மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.83.1
स तु वाजी समुद्रान्तां पर्येत्य वसुधामिमाम् ।
निवृत्तोऽभिमुखो राजन्येन वारणसाह्वयम् ॥ १४.८३.१ ॥
அந்தக் குதிரை கடல் எல்லைவரை பரவிய இந்தப் பூமியைச் சுற்றிவந்து, ஓ அரசே, அரசகுமாரனுடன் வாரணசாஹ்வயத்தை நோக்கித் திரும்பியது.
14.83.2
अनुगच्छंश्च तुरगं निवृत्तोऽथ किरीटभृत् ।
यदृच्छया समापेदे पुरं राजगृहं तदा ॥ १४.८३.२ ॥
குதிரையைப் பின்தொடர்ந்தவராய், கிரீடதாரி (அர்ஜுனன்) திரும்பினான்; அப்போது தற்செயலாக அரச மாளிகை உள்ள நகரை அடைந்தான்.
14.83.3
तमभ्याशगतं दृष्ट्वा सहदेवात्मजः प्रभो ।
क्षत्रधर्मे स्थितो वीरः समरायाजुहाव ह ॥ १४.८३.३ ॥
அவன் அருகில் வந்ததைக் கண்டு, ஓ பிரபுவே, சகதேவனின் மகன் வீரன் க்ஷத்ரதர்மத்தில் நிலைத்து போருக்கு அவனை அழைத்தான்.
14.83.4
ततः पुरात्स निष्क्रम्य रथी धन्वी शरी तली ।
मेघसन्धिः पदातिं तं धनंजयमुपाद्रवत् ॥ १४.८३.४ ॥
பின்னர் நகரிலிருந்து வெளியேறி, தேர்வீரனும் வில்லாளனும் அம்பறாத்தூணியும் கையுறையும் அணிந்த மேகசந்தி, நடந்து வந்த தனஞ்சயனை நோக்கி விரைந்தான்.
14.83.5
आसाद्य च महातेजा मेघसन्धिर्धनंजयम् ।
बालभावान्महाराज प्रोवाचेदं न कौशलात् ॥ १४.८३.५ ॥
மகாதேஜஸ்வியான மேகசந்தி தனஞ்சயனை அணுகி, ஓ மகாராஜா, இளமையால், திறமையால் அல்ல, இவ்வாறு கூறினான்.
14.83.6
किमयं चार्यते वाजी स्इत्रीमध्य इव भारत ।
हयमेनं हरिष्यामि प्रयतस्व विमोक्षणे ॥ १४.८३.६ ॥
ஓ பாரதா, இந்தக் குதிரை பெண்களின் நடுவில் இருப்பதுபோல் ஏன் கொண்டு செல்லப்படுகிறது? இந்தக் குதிரையை நான் பறிப்பேன்; விடுவிக்க முயற்சி செய்.
14.83.7
अदत्तानुनयो युद्धे यदि त्वं पितृभिर्मम ।
करिष्यामि तवातिथ्यं प्रहर प्रहरामि च ॥ १४.८३.७ ॥
போரில் என் முன்னோர்களின் பொருட்டு நீ அனுநயம் (சமாதானம்) பெறாதவனாக இருந்தால், உனக்கு விருந்தோம்பல் செய்வேன். தாக்கு, நானும் தாக்குகிறேன்.
14.83.8
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं प्रहसन्निव पाण्डवः ।
विघ्नकर्ता मया वार्य इति मे व्रतमाहितम् ॥ १४.८३.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவனாக, பாண்டவன் சிரிப்பது போல் அவனுக்குப் பதிலளித்தான். இடையூறு செய்பவனை நான் தடுக்க வேண்டும் என்பதே என் நியமம் என்றான்.
14.83.9
भ्रात्रा ज्येष्ठेन नृपते तवापि विदितं ध्रुवम् ।
प्रहरस्व यथाशक्ति न मन्युर्विद्यते मम ॥ १४.८३.९ ॥
அரசே, உன் மூத்த சகோதரனாலும் இது நிச்சயமாக உனக்குத் தெரிந்திருக்கும். உன் வலிமைக்கேற்ப தாக்கு; என் மனத்தில் கோபம் இல்லை.
14.83.10
इत्युक्तः प्राहरत्पूर्वं पाण्डवं मगधेस्वरः ।
किरञ्शरसहस्राणि वर्षाणीव सहस्रदृक् ॥ १४.८३.१० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகதர்களின் அரசன் முதலில் பாண்டவன் மீது தாக்கினான், ஆயிரம் அம்புகளைப் பொழிந்து, ஆயிரங்கண்ணன் (இந்திரன்) மழை பொழிவது போல்.
14.83.11
ततो गाण्डीवभृच्छूरो गाण्डीवप्रहितैः शरैः ।
चकार मोघांस्तान्बाणान्सयत्नान्भरतर्षभ ॥ १४.८३.११ ॥
பின்னர் காண்டீவத்தைத் தாங்கும் வீரன், காண்டீவத்திலிருந்து செலுத்தப்பட்ட அம்புகளால், முயற்சியுடன் அந்த அம்புகளை வீணாக்கினான், பரதர்களின் காளையே.
14.83.12
स मोघं तस्य बाणौघं कृत्वा वानरकेतनः ।
शरात्मुमोच ज्वलितान्दीप्तास्यानिव पन्नगान् ॥ १४.८३.१२ ॥
அவனுடைய அம்புப் பெருக்கை வீணாக்கி, குரங்குக் கொடியுடையவன், எரியும் வாய்களுடைய நாகங்களைப் போன்ற சுடர்விடும் அம்புகளை ஏவினான்.
14.83.13
ध्वजे पताकादण्डेषु रथे यन्त्रे हयेषु च ।
अन्येषु च रथाङ्गेषु न शरीरे न सारथौ ॥ १४.८३.१३ ॥
கொடியின் மீதும், பதாகைக் கம்பங்களின் மீதும், தேரின் மீதும், அதன் இயந்திரத்தின் மீதும், குதிரைகளின் மீதும், மற்ற தேர் உறுப்புகளின் மீதும்; ஆனால் உடலின் மீதோ சாரதியின் மீதோ அல்ல.
14.83.14
संरक्ष्यमाणः पार्थेन शरीरे सव्यसाचिना ।
मन्यमानः स्ववीर्यं तन्मागधः प्राहिणोच्छरान् ॥ १४.८३.१४ ॥
சவ்யசாசியாகிய பார்த்தனால் உடலில் காக்கப்பட்டவனாய், அதைத் தன் வீரியமென்று எண்ணி, அந்த மாகதன் அம்புகளை எய்தான்.
14.83.15
ततो गाण्डीवधन्वा तु मागधेन भृशाहतः ।
बभौ वसन्तसमये पलासः पुष्पितो यथा ॥ १४.८३.१५ ॥
அதன் பின் காண்டீவதன்வாவாகிய அவன் மாகதனால் பெரிதும் தாக்கப்பட்டு, வசந்த காலத்தில் பூத்த பலாச மரம்போல் ஒளிர்ந்தான்.
14.83.16
अवध्यमानः सोऽभ्यघ्नन्मागधः पाण्डवर्षभम् ।
तेन तस्थौ स कौरव्य लोकवीरस्य दर्शने ॥ १४.८३.१६ ॥
கொல்லப்படாதவனாய் அந்த மாகதன் பாண்டவர்களில் சிறந்தவனைத் தாக்கினான்; குரு வம்சத்தவனே, அதனால் அவன் உலகவீரனின் முன்னிலையில் நின்றான்.
14.83.17
सव्यसाची तु संक्रुद्धो विकृष्य बलवद्धनुः ।
हयांश्चकार निर्जीवान्सारथेश्च शिरोऽहरत् ॥ १४.८३.१७ ॥
ஆனால் சவ்யசாசி மிகவும் சினந்து, தன் வலிய வில்லை இழுத்து, குதிரைகளை உயிரற்றவையாக்கி, சாரதியின் தலையைக் கொய்தான்.
14.83.18
धनुश्चास्य महच्चित्रं क्षुरेण प्रचकर्त ह ।
हस्तावापं पताकां च ध्वजं चास्यन्यपातयत् ॥ १४.८३.१८ ॥
அவனுடைய பெரிய அழகிய வில்லையும் க்ஷுர அம்பால் அறுத்தான்; அவனுடைய பிடியையும், பதாகையையும், கொடியையும் வீழ்த்தினான்.
14.83.19
स राजा व्यथितो व्यश्वो विधनुर्हतसारथिः ।
गदामादाय कौन्तेयमभिद्रद्राव वेगवान् ॥ १४.८३.१९ ॥
அந்த அரசன் துன்புற்று, குதிரைகளும் வில்லும் சாரதியும் இழந்து, கதையை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக குந்தியின் மகனை நோக்கி ஓடினான்.
14.83.20
तस्यापतत एवाशु गदां हेमपरिष्कृताम् ।
शरैश्चकर्त बहुधा बहुभिर्गृध्रवाजितैः ॥ १४.८३.२० ॥
அவன் விரைவாகப் பாய்ந்து வந்தபோதே, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் கதையை கழுகு இறகுள்ள பல அம்புகளால் பல துண்டுகளாக வெட்டினான்.
14.83.21
सा गदा शकलीभूता विशीर्णिमणिबन्धना ।
व्याली विमुच्यमानेन पपात धरणीतले ॥ १४.८३.२१ ॥
துண்டுகளாகிச் சிதைந்த, இரத்தின பிணைப்புகள் சிதறிய அந்தக் கதை, விடுபட்ட பாம்பைப் போல் நிலத்தில் விழுந்தது.
14.83.22
विरथं विधनुष्कं च गदया परिवर्जितम् ।
नैच्छत्ताडयितुं धीमानर्जुनः समराग्रणीः ॥ १४.८३.२२ ॥
தேரின்றி, வில்லின்றி, கதையும் இழந்த அவனை அடிக்க அறிவுள்ள அர்ஜுனன், போர்வீரர்களில் முதல்வன், விரும்பவில்லை.
14.83.23
तत एनं विमनसं क्षत्रधर्मे व्यवस्थितम् ।
सान्त्वपूर्वमिदं वाक्यमब्रवीत्कपिकेतनः ॥ १४.८३.२३ ॥
பின்னர் குரங்குக் கொடியோன் (அர்ஜுனன்), வருந்திய, க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தவனிடம் இனிய சொற்களால் இவ்வாறு கூறினான்.
14.83.24
पर्याप्तः क्षत्रधर्मोऽयं दर्शितः पुत्र गम्यताम् ।
बह्वेतत्समरे कर्म तव बालस्य पार्थिव ॥ १४.८३.२४ ॥
"மகனே! இந்தக் க்ஷத்ரிய தர்மம் போதுமான அளவு காட்டப்பட்டது; இனிப் போ. அரசே, போரில் நீ செய்த இந்தச் செயல், சிறுவனாக இருந்தும், மிகப் பெரிது."
14.83.25
युधिष्ठिरस्य संदेशो न हन्तव्या नृपा इति ।
तेन जीवसि राजंस्त्वमपराद्धोऽपि मे रणे ॥ १४.८३.२५ ॥
யுதிஷ்டிரரின் கட்டளை: அரசர்கள் கொல்லப்படக் கூடாது. ஓ அரசே, அதனால்தான் போரில் நீ எனக்குத் தீங்கு செய்திருந்தும் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய்.
14.83.26
इति मत्वा तदाऽऽत्मानं प्रत्यादिष्टं स्म मागधः ।
तथ्यमित्यभिगम्यैनं प्राञ्जलिः प्रत्यपूजयत् ॥ १४.८३.२६ ॥
இவ்வாறு எண்ணி, தன்னை விடுவிக்கப்பட்டவனாகக் கருதிய மாகதன், 'அது உண்மை' என்று கூறி அவரை அணுகி, கைகூப்பி அவரை வணங்கினான்.
14.83.27
परिजितोस्मि भद्रं ते नाहं योद्धुमिहोत्सहे ।
यद्यत्कृत्यं मया तेऽद्य तद्ब्रूहि कृतमेव तु ॥ १४.८३.२७ ॥
நான் தோற்றுவிட்டேன், உனக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். இங்கு நான் போரிட முடியாது. இன்று உனக்காக நான் செய்ய வேண்டியதைச் சொல், அது செய்யப்பட்டதாகவே கொள்.
14.83.28
तमर्जुनः समाश्वास्य पुनरेवेदमब्रवीत् ।
आगन्तव्यं परां चैत्रीमश्वमेधे नृपस्य नः ॥ १४.८३.२८ ॥
அர்ஜுனன் அவனுக்கு ஆறுதல் கூறி மீண்டும் இவ்வாறு சொன்னான்: 'சைத்ர மாதத்தில் எங்கள் அரசரின் அசுவமேத யாகத்திற்கு நிச்சயம் வர வேண்டும்.'
14.83.29
इत्युक्तः स तथेत्युक्त्वा पूजयमास तं हयम् ।
फल्गुनं च युधिश्रेष्ठं विदिवत्सहदेवजः ॥ १४.८३.२९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன் 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி அந்தக் குதிரையை வணங்கினான்; பால்குனனையும் யுதிஷ்டிரரின் சிறந்த வழித்தோன்றலையும் முறைப்படி, சகதேவனின் மகன் மதித்தான்.
14.83.30
ततो यथेष्टमगमत्पुनरेव स कौरवः ।
ततः समुद्रतीरेण वङ्गान्पुण्ड्रान्सकेरलान् ॥ १४.८३.३० ॥
பின்னர் அந்தக் கௌரவன் தன் விருப்பப்படி மீண்டும் சென்றான். பின்னர் கடற்கரை வழியாக வங்கர்கள், புண்டரர்கள் மற்றும் கேரளர்களின் நாட்டுக்குச் சென்றான்.
14.83.31
तत्रतत्र च भूरीणि म्लेच्छसैन्यान्यनेकशः ।
विजिग्ये धनुषा राजन्गाण्डीवेन धनंजयः ॥ १४.८३.३१ ॥
அரசே, அங்கங்கே தனஞ்சயன் காண்டீவ வில்லால் மிலேச்ச படைகள் பலவற்றை வென்றான்.