மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.87.2
उपयाता नरव्याघ्रा य एते पृथिवीश्वराः ।
एतेषां क्रियतां पूजा पूजार्हा हि नराधिपाः ॥ १४.८७.२ ॥
இங்கு வந்துள்ள இந்த மன்னர்கள், மனிதர்களில் புலிகள் போன்றவர்கள்; இவர்களுக்குப் பூஜை செய்யப்படட்டும், ஏனெனில் இந்த நராதிபர்கள் பூஜைக்குத் தகுதியானவர்கள்.
14.87.3
इत्युक्तः स तथा चक्रे नरेन्द्रेण यशस्विना ।
भीमसेनो महातेजा यमाभ्यां सह पाण्डवः ॥ १४.८७.३ ॥
புகழ்பெற்ற மன்னன் இவ்வாறு சொல்ல, மகாதேஜஸ்வியான பாண்டவன் பீமசேனன் இரட்டையர்களுடன் அவ்வாறே செய்தான்.
14.87.4
अथाभ्यगच्छद्गोविन्दो वृष्णिभिः सह धर्मजम् ।
बलदेवं पुरस्कृत्य सर्वप्राणभूतां वरः ॥ १४.८७.४ ॥
பின்னர், எல்லா உயிரினங்களிலும் சிறந்த கோவிந்தன் விருஷ்ணிகளுடன் சேர்ந்து, பலதேவனை முன்னிறுத்தி, தர்மனின் மகனிடம் வந்தான்.
14.87.5
युयुधानेन सहितः प्रद्युम्नेन गदेन च ।
निशठेनाथ सांबेन तथैव कृतवर्मणा ॥ १४.८७.५ ॥
யுயுதானனுடன், பிரத்யும்னன், கதன், நிசடன், சாம்பன், அவ்வாறே கிருதவர்மனுடனும்.
14.87.6
तेषामपि परां पूजां चक्रे भीमो महारथः ।
विविशुस्ते च वेश्मानि रत्नवन्ति च सर्वशः ॥ १४.८७.६ ॥
மகாரதனான பீமன் அவர்களுக்கும் மிக்க பூஜை செய்தான்; அவர்கள் ரத்தினங்கள் நிறைந்த மாளிகைகளுக்குள் எல்லாவகையிலும் புகுந்தனர்.
14.87.7
युधिष्ठिरसमीपे तु कथान्ते मधुसूदनः ।
अर्जुनं कथयामास बहुसङ्ग्रामकर्शितम् ॥ १४.८७.७ ॥
யுதிஷ்டிரன் அருகில், பேச்சின் முடிவில் மதுசூதனன் பல போர்களால் மெலிந்த அர்ஜுனனிடம் பேசினான்.
14.87.8
स तं प्रपच्छ कौन्तेयः पुनःपुनररिंदमम् ।
धर्मजः शक्रजं जिष्णुं समाचष्ट जगत्पतिः ॥ १४.८७.८ ॥
குந்தியின் மகனும் தர்மனின் மகனுமான அவன் எதிரிகளை அடக்குபவரிடம் மீண்டும் மீண்டும் கேட்டான்; உலகத் தலைவர் இந்திரனின் மகனான வெற்றியாளர் அர்ஜுனனைப் பற்றி விவரித்தார்.
14.87.9
आगमद्द्वारकावासी समाप्तः पुरुषो नृप ।
योऽद्राक्षीत्पाण्डवश्रेष्ठ बहुसङ्ग्रामकर्शितम् ॥ १४.८७.९ ॥
அரசே, துவாரகையில் வசிக்கும் ஒருவன் வந்தான்; அவன் பாண்டவர்களில் சிறந்தவரை, பல போர்களால் மெலிந்தவரை, கண்டிருந்தான்.
14.87.10
समीपे च महाबाहुमाचष्ट च मम प्रभो ।
कुरु कार्याणि कौन्तेय हयमेधार्थसिद्धये ॥ १४.८७.१० ॥
அருகிலேயே அந்த பெரும்புயவன் என்னிடம் சொன்னான்: 'பிரபுவே, குந்தியின் மகனே, அசுவமேத யாகத்தின் நிறைவுக்காக கடமைகளைச் செய்.'
14.87.11
इत्युक्तः प्रत्युवाचैनं धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
दिष्ट्या स कुशली जिष्णुरुपायाति च माधव ॥ १४.८७.११ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் பதிலளித்தான்: 'மாதவா, நல்வாய்ப்பாக அந்த வெற்றியாளர் அர்ஜுனன் நலமாக திரும்பி வருகிறான்.'
14.87.12
यदिदं संदिदेशास्मिन्पाण्डवानां बलाग्रणीः ।
तदाख्यातमिहेच्छामि भवता यदुनन्दन ॥ १४.८७.१२ ॥
பாண்டவர்களின் படைத்தலைவர் இந்த விஷயத்தில் எதைக் கட்டளையிட்டாரோ, அதை, யதுநந்தனா, இங்கு நீ எனக்குச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
14.87.13
इत्युक्तो धर्मराजेन वृष्ण्यन्धकपतिस्तदा ।
प्रोवाचेदं वचो वाग्मी धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ॥ १४.८७.१३ ॥
தர்மராஜனால் இவ்வாறு கேட்கப்பட்டதும், வ்ருஷ்ணி-அந்தகர்களின் தலைவன் அப்போது தர்மாத்மாவான யுதிஷ்டிரனிடம் இந்த சொற்களைச் சொன்னான், சொல்வன்மையுடன்.
14.87.14
इदमाह महाराज पार्थवाक्यं नरेश्वरः ।
वाच्यो युधिष्ठिरः कृष्ण काले वाक्यमिदं मम ॥ १४.८७.१४ ॥
மகாராஜா, மன்னர்களின் தலைவர் பார்த்தனின் சொற்களை இவ்வாறு கூறினார்: கிருஷ்ணா, யுதிஷ்டிரரிடம் உரிய காலத்தில் என் இந்தச் சொல்லைச் சொல்லு.
14.87.15
आगमिष्यन्ति राजानः सर्वे वै कौरवर्षभ ।
प्राप्तानां महतां पूजा कार्या ह्येतत्क्षमं हि नः ॥ १४.८७.१५ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, எல்லா அரசர்களும் வருவார்கள். வந்தடைந்த பெரியோர்களை உபசரிக்க வேண்டும்; இதுவே நமக்குத் தகும்.
14.87.16
इत्येतद्वचनाद्राजा विज्ञाप्यो मम मानद ।
तथा चात्ययिकं न स्याद्यदर्घाहरणेऽभवत् ॥ १४.८७.१६ ॥
மானம் அளிப்பவனே, இந்தச் சொல்லின்படி அரசனுக்கு என் சார்பில் தெரிவி; அர்க்கியம் அளிக்கும்போது நடந்தது அவசரமான பிரச்சினையாக இருக்கக்கூடாது.
14.87.17
कर्तुमर्हति तद्राजा भवांश्चाप्यनुमन्यताम् ।
राजद्वेषान्न नश्येयुरिमा राजन्पुनः प्रजाः ॥ १४.८७.१७ ॥
அரசன் அதைச் செய்வது தகும்; நீயும் அதற்கு அனுமதி அளி. அரசர்களின் பகையால் இந்த மக்கள் மீண்டும் அழியக்கூடாது.
14.87.18
इदमन्यच्च कौन्तेय वचः स पुरुषोऽब्रवीत् ।
धनंजयस्य नृपते तन्मे निगदतः शृणु ॥ १४.८७.१८ ॥
குந்தியின் மகனே, அந்த மனிதன் இன்னொரு சொல்லையும் சொன்னான். அரசே, தனஞ்சயனின் அந்தச் சொல்லை நான் சொல்கிறேன், கேள்.
14.87.19
उपयास्यति यज्ञं नो मणलूरपतिर्नृपः ।
पुत्रो मम महातेजा दयितो बभ्रुवाहनः ॥ १४.८७.१९ ॥
மணலூரின் அரசன் நம் யாகத்துக்கு வருவான்; என் மகன் மகாதேஜஸ்வியான, எனக்குப் பிரியமான பப்ருவாகனன்.
14.87.20
तं भवान्मदपेक्षार्थं विधिवत्प्रतिपूजयेत् ।
स तु भक्तोऽनुरक्तश्च मम नित्यमिति प्रभो ॥ १४.८७.२० ॥
நீங்கள் என் பொருட்டு அவரை முறைப்படி மதித்து வரவேற்க வேண்டும். அவர் எனக்கு எப்போதும் பக்தியும் அன்பும் உடையவர், பிரபுவே.
14.87.21
इत्येतद्वचनं श्रुत्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
अभिनन्द्यास्य तद्वाक्यमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १४.८७.२१ ॥
இவ்வார்த்தையைக் கேட்ட தர்மராஜா யுதிஷ்டிரர், அவருடைய அந்தச் சொற்களைப் பாராட்டி பின்வருமாறு கூறினார்.