Mahābhārata · Adhyāya 14.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.83.1
स तु वाजी समुद्रान्तां पर्येत्य वसुधामिमाम् ।
निवृत्तोऽभिमुखो राजन्येन वारणसाह्वयम् ॥ १४.८३.१ ॥
Jenes Pferd, nachdem es diese vom Ozean begrenzte Erde umkreist hatte, kehrte, o König, mit dem kriegerischen Prinzen nach Vāraṇasāhvaya zurück.
14.83.2
अनुगच्छंश्च तुरगं निवृत्तोऽथ किरीटभृत् ।
यदृच्छया समापेदे पुरं राजगृहं तदा ॥ १४.८३.२ ॥
Dem Pferd folgend, kehrte der Diademträger (Arjuna) zurück und gelangte dann zufällig in die Stadt mit dem königlichen Palast.
14.83.3
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा सहदेवात्मजः प्रभो ।
क्षत्रधर्मे स्थितो वीरः समरायाजुहाव ह ॥ १४.८३.३ ॥
Als er ihn herankommen sah, o Herr, forderte der Held, der Sohn Sahadevas, fest im Kriegerpflicht stehend, ihn zum Kampf heraus.
14.83.4
ततः पुरात्स निष्क्रम्य रथी धन्वी शरी तली ।
मेघसन्धिः पदातिं तं धनंजयमुपाद्रवत् ॥ १४.८३.४ ॥
Dann trat der Wagenkämpfer Meghasandhi, mit Bogen, Pfeilen und Handschuhen gerüstet, aus der Stadt heraus und stürmte auf den zu Fuß stehenden Dhanañjaya los.
14.83.5
आसाद्य च महातेजा मेघसन्धिर्धनंजयम् ।
बालभावान्महाराज प्रोवाचेदं न कौशलात् ॥ १४.८३.५ ॥
Nachdem er sich Dhanañjaya genähert hatte, sprach der an Glanz große Meghasandhi diese Worte, o großer König, aus Jugendlichkeit, nicht aus Geschick.
14.83.6
किमयं चार्यते वाजी स्इत्रीमध्य इव भारत ।
हयमेनं हरिष्यामि प्रयतस्व विमोक्षणे ॥ १४.८३.६ ॥
Warum wird dieses Pferd herumgeführt, als wäre es unter Frauen, o Nachkomme Bharatas? Ich werde dieses Pferd an mich reißen; bemühe dich, es zu befreien.
14.83.7
अदत्तानुनयो युद्धे यदि त्वं पितृभिर्मम ।
करिष्यामि तवातिथ्यं प्रहर प्रहरामि च ॥ १४.८३.७ ॥
Wenn dir im Kampf wegen meiner Ahnen keine Versöhnung gewährt wurde, werde ich dir Gastfreundschaft erweisen. Schlag zu, und auch ich werde zuschlagen.
14.83.8
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं प्रहसन्निव पाण्डवः ।
विघ्नकर्ता मया वार्य इति मे व्रतमाहितम् ॥ १४.८३.८ ॥
So angesprochen, antwortete ihm der Pāṇḍava gleichsam lachend: »Mein Gelübde steht fest: Wer Hindernisse schafft, den muss ich abwehren.«
14.83.9
भ्रात्रा ज्येष्ठेन नृपते तवापि विदितं ध्रुवम् ।
प्रहरस्व यथाशक्ति न मन्युर्विद्यते मम ॥ १४.८३.९ ॥
O König, dies ist dir gewiss auch von deinem älteren Bruder bekannt. Schlage, so gut du kannst; in mir ist kein Zorn.
14.83.10
इत्युक्तः प्राहरत्पूर्वं पाण्डवं मगधेस्वरः ।
किरञ्शरसहस्राणि वर्षाणीव सहस्रदृक् ॥ १४.८३.१० ॥
So angesprochen, schlug der Herr von Magadha zuerst auf den Pāṇḍava ein und schüttete tausend Pfeile wie Regengüsse aus, gleich dem Tausendäugigen (Indra), der Regen spendet.
14.83.11
ततो गाण्डीवभृच्छूरो गाण्डीवप्रहितैः शरैः ।
चकार मोघांस्तान्बाणान्सयत्नान्भरतर्षभ ॥ १४.८३.११ ॥
Da machte der Held, der den Gāṇḍīva trägt, mit den vom Gāṇḍīva geschossenen Pfeilen jene Geschosse mühelos wirkungslos, o Stier der Bharatas.
14.83.12
स मोघं तस्य बाणौघं कृत्वा वानरकेतनः ।
शरात्मुमोच ज्वलितान्दीप्तास्यानिव पन्नगान् ॥ १४.८३.१२ ॥
Nachdem er den Pfeilschwall jenes wirkungslos gemacht hatte, entließ der Affenbannerträger brennende Pfeile, gleich Schlangen mit flammenden Mäulern.
14.83.13
ध्वजे पताकादण्डेषु रथे यन्त्रे हयेषु च ।
अन्येषु च रथाङ्गेषु न शरीरे न सारथौ ॥ १४.८३.१३ ॥
Auf der Fahne, an den Fahnenstangen, auf dem Wagen, an seiner Vorrichtung, auf den Pferden und an den anderen Wagenteilen, nicht aber am Körper oder am Wagenlenker.
14.83.14
संरक्ष्यमाणः पार्थेन शरीरे सव्यसाचिना ।
मन्यमानः स्ववीर्यं तन्मागधः प्राहिणोच्छरान् ॥ १४.८३.१४ ॥
Am Körper von Pārtha, Savyasācin, beschützt, hielt der Māgadha dies für seine eigene Tapferkeit und schoss Pfeile ab.
14.83.15
ततो गाण्डीवधन्वा तु मागधेन भृशाहतः ।
बभौ वसन्तसमये पलासः पुष्पितो यथा ॥ १४.८३.१५ ॥
Da leuchtete Gāṇḍīvadhanvan, von dem Māgadha schwer getroffen, wie ein Palāśa-Baum, der im Frühling in Blüte steht.
14.83.16
अवध्यमानः सोऽभ्यघ्नन्मागधः पाण्डवर्षभम् ।
तेन तस्थौ स कौरव्य लोकवीरस्य दर्शने ॥ १४.८३.१६ ॥
Obwohl er selbst nicht erschlagen werden konnte, traf der Māgadha den Stier der Pāṇḍavas; darum, o Kaurava, stand er vor dem Helden der Welt.
14.83.17
सव्यसाची तु संक्रुद्धो विकृष्य बलवद्धनुः ।
हयांश्चकार निर्जीवान्सारथेश्च शिरोऽहरत् ॥ १४.८३.१७ ॥
Savyasācin aber, aufs Äußerste erzürnt, spannte seinen mächtigen Bogen, machte die Pferde leblos und schlug dem Wagenlenker den Kopf ab.
14.83.18
धनुश्चास्य महच्चित्रं क्षुरेण प्रचकर्त ह ।
हस्तावापं पताकां च ध्वजं चास्यन्यपातयत् ॥ १४.८३.१८ ॥
Mit einem rasierklingenscharfen Pfeil zerschnitt er seinen großen, wundersamen Bogen und ließ auch seine Griffstelle, seinen Wimpel und sein Banner herabstürzen.
14.83.19
स राजा व्यथितो व्यश्वो विधनुर्हतसारथिः ।
गदामादाय कौन्तेयमभिद्रद्राव वेगवान् ॥ १४.८३.१९ ॥
Jener König, betrübt, ohne Pferde, ohne Bogen, sein Wagenlenker erschlagen, ergriff seine Keule und stürmte schnell auf den Sohn der Kuntī los.
14.83.20
तस्यापतत एवाशु गदां हेमपरिष्कृताम् ।
शरैश्चकर्त बहुधा बहुभिर्गृध्रवाजितैः ॥ १४.८३.२० ॥
Als jener schnell auf ihn losstürmte, zerschnitt Arjuna jene golden verzierte Keule mit vielen Pfeilen, die mit Geierfedern befiedert waren, in viele Stücke.
14.83.21
सा गदा शकलीभूता विशीर्णिमणिबन्धना ।
व्याली विमुच्यमानेन पपात धरणीतले ॥ १४.८३.२१ ॥
Jene Keule, in Stücke zerbrochen, ihre edelsteinbesetzten Bänder zerstreut, fiel zu Boden wie eine losgelassene Schlange.
14.83.22
विरथं विधनुष्कं च गदया परिवर्जितम् ।
नैच्छत्ताडयितुं धीमानर्जुनः समराग्रणीः ॥ १४.८३.२२ ॥
Der weise Arjuna, der Erste im Kampf, wollte ihn, der seines Wagens, seines Bogens und seiner Keule beraubt war, nicht schlagen.
14.83.23
तत एनं विमनसं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितम् ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमब्रवीत्कपिकेतनः ॥ १४.८३.२३ ॥
Da sprach Arjuna, dessen Banner das Affenzeichen trägt, mit sanften Worten zu ihm, dem Betrübten, der doch fest im Kriegerdharma stand.
14.83.24
पर्याप्तः क्षत्रधर्मोऽयं दर्शितः पुत्र गम्यताम् ।
बह्वेतत्समरे कर्म तव बालस्य पार्थिव ॥ १४.८३.२४ ॥
"Sohn, diese Pflicht des Kriegers ist zur Genüge gezeigt worden; nun geh. O König, diese deine Tat im Kampf ist groß, obgleich du noch ein Knabe bist."
14.83.25
युधिष्ठिरस्य संदेशो न हन्तव्या नृपा इति ।
तेन जीवसि राजंस्त्वमपराद्धोऽपि मे रणे ॥ १४.८३.२५ ॥
Yudhiṣṭhiras Botschaft lautete, Könige sollten nicht getötet werden. Darum lebst du, o König, obwohl du mich im Kampf beleidigt hast.
14.83.26
इति मत्वा तदाऽऽत्मानं प्रत्यादिष्टं स्म मागधः ।
तथ्यमित्यभिगम्यैनं प्राञ्जलिः प्रत्यपूजयत् ॥ १४.८३.२६ ॥
So denkend, sprach der Māgadha-König, der verschont worden war: »Es ist wahr«, trat zu ihm und ehrte ihn mit gefalteten Händen.
14.83.27
परिजितोस्मि भद्रं ते नाहं योद्धुमिहोत्सहे ।
यद्यत्कृत्यं मया तेऽद्य तद्ब्रूहि कृतमेव तु ॥ १४.८३.२७ ॥
Ich bin besiegt, möge dir Glück beschieden sein. Ich bin nicht imstande, hier zu kämpfen. Sag, was ich heute für dich tun soll, und betrachte es schon als getan.
14.83.28
तमर्जुनः समाश्वास्य पुनरेवेदमब्रवीत् ।
आगन्तव्यं परां चैत्रीमश्वमेधे नृपस्य नः ॥ १४.८३.२८ ॥
Arjuna tröstete ihn und sprach erneut: »Du musst im Monat Caitra zum Aśvamedha-Opfer unseres Königs kommen.«
14.83.29
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा पूजयमास तं हयम् ।
फल्गुनं च युधिश्रेष्ठं विदिवत्सहदेवजः ॥ १४.८३.२९ ॥
So angesprochen sagte er: »So sei es«, und ehrte jenes Pferd; und Sahadevas Sohn ehrte nach Vorschrift Phalguna und den Besten aus Yudhiṣṭhiras Geschlecht.
14.83.30
ततो यथेष्टमगमत्पुनरेव स कौरवः ।
ततः समुद्रतीरेण वङ्गान्पुण्ड्रान्सकेरलान् ॥ १४.८३.३० ॥
Dann zog der Kaurava wieder, wohin er wollte, und dann am Meeresufer entlang zu den Ländern der Vaṅgas, Puṇḍras und Keralas.
14.83.31
तत्रतत्र च भूरीणि म्लेच्छसैन्यान्यनेकशः ।
विजिग्ये धनुषा राजन्गाण्डीवेन धनंजयः ॥ १४.८३.३१ ॥
O König, hier und dort besiegte Dhanaṃjaya mit dem Bogen Gāṇḍīva viele Heere der Barbaren, auf vielerlei Weise.