மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.76
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.76.1
एवं त्रिरात्रमभवत्तद्युद्धं भरतर्षभ ।
अर्जुनस्य नरेन्द्रेण वृत्रेणेव शतक्रतोः ॥ १४.७६.१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு அர்ஜுனனுக்கும் அந்த மன்னனுக்கும் இடையிலான அப்போர் மூன்று இரவுகள் நீடித்தது, சதக்ரதுவுக்கும் வ்ருத்ரனுக்கும் இடையிலான போரைப் போல.
14.76.2
ततश्चतुर्थे दिवसे यज्ञदत्तो महाबलः ।
जहास सस्वनं हासं वाक्यं चेदमताब्रवीत् ॥ १४.७६.२ ॥
பின்னர் நான்காம் நாளில் மகாபலசாலியான யஜ்ஞதத்தன் உரக்கச் சிரித்து இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
14.76.3
अर्जुनार्जुन तिष्ठस्व न मे जीवन्विमोक्ष्यसे ।
त्वां निहत्य करिष्यामि पितुस्तोयं यथाविधि ॥ १४.७६.३ ॥
அர்ஜுனா, அர்ஜுனா, நில்! என் கையிலிருந்து உயிருடன் தப்ப மாட்டாய். உன்னைக் கொன்று என் தந்தைக்கு விதிப்படி தர்ப்பணம் செய்வேன்.
14.76.4
त्वया वृद्धो मम पिता भगदत्तः पितुः सखा ।
हतो वृद्धोऽपि बाधित्वा शिशुं मामद्य योधय ॥ १४.७६.४ ॥
உன்னால் என் முதிய தந்தை பகதத்தன் கொல்லப்பட்டான்; அவன் என் தந்தையின் நண்பன். வயதான அவனையும் துன்புறுத்திக் கொன்றாய். இன்று இந்தச் சிறுவனான என்னுடன் போரிடு.
14.76.5
इत्येवमुक्त्वा संक्रुद्धो यज्ञदत्तो नराधिपः ।
प्रेषयामास कौरव्य वारणं पाण्डवं प्रति ॥ १४.७६.५ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, கோபம் கொண்ட மன்னன் யஜ்ஞதத்தன், குரு வம்சத்தவனே, யானையைப் பாண்டவனை நோக்கிச் செலுத்தினான்.
14.76.6
सम्प्रेष्यमाणो नागेन्द्रो यज्ञदत्तेन धीमता ।
उत्पतिष्यन्निवाकाशमभिदुद्राव पाण्डवम् ॥ १४.७६.६ ॥
அறிவுள்ள யஜ்ஞதத்தனால் செலுத்தப்பட்ட அந்த யானைகளின் தலைவன் வானில் பாய்வதுபோல் பாண்டவனை நோக்கி ஓடினான்.
14.76.7
अग्रहस्तसुमुक्तेन शीकरेण स नागराट् ।
समौक्षति गुडाकेशं शैलं नील इवाम्बुदः ॥ १४.७६.७ ॥
அந்த யானைகளின் அரசன் தன் துதிக்கையின் நுனியிலிருந்து தெளித்த நீர்த்துளிகளால் குடாகேசனை (அர்ஜுனனை) நனைத்தான்; கரிய மேகம் மலையை நனைப்பது போல.
14.76.8
स तेन प्रेषितो राज्ञा मेघवद्विनदन्मुहुः ।
मुखाडम्बरसंह्रादैरभ्यद्रवत फल्गुनम् ॥ १४.७६.८ ॥
அரசனால் ஏவப்பட்ட அந்த யானை மேகம் போல் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கி, வாயின் பேரொலியுடன் பல்குனனை நோக்கி விரைந்தது.
14.76.9
स नृत्यन्निव नागेन्द्रो यज्ञदत्तप्रचोदितः ।
आससाद द्रुतं राजन्कौरवाणां महारथम् ॥ १४.७६.९ ॥
யஞ்ஞதத்தனால் தூண்டப்பட்ட அந்த யானைகளின் தலைவன் ஆடுவது போல், அரசே, கௌரவர்களின் மகாரதனை விரைவில் அடைந்தான்.
14.76.10
तमायान्तमथालक्ष्य यज्ञदत्तस्य वारणम् ।
गाण्डीवमाश्रित्य बली न व्यकम्पत शत्रुहा ॥ १४.७६.१० ॥
யஞ்ஞதத்தனின் அந்த யானை வருவதைக் கண்டும், வலிமை மிக்க எதிரி அழிப்பவன் காண்டீவத்தை ஏந்தி சிறிதும் நடுங்கவில்லை.
14.76.11
चुक्रोध बलवच्चापि पाण्डवस्तस्य भूपतेः ।
कार्यविघ्नमनुस्मृत्यि पूर्ववैरं च भारत ॥ १४.७६.११ ॥
பாண்டவன் அந்த அரசன் மீது மிகவும் சினந்தான்; தன் செயலுக்கு நேர்ந்த இடையூறையும் பழைய பகையையும் நினைவு கூர்ந்து, ஓ பாரதா.
14.76.12
ततस्तं वारणं क्रुद्धः शरजालेन पाण्डवः ।
निवारयामास तदा वेलेव मकरालयम् ॥ १४.७६.१२ ॥
அப்போது சினந்த பாண்டவன் அம்புகளின் வலையால் அந்த யானையைத் தடுத்தான்; கரை கடலைத் தடுப்பது போல.
14.76.13
स नागप्रवरः श्रीमानर्जुनेन निवारितः ।
तस्थौ शरैर्विनुन्नाङ्गः श्वाविच्छललितो यथा ॥ १४.७६.१३ ॥
அர்ஜுனனால் தடுக்கப்பட்ட அந்த சிறந்த யானை, முட்களால் துளைக்கப்பட்ட முள்ளம்பன்றியைப் போல அம்புகளால் உடல் காயமுற்று நின்றது.
14.76.14
निवारितं गजं दृष्ट्वा भगदत्तसुतो नृपः ।
उत्ससर्ज शितान्बाणानर्जुने क्रोधमूर्छितः ॥ १४.७६.१४ ॥
யானை தடுக்கப்பட்டதைக் கண்ட பகதத்தனின் மகனான அரசன், கோபத்தால் மயங்கி அர்ஜுனன் மீது கூரிய அம்புகளை எய்தான்.
14.76.15
अर्जुनस्तु महाबाहुः शरैररिनिघातिभिः ।
वारयामास तान्बाणांस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ १४.७६.१५ ॥
ஆனால் பெருந்தோள் அர்ஜுனன், எதிரிகளை வீழ்த்தும் அம்புகளால் அவ்வம்புகளைத் தடுத்தான்; அது அற்புதம் போல் ஆனது.
14.76.16
ततः पुनरभिक्रुद्धो राजा प्राग्ज्योतिषाधिपः ।
प्रेषयामास नागेन्द्रं बलवत्पर्वतोपमम् ॥ १४.७६.१६ ॥
பின்னர் மிகுந்த கோபமடைந்த பிராக்ஜ்யோதிஷ மன்னன், மலைக்கு ஒப்பான வலிமையான யானைகளின் தலைவனை முன்னே செலுத்தினான்.
14.76.17
तमापतन्तं सम्प्रेक्ष्य बलवान्पाकशासनिः ।
नाराचमग्निसङ्काशं प्राहिणोद्वारणं प्रति ॥ १४.७६.१७ ॥
பாய்ந்து வரும் அந்த யானையைக் கண்ட வலிமையான இந்திரன் மகன், நெருப்பைப் போல ஒளிரும் நாராச அம்பை யானையை நோக்கி எய்தான்.
14.76.18
स तेन वारणो राजन्मर्मस्वभिहतो भृशम् ।
पपात सहसा भूमौ वज्ररुग्ण इवाचलः ॥ १४.७६.१८ ॥
அரசனே, அந்த அம்பால் யானையின் உயிர்நிலைகளில் கடும் அடி பட்டு, இடியால் பிளக்கப்பட்ட மலையைப் போல் அது திடீரென நிலத்தில் வீழ்ந்தது.
14.76.19
स पतञ्शुशुभे नागो धनंजयशराहतः ।
विशन्निव महाशैलो महीं वज्रप्रपीडितः ॥ १४.७६.१९ ॥
தனஞ்சயனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு விழுந்த அந்த யானை, இடியால் நொறுக்கப்பட்ட பெரிய மலை பூமியில் புகுவது போல் ஒளிர்ந்தது.
14.76.20
तस्मिन्निपतिते नागे यज्ञदत्तस्य पाण्डवः ।
तं न भेतव्यमित्याह ततो भूमिगतं नृपम् ॥ १४.७६.२० ॥
அந்த யானை விழுந்ததும், யஜ்ஞதத்தனின் பாண்டவன் தரையில் கிடந்த அந்த அரசனிடம், "அஞ்சாதே" என்றான்.
14.76.21
अब्रवीद्धि महातेजाः प्रस्थितं मां युधिष्ठिरः ।
राजानस्ते न हन्तव्या धनंजय कथञ्चन ॥ १४.७६.२१ ॥
மகா தேஜஸ்வியான யுதிஷ்டிரன் நான் புறப்படும்போது சொன்னார்: "தனஞ்சயா, எந்த வகையிலும் அரசர்களைக் கொல்லாதே."
14.76.22
सर्वमेतन्नरव्याघ्र भवत्येतावता कृतम् ।
योधाश्चापि न हन्तव्या धनंजय रणे त्वया ॥ १४.७६.२२ ॥
நரவியாக்கிரனே, இவ்வளவுடன் இதெல்லாம் நிறைவேறியது. தனஞ்சயா, போரில் வீரர்களையும் நீ கொல்லக்கூடாது.
14.76.23
वक्तव्याश्चापि राजानः सर्वे सह सुहृज्जनैः ।
युधिष्ठिरस्याश्वमेधो भवद्भिरनुभूयताम् ॥ १४.७६.२३ ॥
அனைத்து அரசர்களும் தங்கள் நண்பர்களுடன் சேர்ந்து, யுதிஷ்டிரரின் அசுவமேதத்தை நீங்கள் ஏற்க வேண்டும் என்று சொல்லப்பட வேண்டும்.
14.76.24
इति भ्रातृवचः श्रुत्वा न हन्मि त्वां नराधिप ।
उत्तिष्ठ न भयं तेऽस्ति स्वस्तिमान्गच्छ पार्थिव ॥ १४.७६.२४ ॥
சகோதரனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, நான் உன்னைக் கொல்லமாட்டேன். மனிதர்களின் தலைவனே, எழு; உனக்கு பயமில்லை. அரசே, சுகமாகச் செல்.
14.76.25
आगच्छेथा महाराज परां चैत्रीमुपस्थिताम् ।
तदाऽश्वमेधो भविता धर्मिराजस्य धीमतः ॥ १४.७६.२५ ॥
மகாராஜாவே, உயர்ந்த சைத்ரி மாதம் வரும்போது வாருங்கள். அப்போது அறிவுள்ள தர்மராஜனின் அசுவமேதம் நடைபெறும்.
14.76.26
एवमुक्तः स राजा तु भगदत्तात्मजस्तदा ।
तथेत्वेवाब्रवीद्वाक्यं पाण्डवेनाभिनिर्जितः ॥ १४.७६.२६ ॥
பாண்டவனால் முற்றிலும் தோற்கடிக்கப்பட்ட பகதத்தனின் மகனாகிய அந்த அரசன், இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, 'அப்படியே' என்று சொன்னான்.