Mahābhārata · Adhyāya 14.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.76.1
एवं त्रिरात्रमभवत्तद्युद्धं भरतर्षभ ।
अर्जुनस्य नरेन्द्रेण वृत्रेणेव शतक्रतोः ॥ १४.७६.१ ॥
So dauerte jener Kampf drei Nächte lang, o Stier der Bharatas, zwischen Arjuna und dem Herrn der Menschen, wie der Kampf Indras mit Vṛtra.
14.76.2
ततश्चतुर्थे दिवसे यज्ञदत्तो महाबलः ।
जहास सस्वनं हासं वाक्यं चेदमताब्रवीत् ॥ १४.७६.२ ॥
Am vierten Tag lachte dann der mächtige Yajñadatta laut auf und sprach diese Worte.
14.76.3
अर्जुनार्जुन तिष्ठस्व न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ।
त्वां निहत्य करिष्यामि पितुस्तोयं यथाविधि ॥ १४.७६.३ ॥
Arjuna, Arjuna, halt! Du wirst mir nicht lebend entkommen. Nachdem ich dich erschlagen habe, werde ich meinem Vater das Wasseropfer nach Vorschrift darbringen.
14.76.4
त्वया वृद्धो मम पिता भगदत्तः पितुः सखा ।
हतो वृद्धोऽपि बाधित्वा शिशुं मामद्य योधय ॥ १४.७६.४ ॥
Durch dich wurde mein alter Vater Bhagadatta, der Freund meines Vaters, erschlagen; obwohl alt, wurde er bedrängt und getötet. Heute kämpfe gegen mich, dieses Kind.
14.76.5
इत्येवमुक्त्वा संक्रुद्धो यज्ञदत्तो नराधिपः ।
प्रेषयामास कौरव्य वारणं पाण्डवं प्रति ॥ १४.७६.५ ॥
So gesprochen, sandte der zornige Herr der Menschen Yajñadatta seinen Elefanten gegen den Pāṇḍava, o Nachkomme der Kuru.
14.76.6
सम्प्रेष्यमाणो नागेन्द्रो यज्ञदत्तेन धीमता ।
उत्पतिष्यन्निवाकाशमभिदुद्राव पाण्डवम् ॥ १४.७६.६ ॥
Von dem weisen Yajñadatta angetrieben, stürzte sich jener Herr der Elefanten, als wollte er in den Himmel springen, auf den Pāṇḍava.
14.76.7
अग्रहस्तसुमुक्तेन शीकरेण स नागराट् ।
समौक्षति गुडाकेशं शैलं नील इवाम्बुदः ॥ १४.७६.७ ॥
Mit dem Sprühregen, den er von der Spitze seines Rüssels verspritzte, benetzte jener Elefantenkönig Guḍākeśa, wie eine dunkle Wolke einen Berg benetzt.
14.76.8
स तेन प्रेषितो राज्ञा मेघवद्विनदन्मुहुः ।
मुखाडम्बरसंह्रादैरभ्यद्रवत फल्गुनम् ॥ १४.७६.८ ॥
Vom König losgeschickt, brüllte jener Elefant wieder und wieder wie eine Wolke und stürzte mit dem donnernden Getöse seines Maules auf Phalguna zu.
14.76.9
स नृत्यन्निव नागेन्द्रो यज्ञदत्तप्रचोदितः ।
आससाद द्रुतं राजन्कौरवाणां महारथम् ॥ १४.७६.९ ॥
Von Yajñadatta angetrieben, erreichte jener Herr der Elefanten, als tanzte er, rasch, o König, den großen Streitwagenkämpfer der Kauravas.
14.76.10
तमायान्तमथालक्ष्य यज्ञदत्तस्य वारणम् ।
गाण्डीवमाश्रित्य बली न व्यकम्पत शत्रुहा ॥ १४.७६.१० ॥
Obwohl er den Elefanten Yajñadattas herankommen sah, zitterte der mächtige Feindesbezwinger nicht im Geringsten, sich auf den Bogen Gāṇḍīva stützend.
14.76.11
चुक्रोध बलवच्चापि पाण्डवस्तस्य भूपतेः ।
कार्यविघ्नमनुस्मृत्यि पूर्ववैरं च भारत ॥ १४.७६.११ ॥
Der Pāṇḍava wurde über jenen König heftig zornig, als er sich des Hindernisses für sein Vorhaben und der alten Feindschaft erinnerte, o Bhārata.
14.76.12
ततस्तं वारणं क्रुद्धः शरजालेन पाण्डवः ।
निवारयामास तदा वेलेव मकरालयम् ॥ १४.७६.१२ ॥
Da hielt der zornige Pāṇḍava jenen Elefanten mit einem Netz aus Pfeilen auf, wie das Ufer das Meer zurückhält.
14.76.13
स नागप्रवरः श्रीमानर्जुनेन निवारितः ।
तस्थौ शरैर्विनुन्नाङ्गः श्वाविच्छललितो यथा ॥ १४.७६.१३ ॥
Jener herrliche Elefant, den Arjuna aufhielt, stand da, die Glieder von Pfeilen verwundet, wie ein Stachelschwein von Stacheln durchbohrt.
14.76.14
निवारितं गजं दृष्ट्वा भगदत्तसुतो नृपः ।
उत्ससर्ज शितान्बाणानर्जुने क्रोधमूर्छितः ॥ १४.७६.१४ ॥
Als er den Elefanten aufgehalten sah, ließ der König, Sohn Bhagadattas, von Zorn überwältigt, scharfe Pfeile auf Arjuna los.
14.76.15
अर्जुनस्तु महाबाहुः शरैररिनिघातिभिः ।
वारयामास तान्बाणांस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७६.१५ ॥
Doch der mächtigarmige Arjuna wehrte jene Pfeile mit seinen feindvernichtenden Geschossen ab, und es schien wunderbar.
14.76.16
ततः पुनरभिक्रुद्धो राजा प्राग्ज्योतिषाधिपः ।
प्रेषयामास नागेन्द्रं बलवत्पर्वतोपमम् ॥ १४.७६.१६ ॥
Da schickte der König, Herr von Prāgjyotiṣa, erneut in großem Zorn den mächtigen Elefantenfürsten vor, einem Berg gleich.
14.76.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य बलवान्पाकशासनिः ।
नाराचमग्निसङ्काशं प्राहिणोद्वारणं प्रति ॥ १४.७६.१७ ॥
Als er den heranstürmenden Elefanten sah, schoss der mächtige Sohn Indras einen feurig glühenden Eisenpfeil auf ihn ab.
14.76.18
स तेन वारणो राजन्मर्मस्वभिहतो भृशम् ।
पपात सहसा भूमौ वज्ररुग्ण इवाचलः ॥ १४.७६.१८ ॥
O König, von jenem Pfeil schwer an den Lebensstellen getroffen, stürzte der Elefant plötzlich zu Boden, wie ein vom Donnerkeil zerschmetterter Berg.
14.76.19
स पतञ्शुशुभे नागो धनंजयशराहतः ।
विशन्निव महाशैलो महीं वज्रप्रपीडितः ॥ १४.७६.१९ ॥
Stürzend, von Dhanaṃjayas Pfeilen getroffen, glänzte der Elefant wie ein großer Berg, von dem Donnerkeil zerschmettert, der in die Erde eindringt.
14.76.20
तस्मिन्निपतिते नागे यज्ञदत्तस्य पाण्डवः ।
तं न भेतव्यमित्याह ततो भूमिगतं नृपम् ॥ १४.७६.२० ॥
Als jener Elefant gefallen war, sprach der Pāṇḍava zu dem am Boden liegenden König: "Fürchte dich nicht."
14.76.21
अब्रवीद्धि महातेजाः प्रस्थितं मां युधिष्ठिरः ।
राजानस्ते न हन्तव्या धनंजय कथञ्चन ॥ १४.७६.२१ ॥
Denn der hochherzige Yudhiṣṭhira sagte mir beim Aufbruch: "Dhanaṃjaya, die Könige dürfen auf keinen Fall getötet werden."
14.76.22
सर्वमेतन्नरव्याघ्र भवत्येतावता कृतम् ।
योधाश्चापि न हन्तव्या धनंजय रणे त्वया ॥ १४.७६.२२ ॥
O Tiger unter den Männern, all dies ist damit schon vollbracht. Auch die Krieger, Dhanaṃjaya, darfst du im Kampf nicht töten.
14.76.23
वक्तव्याश्चापि राजानः सर्वे सह सुहृज्जनैः ।
युधिष्ठिरस्याश्वमेधो भवद्भिरनुभूयताम् ॥ १४.७६.२३ ॥
Und allen Königen, zusammen mit ihren Freunden und Verwandten, soll gesagt werden: Erkennt Yudhiṣṭhiras Pferdeopfer an.
14.76.24
इति भ्रातृवचः श्रुत्वा न हन्मि त्वां नराधिप ।
उत्तिष्ठ न भयं तेऽस्ति स्वस्तिमान्गच्छ पार्थिव ॥ १४.७६.२४ ॥
Nachdem ich die Worte meines Bruders gehört habe, töte ich dich nicht. Erhebe dich, o Herr der Menschen; du hast nichts zu fürchten. Geh in Sicherheit, o König.
14.76.25
आगच्छेथा महाराज परां चैत्रीमुपस्थिताम् ।
तदाऽश्वमेधो भविता धर्मिराजस्य धीमतः ॥ १४.७६.२५ ॥
Komm, großer König, wenn der höchste Monat Caitrī gekommen ist; dann wird das Pferdeopfer des weisen Königs Dharmarāja stattfinden.
14.76.26
एवमुक्तः स राजा तु भगदत्तात्मजस्तदा ।
तथेत्वेवाब्रवीद्वाक्यं पाण्डवेनाभिनिर्जितः ॥ १४.७६.२६ ॥
So angesprochen, sprach jener König, der Sohn Bhagadattas, vom Pāṇḍava gründlich besiegt, diese Worte: „So sei es.“