedor do dharma, desejo ouvir o louvor daquele rājarṣi. Ó Dvaipāyana, ó sem mácula, conta-me a história de Marutta.
14.4.2
आसीत्कृतयुगे तात मनुर्दण्डिधरः प्रभुः ।
तस्य पुत्रो महोष्वासः प्रजातिरभवन्नृपः ॥ १४.४.२ ॥
Querido, na era Kṛta houve Manu, o senhor que empunhava o bastão do castigo. Seu filho, o grande arqueiro Prajāti, tornou-se rei.
14.4.3
प्रजातेरभवत्पुत्रः क्षुत इत्यभिविश्रुतः ।
क्षुतस्य पुत्र इक्ष्वाकुर्महीपालोऽभवत्प्रभुः ॥ १४.४.३ ॥
O filho de Prajāti tornou-se famoso como Kṣuta. O filho de Kṣuta, Ikṣvāku, tornou-se senhor e protetor da terra.
14.4.4
तस्य पुत्रशतं राजन्नासीत्परमधार्मिकम् ।
तांस्तु सर्वान्महीपालानिक्ष्वाकुरकरोत्प्रभुः ॥ १४.४.४ ॥
Ó rei, ele teve cem filhos, muito justos. O senhor Ikṣvāku fez de todos eles reis e protetores da terra.
14.4.5
तेषां ज्येष्ठस्तु विंशोऽभूत्प्रतिमानं धनुष्मताम् ।
विंशस्य पुत्रः कल्याणो विविंशो नाम भारत ॥ १४.४.५ ॥
Entre eles, o mais velho foi Viṃśa, o padrão dos arqueiros. Ó Bhārata, o filho de Viṃśa foi Kalyāṇa, chamado Viviṃśa.
14.4.6
विविंशस्य सुता राजन्बभूवुर्दश पञ्च च ।
सर्वे धनुषि विक्रान्ता ब्रह्मण्याः सत्यवादिनः ॥ १४.४.६ ॥
Ó rei, Viviṃśa teve quinze filhos. Todos eram valorosos no arco, devotos aos brâmanes e veraces.
14.4.7
दानधर्मरताः शान्ताः सततं प्रियवादिनः ।
तेषां ज्येष्ठः खनीनेत्रः स तान्सर्वानपीडयत् ॥ १४.४.७ ॥
Eram devotados ao dever da doação, calmos e sempre falavam com agrado. Khanīnetra, o mais velho deles, oprimiu a todos.
14.4.8
खनीनेत्रस्तु विक्रान्तो जित्वा राज्यमकण्टकम् ।
नाशकद्रक्षितुं राज्यं नान्वरज्यन्त तं प्रजाः ॥ १४.४.८ ॥
Khanīnetra, valente, conquistou um reino sem obstáculos, mas não conseguiu protegê-lo; os súditos não se lhe afeiçoaram.
14.4.9
तमपास्य च तद्राज्ये तस्य पुत्रं सुवर्चसम् ।
अभ्यषिञ्चन्त राजेन्द्र मुदिता ह्यभवंस्तदा ॥ १४.४.९ ॥
Afastando-o daquele reino, ó senhor dos reis, ungiram seu filho Suvarcas; então todos se alegraram.
14.4.10
स पितुर्विक्रियां दृष्ट्वा राज्यान्निरसनं च तत् ।
नियतो वर्तयामास प्रजाहितचिकीर्षया ॥ १४.४.१० ॥
Ao ver o mau procedimento de seu pai e sua expulsão do reino, ele, senhor de si, conduziu-se com o desejo de fazer o bem aos súditos.
14.4.11
ब्रह्मण्यः सत्यवादी च शुचिः शमदमान्वितः ।
प्रजास्तं चान्वरज्यन्त धर्मनित्यं मनस्विनम् ॥ १४.४.११ ॥
Devoto aos brâmanes, veraz, puro e dotado de calma e domínio de si, os súditos se afeiçoaram a ele, o de alma elevada, sempre firme no dharma.
14.4.12
तस्य धर्मप्रवृत्तस्य व्यशीर्यत्कोशवाहनम् ।
तं क्षीणकोशं सामन्ताः समन्तात्पर्यपीडयन् ॥ १४.४.१२ ॥
O tesouro e o exército daquele que se dedicava ao dharma se dissiparam; esgotado o seu tesouro, os reis vassalos vizinhos o oprimiram por todos os lados.
14.4.13
स पीड्यमानो बहुभिः क्षीणकोशाश्ववाहनः ।
आर्तिमार्च्छत्परां राजा सह भृत्यैः पुरेण च ॥ १४.४.१३ ॥
Oprimido por muitos, com o tesouro, os cavalos e os veículos esgotados, o rei caiu em suma aflição, junto com seus servos e sua cidade.
14.4.14
न चैनमभिहन्तुं ते शक्नुवन्ति बलक्षये ।
सम्यग्वृत्तो हि राजा स धर्मनित्यो युधिष्ठिर ॥ १४.४.१४ ॥
Mesmo com as forças esgotadas, não podiam abatê-lo, pois aquele rei era de conduta reta e constante no dharma, ó Yudhiṣṭhira.
14.4.15
यदा तु परमामार्तिं गतोऽसौ सपुरो नृपः ।
ततः प्रदध्मौ स करं प्रादुरासीत्ततो बलम् ॥ १४.४.१५ ॥
Quando aquele rei, com sua cidade, caiu em suma aflição, então soprou sua concha chamada Kara, e então a força lhe surgiu.
14.4.16
ततस्तानजयत्सर्वान्प्रातिसीमान्नराधिपान् ।
एतस्मात्कारणाद्राजन्विश्रुतः स करंधमः ॥ १४.४.१६ ॥
Então conquistou todos aqueles reis limítrofes; por essa causa, ó rei, tornou-se renomado como Kaṃdhama.
14.4.17
आवीक्षित्तस्य पुत्रोऽभूत्त्रेतायुगमुखे पुरा ।
इन्द्रादनवरः श्रीमान्देवैरपि सुदुर्जयः ॥ १४.४.१७ ॥
Outrora, no início da era de Tretā, nasceu um filho de Āvīkṣit; não era inferior a Indra, era glorioso e muito difícil de vencer, mesmo para os deuses.
14.4.18
कारंधम इति ख्यातो बभूव जगतीपतिः ।
तस्य सर्वे महीपाला वर्तन्ते स्म वशे तदा।
स हि सम्राडभूत्तेषां वृत्तेन च बलेन च ॥ १४.४.१८ ॥
Aquele senhor da terra tornou-se conhecido como Kaṃdhama; então todos os reis estavam sob seu domínio. Ele se tornou seu soberano imperador, por sua conduta e por sua força.
14.4.19
अविक्षिन्नाम धर्मात्मा शौर्येणेन्द्रसमोऽभवत् ।
यज्ञशीलो धर्मरतिर्धृतिमान्संयतेन्द्रियः ॥ १४.४.१९ ॥
Avikṣit, um homem de alma justa, tornou-se igual a Indra em valor. Era devotado ao sacrifício, deleitava-se no dharma, era firme e mantinha os sentidos controlados.
14.4.20
तेजसाऽऽदित्यसदृशः क्षमया पृथिवीसमः ।
बृहस्पतिसमो बुद्ध्या हिमवानिव सुस्थिरः ॥ १४.४.२० ॥
Em esplendor era como o sol, em paciência como a terra, em sabedoria como Bṛhaspati, e muito firme como o Himālaya.
14.4.21
कर्मणा मनसा वाचा दमेन प्रशमेन च ।
मनांस्याराधयामास प्रजानां स महीपतिः ॥ १४.४.२१ ॥
Por meio da ação, da mente e da palavra, pelo domínio de si e pela serenidade, aquele senhor da terra agradou aos corações de seus súditos.
14.4.22
य ईजे हयमेधानां शतेन विधिवत्प्रभुः ।
याजयामास यं विद्वान्स्वयमेवाङ्गिराः प्रभुः ॥ १४.४.२२ ॥
Aquele que realizou segundo o rito cem sacrifícios do cavalo, e para quem o sábio senhor Āṅgiras em pessoa conduziu o sacrifício.
14.4.23
तस्य पुत्रोऽतिचक्राम पितरं गुणवत्तया ।
मरुत्तो नाम धर्मज्ञश्चक्रवर्ती महायशाः।
नागायुतसमप्राणः साक्षाद्विष्णुरिवापरः ॥ १४.४.२३ ॥
Seu filho Marutta, que superou o pai em virtudes, era conhecedor do dharma, um imperador universal de grande fama, com a vitalidade de dez mil elefantes, como um outro Viṣṇu em pessoa.
14.4.24
स यक्ष्यमाणो धर्मात्मा शातकुम्भमयान्युत ।
कारयामास शुभ्राणि भाजनानि सहस्रशः ॥ १४.४.२४ ॥
Aquele homem justo, prestes a realizar um sacrifício, mandou fazer aos milhares vasos brilhantes de ouro.
14.4.25
मेरुं पर्वतमासाद्य हिमवत्पार्श्व उत्तरे ।
काञ्चनः सुमहान्पादस्तत्र कर्म चकार सः ॥ १४.४.२५ ॥
Tendo chegado ao monte Meru, na encosta norte do Himālaya, ali fez executar uma grandiosa base de ouro.
14.4.26
ततः कुण्डानि पात्रीश्च पिठराण्यासंनानि च ।
चक्रुः सुवर्णकर्तारो येषां सङ्ख्या न विद्यते ॥ १४.४.२६ ॥
Então os ourives fizeram bacias, vasos, panelas e assentos, cujo número não se pode contar.
14.4.27
तस्यैव च समीपे तु यज्ञवाटो बभूव ह ।
ईजे तत्र स धर्मात्मा विदिवत्पृथिवीपतिः।
मरुत्तः सहितैः सर्वैः प्रजापालैर्नराधिपः ॥ १४.४.२७ ॥
Perto dali surgiu um recinto sacrificial. Ali o rei justo, senhor da terra, Marutta, junto com todos os protetores do povo, ofereceu o sacrifício segundo o rito.