Mahābhārata · Adhyāya 14.93
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.93.1
यज्ञे सक्ता नृपतयस्तपःसका महर्षयः ।
शान्तिव्यवस्थिता विप्राः शमे दम इति प्रभो ॥ १४.९३.१ ॥
Ó senhor, os reis se dedicam ao sacrifício, os grandes sábios à austeridade, e os brâmanes permanecem firmes na paz e no domínio de si.
14.93.2
तस्माद्यज्ञफलैस्तुल्यं न किञ्चिदिह दृश्यते ।
इति मे वर्तते बुद्धिस्तथा चैतदसंशयम् ॥ १४.९३.२ ॥
Portanto, nada aqui se vê igual ao fruto do sacrifício; tal é a minha convicção, e disso não há dúvida.
14.93.3
यज्ञैरिष्ट्वा तु बहवो राजानो द्विजसत्तमाः ।
इह कीर्ति परां प्राप्य प्रेत्य स्वर्गमितो गताः ॥ १४.९३.३ ॥
Ó melhores dos duas vezes nascidos, muitos reis, tendo honrado com sacrifícios e alcançado aqui a suprema fama, partiram daqui para o céu após a morte.
14.93.4
देवराजः सहस्राक्षः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ।
देवराज्यं महातेजाःक प्राप्तवानखिलं विभुः ॥ १४.९३.४ ॥
Indra, rei dos deuses, de mil olhos, por meio de sacrifícios com abundantes oferendas, de grande esplendor e poderoso, obteve todo o reino dos deuses.
14.93.5
अतो युधिष्ठिरो राजा भीमार्जुनपुरःसरः ।
सदृशो देवराजेन समृद्ध्या विक्रमेण च ॥ १४.९३.५ ॥
Portanto, o rei Yudhiṣṭhira, à frente de Bhīma e Arjuna, era igual ao rei dos deuses em prosperidade e valor.
14.93.6
अथ कस्मात्स नकुलो गर्हयामास तं क्रतुम् ।
अश्वमेधं महायज्ञं राज्ञस्तस्य महात्मनः ॥ १४.९३.६ ॥
Então por que Nakula censurou aquele sacrifício, o grande sacrifício do cavalo daquele rei magnânimo?
14.93.7
यज्ञस्य विधिमग्र्यं वै फलं चापि नराधिप ।
गदतः शृणु मे राजन्यथावदिह भारत ॥ १४.९३.७ ॥
Ó rei, eu te direi devidamente a regra suprema do sacrifício e o seu fruto; ouve-me aqui, ó Bhārata.
14.93.8
पुरा शक्रस्य यजतः सर्व ऊचुर्महर्षयः ।
ऋत्विक्षु कर्मव्यग्रेषु वितते यज्ञकर्मणि ॥ १४.९३.८ ॥
Outrora, quando Śakra oferecia o sacrifício, com o rito amplamente estendido e os sacerdotes ocupados em suas tarefas, todos os grandes sábios falaram.
14.93.9
हूयमाने तथा वह्नौ होत्रा गुणसमन्विते ।
देवष्वाहूयमानेषु स्थितेषु परमर्षिषु ॥ १४.९३.९ ॥
Enquanto a oferenda era lançada ao fogo, os hotṛ dotados de virtudes oficiavam, os deuses eram invocados e os sábios supremos estavam de pé.
14.93.10
सुप्रतीतैस्तथा विप्रैः स्वागमैः सुस्वरैर्नृप ।
अश्रान्तैश्चापि लघुभिरध्वर्युवृषभैस्तथा ॥ १४.९३.१० ॥
Ó rei, com os brâmanes bem dispostos, cada um segundo suas próprias tradições, de vozes belas, incansáveis e ágeis, e com os melhores adhvaryus.
14.93.11
आलम्भसमये तस्मिन्गृहीतेषु पशुष्वथ ।
महर्षयो महाराज बभूवुः कृपयाऽन्विताः ॥ १४.९३.११ ॥
Naquele momento, quando os animais haviam sido capturados para a amarração do sacrifício, os grandes sábios, ó grande rei, encheram-se de compaixão.
14.93.12
ततो दीनान्पशून्दृष्ट्वा ऋषयस्ते तपोधनाः ।
ऊचुः शक्रं समागम्य नायं यज्ञविधिः शुभः ॥ १४.९३.१२ ॥
Então, vendo os animais miseráveis, aqueles sábios cuja riqueza é a austeridade aproximaram-se de Indra e disseram: esta regra do sacrifício não é auspiciosa.
14.93.13
अपरिज्ञानमेतत्ते महान्तं धर्ममिच्छतः ।
सन्ति यज्ञे बहुगुणा विधिदृष्टाः पुरंदर ॥ १४.९३.१३ ॥
Ó Puraṃdara, esta é a tua falta de compreensão, tu que desejas o grande dharma; no sacrifício prescrito pela regra há muitas virtudes.
14.93.14
धर्मोपघातकस्त्वेष समारंभस्तव प्रभो ।
नायं धर्मकृतो यज्ञो न हिंसा धर्म उच्यते ॥ १४.९३.१४ ॥
Ó senhor, esta tua empresa destrói o dharma; este sacrifício não é obra de dharma, pois a violência não se chama dharma.
14.93.15
आगमेनैव ते यज्ञं कुर्वन्तु यदि चेच्छसि ।
विधिदृष्टेन यज्ञेन धर्मस्ते सुमहान्भवेत् ॥ १४.९३.१५ ॥
Se o desejas, que realizem o teu sacrifício apenas segundo a escritura; com o sacrifício prescrito pela regra, o teu dharma se tornará muito grande.
14.93.16
यज्ञं बीजैः सहस्राक्ष त्रिवर्षपरमोषितेः ।
एष धर्मो महाञ्शक्र चिन्तयानोसि गम्यते ॥ १४.९३.१६ ॥
Ó Sahasrākṣa, realiza o sacrifício com sementes guardadas no máximo três anos; este é o grande dharma, ó Śakra, pelo qual se chega a ti ao refletir.
14.93.17
शतक्रतुस्तु तद्वाक्यमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः ।
उक्तं न प्रतिजग्राह मानमोहवशं गतः ॥ १४.९३.१७ ॥
Mas Indra, o centuplicador de sacrifícios, não aceitou as palavras ditas pelos sábios que veem a verdade; ele havia caído sob o domínio do orgulho e da ilusão.
14.93.18
तेषां विवादः सुमहाञ्शक्रयज्ञे तपस्विनाम् ।
जङ्गमैः स्थावरैर्वाऽपि यष्टव्यमिति भारत ॥ १४.९३.१८ ॥
Ó Bhārata, no sacrifício de Śakra surgiu entre aqueles ascetas uma grande disputa: se o sacrifício deve ser feito com seres móveis ou com coisas imóveis.
14.93.19
ते तु खिन्ना विवादेन ऋषयस्तत्त्वदर्शिनः ।
अभिसंधाय शक्रेण पप्रच्छुर्नृपतिं वसुम् ॥ १४.९३.१९ ॥
Aqueles sábios, videntes da verdade, cansados da disputa, decidiram com Śakra e perguntaram ao rei Vasu.
14.93.20
धर्मसंशयमापन्नान्सत्यं ब्रूहि महामते ।
महाभाग कथं यज्ञेष्वागमो नृपसत्तम।
यष्टव्यं पशुभिर्मेध्यैरथो बीजैरजैरिति ॥ १४.९३.२० ॥
Ó sábio, dize-nos a verdade, nós que caímos em dúvida sobre o dharma. Ó bem-aventurado, o melhor dos reis, qual é a tradição nos sacrifícios: deve-se sacrificar com animais puros, com sementes ou com cabras não nascidas?
14.93.21
तच्छ्रुत्वा तु वसुस्तेषामविचार्य बलाबलम् ।
यथोपनीतैर्यष्टव्यमिति प्रोवाच पार्थिवः ॥ १४.९३.२१ ॥
Ao ouvir isso, o rei Vasu, sem pesar a força ou a fraqueza de seus argumentos, declarou que se deve sacrificar com o que for trazido como oferenda.
14.93.22
एवमुक्त्वा स नृपतिः प्रविवेश रसातलम् ।
उक्त्वेह वितथं राजंश्चेदीनामीश्वरः प्रभुः ॥ १४.९३.२२ ॥
Tendo dito isso, aquele rei entrou no Rasātala. Ó rei, tendo falado falsamente aqui, o poderoso senhor dos Cedis desceu.
14.93.23
तस्मान्नि वाच्यं ह्येकेन बहुज्ञेनापि संशये ।
प्रजापतिमपाहाय स्वयंभुवमृते प्रभुम् ॥ १४.९३.२३ ॥
Portanto, na dúvida, não se deve falar sozinho, por mais sábio que se seja — exceto a Prajāpati, o Senhor autoexistente.
14.93.24
तेन दत्तानि दानानि पापेनाशुद्धबुद्धिना ।
तानि सर्वाण्यनादृत्य नश्यन्ति विपुलान्यपि ॥ १४.९३.२४ ॥
As doações dadas por aquele pecador de intelecto impuro — todas, por mais abundantes que sejam, são desprezadas e perecem.
14.93.25
तस्याधर्मप्रवृत्तस्य हिंसकस्य दुरात्मनः ।
दानेन कीर्तिर्भवति न प्रेत्येह च दुर्मतेः ॥ १४.९३.२५ ॥
Para aquele que se entrega à injustiça, violento, de alma perversa e mente insensata, a glória não vem pela dádiva, nem aqui nem após a morte.
14.93.26
अन्यायोपगतं द्रव्यमभीक्ष्णं यो ह्यपण्डितः ।
धर्माभिकाङ्क्षी त्यजति न स धर्मफलं लभेत् ॥ १४.९३.२६ ॥
Quem, sem sabedoria, abandona repetidamente a riqueza obtida pela injustiça, embora deseje o dharma, não obtém o fruto do dharma.
14.93.27
धर्मवैतंसिको यस्तु पापात्मा पुरुषाधमः ।
ददाति दानं विप्रेभ्यो लोकविश्वासकारणम् ॥ १४.९३.२७ ॥
Quem, fingindo-se devoto do dharma, é pecador e o mais vil dos homens, dá dádivas aos brâmanes para ganhar a confiança do povo.
14.93.28
पापेन कर्मणा विप्रो धनं प्राप्य निरङ्कुशः ।
रागमोहान्वितः सोन्ते कलुषां गतिमश्नुते ॥ १४.९३.२८ ॥
O brâmane que, tendo obtido riqueza por ação pecaminosa, torna-se desenfreado e cheio de paixão e engano, ao fim alcança um caminho impuro.
14.93.29
अपि संचयबुद्धिर्हि लोभमोहवशं गतः ।
यज्ञं करोति भूतानि पापेनाशुद्धबुद्धिना ॥ १४.९३.२९ ॥
Até quem tem mente voltada ao acúmulo, dominado pela cobiça e pelo engano, realiza um sacrifício; os seres o fazem por pecado e mente impura.
14.93.30
एवं लब्ध्वा धनं मोहाद्यो हि दद्याद्यजेत वा ।
न तस्य स फलं प्रेत्य भुंक्ते पापधनागमात् ॥ १४.९३.३० ॥
Quem, tendo assim obtido riqueza, dá dádivas ou realiza um sacrifício por engano, não desfruta do seu fruto após a morte, porque a riqueza veio do pecado.
14.93.31
उञ्छं मूलं फलं शाकमुदपात्रं तपोधनाः ।
दानं विभवतो दत्त्वा नराः स्वर्यान्ति धार्मिकाः ॥ १४.९३.३१ ॥
Grão colhido, raízes, frutos, verduras e um vaso de água, ó vós cuja riqueza é a austeridade: tendo dado segundo os seus meios, os homens justos vão ao céu.
14.93.32
एष धर्मो महायोगो दानं भूतदया तथा ।
ब्रह्मचर्यं तथा सत्यमनुक्रोशो धृतिः क्षमा ॥ १४.९३.३२ ॥
Este é o dharma, a grande disciplina: a doação, a compaixão pelos seres, a castidade, a verdade, a empatia, a firmeza e a paciência.
14.93.33
सनातनस्य धर्मस्य फलमेतत्सनातनम् ।
श्रूयन्ते हि पुरावृत्ता विश्वामित्रादयो नृपाः ॥ १४.९३.३३ ॥
Este é o fruto eterno do dharma eterno; pois ouvem-se antigas narrativas de reis como Viśvāmitra e outros.
14.93.34
विश्वामित्रोसितश्चैवं जनसश्च महीपतिः ।
कक्षसेनार्ष्टिसेनौ च सिन्धुद्वीपश्च पार्थिवः ॥ १४.९३.३४ ॥
Viśvāmitra, Asita, assim como Janasa, senhor da terra, Kakṣasena e Ariṣṭasena, e o rei Sindudvīpa.
14.93.35
एते चान्ये च बहवः सिद्धिं परमिकां गताः ।
नृपाः सत्यैश्च दानैश्च न्यायलब्धैस्तपोधनाः ॥ १४.९३.३५ ॥
Estes e muitos outros reis, cuja riqueza é a austeridade, alcançaram a suprema perfeição pela verdade e pelas doações feitas com riqueza justamente obtida.
14.93.36
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा ये चाश्रितास्तपः ।
दानधर्माग्निना शुद्धास्ते स्वर्गं यान्ति भारत ॥ १४.९३.३६ ॥
Brâmanes, xátrias, vaixás e os sudras que se entregaram à austeridade: purificados pelo fogo da doação e do dharma, vão ao céu, ó Bhārata.