Mahābhārata · Adhyāya 14.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.99.1
श्रुत्वैवं सात्विकं दानं राजसं तामसं तथा ।
पृथक्पृथक्त्वेन गतिं फलं चापि पृथक्पृथक् ॥ १४.९९.१ ॥
Tendo ouvido assim sobre os dons de natureza sáttvica, rájasa e támasa, e também seus destinos e frutos separados,
14.99.2
अवितृप्तः प्रहृष्टात्मा पुण्यं धर्मामृतं पुनः ।
युधिष्ठिरो धर्मरतः केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९९.२ ॥
Ainda insaciável, com o coração alegre pelo mérito do néctar do dharma, Yudhiṣṭhira, deleitado no dharma, falou novamente a Keśava.
14.99.3
बीजयोनिविशुद्धानां लक्षणानि वदस्व मे ।
बीजदोषेण लोकेश जायन्ते च कथं नराः ॥ १४.९९.३ ॥
Dize-me os sinais dos que são puros em semente e ventre. Ó senhor dos mundos, como nascem os homens por falha da semente?
14.99.4
आचारदोषं देवेशं वक्तुगर्हस्यशेषतः ।
ब्राह्मणानां विशेषं च गुणदोषौ च केशव ॥ १४.९९.४ ॥
Ó senhor dos deuses, cabe-te expor por completo a falta de conduta, a distinção dos brâmanes e suas virtudes e faltas, ó Keśava.
14.99.5
चातुर्वर्ण्यस्य कुत्स्नस्य वर्तमानाः प्रतिग्रहे ।
केन विप्रा विशेषेण तरन्ते तारयन्ति च।
एतान्कथय देवेश त्वद्भक्तस्य नमोस्तु ते ॥ १४.९९.५ ॥
Entre as quatro castas, os que se ocupam em receber doações: como cruzam particularmente os brâmanes e fazem outros cruzar? Diz-me isto, ó senhor dos deuses. Homenagem a ti, teu devoto.
14.99.6
शृणु राजन्यथावृत्तं बीजयोनिं शुभाशुभम् ।
येन तिष्ठति लोकोयं विनश्यति च पाण्डव ॥ १४.९९.६ ॥
Ouve, ó rei, como realmente é, o bem e o mal da semente e do ventre, pelo qual este mundo subsiste e perece, ó Pāṇḍava.
14.99.7
अविप्लुतब्रह्मचर्यो यस्तु विप्रो यथाविधि ।
स बीजं नाम विज्ञेयं तस्य बीजं शुभं भवेत् ॥ १४.९९.७ ॥
O brâmane que observa o brahmacharya ininterrupto segundo a regra deve ser conhecido como a 'semente'; sua semente é auspiciosa.
14.99.8
कन्या चाक्षतयोनिः स्यात्कुलीना पितृमातृतः ।
ब्राह्मणादिषु विवाहेषु परिणीता यथाविधि।
सा प्रशस्ता वरारोहा तस्या योनिः प्रशस्यते ॥ १४.९९.८ ॥
Uma donzela de útero intacto, de boa linhagem por parte de pai e mãe, dada em casamento segundo a regra nos casamentos brâmanes e semelhantes, é louvada; o útero dessa mulher de belos quadris é exaltado.
14.99.9
मनसा कर्मणा वाचा या गच्छेत्परपूरुषम् ।
योनिस्तस्या नरश्रेष्ठ गर्भाधानं न चार्हति ॥ १४.९९.९ ॥
O útero de uma mulher que, em mente, ação e palavra, vai a outro homem, ó melhor dos homens, não merece a concepção.
14.99.10
स्वैरिण्या यस्तु पापात्मा संतानार्थमिहेच्छति ।
स कुलान्पातयत्याशु दशपूर्वान्दशापरान् ॥ १४.९९.१० ॥
O homem pecador que aqui deseja descendência de uma mulher libertina logo derruba as linhagens, dez gerações antes e dez depois.
14.99.11
दुष्टयोनौ तु यो मोहाद्रेतः सिञ्चति मूढधीः ।
तद्रेतसा समुत्पन्नः षडङ्गविदपि द्विजः।
साधुभिः स बहिष्कार्यः श्वापाक इव पार्थिवा ॥ १४.९९.११ ॥
O homem de mente tola que, por delusão, derrama a semente num ventre contaminado: o dvija nascido dessa semente, ainda que conhecedor dos seis Vedāṅgas, deve ser expulso pelos bons como um śvapāka, ó rei.
14.99.12
कर्मणा मनसा वाचा या भवेत्स्वैरचारिणी ।
सा कुलघ्रीति विज्ञेया तस्यां जातः श्वपाचकः ॥ १४.९९.१२ ॥
A mulher que, por ação, mente e palavra, é libertina e errante deve ser conhecida como destruidora da família; o filho nascido dela é um śvapāka.
14.99.13
दैवे पित्र्ये तथा दाने भोजने सहभाषणे ।
शयने सहसंबन्धे न योग्या दृष्टयोनिजाः ॥ १४.९९.१३ ॥
Nos ritos divinos, nos ritos aos ancestrais, nas doações, nas refeições, nas conversas em comum, no leito e nos laços de parentesco, os nascidos de um ventre conhecido como impuro não são aptos.
14.99.14
न तस्माद्दुष्टयोन्यां तु गर्भमुत्पादयेद्बुधः ।
मोहेन कुरुते यस्तु कुलं हन्ति त्रिपूरुषम् ॥ १४.९९.१४ ॥
Portanto, o sábio não deve gerar filhos em um ventre impuro. Quem o faz por ilusão destrói sua linhagem por três gerações.
14.99.15
कानीकनश्च सहोञश्च तथोभौ कुण्डगोलकै ।
आरूढपतिताज्जातः परितस्यापि यः सुतः।
षडेते विप्रचण्डाला निकृष्टाः श्वपचादपि ॥ १४.९९.१५ ॥
Kānīka e Sahoña, também os dois, kuṇḍa e golaka, e o filho nascido de uma mulher decaída (ārūḍha-patitā): estes seis são chandālas brâmanes, inferiores até ao cozinheiro de cães.
14.99.16
यो यत्र तत्र वा रेतः सिक्त्वा शूद्रासु वा चरेत् ।
कामचारी स पापात्मा बीजं तस्याशुभं भवेत् ॥ १४.९९.१६ ॥
Quem derrama sua semente em qualquer lugar e vagueia com mulheres śūdras é um seguidor do desejo e de alma pecadora; sua semente torna-se de mau agouro.
14.99.17
अशुद्धं तद्भवेद्बीजं शुद्धां योनि न चार्हति ।
दूषयत्यपि तां योनिं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.९९.१७ ॥
Essa semente torna-se impura e não merece um ventre puro. Ela contamina até esse ventre, como uma oferenda lambida por um cão.
14.99.18
शूद्रयोनौ पतेद्बीजं हाहाशब्दं द्विजन्मनः ।
कुर्यात्पुरीषगर्तेषु पतितोऽस्मीति दुःखितः ॥ १४.९९.१८ ॥
Se a semente de um dvija cai em um ventre śūdra, ele deve clamar 'ai, ai!' e, aflito como quem caiu num poço de imundície, dizer: 'Eu caí.'
14.99.19
मामधःपातयन्नेष पापात्मा काममोहितः ।
अधोगतिं प्रजोत्क्षिप्रमिति शप्त्वा पतेत्तु तत् ॥ १४.९९.१९ ॥
Este homem pecador, cegado pelo desejo, me faz cair. Tendo amaldiçoado: «Que sua descendência logo alcance um caminho descendente», que ele mesmo caia.
14.99.20
आत्मा हि शुक्लमुद्दिष्टं दैवतं परमं महत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन निरुन्ध्याच्छुक्लमात्मनः ॥ १४.९९.२० ॥
O Eu é declarado o puro (branco), a divindade suprema e grande. Portanto, deve-se conter, com todo o esforço, a própria semente (o branco).
14.99.21
आयुस्तेजो बलं वीर्यं प्रज्ञा श्रीश्च महद्यशः ।
पुण्यं च मत्प्रियत्वं च लभते ब्रह्मचर्यया ॥ १४.९९.२१ ॥
Longevidade, esplendor, força, vigor, sabedoria, fortuna, grande fama, mérito e ser caro a mim: pela vida de brahmacarya obtém-se tudo isso.
14.99.22
अविप्लुतब्रह्मचर्यैर्गृहस्थश्रममाश्रितैः ।
पञ्चयज्ञपरैर्धर्मः स्थाप्यते पृथिवीतले ॥ १४.९९.२२ ॥
Por aqueles cujo celibato é ininterrupto, que abraçaram o estágio de chefe de família e se dedicam aos cinco sacrifícios, o dharma é estabelecido sobre a terra.
14.99.23
सायंप्रातस्तु ये सन्ध्यां सम्यङ्नित्यमुपासते ।
नावं वेदमयीं कृत्वा तरन्ते तारयन्ति च ॥ १४.९९.२३ ॥
Os que, de modo constante e correto, praticam a adoração do crepúsculo de manhã e à tarde, tendo feito um barco dos Vedas, atravessam e também levam outros à travessia.
14.99.24
यो जपेत्पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
न सीदेत्प्रतिगृह्णानः पृथिवीं च ससागराम् ॥ १४.९९.२४ ॥
Quem recita a purificadora deusa Gāyatrī, mãe dos Vedas, não afunda mesmo ao aceitar presentes — mesmo que aceite a terra com seus oceanos.
14.99.25
ये चास्य दुःस्थिताः केचिद्ग्रहाः सूर्यादयो दिवि ।
ते चास्य सौम्या जायन्ते शिवाः शुभकरास्तथा ॥ १४.९९.२५ ॥
E quaisquer planetas mal posicionados no céu, começando pelo sol, tornam-se para ele gentis, auspiciosos e benéficos.
14.99.26
यत्र यत्र स्थिताश्चैव दारुणाः पिशिताशनाः ।
घोररूपा महाकाया धर्षयन्ति न तं द्विजम् ॥ १४.९९.२६ ॥
Onde quer que estejam os seres terríveis, comedores de carne, de forma horrenda e corpos enormes, não atacam aquele duas-vezes-nascido.
14.99.27
पुनन्तीह पृथिव्यां च चीर्णवेदव्रता नराः ।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.२७ ॥
Os homens que cumpriram os votos védicos purificam aqui na terra; ó rei, isso é ainda mais grave que os quatro Vedas.
14.99.28
अचीर्णिव्रतवेदा ये विकर्मफलमाश्रिताः ।
ब्राह्ममा नाममात्रेण तेऽपि पूज्या युधिष्ठिर।
किं पुनर्यस्तु सन्ध्ये द्वे नित्यमेवोपतिष्ठते ॥ १४.९९.२८ ॥
Mesmo os brâmanes apenas de nome, que não cumpriram os votos védicos e dependem do fruto de más ações, são dignos de honra, ó Yudhiṣṭhira; quanto mais aquele que venera constantemente nos dois crepúsculos!
14.99.29
शीलमध्ययनं दानं शौचं मार्दवमार्जवम् ।
तस्माद्वेदाद्विशिष्टानि मनुराह प्रजापतिः ॥ १४.९९.२९ ॥
A boa conduta, o estudo, a doação, a pureza, a mansidão e a retidão — Manu, senhor das criaturas, declarou estas superiores até ao Veda.
14.99.30
भूर्भुवस्स्वरिति ब्रह्म यो वेदनिरतो द्विजः ।
स्वदारनिरतो दान्तः स विद्वान्स च भूसुरः ॥ १४.९९.३० ॥
O duas-vezes-nascido que se dedica à fórmula sagrada «bhūḥ bhuvaḥ svaḥ» e ao Veda, devotado apenas à sua esposa e dominado de si, esse é o sábio, e esse é um deus terrestre.
14.99.31
सन्ध्यामुपासते ये वै नित्यमेव द्विजोत्तमाः ।
ते यान्ति नरशार्दूल ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ १४.९९.३१ ॥
Tigre entre os homens, os melhores dos duas vezes nascidos que sempre praticam a adoração do crepúsculo vão ao mundo de Brahmā, sem dúvida.
14.99.32
सावित्रीमात्रसारोपि वरो विप्रः सुयन्त्रितः ।
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ १४.९९.३२ ॥
Um brâmane que possui apenas a essência da Sāvitrī, mas é bem controlado, é excelente; o conhecedor dos quatro Vedas sem controle come de tudo e vende de tudo.
14.99.33
सावित्रीं चैव वेदांश्च तुलयाऽतोलयन्पुरा ।
सदेवर्षिगणाश्चैव सर्वे ब्रह्मपुरस्सराः।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.३३ ॥
Em tempos antigos, os deuses e os grupos de sábios, todos liderados por Brahmā, pesaram a Sāvitrī e os Vedas numa balança; ó rei, ela era mais pesada que os quatro Vedas.
14.99.34
यथा विकसिते पुष्पे मधु गृह्णन्ति षट्पदाः ।
एवं गृहीता सावित्री सर्ववेदे च पाण्डवः ॥ १४.९९.३४ ॥
Assim como as abelhas colhem o mel da flor aberta, assim, ó Pāṇḍava, a Sāvitrī é colhida em todos os Vedas.
14.99.35
तस्मात्तु सर्ववेदानां सावित्री प्राण उच्यते ।
निर्जीवा हीतरे वेदा विना सावित्रिया नृपः ॥ १४.९९.३५ ॥
Portanto, a Sāvitrī é chamada o sopro vital de todos os Vedas; ó rei, sem a Sāvitrī os outros Vedas estão de fato sem vida.
14.99.36
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी शीलभ्रष्टः स कुत्सितः ।
शीलवृत्तसमायुक्तः सावित्रीपाठको वरः ॥ १४.९९.३६ ॥
O conhecedor dos quatro Vedas sem controle caiu da boa conduta e é desprezível; o recitador da Sāvitrī dotado de bom caráter e conduta é o excelente.
14.99.37
सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् ।
सावित्रीं जप कौतेय सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १४.९९.३७ ॥
Filho de Kuntī, recita a deusa Sāvitrī, mil vezes suprema, cem vezes intermediária, dez vezes a mais baixa, destruidora de todos os pecados.
14.99.38
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण सर्वभूतात्मको ह्यसि ।
नानायोगपर श्रेष्ठ तुष्यसे केन कर्मणा ॥ १४.९९.३८ ॥
Senhor dos três mundos, Kṛṣṇa, tu és a alma de todos os seres. Melhor dos que se dedicam a muitos yogas, com que ação te comprazes?
14.99.39
यदि भारसहस्रं तु गुग्गुल्वादि प्रधूपयेत् ।
करोति चेन्नमस्कारमुपहारं च कारयेत् ॥ १४.९९.३९ ॥
Se alguém queima mil cargas de guggulu e semelhantes como incenso, faz reverências e também manda fazer oferendas,
14.99.40
स्तौति यः स्तुतिभिर्मां च ऋग्यजुस्सामभिः सदा ।
न तोषयति चेद्धिप्रान्नाहं तुष्यामि भारत ॥ १४.९९.४० ॥
Quem sempre me louva com os hinos do Ṛg, Yajus e Sāma, mas não satisfaz os brâmanes, ó Bhārata, não me agrado.
14.99.41
ब्राह्मणे पूजिते नित्यं पूजितोस्मि न संशयः ।
आक्रुष्टे चाहमाक्रुष्टो भवामि भरतर्षभ ॥ १४.९९.४१ ॥
Quando um brāhmaṇa é sempre honrado, eu sou honrado, sem dúvida; quando é insultado, também eu sou insultado, ó touro dos Bharatas.
14.99.42
परा मयि गतिस्तेषां पूजयन्ति द्विजं हि ये ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४२ ॥
Os que honram o brāhmaṇa têm em mim sua meta suprema, pois habito sobre a face da terra em forma de brāhmaṇa.
14.99.43
यस्तान्पूजयति प्राज्ञो मद्गतेनान्तरात्मना ।
तमहं स्वेन रूपेण पश्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.९९.४३ ॥
O sábio que os honra, com o eu interior voltado para mim, a esse eu vejo em minha própria forma, ó melhor dos homens.
14.99.44
कुब्जाः काणा वामनाश्च दरिद्रा व्याधितास्तथा ।
नावमान्या द्विजाः प्राज्ञैर्मम रूपा हि ते द्विजाः ॥ १४.९९.४४ ॥
Corcundas, caolhos, anões, pobres e igualmente doentes — os sábios não devem desprezar esses brâmanes; são minhas formas.
14.99.45
ये केचित्सागरान्तायां पृथिव्यां द्विजसत्तमाः ।
मम रूपं हि तेष्वेवमर्चितेष्वर्चितोऽस्म्यहम् ॥ १४.९९.४५ ॥
Quaisquer brâmanes excelentes que haja sobre a terra até a margem do oceano — minha forma está neles; quando são honrados, sou eu que sou honrado.
14.99.46
बहवस्तु न जानन्ति नरा ज्ञानबहिष्कृताः ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४६ ॥
Mas muitos homens, afastados do conhecimento, não sabem que habito a superfície da terra na forma de um brâmane.
14.99.47
अवमन्यन्ति ये विप्रान्स्वधर्मान्पातयन्ति ते ।
प्रेषणैः प्रेषयन्ते च शुश्रूषां कारयन्ति च ॥ १४.९९.४७ ॥
Os que desprezam os brâmanes caem de seus próprios deveres; mandam-nos em recados e os fazem prestar serviço.
14.99.48
मृतांश्चात्र परत्रेमान्यमदूता महाबलाः ।
निकृन्तन्ति यथाकामं सूत्रमार्गेण शिल्पिनः ॥ १४.९९.४८ ॥
Os mortos aqui e no além, os poderosos mensageiros de Yama os cortam à vontade, como artífices cortam seguindo a linha de um fio.
14.99.49
आक्रोशपरिवादाभ्यां ये रमन्ते द्विजातिषु ।
तान्मृतान्यमलोकस्थान्निपात्य पृथिवीतले ॥ १४.९९.४९ ॥
Aqueles que se comprazem em insultar e difamar os dvijātis, os mortos que habitam o mundo de Yama são lançados à superfície da terra...
14.99.50
आक्रम्योरसि पादेन क्रूरः संरक्तलोचनः ।
अग्निवर्णैस्तु संदंशैर्यमो जिह्वां समुद्धरेत् ॥ १४.९९.५० ॥
Pondo o pé sobre o peito, o cruel Yama, de olhos avermelhados, arranca-lhe a língua com tenazes da cor do fogo...
14.99.51
ये च विप्रान्निरीक्षन्ते पापाः पापेन चक्षुषा ।
अब्रह्मण्याः श्रुतेर्बाह्या नित्यं ब्रह्मद्विषो नराः ॥ १४.९९.५१ ॥
Os homens pecadores que olham os brâmanes com olhar pecaminoso, que não respeitam os brâmanes, que estão fora da Śruti e são sempre hostis ao brahman...
14.99.52
तेषां घोरा महाकाया वक्रतुण्डा महाबलाः ।
उद्धरन्ति मुहूर्तेन स्वगाश्चक्षुर्यमाज्ञया ॥ १४.९९.५२ ॥
Seus terríveis mensageiros, de corpo enorme, bico torto e grande força, os arrancam num instante, por ordem de Yama...
14.99.53
यः प्रहारं द्विजेन्द्राय दद्यात्कुर्याच्च शोणितम् ।
अस्थिभङ्गं च यः कुर्यात्प्राणैर्वा विप्रयोजयेत्।
सोनुपूर्व्येण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५३ ॥
Quem golpeia um dvija eminente, faz correr seu sangue, quebra-lhe os ossos ou o separa da vida, vai, em ordem, a estes vinte e um infernos...
14.99.54
शूलमारोप्यते पश्चाज्ज्वलने परिपच्यते ।
बहुवर्षसहस्राणि पच्यमानस्त्ववाक्छिराः।
नावमुच्येत दुर्मेदा न तस्य क्षीयते गतिः ॥ १४.९९.५४ ॥
Depois é empalado numa estaca e cozido a fundo no fogo. Assado de cabeça para baixo por muitos milhares de anos, o insensato não é libertado; seu curso nunca se esgota...
14.99.55
ब्राह्मणान्वा विचार्यैव व्रजन्तै वधकाङ्क्षया ।
शतर्वषसहस्राणि तामिस्रे परिपच्यते ॥ १४.९९.५५ ॥
Os que, após deliberar, vão com desejo de matar brâmanes são cozidos no inferno Tāmisra por centenas de milhares de anos.
14.99.56
उत्पाद्य शोणितं गात्रात्संरंभमतिपूर्वकम् ।
सपर्ययेण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५६ ॥
Quem, em extrema fúria, faz correr sangue de um corpo passa sucessivamente por estes vinte e um infernos.
14.99.57
तस्मान्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कां गतिमीरयेत् ।
न ब्रूयात्परुषां वाणीं न चैवैनानतिक्रमेत् ॥ १४.९९.५७ ॥
Portanto, não se deve falar de modo inauspicioso, nem seguir um caminho seco, nem pronunciar palavras duras, nem transgredi-los.
14.99.58
ये विप्राञ्श्लक्ष्णया वाचा पूजयन्ति नरोत्तमाः ।
अर्चितश्च स्तुतश्चैव तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५८ ॥
Aqueles homens excelentes que honram os brâmanes com palavras gentis: por eles, adorado e louvado, sem dúvida me torno.
14.99.59
तर्जयन्ति च ये विप्रान्क्रोशयन्ति च भारत ।
आक्रुष्टस्तर्जितश्चाहं तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५९ ॥
Ó Bhārata, aqueles que ameaçam e insultam os brâmanes: por eles, insultado e ameaçado, sem dúvida me torno.
14.99.60
यश्चन्दनैश्चागरुधूपदीपै-
रभ्यर्चयेत्काष्ठमयीं ममार्चाम्।
तेनार्चितो नैव भवामि सम्य-
ग्विप्रार्चनादस्मि समर्चितोऽहम् ॥ १४.९९.६० ॥
Quem adora minha imagem de madeira com sândalo, incenso de aloés e lâmpadas não me honra plenamente; só pela adoração dos brâmanes sou plenamente honrado.
14.99.61
विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहं ।
विप्रप्रसादादसुराञ्जयामि।
विप्रप्रसादाच्च सदक्षिणोऽहं ।
विप्रप्रसादादजितोऽहमस्मि ॥ १४.९९.६१ ॥
Pela graça dos brāhmaṇas sustento a terra. Pela graça dos brāhmaṇas venço os asuras. Pela graça dos brāhmaṇas estou acompanhado da dakṣiṇā. Pela graça dos brāhmaṇas sou invencível.