Mahābhārata · Adhyāya 14.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.80.1
ततो बहुतरं भीरर्विलप्य कमलेक्षणा ।
मुमोह दुःखसंतप्ता पपात च महीतले ॥ १४.८०.१ ॥
Dann, nachdem sie lange geklagt hatte, verlor die lotusäugige Frau, von Kummer gequält, das Bewusstsein und fiel zu Boden.
14.80.2
प्रतिलभ्य च सा संज्ञां देवी दिव्यवपुर्धरा ।
उलूपीं पन्नगसुतां दृष्ट्वेदं वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.८०.२ ॥
Als sie das Bewusstsein wiedererlangt hatte, sprach die Göttin mit göttlichem Leib, als sie Ulūpī, die Tochter der Schlange, sah, diese Worte.
14.80.3
उलूपि पश्य भर्तारं शयानं नितं रणे ।
त्वत्कृते मम पुत्रेण बाणेन समितिंजयम् ॥ १४.८०.३ ॥
Ulūpī, sieh deinen Gemahl, im Kampf erschlagen daliegen; deinetwegen ist der Siegreiche im Kampf durch den Pfeil meines Sohnes gefallen.
14.80.4
ननु त्वमार्यधर्मज्ञा ननु चासि पतिव्रता ।
यत्त्वत्कृतेऽयं पतितः पतिस्ते निहतो रणे ॥ १४.८०.४ ॥
Gewiss kennst du den Dharma der Edlen, und gewiss bist du deinem Gemahl treu. Deinetwegen ist dieser gefallen; dein Gemahl wurde im Kampf erschlagen.
14.80.5
किंनु मन्देऽपकराद्धोऽयं यदि तेऽद्य धनंजयः ।
क्षमस्व याच्यमाना वै जीवयस्व धनंजयम् ॥ १४.८०.५ ॥
O Törichte, wenn Dhanaṃjaya dir heute irgendein Unrecht getan hat, so verzeih ihm; da du angefleht wirst, erwecke Dhanaṃjaya zum Leben.
14.80.6
ननु त्वमार्ये धर्मज्ञे त्रैलोक्यविदिता शुभे ।
यद्धातयित्वा पुत्रेण भर्तारं नानुशोचसि ॥ १४.८०.६ ॥
Trauerst du denn nicht, o Edle, Kennerin des Dharma, im Dreiwelten-Ruhm, o Glückverheißende, obwohl du deinen Gemahl durch deinen Sohn hast erschlagen lassen?
14.80.7
नाहं शोचामि तनयं हतं पन्नगनन्दिनि ।
पतिमेव तु शोचामि यस्यातिथ्यमिदं कृतम् ॥ १४.८०.७ ॥
Tochter des Schlangenkönigs, ich betrauere nicht meinen erschlagenen Sohn; um meinen Gatten, der diese Gastfreundschaft annahm, trauere ich.
14.80.8
इत्युक्त्वा सा तदा देवीमुलूपीं पन्नगात्मजाम् ।
भर्तारमभिगम्येदमित्युवाच यशस्विनी ॥ १४.८०.८ ॥
Nachdem sie so zur Göttin Ulūpī, der Tochter der Schlangen, gesprochen hatte, trat die Ruhmreiche zu ihrem Gatten und sprach dies.
14.80.9
उत्तिष्ठ कुरुमुख्यस्य प्रियमुख्य मम प्रिय ।
अयमश्वो महाबाहो मयो ते परिमोक्षितः ॥ १४.८०.९ ॥
Erhebe dich, Geliebter des Ersten der Kurus, mein Liebster! O Starkarmiger, dieses Pferd wurde von dir befreit.
14.80.10
ननु त्वया नाम विभो धर्मराजस्य यज्ञियः ।
अयमश्वोऽनुसर्तव्यः स शेषे किं महीतले ॥ १४.८०.१० ॥
O Mächtiger, ist dies nicht das Opferpferd des Königs Dharma, dem du folgen solltest? Warum liegt es auf dem Boden?
14.80.11
त्वयि प्राणा ममायत्ताः कुरूणां कुरुनन्दन ।
स कस्मात्प्राणदोऽन्येषां प्राणान्संत्यक्तवानसि ॥ १४.८०.११ ॥
O Freude der Kurus, mein Leben und das Leben der Kurus hängen von dir ab. Du, der anderen das Leben gibt, warum hast du Leben aufgegeben?
14.80.12
उलूपि साधु पश्येमं पतिं निपतितं भुवि ।
पुत्रं चेमं समुत्साद्य घातयित्वा न शोचसि ॥ १४.८०.१२ ॥
O Ulūpī, sieh genau deinen Gatten an, der auf der Erde liegt. Und obwohl du diesen Sohn hast erschlagen lassen, trauerst du nicht.
14.80.13
कामं स्वपितु बालोऽयं भूमौ मृत्युवशं गतः ।
लोहिताक्षो गुडाकेशो विजयः साधु जीवतु ॥ १४.८०.१३ ॥
Mag dieser Knabe auf dem Boden unter der Macht des Todes liegen. Doch möge Vijaya, der rotäugige Krausköpfige, wohl leben.
14.80.14
नापराधोऽस्ति सुभगे नराणां बहुभार्यता ।
प्रमदानां भवत्येष मा ते भूद्बुद्धिरीदृशी ॥ १४.८०.१४ ॥
Kein Vergehen ist es, Glückliche, dass Männer viele Frauen haben; so ist es bei den Frauen. Möge dein Sinn nicht so beschaffen sein.
14.80.15
सख्यं चैतत्कृतं धात्रा शश्वदव्ययमेव तु ।
सख्यं समभिजानीहि सत्यं सङ्गतमस्तु ते ॥ १४.८०.१५ ॥
Diese Freundschaft hat der Schöpfer gestiftet, ewig und unvergänglich. Erkenne diese Freundschaft ganz; möge deine Verbindung wahr sein.
14.80.16
पुत्रेम घातयित्वैनं पतिं यदि न मेऽद्य वै ।
जीवन्तं दर्शयस्यद्य परित्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ १४.८०.१६ ॥
Wenn du heute nicht meinen Gatten, nachdem du ihn durch deinen Sohn hast töten lassen, mir heute lebend zeigst, so werde ich heute mein Leben aufgeben.
14.80.17
साऽहं दुःखान्विता देवि पतिपुत्रविनाकृता ।
इहैव प्रायमाशिष्ये प्रेक्षन्त्यास्ते न संशयः ॥ १४.८०.१७ ॥
Ich, von Kummer erfüllt, o Göttin, meines Gatten und Sohnes beraubt, werde hier im Todesfasten niederliegen, während du zusiehst; daran besteht kein Zweifel.
14.80.18
इत्युक्त्वा पन्नगसुतां सपत्नी चैत्रवाहनी ।
ततः प्रायमुपासीना तूष्णीमासीज्जनाधिप ॥ १४.८०.१८ ॥
Dies gesprochen, wandte sich die Nebenfrau Citrāṅgadā, Tochter des Citravāhana, an die Schlangenjungfrau; dann saß sie, o Herr der Menschen, im Todesfasten und schwieg.
14.80.19
ततो विलप्य विरता भर्तुः पादौ प्रगृह्य सा ।
उपविष्टा भवद्दीना सोच्छ्वासं पुत्रमीक्षती ॥ १४.८०.१९ ॥
Dann, nachdem sie geklagt hatte und verstummte, ergriff sie die Füße ihres Gatten. Betrübt setzte sie sich und blickte seufzend auf den Sohn.
14.80.20
ततः संज्ञां पुनर्लब्ध्वा स राजा बभ्रुवाहनः ।
मातरं तामथालोक्य रणभूमावथाब्रवीत् ॥ १४.८०.२० ॥
Dann, wieder bei Bewusstsein, sah König Babhruvāhana seine Mutter auf dem Schlachtfeld an und sprach.
14.80.21
इतो दुःखतरं किंनु यन्मे माता सुखैधिता ।
भूमौ निपतितं वीरमनुशेते मृतं पतिम् ॥ १४.८०.२१ ॥
Was könnte schmerzlicher sein als dies? Meine Mutter, in Behaglichkeit aufgewachsen, liegt neben ihrem Gatten, dem Helden, der tot zu Boden gefallen ist.
14.80.22
निहन्तारं रणेऽरीणां सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
मया विनिहतं सङ्ख्ये प्रेक्षते दुर्मरं बत ॥ १४.८०.२२ ॥
Sie blickt auf ihn — den Erschlager der Feinde im Kampf, den Besten aller Waffenträger, den ich im Gefecht erschlug — er, der so schwer starb. Wehe!
14.80.23
अहोऽस्या हृदयं देव्या दृढं यन्न विदीर्यते ।
व्यूढोरस्कं महाबाहुं प्रेक्षन्त्या निहतं पतिम् ॥ १४.८०.२३ ॥
Oh! Wie fest ist das Herz dieser Königin, dass es nicht zerspringt, während sie ihren Gatten, breitbrüstig und mächtigarmig, erschlagen erblickt!
14.80.24
दुर्मरं पुरुषेणेह मन्ये काले ह्यनागते ।
यत्र नाहं न मे माता न वियुक्तौ स्वजीवितात् ॥ १४.८०.२४ ॥
Ich glaube, dass hier ein Mensch einen schweren Tod findet, bevor seine Zeit gekommen ist, da weder ich noch meine Mutter von unserem eigenen Leben getrennt wurden.
14.80.25
हाहा धिक्कुरुवीरस्य किरीटं काञ्चनं भुवि ।
अपविद्धं हतस्येह मया पुत्रेम पश्यत ॥ १४.८०.२५ ॥
Wehe, Schande! Die goldene Krone des Kuru-Helden liegt achtlos auf dem Boden. Seht hier den Erschlagenen, von mir, seinem Sohn, niedergestreckt.
14.80.26
भोभो पश्यत मे वीरं पितरं ब्राह्मणा भुवि ।
शयानं वीरशयने मया पुत्रेण पातितम् ॥ १४.८०.२६ ॥
O weh, Brahmanen! Seht meinen heldenhaften Vater, auf dem Heldenlager am Boden liegend, von mir, seinem Sohn, niedergestreckt.
14.80.27
ब्राह्मणाः कुरुमुख्यस्य ये मुक्ता हयसारिणः ।
कुर्वन्ति शान्तिं कामस्य रणे योऽयं मया हतः ॥ १४.८०.२७ ॥
Brahmanen, mögen die befreiten Wagenlenker des Kuru-Oberhauptes das Friedensritual für diese Verkörperung des Verlangens vollziehen, den ich im Kampf erschlagen habe.
14.80.28
व्यादिशन्तु च किं विप्राः प्रायश्चित्तमिहाद्य मे ।
आनृशंसस्य पापस्य पितृहन्तू रणाजिरे ॥ १४.८०.२८ ॥
Brahmanen, welche Sühne werdet ihr mir heute hier vorschreiben, dem nicht grausamen, sündigen Vatermörder auf dem Schlachtfeld?
14.80.29
दुश्चरा द्वादश समा हत्वा पितरमद्य वै ।
ममेह सुनृशंसस्य संवीतस्यास्य चर्मणा ॥ १४.८०.२९ ॥
Für mich, den Vatermörder, möge ein zwölfjähriges hartes Gelübde gelten. Hier ich, der Grausamste, in seine Haut gehüllt.
14.80.30
शिरःकपाले चास्यैव भुञ्जतः पितुरद्य मे ।
प्रायश्चित्तं हि नास्त्यन्यद्धत्वाऽद्य पितरं मम ॥ १४.८०.३० ॥
In seiner Schädelschale, aus dem Schädel meines Vaters essend, gibt es für mich heute keine andere Sühne, da ich meinen Vater erschlagen habe.
14.80.31
पश्य नागोत्तमसुते भर्तारं निहतं मया ।
कृतं प्रियं मया तेऽद्य निहत्य समरेऽर्जुनम् ॥ १४.८०.३१ ॥
Sieh, Tochter des besten der Nāgas, ich habe deinen Gemahl erschlagen. Heute habe ich Arjuna im Kampf erschlagen und dir damit eine Freude bereitet.
14.80.32
सोऽहमद्य गमिष्यामि गतिं पितृनिषेविताम् ।
न शक्नोम्यात्मनाऽऽत्मानमहं दारयितुं शुभे ॥ १४.८०.३२ ॥
Daher werde ich heute zu jenem von den Ahnen begangenen Pfad gehen. O Glückverheißende, ich vermag mich nicht selbst zu zerreißen.
14.80.33
सा त्वं मयि मृते मातस्तथा गाण्डीवधन्वनि ।
भव प्रीतिमती देवि सत्येनात्मानमालभे ॥ १४.८०.३३ ॥
O Mutter, wenn ich tot bin und Arjuna, der den Gāṇḍīva-Bogen führt, tot ist, so sei du voll Freude. O Göttin, bei der Wahrheit verbürge ich mich.
14.80.34
इत्युक्त्वा स ततो राजा दुःखशोकसमाहतः ।
उपस्पृश्य महाराज दुःखाद्वचनमब्रवीत् ॥ १४.८०.३४ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, berührte der König, von Leid und Trauer getroffen, das Wasser zur Reinigung, und, o großer König, sprach er diese Worte in Schmerz.
14.80.35
शृण्वन्तु सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च ।
त्वं च मातर्यथा सत्यं ब्रवीमि भुजगोत्तमे ॥ १४.८०.३५ ॥
Mögen alle Wesen hören, die unbeweglichen wie die beweglichen, und auch du, o Mutter, o beste der Schlangen, denn ich spreche die Wahrheit.
14.80.36
यदि नोत्तिष्ठति जयः पिता मे नरसत्तमः ।
अस्मिन्नेव रणोद्देशे शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १४.८०.३६ ॥
Wenn mein Vater, der beste der Männer, Jaya, nicht aufsteht, dann werde ich auf eben diesem Schlachtfeld meinen Leib verdorren lassen.
14.80.37
नहि मे पितरं हत्वा निष्कृतिर्विद्यते क्वचित् ।
नरकं प्रतिपत्स्यामि ध्रुवं गुरुवधार्दितः ॥ १४.८०.३७ ॥
Nachdem ich meinen Vater erschlagen habe, gibt es für mich nirgends Sühne; gequält von der Tötung eines Ehrwürdigen werde ich gewiss in die Hölle gelangen.
14.80.38
वीरं हि क्षत्रियं हत्वा गोशतेन प्रमुच्यते ।
पितरं तु निहत्यैवं दुर्लभा निष्कृतिर्मम ॥ १४.८०.३८ ॥
Wer einen heldenhaften Kṣatriya erschlägt, wird durch die Gabe von hundert Kühen befreit; doch nachdem ich meinen Vater erschlagen habe, ist meine Sühne so schwer zu erlangen.
14.80.39
एत एको महातेजाः पाण्डुपुत्रो धनंजयः ।
पिता च मम धर्मात्मा तस्य मे निष्कृतिः कुतः ॥ १४.८०.३९ ॥
Dieser allein, der Sohn Pāṇḍus von großer Strahlkraft, Dhanaṃjaya; und auch mein rechtschaffener Vater ist er. Für ihn, woher käme meine Sühne?
14.80.40
इत्येवमुक्त्वा नृपते धनंजयसुतो नृपः ।
उपस्पृश्याभवत्तूष्णीं प्रायोपेतो महामतिः ॥ १४.८०.४० ॥
So gesprochen, o König, wurde der König, Sohn Dhanaṃjayas, durch Wasserberührung rein und schwieg; der Hochsinnige setzte sich, entschlossen zum Fasten bis zum Tod.