Mahābhārata · Adhyāya 14.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.41.1
अव्यक्तात्पूर्वमुत्पन्नो महानात्मा महामतिः ।
आदिर्गुणानां सर्वेषां प्रथमः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१ ॥
Vor dem Unmanifesten entstanden, das große Selbst von großer Einsicht, der Ursprung aller Guṇas — dies heißt die erste Schöpfung.
14.41.2
महानात्मा मतिर्विष्णुर्जिष्णुः शंभुश्च वीर्यवान् ।
बुद्धिः प्रज्ञोपलब्धिश्च तता ख्यातिर्धृतिःस्मृतिः। ॥ १४.४१.२ ॥
Das große Selbst, der Intellekt, Viṣṇu, Jiṣṇu, Śambhu und der Mächtige; Verstand, Erlangung der Weisheit, Ausdehnung, Ruhm, Standhaftigkeit und Gedächtnis.
14.41.3
पर्यायवाचकैः शब्दैर्महानात्मा विभाव्यते ।
तं जानन्ब्राह्मणो विद्वान्प्रमोहं नाधिगच्छति ॥ १४.४१.३ ॥
Das große Selbst wird durch sinnverwandte Worte bezeichnet; der gelehrte Brahmane, der ihn erkennt, verfällt nicht der Verblendung.
14.41.4
सर्वतःपाणिपादं च सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतःश्रुतिमल्लोके सर्वं व्याप्यवतिष्ठति ॥ १४.४१.४ ॥
Mit Händen und Füßen überall, Augen, Häuptern und Gesichtern überall, Ohren überall — er verweilt in der Welt und durchdringt alles.
14.41.5
महाप्रभावः पुरुषः सर्वस्य हृदि निष्ठितः ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १४.४१.५ ॥
Der Puruṣa von großer Macht ruht im Herzen aller; er besitzt die Kräfte der Feinheit, der Leichtigkeit und der Erlangung, ist der Herr und das unvergängliche Licht.
14.41.6
तत्र बुद्धिमतां लोके सद्भावनिरताश्च ये ।
ध्यानिनो नित्ययोगाश्च सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ॥ १४.४१.६ ॥
Dort in der Welt: die Weisen, die am wahren Sein Freude finden, die Meditierenden, stets dem Yoga ergeben, die Wahrhaftigen in ihren Gelübden und die Sinnesbeherrschten — (sie erlangen ihn).
14.41.7
ज्ञानवन्तश्च ये केचिदलुब्धा जितमन्यवः ।
प्रसन्नमनसो धीरा निर्ममा निरहंक्रियाः ॥ १४.४१.७ ॥
Jene, die Wissen besitzen, frei von Gier sind, den Zorn überwunden haben, heiteren Geistes, standhaft, frei von Besitzdenken und frei von Ichsucht sind.
14.41.8
विमुक्ताः सर्व एवैते महत्त्वमुपयान्त्युत ।
आत्मनो महतो वेद यः पुण्यां गतिमुत्तमाम् ॥ १४.४१.८ ॥
Alle diese, befreit, erlangen Größe; wer das große Selbst erkennt, erlangt den höchsten verdienstvollen Weg.
14.41.9
अहङ्कारात्प्रसूतानि महाभूतानि पञ्च वै ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १४.४१.९ ॥
Aus dem Ich-Prinzip entstanden die fünf großen Elemente: Erde, Luft, Raum, Wasser und als fünftes das Feuer.
14.41.10
तेषु भूतानि युज्यन्ते महाभूतेषु पञ्चसु ।
ते शब्दस्पर्शरूपेषु रसगन्धक्रियासु च ॥ १४.४१.१० ॥
In jenen fünf großen Elementen sind die Wesen verbunden; sie sind tätig in Klang, Berührung, Form, Geschmack, Geruch und Handlung.
14.41.11
महाभूतविनाशान्ते प्रलये प्रत्युपस्थिते ।
सर्वप्राणभृतां धीरा महदुत्पद्यते भयम् ॥ १४.४१.११ ॥
O Standhafte, wenn am Ende der Zerstörung der großen Elemente die Auflösung naht, entsteht große Furcht bei allen lebenden Wesen.
14.41.12
स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति ।
विष्णुरेवादिसर्गेषु स्वयंभूर्भवति प्रभुः ॥ १४.४१.१२ ॥
Jener Standhafte verfällt in keiner Welt dem Wahn; in den ersten Schöpfungen wird Viṣṇu selbst zum selbstentstandenen Herrn.
14.41.13
एवं हि यो वेद गुहाशयं प्रभुं ।
परं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम्।
हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं ।
स बुद्धिमान्बुद्धिमतीत्य तिष्ठति ॥ १४.४१.१३ ॥
Wer so den im Höhlenherzen wohnenden Herrn erkennt, den höchsten, uralten Puruṣa von allgestaltiger, goldener Gestalt, ist das höchste Ziel der Weisen; dieser Weise verweilt jenseits des Verstandes.
14.41.14
य उत्पन्नो महान्पूर्वमहङ्कारः स उच्यते ।
अहमित्येव सम्भूतो द्वितीयः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१४ ॥
Jenes große Prinzip, das zuerst entstand, heißt Ahaṅkāra; als der Gedanke »Ich« entstanden, wird es die zweite Schöpfung genannt.
14.41.15
अहङ्कारश्च भूतादिर्वैकारिक इति स्मृतः ।
तेजसश्चेतना धातुः प्रजासर्गः प्रजापतिः ॥ १४.४१.१५ ॥
Der Ahaṅkāra gilt als Ursprung der Elemente und des Veränderungsgeborenen; das bewusste Element des Glanzes ist die Schöpfung der Wesen, und der Herr der Geschöpfe.
14.41.16
देवानां प्रभवो देवो मनसश्च त्रिलोककृत् ।
अहमित्येव तत्सर्वमभिमानः स उच्यते ॥ १४.४१.१६ ॥
Der Gott, der Ursprung der Götter, Schöpfer des Geistes und der drei Welten — in der Gestalt »Ich« ist all dies; das heißt Abhimāna, der Eigendünkel.
14.41.17
अध्यात्मज्ञानतृप्तानां मुनीनां भावितात्मनाम् ।
स्वाध्यायक्रतुसिद्धानामेष लोकः सनातनः ॥ १४.४१.१७ ॥
Für die Weisen, die vom Wissen des Selbst gesättigt sind, deren Selbst geläutert ist, und für jene, die durch Studium und Opfer vollendet sind, ist diese Welt ewig.
14.41.18
अहङ्कारेणाहरतो गुणानिमा-
न्भूतादिरेवं सृजते स भूतकृत्।
वैकारिकः सर्वमिदं विचेष्टते ।
स्वतेजसा रञ्जयते जगत्तथा ॥ १४.४१.१८ ॥
Durch den Ahaṅkāra, der diese Qualitäten zusammenführt, erschafft so das Ursprungsprinzip der Elemente; der Schöpfer der Wesen, das Veränderungsgeborene, setzt all dies in Bewegung und färbt mit seinem eigenen Glanz die Welt.