மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.93.1
यज्ञे सक्ता नृपतयस्तपःसका महर्षयः ।
शान्तिव्यवस्थिता विप्राः शमे दम इति प्रभो ॥ १४.९३.१ ॥
ஐயனே, அரசர்கள் யாகத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்; மகரிஷிகள் தவத்தில் ஈடுபட்டுள்ளனர்; அந்தணர்கள் அமைதியிலும் அடக்கத்திலும் நிலைபெற்றுள்ளனர்.
14.93.2
तस्माद्यज्ञफलैस्तुल्यं न किञ्चिदिह दृश्यते ।
इति मे वर्तते बुद्धिस्तथा चैतदसंशयम् ॥ १४.९३.२ ॥
ஆகையால் யாகப் பலனுக்கு இணையான எதுவும் இங்கு காணப்படவில்லை; இதுவே என் எண்ணம், இதில் ஐயமில்லை.
14.93.3
यज्ञैरिष्ट्वा तु बहवो राजानो द्विजसत्तमाः ।
इह कीर्ति परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमितो गताः ॥ १४.९३.३ ॥
இருபிறப்பாளர்களில் சிறந்தவர்களே, யாகங்களால் வழிபட்டு பல அரசர்கள் இங்கே உயர்ந்த புகழைப் பெற்று, இறந்த பின் இங்கிருந்து சுவர்க்கத்திற்குச் சென்றனர்.
14.93.4
देवराजः सहस्राक्षः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
देवराज्यं महातेजाःक प्राप्तवानखिलं विभुः ॥ १४.९३.४ ॥
ஆயிரம் கண்ணுடைய தேவர்கள் அரசன் இந்திரன், மிகுந்த தட்சிணைகளுடன் கூடிய யாகங்களால், மாபெரும் ஒளியுடன் வல்லவனாகி, தேவர்களின் முழு அரசையும் அடைந்தான்.
14.93.5
अतो युधिष्ठिरो राजा भीमार्जुनपुरःसरः ।
सदृशो देवराजेन समृद्ध्या विक्रमेण च ॥ १४.९३.५ ॥
ஆகையால், பீமனும் அர்ஜுனனும் முன்னிருக்க, அரசன் யுதிஷ்டிரன் செழிப்பிலும் வீரத்திலும் தேவேந்திரனுக்கு ஒப்பானவனாக இருந்தான்.
14.93.6
अथ कस्मात्स नकुलो गर्हयामास तं क्रतुम् ।
अश्वमेधं महायज्ञं राज्ञस्तस्य महात्मनः ॥ १४.९३.६ ॥
அப்படியானால், நகுலன் அந்த மகாத்மா அரசனின் அந்த அஸ்வமேத மஹாயாகத்தை ஏன் நிந்தித்தான்?
14.93.7
यज्ञस्य विधिमग्र्यं वै फलं चापि नराधिप ।
गदतः शृणु मे राजन्यथावदिह भारत ॥ १४.९३.७ ॥
மன்னனே, யாகத்தின் சிறந்த விதியையும் அதன் பலனையும் நான் முறையாகச் சொல்கிறேன்; ஓ பாரதனே, இங்கே நான் சொல்வதைக் கேள்.
14.93.8
पुरा शक्रस्य यजतः सर्व ऊचुर्महर्षयः ।
ऋत्विक्षु कर्मव्यग्रेषु वितते यज्ञकर्मणि ॥ १४.९३.८ ॥
முன்பு இந்திரன் யாகம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எல்லா மகரிஷிகளும் சொன்னார்கள் — யாகக் கர்மம் விரிந்திருக்கையில், ரித்விக்குகள் தங்கள் கர்மங்களில் மூழ்கியிருக்கையில்.
14.93.9
हूयमाने तथा वह्नौ होत्रा गुणसमन्विते ।
देवष्वाहूयमानेषु स्थितेषु परमर्षिषु ॥ १४.९३.९ ॥
நெருப்பில் ஆகுதி செய்யப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது, குணங்கள் நிறைந்த ஹோதாக்கள் இருந்தனர், தேவர்கள் அழைக்கப்பட்டனர், பரம ரிஷிகள் நின்றிருந்தனர்.
14.93.10
सुप्रतीतैस्तथा विप्रैः स्वागमैः सुस्वरैर्नृप ।
अश्रान्तैश्चापि लघुभिरध्वर्युवृषभैस्तथा ॥ १४.९३.१० ॥
ஓ மன்னனே, நன்கு மகிழ்ந்த பிராமணர்களோடும், அவரவர் ஆகமங்களோடும், இனிய குரல் கொண்டவர்களோடும், களைப்பில்லாத, சுறுசுறுப்பான, சிறந்த அத்வர்யுக்களோடும்.
14.93.11
आलम्भसमये तस्मिन्गृहीतेषु पशुष्वथ ।
महर्षयो महाराज बभूवुः कृपयाऽन्विताः ॥ १४.९३.११ ॥
அந்த நேரத்தில், பலிக்காக விலங்குகள் பிடிக்கப்பட்டபோது, ஓ மகாராஜா, மகரிஷிகள் கருணையால் நிரம்பினர்.
14.93.12
ततो दीनान्पशून्दृष्ट्वा ऋषयस्ते तपोधनाः ।
ऊचुः शक्रं समागम्य नायं यज्ञविधिः शुभः ॥ १४.९३.१२ ॥
அப்போது துன்பப்பட்ட மிருகங்களைக் கண்ட அந்த தவச்செல்வ ரிஷிகள் இந்திரனிடம் சென்று சொன்னார்கள் — இந்த யாக விதி நல்லதல்ல.
14.93.13
अपरिज्ञानमेतत्ते महान्तं धर्ममिच्छतः ।
सन्ति यज्ञे बहुगुणा विधिदृष्टाः पुरंदर ॥ १४.९३.१३ ॥
புரந்தரா, பெரிய தர்மத்தை விரும்பும் உனக்கு இது அறியாமை; விதியால் காட்டப்பட்ட யாகத்தில் பல நற்குணங்கள் உள்ளன.
14.93.14
धर्मोपघातकस्त्वेष समारंभस्तव प्रभो ।
नायं धर्मकृतो यज्ञो न हिंसा धर्म उच्यते ॥ १४.९३.१४ ॥
பிரபுவே, உன் இந்த முயற்சி தர்மத்தை அழிப்பது; இந்த யாகம் தர்மச் செயல் அல்ல, கொலை தர்மம் எனப்படுவதில்லை.
14.93.15
आगमेनैव ते यज्ञं कुर्वन्तु यदि चेच्छसि ।
विधिदृष्टेन यज्ञेन धर्मस्ते सुमहान्भवेत् ॥ १४.९३.१५ ॥
நீ விரும்பினால், அவர்கள் ஆகமத்தின்படியே உன் யாகத்தைச் செய்யட்டும்; விதியால் காட்டப்பட்ட யாகத்தால் உன் தர்மம் மிகப் பெரியதாகும்.
14.93.16
यज्ञं बीजैः सहस्राक्ष त्रिवर्षपरमोषितेः ।
एष धर्मो महाञ्शक्र चिन्तयानोसि गम्यते ॥ १४.९३.१६ ॥
ஆயிரங்கண்ணா, மூன்று ஆண்டுகளுக்கு மேல் வைக்கப்பட்ட விதைகளால் யாகம் செய்; இதுவே பெரிய தர்மம், சக்கரா, நீ சிந்திக்கும்போது அது அடையப்படுகிறது.
14.93.17
शतक्रतुस्तु तद्वाक्यमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।
उक्तं न प्रतिजग्राह मानमोहवशं गतः ॥ १४.९३.१७ ॥
ஆனால் சதக்ரது இந்திரன், உண்மையை உணர்ந்த முனிவர்கள் சொன்ன அந்தச் சொற்களை ஏற்கவில்லை; அவன் மானம் மற்றும் மோகத்தின் வசத்தில் சென்றிருந்தான்.
14.93.18
तेषां विवादः सुमहाञ्शक्रयज्ञे तपस्विनाम् ।
जङ्गमैः स्थावरैर्वाऽपि यष्टव्यमिति भारत ॥ १४.९३.१८ ॥
பாரதா, சக்ரனின் யாகத்தில் அந்தத் தவசிகளுக்கிடையே பெரும் வாதம் நிகழ்ந்தது; இயங்கும் உயிர்களால் யாகம் செய்ய வேண்டுமா அல்லது நிலையான பொருட்களால் செய்ய வேண்டுமா என்று.
14.93.19
ते तु खिन्ना विवादेन ऋषयस्तत्त्वदर्शिनः ।
अभिसंधाय शक्रेण पप्रच्छुर्नृपतिं वसुम् ॥ १४.९३.१९ ॥
உண்மையை உணர்ந்த அந்த ரிஷிகள் வாதத்தால் வருந்தி, இந்திரனுடன் முடிவு செய்து அரசன் வசுவிடம் கேட்டனர்.
14.93.20
धर्मसंशयमापन्नान्सत्यं ब्रूहि महामते ।
महाभाग कथं यज्ञेष्वागमो नृपसत्तम।
यष्टव्यं पशुभिर्मेध्यैरथो बीजैरजैरिति ॥ १४.९३.२० ॥
மகாமதியே, தர்மச் சந்தேகத்தில் சிக்கியுள்ள எங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்லுங்கள். மகாபாகனே, மன்னர்களில் சிறந்தவனே, யாகங்களில் பரம்பரை எது? தூய விலங்குகளாலா, விதைகளாலா, அஜங்களாலா யஜிக்க வேண்டும்?
14.93.21
तच्छ्रुत्वा तु वसुस्तेषामविचार्य बलाबलम् ।
यथोपनीतैर्यष्टव्यमिति प्रोवाच पार्थिवः ॥ १४.९३.२१ ॥
அதைக் கேட்ட வசு, அவர்களின் வாதங்களின் வலிமை-பலவீனத்தை ஆராயாமல், கொண்டுவரப்பட்டவற்றாலேயே யஜிக்கலாம் என்று அரசன் கூறினான்.
14.93.22
एवमुक्त्वा स नृपतिः प्रविवेश रसातलम् ।
उक्त्वेह वितथं राजंश्चेदीनामीश्वरः प्रभुः ॥ १४.९३.२२ ॥
இவ்வாறு கூறிய அந்த அரசன் ரசாதலத்தில் நுழைந்தான். ராஜனே, இங்கே பொய்யைச் சொல்லி, சேதிகளின் வல்லமைமிக்க அதிபதி (கீழே சென்றான்).
14.93.23
तस्मान्नि वाच्यं ह्येकेन बहुज्ञेनापि संशये ।
प्रजापतिमपाहाय स्वयंभुवमृते प्रभुम् ॥ १४.९३.२३ ॥
ஆகையால், சந்தேகத்தில் ஒருவன் மிகுந்த அறிவுடையவனாக இருந்தாலும் எதுவும் சொல்லக்கூடாது—பிரஜாபதி, சுயம்புவாகிய பிரபுவைத் தவிர.
14.93.24
तेन दत्तानि दानानि पापेनाशुद्धबुद्धिना ।
तानि सर्वाण्यनादृत्य नश्यन्ति विपुलान्यपि ॥ १४.९३.२४ ॥
அந்தப் பாவியும் தூய்மையற்ற புத்தியுடையவனுமானவன் கொடுத்த தானங்கள்—அவை எத்தனை மிகுதியாக இருந்தாலும், மதிக்கப்படாமல் அழிந்துபோகின்றன.
14.93.25
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य हिंसकस्य दुरात्मनः ।
दानेन कीर्तिर्भवति न प्रेत्येह च दुर्मतेः ॥ १४.९३.२५ ॥
அதருமத்தில் ஈடுபட்ட, வன்முறையாளனும் தீயவனுமான, தீய புத்தியுடையவனுக்கு தானத்தால் புகழ் உண்டாவதில்லை; இம்மையிலும் மறுமையிலும் இல்லை.
14.93.26
अन्यायोपगतं द्रव्यमभीक्ष्णं यो ह्यपण्डितः ।
धर्माभिकाङ्क्षी त्यजति न स धर्मफलं लभेत् ॥ १४.९३.२६ ॥
அநீதியால் பெற்ற செல்வத்தை அடிக்கடி விடுபவனாயினும், அறிவற்றவன் தருமத்தை விரும்பியும் தருமத்தின் பலனைப் பெறமாட்டான்.
14.93.27
धर्मवैतंसिको यस्तु पापात्मा पुरुषाधमः ।
ददाति दानं विप्रेभ्यो लोकविश्वासकारणम् ॥ १४.९३.२७ ॥
பாவியும் மனிதர்களில் கீழ்மையானவனுமான, தருமத்தை வெளிவேடமாகக் காட்டுபவன், மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக அந்தணர்களுக்குத் தானம் செய்கிறான்.
14.93.28
पापेन कर्मणा विप्रो धनं प्राप्य निरङ्कुशः ।
रागमोहान्वितः सोन्ते कलुषां गतिमश्नुते ॥ १४.९३.२८ ॥
பாவச் செயலால் செல்வம் பெற்று கட்டுப்பாடற்றவனும் ஆசை மயக்கம் கொண்டவனுமான அந்தணன், இறுதியில் கலங்கிய கதியை அடைகிறான்.
14.93.29
अपि संचयबुद्धिर्हि लोभमोहवशं गतः ।
यज्ञं करोति भूतानि पापेनाशुद्धबुद्धिना ॥ १४.९३.२९ ॥
பேராசையாலும் மயக்கத்தாலும் வசப்பட்ட, சேமிக்கும் எண்ணமுடையவனும் யாகம் செய்கிறான்; உயிர்கள் பாவத்தாலும் தூய்மையற்ற புத்தியாலும் அவ்வாறு செய்கின்றன.
14.93.30
एवं लब्ध्वा धनं मोहाद्यो हि दद्याद्यजेत वा ।
न तस्य स फलं प्रेत्य भुंक्ते पापधनागमात् ॥ १४.९३.३० ॥
இவ்வாறு செல்வம் பெற்று, மயக்கத்தால் தானம் செய்பவனோ யாகம் செய்பவனோ, பாவச் செல்வம் வந்ததால் மறுமையில் அதன் பலனை அனுபவிப்பதில்லை.
14.93.31
उञ्छं मूलं फलं शाकमुदपात्रं तपोधनाः ।
दानं विभवतो दत्त्वा नराः स्वर्यान्ति धार्मिकाः ॥ १४.९३.३१ ॥
உஞ்சம், வேர், பழம், கீரை, நீர்ப்பாத்திரம் ஆகியவற்றை, தவமே செல்வமாகக் கொண்டோரே! தம் வசதிக்கு ஏற்ப தானம் அளித்து, தர்மவான்களான மனிதர்கள் சொர்க்கத்தை அடைகிறார்கள்.
14.93.32
एष धर्मो महायोगो दानं भूतदया तथा ।
ब्रह्मचर्यं तथा सत्यमनुक्रोशो धृतिः क्षमा ॥ १४.९३.३२ ॥
இதுவே தர்மம், பெரும் யோகம்: தானம், உயிர்களிடம் கருணை, பிரம்மச்சரியம், சத்தியம், இரக்கம், மனஉறுதி, பொறுமை.
14.93.33
सनातनस्य धर्मस्य फलमेतत्सनातनम् ।
श्रूयन्ते हि पुरावृत्ता विश्वामित्रादयो नृपाः ॥ १४.९३.३३ ॥
நித்திய தர்மத்தின் நித்திய பலன் இதுவே; பழங்கதைகளில் விசுவாமித்திரர் முதலான அரசர்கள் (இதனால் சித்தி பெற்றனர்) என்று கேட்கப்படுகிறது.
14.93.34
विश्वामित्रोसितश्चैवं जनसश्च महीपतिः ।
कक्षसेनार्ष्टिसेनौ च सिन्धुद्वीपश्च पार्थिवः ॥ १४.९३.३४ ॥
விசுவாமித்திரர், அசிதர், அவ்வாறே ஜனசர் என்ற மன்னன், கக்சசேனர், அரிஷ்டசேனர், மற்றும் சிந்துத்வீபர் என்ற அரசன்.
14.93.35
एते चान्ये च बहवः सिद्धिं परमिकां गताः ।
नृपाः सत्यैश्च दानैश्च न्यायलब्धैस्तपोधनाः ॥ १४.९३.३५ ॥
இவர்களும் பிறரும் பல அரசர்களும், தவமே செல்வமாகக் கொண்டோர், சத்தியத்தாலும் நியாயமாகப் பெற்ற செல்வத்தால் அளித்த தானங்களாலும் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தனர்.
14.93.36
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा ये चाश्रितास्तपः ।
दानधर्माग्निना शुद्धास्ते स्वर्गं यान्ति भारत ॥ १४.९३.३६ ॥
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், மற்றும் தவத்தை ஆதரிக்கும் சூத்திரர்கள் — தானம் மற்றும் தர்மமாகிய அக்னியால் தூய்மையடைந்து அவர்கள் சொர்க்கம் செல்கின்றனர், பாரதா.