مهابهاراتا · أدهيايا 14.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.99.1
श्रुत्वैवं सात्विकं दानं राजसं तामसं तथा ।
पृथक्पृथक्त्वेन गतिं फलं चापि पृथक्पृथक् ॥ १४.९९.१ ॥
وبعد أن سمع هكذا عن العطايا ذات الصفة الساتفية والراجسية والتاماسية، وعن مساراتها وثمارها المتمايزة،
14.99.2
अवितृप्तः प्रहृष्टात्मा पुण्यं धर्मामृतं पुनः ।
युधिष्ठिरो धर्मरतः केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९९.२ ॥
وما زال غير شبعان، وقلبه مبتهج بالفضيلة من أمرت الدارما، قال يودهيشتيرا، المتعلق بالدارما، مرة أخرى لكيشافا.
14.99.3
बीजयोनिविशुद्धानां लक्षणानि वदस्व मे ।
बीजदोषेण लोकेश जायन्ते च कथं नराः ॥ १४.९९.३ ॥
أخبرني بعلامات من تطهروا في البذرة والرحم. يا رب العوالم، كيف يولد البشر بسبب عيب في البذرة؟
14.99.4
आचारदोषं देवेशं वक्तुगर्हस्यशेषतः ।
ब्राह्मणानां विशेषं च गुणदोषौ च केशव ॥ १४.९९.४ ॥
يا رب الآلهة، يحق لك أن تتحدث كاملاً عن عيب السلوك وتميز البراهمة وفضائلهم وعيوبهم، يا كيشافا.
14.99.5
चातुर्वर्ण्यस्य कुत्स्नस्य वर्तमानाः प्रतिग्रहे ।
केन विप्रा विशेषेण तरन्ते तारयन्ति च।
एतान्कथय देवेश त्वद्भक्तस्य नमोस्तु ते ॥ १४.९९.५ ॥
من بين الفرق الأربع، الذين يشتغلون بقبول العطايا، كيف يعبر البراهمة خاصة ويعبّرون غيرهم؟ قل لي هذا يا رب الآلهة. تحية لك، من عابدك.
14.99.6
शृणु राजन्यथावृत्तं बीजयोनिं शुभाशुभम् ।
येन तिष्ठति लोकोयं विनश्यति च पाण्डव ॥ १४.९९.६ ॥
اسمع أيها الملك كما هو، عن خير الشر في البذرة والرحم، الذي به يقوم هذا العالم ويفنى، يا بان داڤا.
14.99.7
अविप्लुतब्रह्मचर्यो यस्तु विप्रो यथाविधि ।
स बीजं नाम विज्ञेयं तस्य बीजं शुभं भवेत् ॥ १४.९९.७ ॥
البراهمي الذي يحفظ البرهمشرية دون انقطاع وفق الأصول يُعرف بأنه «البذرة»؛ وبذرته مباركة.
14.99.8
कन्या चाक्षतयोनिः स्यात्कुलीना पितृमातृतः ।
ब्राह्मणादिषु विवाहेषु परिणीता यथाविधि।
सा प्रशस्ता वरारोहा तस्या योनिः प्रशस्यते ॥ १४.९९.८ ॥
الفتاة ذات الرحم غير المفضوض، من أسرة كريمة من جهة أبيها وأمها، المزوّجة وفق الأصول في زواج البراهمة وما شابهه، تُمدح؛ ويُثنى على رحم تلك المرأة حسنة الخصر.
14.99.9
मनसा कर्मणा वाचा या गच्छेत्परपूरुषम् ।
योनिस्तस्या नरश्रेष्ठ गर्भाधानं न चार्हति ॥ १४.९९.९ ॥
رحم المرأة التي تمضي بالفكر والفعل والقول إلى رجل آخر، يا أفضل الرجال، لا يستحق الحمل.
14.99.10
स्वैरिण्या यस्तु पापात्मा संतानार्थमिहेच्छति ।
स कुलान्पातयत्याशु दशपूर्वान्दशापरान् ॥ १४.९९.१० ॥
الرجل الآثم الذي يبتغي هنا النسل من امرأة متهتكة يُسقط سريعاً الأسر، عشرة أجيال قبله وعشرة بعده.
14.99.11
दुष्टयोनौ तु यो मोहाद्रेतः सिञ्चति मूढधीः ।
तद्रेतसा समुत्पन्नः षडङ्गविदपि द्विजः।
साधुभिः स बहिष्कार्यः श्वापाक इव पार्थिवा ॥ १४.९९.११ ॥
الرجل الأحمق الذي يبذر نطفته في رحم دنس بسبب الوهم، فالمولود من تلك النطفة من المولودين مرتين، ولو كان عالماً بالفيدانغات الستة، ينبغي أن ينبذه الأخيار كالشفاكا يا ملك.
14.99.12
कर्मणा मनसा वाचा या भवेत्स्वैरचारिणी ।
सा कुलघ्रीति विज्ञेया तस्यां जातः श्वपाचकः ॥ १४.९९.१२ ॥
المرأة التي تكون متهتكة متنقلة بالفعل والفكر والقول يجب أن تُعرف بأنها مُهلكة الأسرة؛ والمولود منها شفاكا.
14.99.13
दैवे पित्र्ये तथा दाने भोजने सहभाषणे ।
शयने सहसंबन्धे न योग्या दृष्टयोनिजाः ॥ १४.९९.१३ ॥
في الشعائر الإلهية وشعائر الأسلاف والهبات والولائم والحديث المشترك والمضجع والروابط الأسرية، لا يصلح من وُلد من رحم معلوم النجاسة.
14.99.14
न तस्माद्दुष्टयोन्यां तु गर्भमुत्पादयेद्बुधः ।
मोहेन कुरुते यस्तु कुलं हन्ति त्रिपूरुषम् ॥ १४.९९.१४ ॥
لذلك لا ينبغي للحكيم أن يُنجب في رحم نجس. ومن يفعل ذلك بسبب الوهم يُهلك نسله ثلاثة أجيال.
14.99.15
कानीकनश्च सहोञश्च तथोभौ कुण्डगोलकै ।
आरूढपतिताज्जातः परितस्यापि यः सुतः।
षडेते विप्रचण्डाला निकृष्टाः श्वपचादपि ॥ १४.९९.१५ ॥
كانيكا وساهونا، وكذلك الاثنان: كُندا وغولاكا، والابن المولود من امرأة ساقطة (آرولها-باتيتا): هؤلاء الستة أقزام البراهمة المنبوذون، أدنى حتى من طاهي الكلاب.
14.99.16
यो यत्र तत्र वा रेतः सिक्त्वा शूद्रासु वा चरेत् ।
कामचारी स पापात्मा बीजं तस्याशुभं भवेत् ॥ १४.९९.१६ ॥
من يبذر نطفته حيثما اتفق ويتجول مع نساء الشودرا فهو تابع للشهوة وآثم في نفسه؛ ويصبح بذره ميمونًا غير مبارك.
14.99.17
अशुद्धं तद्भवेद्बीजं शुद्धां योनि न चार्हति ।
दूषयत्यपि तां योनिं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.९९.१७ ॥
يصبح ذلك البذر نجسًا ولا يستحق رحمًا طاهرًا؛ بل يدنّس ذلك الرحم أيضًا كالقربان الذي لحسه كلب.
14.99.18
शूद्रयोनौ पतेद्बीजं हाहाशब्दं द्विजन्मनः ।
कुर्यात्पुरीषगर्तेषु पतितोऽस्मीति दुःखितः ॥ १४.९९.१८ ॥
إذا سقط بذر المولود مرتين في رحم شودرا، فعليه أن يصيح «آه، آه!» ويقول حزينًا كمن سقط في حفرة قذرة: «لقد سقطت.»
14.99.19
मामधःपातयन्नेष पापात्मा काममोहितः ।
अधोगतिं प्रजोत्क्षिप्रमिति शप्त्वा पतेत्तु तत् ॥ १४.९९.१९ ॥
هذا الرجل الآثم، المغلوب بالشهوة، يُسقطني. وبعد أن يلعن قائلاً: «لتبلغ ذريته سريعًا مسلك الانحدار»، ليسقط هو نفسه.
14.99.20
आत्मा हि शुक्लमुद्दिष्टं दैवतं परमं महत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन निरुन्ध्याच्छुक्लमात्मनः ॥ १४.९९.२० ॥
الذات تُعلن هي الطاهر (الأبيض)، الإله الأعلى العظيم. فلذلك ينبغي للمرء أن يكبح بكل جهد بياضه (نطفته).
14.99.21
आयुस्तेजो बलं वीर्यं प्रज्ञा श्रीश्च महद्यशः ।
पुण्यं च मत्प्रियत्वं च लभते ब्रह्मचर्यया ॥ १४.९९.२१ ॥
طول العمر، والبهاء، والقوة، والبأس، والحكمة، والسعادة، والشهرة العظيمة، والفضل، وأن يكون محبوباً عندي — بالبراهمتشاريا ينال المرء هذا كله.
14.99.22
अविप्लुतब्रह्मचर्यैर्गृहस्थश्रममाश्रितैः ।
पञ्चयज्ञपरैर्धर्मः स्थाप्यते पृथिवीतले ॥ १४.९९.२२ ॥
بالذين لم ينقطع بُرهمتشاريتهم، ودخلوا مرحلة رب الأسرة، وانصرفوا إلى الذبائح الخمس، يُقام الدهرما على الأرض.
14.99.23
सायंप्रातस्तु ये सन्ध्यां सम्यङ्नित्यमुपासते ।
नावं वेदमयीं कृत्वा तरन्ते तारयन्ति च ॥ १४.९९.२३ ॥
الذين يؤدون بانتظام وعلى الوجه الصحيح عبادة الشفق صباحاً ومساءً، يصنعون زورقاً من الفيدا فيعبرون ويُعبّرون غيرهم أيضاً.
14.99.24
यो जपेत्पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
न सीदेत्प्रतिगृह्णानः पृथिवीं च ससागराम् ॥ १४.९९.२४ ॥
من يتلو الإلهة المطهِّرة الغايتري، أم الفيدا، لا يغرق وهو يقبل الهبات، ولو قبِل الأرض بمحيطاتها.
14.99.25
ये चास्य दुःस्थिताः केचिद्ग्रहाः सूर्यादयो दिवि ।
ते चास्य सौम्या जायन्ते शिवाः शुभकरास्तथा ॥ १४.९९.२५ ॥
وكل الكواكب السيئة الموضع في السماء، بدءًا بالشمس، تصبح له لطيفةً ومباركةً ومفيدةً.
14.99.26
यत्र यत्र स्थिताश्चैव दारुणाः पिशिताशनाः ।
घोररूपा महाकाया धर्षयन्ति न तं द्विजम् ॥ १४.९९.२६ ॥
أينما كانت الكائنات الرهيبة آكلة اللحوم ذات الهيئة المرعبة والأجساد الضخمة، فإنها لا تهاجم ذلك المولود مرتين.
14.99.27
पुनन्तीह पृथिव्यां च चीर्णवेदव्रता नराः ।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.२७ ॥
يُطهّر الناس الذين أتمّوا نذور الفيدا هنا على الأرض؛ أيها الملك، إن ذلك أعظم حتى من الفيدات الأربعة.
14.99.28
अचीर्णिव्रतवेदा ये विकर्मफलमाश्रिताः ।
ब्राह्ममा नाममात्रेण तेऽपि पूज्या युधिष्ठिर।
किं पुनर्यस्तु सन्ध्ये द्वे नित्यमेवोपतिष्ठते ॥ १४.९९.२८ ॥
حتى البراهمة الاسميون الذين لم يُتموا نذور الفيدا واعتمدوا على ثمار الأعمال السيئة يُكرَمون، يا يudhishthira؛ فكيف بمن يعبد دائماً في الشفقين؟
14.99.29
शीलमध्ययनं दानं शौचं मार्दवमार्जवम् ।
तस्माद्वेदाद्विशिष्टानि मनुराह प्रजापतिः ॥ १४.९९.२९ ॥
حسن السلوك والدرس والعطاء والطهارة واللطف والاستقامة — هذه، كما قال مانو سيد المخلوقات، أفضل حتى من الفيدا.
14.99.30
भूर्भुवस्स्वरिति ब्रह्म यो वेदनिरतो द्विजः ।
स्वदारनिरतो दान्तः स विद्वान्स च भूसुरः ॥ १४.९९.३० ॥
المولود مرتين الذي يُكرّس نفسه للعبارة المقدسة «بهوح بهوفح سوح» وللفيدا، المخلص لزوجته وحدها، المتحكم في نفسه، هو العالم، وهو إله الأرض.
14.99.31
सन्ध्यामुपासते ये वै नित्यमेव द्विजोत्तमाः ।
ते यान्ति नरशार्दूल ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ १४.९९.३१ ॥
يا نمر الرجال، أولئك الدفيجون الأفضل الذين يؤدون عبادة الشفق دائماً يذهبون إلى عالم براهما، بلا شك.
14.99.32
सावित्रीमात्रसारोपि वरो विप्रः सुयन्त्रितः ।
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ १४.९९.३२ ॥
البراهمي الذي يعرف جوهر السافيتري فقط لكنه مضبوط جيداً هو الأفضل؛ أما العالم بالفيدات الأربعة غير المضبوط فيأكل كل شيء ويبيع كل شيء.
14.99.33
सावित्रीं चैव वेदांश्च तुलयाऽतोलयन्पुरा ।
सदेवर्षिगणाश्चैव सर्वे ब्रह्मपुरस्सराः।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.३३ ॥
في الزمن القديم وزن الآلهة وجماعات الحكماء، بقيادة براهما، السافيتري والفيدات على ميزان؛ أيها الملك، كانت هي أثقل من الفيدات الأربعة.
14.99.34
यथा विकसिते पुष्पे मधु गृह्णन्ति षट्पदाः ।
एवं गृहीता सावित्री सर्ववेदे च पाण्डवः ॥ १४.९९.३४ ॥
كما تأخذ النحل العسل من الزهرة المتفتحة، كذلك أيها البانداوي تُؤخذ السافيتري من جميع الفيدات.
14.99.35
तस्मात्तु सर्ववेदानां सावित्री प्राण उच्यते ।
निर्जीवा हीतरे वेदा विना सावित्रिया नृपः ॥ १४.९९.३५ ॥
لذلك يُقال إن السافيتري هي نفَس الحياة لجميع الفيدات؛ أيها الملك، بدون السافيتري تكون الفيدات الأخرى بلا روح حقاً.
14.99.36
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी शीलभ्रष्टः स कुत्सितः ।
शीलवृत्तसमायुक्तः सावित्रीपाठको वरः ॥ १४.९९.३६ ॥
العالم بالفيدات الأربعة غير المضبوط قد سقط من السلوك الحسن وهو مُحتقَر؛ أما قارئ السافيتري الموصوف بحسن الخلق والسلوك فهو الأفضل.
14.99.37
सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् ।
सावित्रीं जप कौतेय सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १४.९९.३७ ॥
يا ابن كونتي، ارددي الإلهة سافيتري، الأعلى ألف مرة، والوسطى مئة مرة، والأدنى عشر مرات، مُبيدةَ كل الذنوب.
14.99.38
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण सर्वभूतात्मको ह्यसि ।
नानायोगपर श्रेष्ठ तुष्यसे केन कर्मणा ॥ १४.९९.३८ ॥
يا سيد العوالم الثلاثة، يا كريشنا، أنت روح جميع الكائنات. يا أفضل المتفانين في يوگات شتى، بأي عمل ترضى؟
14.99.39
यदि भारसहस्रं तु गुग्गुल्वादि प्रधूपयेत् ।
करोति चेन्नमस्कारमुपहारं च कारयेत् ॥ १४.९९.३९ ॥
إن أحرق المرء ألف حمل من الگوگول وما شابهه بخورا، وسجد، وقدّم القرابين،
14.99.40
स्तौति यः स्तुतिभिर्मां च ऋग्यजुस्सामभिः सदा ।
न तोषयति चेद्धिप्रान्नाहं तुष्यामि भारत ॥ १४.९९.४० ॥
من يمدحني دائما بتراتيل الريج والياجوس والسامان، لكنه لا يُرضي البراهمة، يا بهاراتا، فلا أرضى.
14.99.41
ब्राह्मणे पूजिते नित्यं पूजितोस्मि न संशयः ।
आक्रुष्टे चाहमाक्रुष्टो भवामि भरतर्षभ ॥ १४.९९.४१ ॥
إذا وُقّر البراهمي دائما وُقِّرتُ أنا بلا ريب، وإذا أُهين أُهِنتُ أنا أيضا، يا أفضل البهاراتا.
14.99.42
परा मयि गतिस्तेषां पूजयन्ति द्विजं हि ये ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४२ ॥
إن الذين يبجلون البراهمي لهم غايتهم العليا فيّ، لأنني أسكن على وجه الأرض في هيئة براهمي.
14.99.43
यस्तान्पूजयति प्राज्ञो मद्गतेनान्तरात्मना ।
तमहं स्वेन रूपेण पश्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.९९.४३ ॥
فالحكيم الذي يكرمهم بنفس باطنة متجهة نحوي، أراه في صورتي الخاصة، يا أفضل الرجال.
14.99.44
कुब्जाः काणा वामनाश्च दरिद्रा व्याधितास्तथा ।
नावमान्या द्विजाः प्राज्ञैर्मम रूपा हि ते द्विजाः ॥ १४.९९.४४ ॥
الأحدب والأعور والقزم والفقير وكذلك المريض — لا ينبغي للحكماء أن يحتقروا أولئك البراهمة؛ إنهم صوري.
14.99.45
ये केचित्सागरान्तायां पृथिव्यां द्विजसत्तमाः ।
मम रूपं हि तेष्वेवमर्चितेष्वर्चितोऽस्म्यहम् ॥ १४.९९.४५ ॥
أي براهمة فضلاء على الأرض حتى شاطئ البحر — صورتي فيهم؛ حين يُكرَمون أُكرَم أنا.
14.99.46
बहवस्तु न जानन्ति नरा ज्ञानबहिष्कृताः ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४६ ॥
لكن كثيرين من الناس، المحرومين من المعرفة، لا يعلمون أنني أسكن على وجه الأرض في هيئة برهمي.
14.99.47
अवमन्यन्ति ये विप्रान्स्वधर्मान्पातयन्ति ते ।
प्रेषणैः प्रेषयन्ते च शुश्रूषां कारयन्ति च ॥ १४.९९.४७ ॥
الذين يحتقرون البراهمة يسقطون من واجباتهم؛ يرسلونهم في مهمات ويجعلونهم يخدمون.
14.99.48
मृतांश्चात्र परत्रेमान्यमदूता महाबलाः ।
निकृन्तन्ति यथाकामं सूत्रमार्गेण शिल्पिनः ॥ १४.९९.४८ ॥
أما الموتى هنا وفي الآخرة من هؤلاء، فإن رسل يама الأشداء يقطعونهم كما يقطع الصناع على خط الخيط، حسب إرادتهم.
14.99.49
आक्रोशपरिवादाभ्यां ये रमन्ते द्विजातिषु ।
तान्मृतान्यमलोकस्थान्निपात्य पृथिवीतले ॥ १४.९९.४९ ॥
أولئك الذين يلتذون بشتم المولودين مرتين وذمهم، يُلقى بالموتى الساكنين في عالم ياما إلى سطح الأرض...
14.99.50
आक्रम्योरसि पादेन क्रूरः संरक्तलोचनः ।
अग्निवर्णैस्तु संदंशैर्यमो जिह्वां समुद्धरेत् ॥ १४.९९.५० ॥
يضغط الياما القاسي بقدمه على صدره، وعيناه محمرتان، فيقتلع لسانه بملاقط بلون النار...
14.99.51
ये च विप्रान्निरीक्षन्ते पापाः पापेन चक्षुषा ।
अब्रह्मण्याः श्रुतेर्बाह्या नित्यं ब्रह्मद्विषो नराः ॥ १४.९९.५१ ॥
أولئك الآثمون الذين ينظرون إلى البراهمة بعين آثمة، ولا يوقّرون البراهمة، ويقفون خارج الوحي، ودائمًا ما يعادون البراهمن...
14.99.52
तेषां घोरा महाकाया वक्रतुण्डा महाबलाः ।
उद्धरन्ति मुहूर्तेन स्वगाश्चक्षुर्यमाज्ञया ॥ १४.९९.५२ ॥
فيجرّهم رسلُه المرعبون، ضخام الأجسام، معوجّو المناقير، الأشداء، في لحظة بأمر ياما...
14.99.53
यः प्रहारं द्विजेन्द्राय दद्यात्कुर्याच्च शोणितम् ।
अस्थिभङ्गं च यः कुर्यात्प्राणैर्वा विप्रयोजयेत्।
सोनुपूर्व्येण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५३ ॥
من يضرب كبيرَ المولودين مرتين، أو يُسيل دمه، أو يكسر عظامه، أو يفصله عن الحياة، يمضي بالترتيب إلى هذه العوالم الجهنمية الإحدى والعشرين...
14.99.54
शूलमारोप्यते पश्चाज्ज्वलने परिपच्यते ।
बहुवर्षसहस्राणि पच्यमानस्त्ववाक्छिराः।
नावमुच्येत दुर्मेदा न तस्य क्षीयते गतिः ॥ १४.९९.५४ ॥
ثم يُرفع على الخازوق ويُشوى في النار شيًّا تامًّا. يُشوى رأسه إلى أسفل أعواما ألوفا، فلا يتحرر ذلك الأحمق، ولا ينقطع مصيره...
14.99.55
ब्राह्मणान्वा विचार्यैव व्रजन्तै वधकाङ्क्षया ।
शतर्वषसहस्राणि तामिस्रे परिपच्यते ॥ १४.९९.५५ ॥
من يذهب بعد التدبر بنية قتل البراهمة يُطبخ في جحيم تامسرا مئات الآلاف من السنين.
14.99.56
उत्पाद्य शोणितं गात्रात्संरंभमतिपूर्वकम् ।
सपर्ययेण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५६ ॥
من يُخرج الدم من الجسد في غضب شديد يمرّ تباعًا بهذه الجحيم الإحدى والعشرين.
14.99.57
तस्मान्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कां गतिमीरयेत् ।
न ब्रूयात्परुषां वाणीं न चैवैनानतिक्रमेत् ॥ १४.९९.५७ ॥
لذلك لا ينبغي أن يتكلم بكلام مشؤوم، ولا أن يسلك طريقًا جافًا، ولا أن ينطق بكلام جارح، ولا أن يتعدّاهم.
14.99.58
ये विप्राञ्श्लक्ष्णया वाचा पूजयन्ति नरोत्तमाः ।
अर्चितश्च स्तुतश्चैव तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५८ ॥
أولئك الخيرة من البشر الذين يكرمون البراهمة بكلام لطيف، إذ أُكرم وأُمجَّد منهم، أكون بلا ريب.
14.99.59
तर्जयन्ति च ये विप्रान्क्रोशयन्ति च भारत ।
आक्रुष्टस्तर्जितश्चाहं तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५९ ॥
يا بهارتا، أولئك الذين يهددون البراهمة ويسبّونهم، إذ أُسبّ وأُهدَّد منهم، أكون بلا ريب.
14.99.60
यश्चन्दनैश्चागरुधूपदीपै-
रभ्यर्चयेत्काष्ठमयीं ममार्चाम्।
तेनार्चितो नैव भवामि सम्य-
ग्विप्रार्चनादस्मि समर्चितोऽहम् ॥ १४.९९.६० ॥
من يعبد صورتي الخشبية بالصندل والعود والبخور والمصابيح لا أُعبد به عبادة تامة؛ إنما أُعبد تمام العبادة بعبادة البراهمة.
14.99.61
विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहं ।
विप्रप्रसादादसुराञ्जयामि।
विप्रप्रसादाच्च सदक्षिणोऽहं ।
विप्रप्रसादादजितोऽहमस्मि ॥ १४.९९.६१ ॥
بفضل البراهمة أحمل الأرض. بفضل البراهمة أغلب الأسورا. بفضل البراهمة أكون مصحوبًا بالدكشina. بفضل البراهمة أنا لا أُقهر.