Mahābhārata · Adhyāya 14.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.80.1
ततो बहुतरं भीरर्विलप्य कमलेक्षणा ।
मुमोह दुःखसंतप्ता पपात च महीतले ॥ १४.८०.१ ॥
Então, tendo lamentado muito, a de olhos de lótus, atormentada pela dor, desmaiou e caiu no chão.
14.80.2
प्रतिलभ्य च सा संज्ञां देवी दिव्यवपुर्धरा ।
उलूपीं पन्नगसुतां दृष्ट्वेदं वाक्यमब्रवीत् ॥ १४.८०.२ ॥
Recobrando a consciência, a deusa de corpo divino, ao ver Ulūpī, filha da serpente, proferiu estas palavras.
14.80.3
उलूपि पश्य भर्तारं शयानं नितं रणे ।
त्वत्कृते मम पुत्रेण बाणेन समितिंजयम् ॥ १४.८०.३ ॥
Ulūpī, olha teu esposo jazendo, morto em batalha; por tua causa, pela flecha do meu filho, o vencedor de combates tombou.
14.80.4
ननु त्वमार्यधर्मज्ञा ननु चासि पतिव्रता ।
यत्त्वत्कृतेऽयं पतितः पतिस्ते निहतो रणे ॥ १४.८०.४ ॥
Certamente conheces o dharma dos nobres, e certamente és devotada ao teu esposo. Por tua causa este tombou; teu esposo foi morto em batalha.
14.80.5
किंनु मन्देऽपकराद्धोऽयं यदि तेऽद्य धनंजयः ।
क्षमस्व याच्यमाना वै जीवयस्व धनंजयम् ॥ १४.८०.५ ॥
Ó insensata, se Dhanaṃjaya te ofendeu hoje de alguma forma, perdoa-o; sendo implorada, devolve a vida a Dhanaṃjaya.
14.80.6
ननु त्वमार्ये धर्मज्ञे त्रैलोक्यविदिता शुभे ।
यद्धातयित्वा पुत्रेण भर्तारं नानुशोचसि ॥ १४.८०.६ ॥
Certamente tu, ó nobre, conhecedora do dharma, conhecida nos três mundos, ó auspiciosa, não lamentas, tendo feito teu esposo ser morto pelo teu filho?
14.80.7
नाहं शोचामि तनयं हतं पन्नगनन्दिनि ।
पतिमेव तु शोचामि यस्यातिथ्यमिदं कृतम् ॥ १४.८०.७ ॥
Filha do rei das serpentes, não lamento meu filho morto; lamento por meu esposo, que aceitou esta hospitalidade.
14.80.8
इत्युक्त्वा सा तदा देवीमुलूपीं पन्नगात्मजाम् ।
भर्तारमभिगम्येदमित्युवाच यशस्विनी ॥ १४.८०.८ ॥
Tendo assim falado à deusa Ulūpī, filha das serpentes, a gloriosa aproximou-se do marido e disse isto.
14.80.9
उत्तिष्ठ कुरुमुख्यस्य प्रियमुख्य मम प्रिय ।
अयमश्वो महाबाहो मयो ते परिमोक्षितः ॥ १४.८०.९ ॥
Levanta-te, amado do mais destacado dos Kurus, meu querido! Ó tu de braços poderosos, este cavalo foi libertado por ti.
14.80.10
ननु त्वया नाम विभो धर्मराजस्य यज्ञियः ।
अयमश्वोऽनुसर्तव्यः स शेषे किं महीतले ॥ १४.८०.१० ॥
Ó poderoso, não é este o cavalo de sacrifício do rei Dharma, que deverias seguir? Por que jaz no chão?
14.80.11
त्वयि प्राणा ममायत्ताः कुरूणां कुरुनन्दन ।
स कस्मात्प्राणदोऽन्येषां प्राणान्संत्यक्तवानसि ॥ १४.८०.११ ॥
Ó alegria dos Kurus, minha vida e as vidas dos Kurus dependem de ti. Tu que dás vida a outros, por que abandonaste vidas?
14.80.12
उलूपि साधु पश्येमं पतिं निपतितं भुवि ।
पुत्रं चेमं समुत्साद्य घातयित्वा न शोचसि ॥ १४.८०.१२ ॥
Ó Ulūpī, olha bem para o teu esposo caído na terra. E, tendo feito matar este filho, não te afliges.
14.80.13
कामं स्वपितु बालोऽयं भूमौ मृत्युवशं गतः ।
लोहिताक्षो गुडाकेशो विजयः साधु जीवतु ॥ १४.८०.१३ ॥
Que este rapaz jaza no chão, sob o poder da morte. Mas que Vijaya, de olhos vermelhos e cabelos crespos, viva bem.
14.80.14
नापराधोऽस्ति सुभगे नराणां बहुभार्यता ।
प्रमदानां भवत्येष मा ते भूद्बुद्धिरीदृशी ॥ १४.८०.१४ ॥
Não há falta, ó afortunada, em que os homens tenham muitas esposas; tal é a sorte das mulheres. Que a tua mente não seja assim.
14.80.15
सख्यं चैतत्कृतं धात्रा शश्वदव्ययमेव तु ।
सख्यं समभिजानीहि सत्यं सङ्गतमस्तु ते ॥ १४.८०.१५ ॥
Esta amizade foi estabelecida pelo Criador, eterna e imperecível. Reconhece plenamente esta amizade; que a tua união seja verdadeira.
14.80.16
पुत्रेम घातयित्वैनं पतिं यदि न मेऽद्य वै ।
जीवन्तं दर्शयस्यद्य परित्यक्ष्यामि जीवितम् ॥ १४.८०.१६ ॥
Se hoje não me mostrares vivo o meu marido, depois de faíres o teu filho matá-lo, eu abandonarei a vida hoje mesmo.
14.80.17
साऽहं दुःखान्विता देवि पतिपुत्रविनाकृता ।
इहैव प्रायमाशिष्ये प्रेक्षन्त्यास्ते न संशयः ॥ १४.८०.१७ ॥
Eu, afligida pela dor, ó deusa, privada de marido e de filho, deitar-me-ei aqui em jejum até à morte, enquanto tu olhas; não há dúvida.
14.80.18
इत्युक्त्वा पन्नगसुतां सपत्नी चैत्रवाहनी ।
ततः प्रायमुपासीना तूष्णीमासीज्जनाधिप ॥ १४.८०.१८ ॥
Tendo dito isto, a co-esposa, Citrāṅgadā, filha de Citravāhana, falou à donzela-serpente; depois, ó senhor dos homens, sentou-se em jejum até à morte e permaneceu em silêncio.
14.80.19
ततो विलप्य विरता भर्तुः पादौ प्रगृह्य सा ।
उपविष्टा भवद्दीना सोच्छ्वासं पुत्रमीक्षती ॥ १४.८०.१९ ॥
Então, tendo lamentado e cessado, ela segurou os pés do marido. Aflita, sentou-se e, suspirando, olhou para o filho.
14.80.20
ततः संज्ञां पुनर्लब्ध्वा स राजा बभ्रुवाहनः ।
मातरं तामथालोक्य रणभूमावथाब्रवीत् ॥ १४.८०.२० ॥
Então, recobrando de novo os sentidos, o rei Babhruvāhana viu sua mãe no campo de batalha e falou.
14.80.21
इतो दुःखतरं किंनु यन्मे माता सुखैधिता ।
भूमौ निपतितं वीरमनुशेते मृतं पतिम् ॥ १४.८०.२१ ॥
O que haveria de mais doloroso que isto? Minha mãe, criada em conforto, jaz junto ao marido, o herói, caído e morto no chão.
14.80.22
निहन्तारं रणेऽरीणां सर्वशस्त्रभृतां वरम् ।
मया विनिहतं सङ्ख्ये प्रेक्षते दुर्मरं बत ॥ १४.८०.२२ ॥
Ela contempla aquele que abatia os inimigos na batalha, o melhor de todos os que portam armas, a quem eu abati em combate — morto de morte tão dura. Ai!
14.80.23
अहोऽस्या हृदयं देव्या दृढं यन्न विदीर्यते ।
व्यूढोरस्कं महाबाहुं प्रेक्षन्त्या निहतं पतिम् ॥ १४.८०.२३ ॥
Oh! Quão firme é o coração desta rainha, que não se rompe ao contemplar o marido, de peito largo e braços poderosos, morto!
14.80.24
दुर्मरं पुरुषेणेह मन्ये काले ह्यनागते ।
यत्र नाहं न मे माता न वियुक्तौ स्वजीवितात् ॥ १४.८०.२४ ॥
Penso que aqui um homem encontra uma morte dura antes de chegar o seu tempo, pois nem eu nem minha mãe fomos separados de nossas próprias vidas.
14.80.25
हाहा धिक्कुरुवीरस्य किरीटं काञ्चनं भुवि ।
अपविद्धं हतस्येह मया पुत्रेम पश्यत ॥ १४.८०.२५ ॥
Ai, vergonha! A coroa dourada do herói kuru jaz lançada ao chão. Vede aqui aquele que foi morto, abatido por mim, seu filho.
14.80.26
भोभो पश्यत मे वीरं पितरं ब्राह्मणा भुवि ।
शयानं वीरशयने मया पुत्रेण पातितम् ॥ १४.८०.२६ ॥
Ó, ó, brâmanes! Vede meu pai, o herói, jazendo no leito dos heróis sobre a terra, derrubado por mim, seu filho.
14.80.27
ब्राह्मणाः कुरुमुख्यस्य ये मुक्ता हयसारिणः ।
कुर्वन्ति शान्तिं कामस्य रणे योऽयं मया हतः ॥ १४.८०.२७ ॥
Ó brâmanes, que os condutores de cavalos libertados do chefe dos kurus façam o rito de paz por esta encarnação do desejo, que eu matei em batalha.
14.80.28
व्यादिशन्तु च किं विप्राः प्रायश्चित्तमिहाद्य मे ।
आनृशंसस्य पापस्य पितृहन्तू रणाजिरे ॥ १४.८०.२८ ॥
Ó brâmanes, que expiação me prescrevereis hoje aqui, a mim, o pecador, não cruel, parricida no campo de batalha?
14.80.29
दुश्चरा द्वादश समा हत्वा पितरमद्य वै ।
ममेह सुनृशंसस्य संवीतस्यास्य चर्मणा ॥ १४.८०.२९ ॥
Para mim, o parricida, que seja estabelecido um voto difícil de doze anos. Aqui eu, o muito cruel, envolto na sua pele.
14.80.30
शिरःकपाले चास्यैव भुञ्जतः पितुरद्य मे ।
प्रायश्चित्तं हि नास्त्यन्यद्धत्वाऽद्य पितरं मम ॥ १४.८०.३० ॥
No seu próprio crânio, comendo do crânio do meu pai, não há hoje outra expiação para mim, por ter matado meu pai.
14.80.31
पश्य नागोत्तमसुते भर्तारं निहतं मया ।
कृतं प्रियं मया तेऽद्य निहत्य समरेऽर्जुनम् ॥ १४.८०.३१ ॥
Olha, filha do melhor dos nagas, matei o teu marido. Hoje, tendo matado Arjuna na batalha, fiz o que te é querido.
14.80.32
सोऽहमद्य गमिष्यामि गतिं पितृनिषेविताम् ।
न शक्नोम्यात्मनाऽऽत्मानमहं दारयितुं शुभे ॥ १४.८०.३२ ॥
Assim, hoje irei àquele caminho frequentado pelos antepassados. Ó auspiciosa, não consigo rasgar-me a mim mesmo.
14.80.33
सा त्वं मयि मृते मातस्तथा गाण्डीवधन्वनि ।
भव प्रीतिमती देवि सत्येनात्मानमालभे ॥ १४.८०.३३ ॥
Ó mãe, quando eu estiver morto e quando Arjuna, o portador do arco Gāṇḍīva, estiver morto, sê tu cheia de alegria. Ó deusa, pela verdade empenho-me.
14.80.34
इत्युक्त्वा स ततो राजा दुःखशोकसमाहतः ।
उपस्पृश्य महाराज दुःखाद्वचनमब्रवीत् ॥ १४.८०.३४ ॥
Tendo falado assim, o rei, atingido pela dor e pelo luto, purificou-se com água e, ó grande rei, disse estas palavras com tristeza.
14.80.35
शृण्वन्तु सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च ।
त्वं च मातर्यथा सत्यं ब्रवीमि भुजगोत्तमे ॥ १४.८०.३५ ॥
Que todos os seres ouçam, os imóveis e os móveis, e tu também, ó mãe, ó melhor das serpentes, pois digo a verdade.
14.80.36
यदि नोत्तिष्ठति जयः पिता मे नरसत्तमः ।
अस्मिन्नेव रणोद्देशे शोषयिष्ये कलेवरम् ॥ १४.८०.३६ ॥
Se meu pai, o melhor dos homens, Jaya, não se levantar, então neste mesmo campo de batalha secarei o meu corpo.
14.80.37
नहि मे पितरं हत्वा निष्कृतिर्विद्यते क्वचित् ।
नरकं प्रतिपत्स्यामि ध्रुवं गुरुवधार्दितः ॥ १४.८०.३७ ॥
Depois de matar meu pai, não há expiação para mim em lugar algum; atormentado pela morte de um ancião, certamente irei para o inferno.
14.80.38
वीरं हि क्षत्रियं हत्वा गोशतेन प्रमुच्यते ।
पितरं तु निहत्यैवं दुर्लभा निष्कृतिर्मम ॥ १४.८०.३८ ॥
Quem mata um kṣatriya valente é libertado com a doação de cem vacas; mas, tendo matado meu pai, minha expiação é assim difícil de obter.
14.80.39
एत एको महातेजाः पाण्डुपुत्रो धनंजयः ।
पिता च मम धर्मात्मा तस्य मे निष्कृतिः कुतः ॥ १४.८०.३९ ॥
Este único, o filho de Pāṇḍu de grande esplendor, Dhanaṃjaya; e meu pai justo é ele também. Para ele, de onde viria minha expiação?
14.80.40
इत्येवमुक्त्वा नृपते धनंजयसुतो नृपः ।
उपस्पृश्याभवत्तूष्णीं प्रायोपेतो महामतिः ॥ १४.८०.४० ॥
Tendo dito isso, ó rei, o rei, filho de Dhanaṃjaya, purificou-se com água e calou-se; o de grande mente sentou-se, resolvido ao jejum até a morte.