മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.41.1
अव्यक्तात्पूर्वमुत्पन्नो महानात्मा महामतिः ।
आदिर्गुणानां सर्वेषां प्रथमः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१ ॥
അവ്യക്തത്തിൽ നിന്ന് ആദ്യം ഉത്ഭവിച്ച മഹാനായ ആത്മാവ്, മഹാമതി, സർവ്വഗുണങ്ങളുടെയും ആദി — ഇതാണ് ആദ്യ സൃഷ്ടി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
14.41.2
महानात्मा मतिर्विष्णुर्जिष्णुः शंभुश्च वीर्यवान् ।
बुद्धिः प्रज्ञोपलब्धिश्च तता ख्यातिर्धृतिःस्मृतिः। ॥ १४.४१.२ ॥
മഹാനാത്മാവ്, മതി, വിഷ്ണു, ജിഷ്ണു, ശംഭു, വീര്യവാൻ; ബുദ്ധി, പ്രജ്ഞോപലബ്ധി, തതാ, ഖ്യാതി, ധൃതി, സ്മൃതി.
14.41.3
पर्यायवाचकैः शब्दैर्महानात्मा विभाव्यते ।
तं जानन्ब्राह्मणो विद्वान्प्रमोहं नाधिगच्छति ॥ १४.४१.३ ॥
പര്യായ പദങ്ങളാൽ മഹാനായ ആത്മാവ് വിവരിക്കപ്പെടുന്നു; അവനെ അറിയുന്ന വിദ്വാനായ ബ്രാഹ്മണൻ മോഹത്തിൽ വീഴുന്നില്ല.
14.41.4
सर्वतःपाणिपादं च सर्वतोक्षिशिरोमुखम् ।
सर्वतःश्रुतिमल्लोके सर्वं व्याप्यवतिष्ठति ॥ १४.४१.४ ॥
എല്ലായിടത്തും കൈകാലുകളും കണ്ണുകളും തലയും മുഖവും ചെവികളും ഉള്ളവൻ; ലോകത്തിൽ സർവ്വത്തെയും വ്യാപിച്ച് നിലകൊള്ളുന്നു.
14.41.5
महाप्रभावः पुरुषः सर्वस्य हृदि निष्ठितः ।
अणिमा लघिमा प्राप्तिरीशानो ज्योतिरव्ययः ॥ १४.४१.५ ॥
മഹാപ്രഭാവനായ പുരുഷൻ എല്ലാവരുടെയും ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥിതനാണ്; അണിമ, ലഘിമ, പ്രാപ്തി, ഈശാനൻ, അവ്യയ ജ്യോതിസ്സ് ഉള്ളവൻ.
14.41.6
तत्र बुद्धिमतां लोके सद्भावनिरताश्च ये ।
ध्यानिनो नित्ययोगाश्च सत्यसन्धा जितेन्द्रियाः ॥ १४.४१.६ ॥
അവിടെ ലോകത്തിൽ ബുദ്ധിമാന്മാർ, സദ്ഭാവത്തിൽ രമിക്കുന്നവർ, ധ്യാനികൾ, നിത്യയോഗത്തിലുള്ളവർ, സത്യപ്രതിജ്ഞരായവർ, ജിതേന്ദ്രിയർ—(അവർ അതിനെ പ്രാപിക്കുന്നു).
14.41.7
ज्ञानवन्तश्च ये केचिदलुब्धा जितमन्यवः ।
प्रसन्नमनसो धीरा निर्ममा निरहंक्रियाः ॥ १४.४१.७ ॥
ജ്ഞാനികളും, ലോഭമില്ലാത്തവരും, ക്രോധം ജയിച്ചവരും, പ്രസന്നമനസ്കരും, ധീരരും, മമതയില്ലാത്തവരും, അഹങ്കാരമില്ലാത്തവരുമായ ചിലർ.
14.41.8
विमुक्ताः सर्व एवैते महत्त्वमुपयान्त्युत ।
आत्मनो महतो वेद यः पुण्यां गतिमुत्तमाम् ॥ १४.४१.८ ॥
ഇവരെല്ലാം മുക്തരായി മഹത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; തന്റെ മഹത്തായ ആത്മാവിനെ അറിയുന്നവൻ ഉത്തമമായ പുണ്യഗതി നേടുന്നു.
14.41.9
अहङ्कारात्प्रसूतानि महाभूतानि पञ्च वै ।
पृथिवी वायुराकाशमापो ज्योतिश्च पञ्चमम् ॥ १४.४१.९ ॥
അഹങ്കാരത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ച് മഹാഭൂതങ്ങൾ ഉണ്ടായി — ഭൂമി, വായു, ആകാശം, ജലം, അഞ്ചാമതായി തേജസ്സ്.
14.41.10
तेषु भूतानि युज्यन्ते महाभूतेषु पञ्चसु ।
ते शब्दस्पर्शरूपेषु रसगन्धक्रियासु च ॥ १४.४१.१० ॥
ആ അഞ്ച് മഹാഭൂതങ്ങളിൽ ജീവികൾ ചേരുന്നു; അവ ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം, രസം, ഗന്ധം, ക്രിയ എന്നിവയിൽ ബന്ധപ്പെടുന്നു.
14.41.11
महाभूतविनाशान्ते प्रलये प्रत्युपस्थिते ।
सर्वप्राणभृतां धीरा महदुत्पद्यते भयम् ॥ १४.४१.११ ॥
ധീരരേ! മഹാഭൂതങ്ങളുടെ നാശാന്ത്യത്തിൽ പ്രളയം അടുത്തെത്തുമ്പോൾ സകല ജീവികൾക്കും വലിയ ഭയം ഉണ്ടാകുന്നു.
14.41.12
स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति ।
विष्णुरेवादिसर्गेषु स्वयंभूर्भवति प्रभुः ॥ १४.४१.१२ ॥
ആ ധീരൻ സർവലോകങ്ങളിലും മോഹം പ്രാപിക്കുന്നില്ല; ആദി സൃഷ്ടികളിൽ വിഷ്ണുവാണ് സ്വയംഭൂവായ പ്രഭു ആകുന്നത്.
14.41.13
एवं हि यो वेद गुहाशयं प्रभुं ।
परं पुराणं पुरुषं विश्वरूपम्।
हिरण्मयं बुद्धिमतां परां गतिं ।
स बुद्धिमान्बुद्धिमतीत्य तिष्ठति ॥ १४.४१.१३ ॥
ഇങ്ങനെ ഗുഹയിൽ വസിക്കുന്ന, പ്രഭുവായ, പരമനായ, പുരാതനനായ, വിശ്വരൂപനായ, ഹിരണ്മയനായ പുരുഷനെ ആരറിയുന്നുവോ, അവൻ ബുദ്ധിമാന്മാരുടെ പരമഗതിയാണ്; ആ ബുദ്ധിമാൻ ബുദ്ധിയെ കടന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.
14.41.14
य उत्पन्नो महान्पूर्वमहङ्कारः स उच्यते ।
अहमित्येव सम्भूतो द्वितीयः सर्ग उच्यते ॥ १४.४१.१४ ॥
ആദ്യം ഉദിച്ച മഹത്ത് അഹങ്കാരം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു; 'ഞാൻ' എന്ന രൂപത്തിൽ ഉണ്ടായതാണ് രണ്ടാമത്തെ സൃഷ്ടി എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
14.41.15
अहङ्कारश्च भूतादिर्वैकारिक इति स्मृतः ।
तेजसश्चेतना धातुः प्रजासर्गः प्रजापतिः ॥ १४.४१.१५ ॥
അഹങ്കാരം തന്നെ ഭൂതാദിയും വൈകാരികവുമെന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; തേജസ്സിന്റെ ചേതനാധാതു പ്രജാസൃഷ്ടിയാണ്; പ്രജാപതിയും അത്രേ.
14.41.16
देवानां प्रभवो देवो मनसश्च त्रिलोककृत् ।
अहमित्येव तत्सर्वमभिमानः स उच्यते ॥ १४.४१.१६ ॥
ദേവന്മാരുടെ ഉത്ഭവമായ ദേവൻ, മനസ്സിന്റെയും ത്രിലോകങ്ങളുടെയും കർത്താവ് — 'ഞാൻ' എന്ന രൂപത്തിലാണ് അതെല്ലാം; അത് അഭിമാനം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
14.41.17
अध्यात्मज्ञानतृप्तानां मुनीनां भावितात्मनाम् ।
स्वाध्यायक्रतुसिद्धानामेष लोकः सनातनः ॥ १४.४१.१७ ॥
അധ്യാത്മജ്ഞാനത്തിൽ തൃപ്തരായ, ശുദ്ധാത്മാക്കളായ മുനിമാർക്കും, സ്വാധ്യായ-യജ്ഞങ്ങളാൽ സിദ്ധി നേടിയവർക്കും ഈ ലോകം സനാതനമാണ്.
14.41.18
अहङ्कारेणाहरतो गुणानिमा-
न्भूतादिरेवं सृजते स भूतकृत्।
वैकारिकः सर्वमिदं विचेष्टते ।
स्वतेजसा रञ्जयते जगत्तथा ॥ १४.४१.१८ ॥
അഹങ്കാരത്താൽ ഈ ഗുണങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന് ഭൂതാദി ഇങ്ങനെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു; ഭൂതകർത്താവായ വൈകാരികം ഇതെല്ലാം ചലിപ്പിക്കുന്നു; തന്റെ തേജസ്സാൽ ലോകത്തെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നു.