మహాభారతం · అధ్యాయం 14.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.51.1
भूतानामथ पञ्चानामथेषामीश्वरं मनः ।
नियमे च विसर्गे च भूतानां मन एव च ॥ १४.५१.१ ॥
పంచభూతాలకు, వాటికీ ఈశ్వరుడు మనస్సే. నియమనంలోనూ సృష్టిలోనూ ప్రాణులకు మనస్సే (ప్రధానం).
14.51.2
अधिष्ठातृमनो नित्यं भूतानां महतां तथा ।
बुद्धिरैश्वर्यमाचष्टे क्षेत्रज्ञश्च स उच्यते ॥ १४.५१.२ ॥
మనస్సు ఎల్లప్పుడూ ప్రాణులకు, మహాభూతాలకు అధిష్ఠాత. బుద్ధి వాటి ఐశ్వర్యాన్ని తెలియజేస్తుంది; అతడే క్షేత్రజ్ఞుడు అని చెప్పబడతాడు.
14.51.3
इनद्रियाणि मनो युङ्क्ते सदश्वानिव सारथिः ।
इन्द्रियाणि मनो बुद्धिः क्षेत्रज्ञे युज्यते सदा ॥ १४.५१.३ ॥
సారథి మంచి గుఱ్ఱాలను కట్టినట్లు మనస్సు ఇంద్రియాలను నియోగిస్తుంది. ఇంద్రియాలు, మనస్సు, బుద్ధి ఎల్లప్పుడూ క్షేత్రజ్ఞునితో కలుస్తాయి.
14.51.4
महदश्वसमायुक्तं बुद्धिसंयमनं रथम् ।
समारुह्य स भूतात्मा समन्तात्परिधावति ॥ १४.५१.४ ॥
మహత్తు అనే గుఱ్ఱాలతో కట్టబడి, బుద్ధి అనే కళ్లెం గల రథం ఎక్కి, ఆ భూతాత్మ నలుదిక్కులా పరుగెత్తుతాడు.
14.51.5
इन्द्रियग्रामसंयुक्तो मनःसारथिरेव च ।
बुद्धिसंयमनो नित्यं महान्ब्रह्ममयो रथः ॥ १४.५१.५ ॥
ఇంద్రియ సమూహంతో కూడినది, మనస్సు సారథి, బుద్ధి కళ్లెం, నిత్యం బ్రహ్మమయమైన మహారథం ఇదే.
14.51.6
एवं यो वेत्ति विद्वान्वै सदा ब्रह्ममयं रथम् ।
स धीरः सर्वलोकेषु न मोहमधिगच्छति ॥ १४.५१.६ ॥
ఈ విధంగా ఎల్లప్పుడూ బ్రహ్మమయమైన రథాన్ని తెలిసిన విద్వాంసుడు, ఆ ధీరుడు, సర్వలోకాలలోనూ మోహాన్ని పొందడు.
14.51.7
अव्यक्तादिविशेषान्तं सहस्थावरजङ्गमम् ।
सूर्यचन्द्रप्रभालोकं ग्रहनक्षत्रमण्डितम् ॥ १४.५१.७ ॥
అవ్యక్తం మొదలు విశేషాల అంతం వరకు, స్థావర జంగమాలతో కూడినది, సూర్యచంద్రుల కాంతితో ప్రకాశించేది, గ్రహ నక్షత్రాలతో అలంకరించబడినది.
14.51.8
नदीपर्वतजालैश्च सर्वतः परिभूषितम् ।
विविधाभिस्तथा चाद्भिः सततं समलंकृतम् ॥ १४.५१.८ ॥
నదులు, పర్వతాల జాలంతో అన్ని వైపులా అలంకరించబడినది; వివిధ జలాలతో నిరంతరం చక్కగా అలంకరించబడినది.
14.51.9
अजितं सर्वभूतानां सर्वप्राणभृतां गतिः ।
एतद्ब्रह्मवनं नित्यं तस्मिंश्चरति क्षेत्रवित् ॥ १४.५१.९ ॥
సర్వ ప్రాణులకు జయింపరానిది, సమస్త ప్రాణులకు గతియైనది — ఈ బ్రహ్మవనం నిత్యమైనది; అందులో క్షేత్రజ్ఞుడు సంచరిస్తాడు.
14.51.10
लोकेऽस्मिन्यानि सत्वानि त्रसानि स्थावराणि च ।
तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते पश्चाद्भूतकृता गुणाः।
गुणेभ्यः पञ्च भूतानि एष भूतसमुच्छ्रयः ॥ १४.५१.१० ॥
ఈ లోకంలో చరించేవి, స్థిరమైనవి అయిన ప్రాణులు ముందుగా లీనమవుతాయి; తరువాత భూతాల వల్ల కలిగిన గుణాలు లీనమవుతాయి. గుణాల నుండి ఐదు భూతాలు — ఇదే భూతసమూహం.
14.51.11
देवा मनुष्या गन्धर्वाः पिशाचासुरराक्षसाः ।
सर्वे स्वभावतः सृष्टा न क्रियाभ्यो न कारणात् ॥ १४.५१.११ ॥
దేవతలు, మనుషులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, అసురులు, రాక్షసులు — వీరందరూ స్వభావం వల్లనే సృష్టించబడ్డారు; కర్మల వల్ల కాదు, కారణం వల్ల కాదు.
14.51.12
एते विश्वसृजो विप्रा जायन्तीह पुनः पुनः ।
तेभ्यः प्रसूतास्तेष्वेव महाभूतेषु पञ्चसु।
प्रलीयन्ते यथाकालमूर्मयः सागरे यथा ॥ १४.५१.१२ ॥
ఈ విశ్వసృష్టికర్తలైన విప్రులు ఇక్కడ మళ్ళీ మళ్ళీ జన్మిస్తారు; వారి నుండి పుట్టి, ఆ ఐదు మహాభూతాలలోనే కాలానుగుణంగా లీనమవుతారు — సముద్రంలో అలలు లీనమయ్యినట్లు.
14.51.13
विश्वसृग्भ्यस्तु भूतेभ्यो महाभूतास्तु सर्वशः ।
भूतेब्यश्चापि पञ्चभ्यो भुक्तो गच्छेत्परां गतिम् ॥ १४.५१.१३ ॥
విశ్వసృష్టికర్తల నుండి, భూతాల నుండి, మహాభూతాలు పూర్తిగా ఉద్భవిస్తాయి; ఐదు భూతాలచే అనుభవించబడినవాడు పరమ గతిని పొందుగాక.
14.51.14
प्रजापतिरिदं सर्वं मनसैवासृजत्प्रभुः ।
तथैव देवानृषयस्तपसा प्रतिपेदिरे ॥ १४.५१.१४ ॥
ప్రజాపతి ప్రభువు ఇదంతా కేవలం మనసుతోనే సృష్టించాడు; అలాగే దేవతలు, ఋషులు తపస్సుతో పొందారు.
14.51.15
तपसश्चानुपूर्व्येण फलमूलाशिनस्तथा ।
त्रैलोक्यं तपसा सिद्धाः पश्यन्तीह समाहिताः ॥ १४.५१.१५ ॥
తపస్సు క్రమంగా, ఫల-మూలాలు తినేవారు, సిద్ధులు, అలాగే తపస్సుతో ఇక్కడ సమాహితులై మూడు లోకాలను చూస్తారు.
14.51.16
औषधान्यगदादीनि नानाविद्याश्च सर्वशः ।
तपसैव प्रसिद्ध्यन्ति तपोमूलं हि साधनम् ॥ १४.५१.१६ ॥
ఔషధాలు, విషనాశకాలు మొదలైనవి, అనేక విద్యలు సర్వవిధాలుగా తపస్సుతోనే సిద్ధిస్తాయి; తపస్సే సాధనానికి మూలం.
14.51.17
यद्दुरापं दुराम्नायं दुराधर्षं दुरन्वयम् ।
तत्सर्वं तपसा साध्यं तपो हि दुरतिक्रमम् ॥ १४.५१.१७ ॥
పొందడానికి కష్టమైనది, అభ్యసించడానికి కష్టమైనది, ఎదుర్కోవడానికి కష్టమైనది, అనుసరించడానికి కష్టమైనది — అదంతా తపస్సుతో సాధ్యమవుతుంది; తపస్సు అతిక్రమించరానిది.
14.51.18
सुरापो ब्रह्महा स्तेनो भ्रूणहागुरुतल्पगः ।
तपसैव सुतप्तेन मुच्यते किल्बिषात्ततः ॥ १४.५१.१८ ॥
సురాపానం చేసేవాడు, బ్రాహ్మణ హంతకుడు, దొంగ, భ్రూణహత్యచేసినవాడు, గురుపత్నితో సంబంధం పెట్టుకున్నవాడు — వారు చక్కగా తపించిన తపస్సుతోనే పాపం నుండి విముక్తులవుతారు.
14.51.19
मनुष्याः पितरो देवाः पशवो मृगपक्षिणः ।
यानि चान्यानि भूतानि चराणि स्थावराणि च ॥ १४.५१.१९ ॥
మనుష్యులు, పితరులు, దేవతలు, పశువులు, మృగాలు మరియు పక్షులు, ఇంకా ఇతర ప్రాణులు, చరములు మరియు స్థావరములు.
14.51.20
तपःपरायणा नित्यं सिद्ध्यन्ते तपसा सदा ।
तथैव तपसा देवा महाभागा दिवं गताः ॥ १४.५१.२० ॥
తపస్సులో నిత్యం నిమగ్నులైనవారు తపస్సు ద్వారా సిద్ధిని పొందుతారు; అదే విధంగా మహాభాగ్యులైన దేవతలు తపస్సు ద్వారా స్వర్గానికి వెళ్లారు.
14.51.21
आशीर्युक्तानि कर्माणि कुर्वते ये त्वतन्द्रिताः ।
अहङ्कारसमायुक्तास्ते सकाशे प्रजापतेः ॥ १४.५१.२१ ॥
ఆశతో కూడిన కర్మలను అలసట లేకుండా చేసి, అహంకారంతో కూడినవారు ప్రజాపతి సమీపానికి చేరుతారు.
14.51.22
ध्यानयोगेन शुद्वेन निर्ममा निरहंकृताः ।
आप्नुवन्ति महात्मानो महान्तं लोकमुत्तमम् ॥ १४.५१.२२ ॥
శుద్ధమైన ధ్యానయోగం ద్వారా, మమకారం లేనివారై, అహంకారం లేనివారై, మహాత్ములు ఉత్తమమైన మహా లోకాన్ని పొందుతారు.
14.51.23
ध्यानयोगमुपागम्य प्रसन्नमतयः सदा ।
सुखोपचयमव्यक्तं प्रविशन्त्यात्मवित्तमाः ॥ १४.५१.२३ ॥
ధ్యానయోగాన్ని పొంది, ఎల్లప్పుడూ ప్రసన్నమనస్కులైన ఆత్మజ్ఞానులలో శ్రేష్ఠులు, సుఖసమృద్ధితో కూడిన అవ్యక్తంలో ప్రవేశిస్తారు.
14.51.24
ध्यानयोगादुपागम्य निर्ममा निरहंकृताः ।
अव्यक्तं प्रविशन्तीह महतां लोकमुत्तमम् ॥ १४.५१.२४ ॥
ధ్యానయోగాన్ని ఆశ్రయించి, మమకారం లేనివారై, అహంకారం లేనివారై, ఇక్కడ అవ్యక్తంలో, మహాత్ముల ఉత్తమ లోకంలో ప్రవేశిస్తారు.
14.51.25
अव्यक्तादेव सम्भूताः समयज्ञा गताः पुनः ।
तमोरजोभ्यां निर्मुक्ताः सत्वमास्थाय केवलम् ॥ १४.५१.२५ ॥
అవ్యక్తం నుండే ఉద్భవించి, కాలజ్ఞులై, మళ్లీ అక్కడికే వెళ్లినవారు; తమస్సు, రజస్సుల నుండి విముక్తులై, కేవలం సత్త్వాన్ని ఆశ్రయించి.
14.51.26
निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यः सर्वं त्यजति निष्कलः ।
क्षेत्रज्ञ इति तं विद्याद्यस्तं वेद स वेदवित् ॥ १४.५१.२६ ॥
అన్ని పాపాల నుండి విముక్తుడై, అన్నింటినీ త్యజించేవాడు, నిష్కలుడు (అవిభాజ్యుడు); అతన్ని క్షేత్రజ్ఞుడని తెలుసుకోవాలి; అతన్ని తెలిసినవాడే వేదవేత్త.
14.51.27
चित्तं चित्तादुपागम्य मुनिरासीत संयतः ।
यच्चित्तस्तन्मना भूत्वा ग्राह्यमेतत्सनातनम् ॥ १४.५१.२७ ॥
చిత్తం ద్వారా చిత్తాన్ని చేరి, ముని సంయమంతో కూర్చోవాలి; దేనిపై చిత్తం నిలిచిందో, దానితో మనసును ఏకం చేసి ఉండాలి — ఇదే శాశ్వతమైనది, గ్రహించదగినది.
14.51.28
अव्यक्तादिविशेषान्तमविद्यालक्षणं स्मृतम् ।
निबोधत तथा ज्ञानं गुणैर्लक्षणमित्युत ॥ १४.५१.२८ ॥
అవ్యక్తం నుండి చివరి విశేషం వరకు అవిద్య లక్షణంగా చెప్పబడింది; దానిని తెలుసుకో; అలాగే జ్ఞానం గుణాలచే సూచించబడుతుంది — ఇదే.
14.51.29
द्व्यक्षरस्तु भवेन्मृत्युस्त्र्यक्षरं ब्रह्म शाश्वतम् ।
ममेति च भवेन्मृत्युर्न ममेति च शाश्वतम् ॥ १४.५१.२९ ॥
రెండక్షరాల (మమ) మృత్యువు; మూడక్షరాల బ్రహ్మము శాశ్వతం; “మమ” అనడం మృత్యువు; “న మమ” అనడం శాశ్వతం.
14.51.30
कर्म केचित्प्रशंसन्ति मन्दबुद्धितया नराः ।
ये तु वृद्धा महात्मानो न प्रशंसन्ति कर्म ते ॥ १४.५१.३० ॥
కొందరు మందబుద్ధితో కర్మను ప్రశంసిస్తారు; కానీ వృద్ధులు, మహాత్ములు కర్మను ప్రశంసించరు.
14.51.31
कर्मणा जायते जन्तुर्मूर्तिमान्षोडशात्मकः ।
पुरुषं ग्रसते विद्या तद्ग्राह्यममृताशिनम् ॥ १४.५१.३१ ॥
కర్మ వల్ల జీవి పదహారు అంగాలతో కూడిన రూపధారిగా జన్మిస్తాడు. విద్య పురుషుణ్ణి గ్రహిస్తుంది; అది గ్రహింపదగినది, అమృతాన్ని భుజించేవాడు.
14.51.32
तस्मात्कर्मसु निःस्नेहा ये केचित्पारदर्शिनः ।
विद्यामयोऽयं पुरुषो न तु कर्ममयः स्मृतः ॥ १४.५१.३२ ॥
కాబట్టి కర్మలపై అనురాగం లేని, పరతీరాన్ని చూసిన కొందరు — ఈ పురుషుడు విద్యామయుడని చెప్పబడ్డాడు, కర్మమయుడు కాదు.
14.51.33
य एवममृतं नित्यमग्राह्यं शश्वदक्षरम् ।
वश्यात्मानमसंश्लिष्टं यो वेद न मृतो भवेत् ॥ १४.५१.३३ ॥
ఈ విధంగా అమృతమైన, నిత్యమైన, గ్రహింపశక్యం కానిది, శాశ్వతమైన, అక్షరమైన, వశీకృతాత్మ కలిగిన, అసంశ్లిష్టమైన దానిని తెలిసినవాడు మరణించడు.
14.51.34
अपूर्वमकृतं नित्यं य एनमविचारिणम् ।
य एवं विन्देदात्मानमग्राह्यममृताशनम्।
अग्राह्यो ह्यमृतो भवति स एभिः कारणैर्ध्रुवः ॥ १४.५१.३४ ॥
ముందు లేనిది, చేయబడనిది, నిత్యమైనది, విచారానికి అందనిది అయిన దీనిని ఈ విధంగా ఆత్మగా పొందినవాడు — అమృతాన్ని భుజించే, గ్రహింపశక్యం కాని అతడు అమరుడవుతాడు; ఈ కారణాల వల్ల అతడు స్థిరుడు అవుతాడు.
14.51.35
आयोज्य सर्वसंस्कारान्संयम्यात्मानमात्मनि ।
स तद्ब्रह्म शुभं वेत्ति यस्माद्भूयो न विद्यते ॥ १४.५१.३५ ॥
అన్ని సంస్కారాలను అనుసరించి, ఆత్మను ఆత్మలో నిగ్రహించి, అతడు ఆ శుభ బ్రహ్మను తెలుసుకుంటాడు; దానికంటే అధికమైనది మరొకటి లేదు.
14.51.36
प्रसादे चैव सत्वस्य प्रसादं समवाप्नुयात् ।
लक्षणं हि प्रसादस्य यथा स्यात्स्वप्नदर्शनम् ॥ १४.५१.३६ ॥
సత్త్వం యొక్క ప్రసన్నతలోనే ఒకడు ప్రసన్నతను పూర్తిగా పొందాలి; ప్రసన్నత యొక్క లక్షణం కలలో చూడటం వంటిది.
14.51.37
गतिरेषा तु मुक्तानां ये ज्ञानपरिनिष्ठिताः ।
प्रवृत्तयश्च याः सर्वाः पश्यन्ति परिणामजाः ॥ १४.५१.३७ ॥
ఇది జ్ఞానంలో స్థిరపడిన ముక్తుల గతి. పరిణామం నుండి పుట్టే అన్ని ప్రవృత్తులను వారు చూస్తారు.
14.51.38
एषा गतिर्विरक्तानामेष धर्मः सनातनः ।
एषा ज्ञानवतां प्राप्तिरेतद्वृत्तमनिन्दितम् ॥ १४.५१.३८ ॥
ఇది విరక్తుల గతి; ఇది సనాతన ధర్మం. ఇది జ్ఞానుల ప్రాప్తి; ఇదే నిర్దోషమైన ఆచరణ.
14.51.39
समेन सर्वभूतेषु निस्पृहेण निराशिषा ।
शक्या गतिरियं गन्तुं सर्वत्र समदर्शिना ॥ १४.५१.३९ ॥
అన్ని ప్రాణుల పట్ల సమభావంతో, కోరికలేక, ఫలాశ లేక, అన్నిచోట్లా సమదృష్టితో ఉన్నవారు ఈ గతికి చేరగలరు.
14.51.40
एतद्वः सर्वमाख्यातं मया विप्रर्षिसत्तमाः ।
एवमाचरत क्षिप्रं ततः सिद्धिमवाप्स्यथ ॥ १४.५१.४० ॥
ఓ శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణ ఋషులారా, ఇవన్నీ నేను మీకు చెప్పాను. ఇలాగే త్వరగా ఆచరించండి; అప్పుడు సిద్ధిని పొందుతారు.
14.51.41
इत्युक्तास्ते तु मुनयो गुरुणा ब्रह्मणा तथा ।
कृतवन्तो महात्मानस्ततो लोकमवाप्नुवन् ॥ १४.५१.४१ ॥
గురువైన బ్రహ్మ ఇలా చెప్పగా, ఆ మహాత్ములైన మునులు అలాగే చేసి, అప్పుడు ఆ లోకాన్ని పొందారు.
14.51.42
त्वमप्येतन्महाभाग मयोक्तं ब्रह्मणो वचः ।
सम्यगाचर शुद्धात्भंस्ततः सिद्धिमवाप्स्यसि ॥ १४.५१.४२ ॥
ఓ మహాభాగా, బ్రహ్మ యొక్క ఈ మాటను నేను నీకు చెప్పాను; నీవు కూడా దానిని సరిగ్గా ఆచరించు. ఓ శుద్ధాత్మా, అప్పుడు సిద్ధిని పొందుతావు.
14.51.43
इत्युक्तः स तदा शिष्यो गुरुणा धर्ममुत्तमम् ।
चकार सर्वं कौन्तेय ततो मोक्षमवाप्तवान् ॥ १४.५१.४३ ॥
గురువు ఇలా చెప్పగా ఆ శిష్యుడు ఉత్తమ ధర్మాన్నంతా ఆచరించాడు, కౌంతేయా; తరువాత అతడు మోక్షాన్ని పొందాడు.
14.51.44
कृतकृत्यश्च स तदा शिष्यः कुरुकुलोद्वह ।
तत्पदं समनुप्राप्तो यत्र गत्वा न शोचति ॥ १४.५१.४४ ॥
కృతకృత్యుడైన ఆ శిష్యుడు అప్పుడు ఆ స్థితిని పొందాడు, కురుకులాన్ని మోసేవాడా; అక్కడికి చేరిన వాడు శోకించడు.
14.51.45
को न्वसौ ब्राह्मणः कृष्ण कश्च शिष्यो जनार्दन ।
श्रोतव्यं चेन्मयैतद्वै तत्त्वमाचक्ष्व मे विभो ॥ १४.५१.४५ ॥
ఆ బ్రాహ్మణుడు ఎవరు, కృష్ణా, శిష్యుడు ఎవరు, జనార్దనా? నేను ఇది వినదగినవాడనైతే, ఓ విభూ, ఆ తత్త్వాన్ని నాకు చెప్పు.
14.51.46
अहं गुरुर्महाबाहो मनः शिष्य च विद्धि मे ।
त्वत्प्रीत्या गुह्यमेतच्च कथितं ते धनंजय ॥ १४.५१.४६ ॥
నేనే గురువు, మహాబాహూ; మనసును నా శిష్యునిగా తెలుసుకో. నీపై ప్రేమతో, ధనంజయా, ఈ రహస్యం నీకు చెప్పబడింది.
14.51.47
मयि चेदस्ति ते प्रीतिर्नित्यं कुरुकुलोद्वह ।
अध्यात्ममेतच्छ्रुत्वा त्वं सम्यगाचर सुव्रत ॥ १४.५१.४७ ॥
నాపై నీకు ఎల్లప్పుడూ ప్రేమ ఉంటే, కురుకులోద్వహా, ఈ అధ్యాత్మాన్ని విని దానిని చక్కగా ఆచరించు, సువ్రతా.
14.51.48
ततस्त्वं सम्यगाचीर्णो धर्मेऽस्मिन्नरिकर्शन ।
सर्वपापविनिर्मुक्तो मोक्षं प्राप्स्यसि केवलम् ॥ १४.५१.४८ ॥
అప్పుడు నువ్వు ఈ ధర్మాన్ని చక్కగా ఆచరించి, శత్రువులను బాధించేవాడా, సర్వ పాపాల నుండి విముక్తుడవై కేవల మోక్షాన్ని పొందుతావు.
14.51.49
पूर्वमप्येतदेवोक्तं युद्धकाल उपस्थिते ।
मया तव महाबाहो तस्मादत्र मनः कुरु ॥ १४.५१.४९ ॥
మహాబాహో, యుద్ధకాలం వచ్చినప్పుడు ముందే ఇదే నేను నీతో చెప్పాను; కాబట్టి దీనిపై నీ మనసు నిలుపు.
14.51.50
मया तु भरतश्रेष्ठ चिरदृष्टः पिता प्रभुः ।
तमहं द्रष्टमिच्छामि सम्मते तव फल्गुन ॥ १४.५१.५० ॥
భరతశ్రేష్ఠా, నేను నా ప్రభువైన తండ్రిని చాలాకాలంగా చూడలేదు; ఫల్గునా, నీ అనుమతితో ఆయనను చూడాలనుకుంటున్నాను.
14.51.51
इत्युक्तवचनं कृष्णं प्रत्युवाच धनंजयः ।
यदिष्टं कुरु सर्वेषामीश्वरोऽस्मान्प्रपालय ॥ १४.५१.५१ ॥
కృష్ణుడు ఇలా చెప్పగా ధనంజయుడు ఆయనకు ఇలా బదులిచ్చాడు: అందరికీ ఇష్టమైనది చేయి; ఈశ్వరా, మమ్మల్ని రక్షించు.
14.51.52
नमस्ते सर्वलोकात्मन्नारायण परात्पर ।
मनोमलात्तपोशक्यं कर्म चाविद्यया हतम्। ॥ १४.५१.५२ ॥
సర్వలోకాత్మా, నారాయణా, పరాత్పరా, నీకు నమస్కారం. మనోమలం వల్ల, తపస్సుతో సాధ్యమయ్యే కర్మ కూడా అవిద్యవల్ల నశిస్తుంది.
14.51.53
दानमप्यर्थदोषेणि नाम तस्मात्कलौ स्मरेत् ।
यदि गन्तुं कृता बुद्धिर्वासुदेव नमोस्तु ते।
गच्छावो नगरं कृष्ण गजसाह्वयमद्य वै ॥ १४.५१.५३ ॥
దానం కూడా ధనదోషం వల్ల దూషితమవుతుంది; అందుచేత కలియుగంలో ఇది గుర్తుంచుకోవాలి. వాసుదేవా, వెళ్లాలని నిశ్చయించుకుంటే నీకు నమస్కారం; కృష్ణా, ఈ రోజు మనం గజసాహ్వయ నగరానికి వెళ్దాం.
14.51.54
समेत्य तत्रि राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
समनुज्ञाप्य राजानं स्वां पुरीं यातुमर्हसि ॥ १४.५१.५४ ॥
అక్కడ ధర్మాత్ముడైన రాజు యుధిష్ఠిరుని కలిసి, రాజు అనుమతి పొంది నీ పురానికి వెళ్లడం తగును.