மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.41.1
अव्यक्तात्पूर्वमुत्पन्नो महानात्मा महामतिः ।
आदिर्गुणानां सर्वेषां प्रथमः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१ ॥
அவ்யக்தத்திற்கு முன் தோன்றிய மகான் ஆத்மா, பெரு அறிவுடையவர், எல்லா குணங்களின் ஆதி — இதுவே முதல் படைப்பு எனப்படுகிறது.
14.41.2
महानात्मा मतिर्विष्णुर्जिष्णुः शंभुश्च वीर्यवान् ।
बुद्धिः प्रज्ञोपलब्धिश्च तता ख्यातिर्धृतिःस्मृतिः। ॥ १४.४१.२ ॥
மகான் ஆத்மா, மதி, விஷ்ணு, ஜிஷ்ணு, சம்பு, வீர்யவான்; புத்தி, பிரக்ஞையின் உபலப்தி, தாதா, கீர்த்தி, திருதி, ஸ்மிருதி.
14.41.3
पर्यायवाचकैः शब्दैर्महानात्मा विभाव्यते ।
तं जानन्ब्राह्मणो विद्वान्प्रमोहं नाधिगच्छति ॥ १४.४१.३ ॥
ஒத்த பொருள் சொற்களால் மகான் ஆத்மா விளக்கப்படுகிறது; அவரை அறியும் கற்ற பிராமணன் மயக்கத்தை அடைவதில்லை.
14.41.4
सर्वतःपाणिपादं च सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतःश्रुतिमल्लोके सर्वं व्याप्यवतिष्ठति ॥ १४.४१.४ ॥
எங்கும் கைகளும் கால்களும் உடையவர், எங்கும் கண்களும் தலையும் முகமும் உடையவர், எங்கும் செவிகள் உடையவர்; உலகில் எல்லாவற்றையும் வியாபித்து நிற்கிறார்.
14.41.5
महाप्रभावः पुरुषः सर्वस्य हृदि निष्ठितः ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १४.४१.५ ॥
மகா ஆற்றல் படைத்த புருஷன் எல்லார் இதயத்திலும் நிலைத்திருக்கிறார்; அணிமா, லகிமா, பிராப்தி, ஈசானன், அழியா ஒளி உடையவர்.
14.41.6
तत्र बुद्धिमतां लोके सद्भावनिरताश्च ये ।
ध्यानिनो नित्ययोगाश्च सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ॥ १४.४१.६ ॥
அங்கே உலகில் அறிவுடையோர், நல்லியல்பில் ஈடுபட்டோர், தியானிகள், நித்ய யோகத்தில் நிலைத்தோர், சத்திய விரதர்கள், புலன்களை வென்றோர்—(அவர்கள் அதனை அடைவர்).
14.41.7
ज्ञानवन्तश्च ये केचिदलुब्धा जितमन्यवः ।
प्रसन्नमनसो धीरा निर्ममा निरहंक्रियाः ॥ १४.४१.७ ॥
அறிவுடையவர்களும், பேராசையற்றவர்களும், சினத்தை வென்றவர்களும், தெளிந்த மனமுடையவர்களும், உறுதியானவர்களும், மமகாரமற்றவர்களும், அகங்காரமற்றவர்களும் ஆகிய சிலர்.
14.41.8
विमुक्ताः सर्व एवैते महत्त्वमुपयान्त्युत ।
आत्मनो महतो वेद यः पुण्यां गतिमुत्तमाम् ॥ १४.४१.८ ॥
இவர்கள் அனைவரும் விடுதலை பெற்று மகத்துவத்தை அடைகிறார்கள்; தன் பெரிய ஆன்மாவை அறிபவன் உயர்ந்த புண்ணிய கதியை அடைகிறான்.
14.41.9
अहङ्कारात्प्रसूतानि महाभूतानि पञ्च वै ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १४.४१.९ ॥
அகங்காரத்திலிருந்து ஐந்து பெரும் பூதங்கள் தோன்றின — பூமி, காற்று, ஆகாயம், நீர், ஐந்தாவதாக ஒளி.
14.41.10
तेषु भूतानि युज्यन्ते महाभूतेषु पञ्चसु ।
ते शब्दस्पर्शरूपेषु रसगन्धक्रियासु च ॥ १४.४१.१० ॥
அந்த ஐந்து பெரும் பூதங்களில் உயிர்கள் பொருந்துகின்றன; அவை ஒலி, தொடுதல், உருவம், சுவை, மணம், செயல் ஆகியவற்றில் இணைகின்றன.
14.41.11
महाभूतविनाशान्ते प्रलये प्रत्युपस्थिते ।
सर्वप्राणभृतां धीरा महदुत्पद्यते भयम् ॥ १४.४१.११ ॥
தீரர்களே! பெரும் பூதங்களின் அழிவின் முடிவில் பிரளயம் வந்தடையும்போது, உயிருள்ள அனைவருக்கும் பெரும் அச்சம் எழுகிறது.
14.41.12
स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति ।
विष्णुरेवादिसर्गेषु स्वयंभूर्भवति प्रभुः ॥ १४.४१.१२ ॥
அந்த தீரன் அனைத்து உலகங்களிலும் மயக்கம் அடைவதில்லை; ஆதி படைப்புகளில் விஷ்ணுவே சுயம்புவான இறைவனாகிறார்.
14.41.13
एवं हि यो वेद गुहाशयं प्रभुं ।
परं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम्।
हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं ।
स बुद्धिमान्बुद्धिमतीत्य तिष्ठति ॥ १४.४१.१३ ॥
இவ்வாறு குகையில் வசிக்கும், பிரபுவான, உயர்ந்த, பழமையான, விஸ்வரூபமான, பொன்மயமான புருஷனை எவன் அறிகிறானோ, அவனே அறிவாளிகளின் உயர்ந்த கதி; அந்த அறிவாளி அறிவைக் கடந்து நிலைபெறுகிறான்.
14.41.14
य उत्पन्नो महान्पूर्वमहङ्कारः स उच्यते ।
अहमित्येव सम्भूतो द्वितीयः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१४ ॥
முதலில் தோன்றிய மகத்துவம் அகங்காரம் எனப்படுகிறது; 'நான்' என்ற வடிவில் தோன்றுவதே இரண்டாவது படைப்பு எனப்படுகிறது.
14.41.15
अहङ्कारश्च भूतादिर्वैकारिक इति स्मृतः ।
तेजसश्चेतना धातुः प्रजासर्गः प्रजापतिः ॥ १४.४१.१५ ॥
அகங்காரமே பூதாதி என்றும் வைகாரிகம் என்றும் நினைவுகூரப்படுகிறது; தேஜஸின் சேதனா தாது உயிர்ப் படைப்பு; பிரஜாபதியும் அதுவே.
14.41.16
देवानां प्रभवो देवो मनसश्च त्रिलोककृत् ।
अहमित्येव तत्सर्वमभिमानः स उच्यते ॥ १४.४१.१६ ॥
தேவர்களின் தோற்றுவாயான தேவன், மனத்தின் படைப்பாளன், மூவுலகங்களின் கர்த்தா — 'நான்' என்ற வடிவிலேயே அது அனைத்தும்; அதுவே அபிமானம் எனப்படுகிறது.
14.41.17
अध्यात्मज्ञानतृप्तानां मुनीनां भावितात्मनाम् ।
स्वाध्यायक्रतुसिद्धानामेष लोकः सनातनः ॥ १४.४१.१७ ॥
ஆன்ம ஞானத்தில் திருப்தியடைந்த, தன்னை சுத்தப்படுத்திய முனிவர்களுக்கும், சுவாத்தியாயம், யாகம் மூலம் சித்தி பெற்றவர்களுக்கும் இந்த உலகம் நித்தியமானது.
14.41.18
अहङ्कारेणाहरतो गुणानिमा-
न्भूतादिरेवं सृजते स भूतकृत्।
वैकारिकः सर्वमिदं विचेष्टते ।
स्वतेजसा रञ्जयते जगत्तथा ॥ १४.४१.१८ ॥
அகங்காரத்தால் இந்தக் குணங்களைக் கொண்டுவந்து, பூதாதி இவ்வாறு படைக்கிறது; பூதங்களைப் படைக்கும் வைகாரிகம் இவை அனைத்தையும் இயக்குகிறது; தன் தேஜஸால் உலகை வண்ணமூட்டுகிறது.