மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 14.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.99.1
श्रुत्वैवं सात्विकं दानं राजसं तामसं तथा ।
पृथक्पृथक्त्वेन गतिं फलं चापि पृथक्पृथक् ॥ १४.९९.१ ॥
இவ்வாறு சாத்த்விக, ராஜஸ, தாமஸ தானங்களைக் கேட்டு, அவற்றின் தனித்தனி கதிகளையும் பலன்களையும் கேட்டு.
14.99.2
अवितृप्तः प्रहृष्टात्मा पुण्यं धर्मामृतं पुनः ।
युधिष्ठिरो धर्मरतः केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९९.२ ॥
தர்மாமிருதமாகிய அந்தப் புண்ணியத்தால் இன்னும் திருப்தியடையாமலும் மகிழ்ந்த மனத்துடனும் இருந்த, தர்மத்தில் ஈடுபட்ட யுதிஷ்டிரர் மீண்டும் கேசவனிடம் கூறினார்.
14.99.3
बीजयोनिविशुद्धानां लक्षणानि वदस्व मे ।
बीजदोषेण लोकेश जायन्ते च कथं नराः ॥ १४.९९.३ ॥
பீஜம் மற்றும் யோனியால் தூய்மையானவர்களின் லட்சணங்களை எனக்குச் சொல்லுங்கள். விதை தோஷத்தால் மனிதர்கள் எவ்வாறு பிறக்கிறார்கள்?
14.99.4
आचारदोषं देवेशं वक्तुगर्हस्यशेषतः ।
ब्राह्मणानां विशेषं च गुणदोषौ च केशव ॥ १४.९९.४ ॥
தேவேசனே, ஒழுக்கத்தின் தோஷத்தையும், பிராமணர்களின் சிறப்பையும், குணங்களையும் குறைகளையும் முழுமையாகச் சொல்ல நீர் தகுதியுடையவர், கேசவா.
14.99.5
चातुर्वर्ण्यस्य कुत्स्नस्य वर्तमानाः प्रतिग्रहे ।
केन विप्रा विशेषेण तरन्ते तारयन्ति च।
एतान्कथय देवेश त्वद्भक्तस्य नमोस्तु ते ॥ १४.९९.५ ॥
நான்கு வர்ணங்களிலும் தானம் ஏற்பதில் ஈடுபட்டிருப்பவர்கள், குறிப்பாக பிராமணர்கள் எவ்வாறு கடந்து மற்றவர்களையும் கடத்துகிறார்கள்? தேவேசனே, இவற்றைச் சொல்லுங்கள். உமது பக்தனுக்கு வணக்கம்.
14.99.6
शृणु राजन्यथावृत्तं बीजयोनिं शुभाशुभम् ।
येन तिष्ठति लोकोयं विनश्यति च पाण्डव ॥ १४.९९.६ ॥
அரசே, கேள். எதனால் இவ்வுலகம் நிலைபெறுகிறது, அழிகிறது என்ற பீஜ, யோனியின் நல்லது கெட்டதை உள்ளபடி கேள், பாண்டவனே.
14.99.7
अविप्लुतब्रह्मचर्यो यस्तु विप्रो यथाविधि ।
स बीजं नाम विज्ञेयं तस्य बीजं शुभं भवेत् ॥ १४.९९.७ ॥
முறைப்படி அறுபடாத பிரம்மசரியத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் அந்தணன் எவனோ, அவன் 'பீஜம்' என்று அறியப்பட வேண்டும்; அவனுடைய பீஜம் மங்களகரமானதாக இருக்கும்.
14.99.8
कन्या चाक्षतयोनिः स्यात्कुलीना पितृमातृतः ।
ब्राह्मणादिषु विवाहेषु परिणीता यथाविधि।
सा प्रशस्ता वरारोहा तस्या योनिः प्रशस्यते ॥ १४.९९.८ ॥
கன்னிகை கற்பு அழியாதவளாகவும், தாய் தந்தை இருவர் வழியிலும் உயர்குடியில் பிறந்தவளாகவும், பிராமணர் முதலிய திருமணங்களில் முறைப்படி மணமுடிக்கப்பட்டவளாகவும் இருந்தால் அவள் பாராட்டுக்குரியவள்; அழகிய இடையுடைய அவளுடைய யோனி புகழப்படுகிறது.
14.99.9
मनसा कर्मणा वाचा या गच्छेत्परपूरुषम् ।
योनिस्तस्या नरश्रेष्ठ गर्भाधानं न चार्हति ॥ १४.९९.९ ॥
மனத்தாலும் செயலாலும் சொல்லாலும் அயலான் ஆடவனை அடையும் பெண்ணின் யோனி, நரசிரேஷ்டனே, கருத்தரிப்புக்குத் தகுதியுடையதல்ல.
14.99.10
स्वैरिण्या यस्तु पापात्मा संतानार्थमिहेच्छति ।
स कुलान्पातयत्याशु दशपूर्वान्दशापरान् ॥ १४.९९.१० ॥
காமவிருப்பமுடைய பெண்ணிடம் பிள்ளை பெற விரும்பும் பாவியான ஆடவன் எவனோ, அவன் விரைவில் பத்து முன்னோர் தலைமுறைகளையும் பத்து பின் தலைமுறைகளையும் கொண்ட குலங்களை வீழ்த்துகிறான்.
14.99.11
दुष्टयोनौ तु यो मोहाद्रेतः सिञ्चति मूढधीः ।
तद्रेतसा समुत्पन्नः षडङ्गविदपि द्विजः।
साधुभिः स बहिष्कार्यः श्वापाक इव पार्थिवा ॥ १४.९९.११ ॥
மயக்கத்தால் தீட்டுப்பட்ட யோனியில் விந்தைச் சிந்தும் மூடபுத்தியுடையவன் எவனோ, அவ்விந்திலிருந்து பிறந்த இருபிறப்பாளன் ஆறு அங்கங்களை அறிந்தவனாயினும், ஓ அரசே, நல்லோரால் சண்டாளனைப் போல விலக்கப்பட வேண்டும்.
14.99.12
कर्मणा मनसा वाचा या भवेत्स्वैरचारिणी ।
सा कुलघ्रीति विज्ञेया तस्यां जातः श्वपाचकः ॥ १४.९९.१२ ॥
செயலாலும் மனத்தாலும் சொல்லாலும் சுதந்திரமாக நடக்கும் பெண் எவளோ, அவளே குலத்தை அழிப்பவள் என அறியப்பட வேண்டும்; அவளில் பிறந்தவன் சண்டாளன் ஆவான்.
14.99.13
दैवे पित्र्ये तथा दाने भोजने सहभाषणे ।
शयने सहसंबन्धे न योग्या दृष्टयोनिजाः ॥ १४.९९.१३ ॥
தெய்வ விழா, முன்னோர் சடங்கு, தானம், உணவு, சேர்ந்து பேசுதல், படுக்கை, உறவு ஆகியவற்றில் அறியப்பட்ட கெட்ட யோனியில் பிறந்தவர்கள் தகுதியற்றவர்கள்.
14.99.14
न तस्माद्दुष्टयोन्यां तु गर्भमुत्पादयेद्बुधः ।
मोहेन कुरुते यस्तु कुलं हन्ति त्रिपूरुषम् ॥ १४.९९.१४ ॥
ஆகவே அறிவுள்ளவன் கெட்ட யோனியில் கருவை உண்டாக்கக் கூடாது. மயக்கத்தால் அவ்வாறு செய்பவன் மூன்று தலைமுறைகளின் குலத்தை அழிக்கிறான்.
14.99.15
कानीकनश्च सहोञश्च तथोभौ कुण्डगोलकै ।
आरूढपतिताज्जातः परितस्यापि यः सुतः।
षडेते विप्रचण्डाला निकृष्टाः श्वपचादपि ॥ १४.९९.१५ ॥
கானீகன், சஹோஜன், இரு குண்டன் மற்றும் கோலகன், ஆரூடன் மற்றும் பதிதையிடம் பிறந்த மகன்—இந்த ஆறும் பிராமண சண்டாளர்கள்; நாய் சமைப்பவனைவிடவும் இழிந்தவர்கள்.
14.99.16
यो यत्र तत्र वा रेतः सिक्त्वा शूद्रासु वा चरेत् ।
कामचारी स पापात्मा बीजं तस्याशुभं भवेत् ॥ १४.९९.१६ ॥
எங்கெங்கோ விந்தை செலுத்தி சூத்திரப் பெண்களுடன் திரிபவன் காமத்திற்கு அடிமையான பாவியாவான்; அவனது வித்து அசுபமாகும்.
14.99.17
अशुद्धं तद्भवेद्बीजं शुद्धां योनि न चार्हति ।
दूषयत्यपि तां योनिं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.९९.१७ ॥
அந்த வித்து அசுத்தமாகிறது; அது தூய யோனிக்குத் தகுதியற்றது. அது அந்த யோனியையும் நாயால் நக்கப்பட்ட ஹவிஸ் போல தூஷிக்கிறது.
14.99.18
शूद्रयोनौ पतेद्बीजं हाहाशब्दं द्विजन्मनः ।
कुर्यात्पुरीषगर्तेषु पतितोऽस्मीति दुःखितः ॥ १४.९९.१८ ॥
இருபிறப்பாளனின் வித்து சூத்திர யோனியில் விழுந்தால், 'ஐயோ, ஐயோ' என்று அலற வேண்டும்; மலக்குழியில் விழுந்தவன் போல துக்கித்து, 'நான் பதிதனானேன்' என்று சொல்ல வேண்டும்.
14.99.19
मामधःपातयन्नेष पापात्मा काममोहितः ।
अधोगतिं प्रजोत्क्षिप्रमिति शप्त्वा पतेत्तु तत् ॥ १४.९९.१९ ॥
காமத்தால் மயங்கிய இந்தப் பாவியான மனிதன் என்னைக் கீழே தள்ளுகிறான். 'சந்ததி விரைவில் கீழான கதியை அடையட்டும்' என்று சபித்துவிட்டு அவனே விழட்டும்.
14.99.20
आत्मा हि शुक्लमुद्दिष्टं दैवतं परमं महत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन निरुन्ध्याच्छुक्लमात्मनः ॥ १४.९९.२० ॥
தூய்மையான ஆன்மாவே உயர்ந்த, மகத்தான தெய்வம் என்று சொல்லப்பட்டது. ஆகையால் எல்லா முயற்சியுடனும் தன் வெண்மையை (விந்தை) அடக்க வேண்டும்.
14.99.21
आयुस्तेजो बलं वीर्यं प्रज्ञा श्रीश्च महद्यशः ।
पुण्यं च मत्प्रियत्वं च लभते ब्रह्मचर्यया ॥ १४.९९.२१ ॥
ஆயுள், ஒளி, வலிமை, வீரியம், ஞானம், செல்வம், பெரும் புகழ், புண்ணியம், எனக்குப் பிரியமானவனாவது — பிரம்மச்சரியத்தால் ஒருவன் இவற்றைப் பெறுகிறான்.
14.99.22
अविप्लुतब्रह्मचर्यैर्गृहस्थश्रममाश्रितैः ।
पञ्चयज्ञपरैर्धर्मः स्थाप्यते पृथिवीतले ॥ १४.९९.२२ ॥
சிதையாத பிரம்மச்சரியம் உடையவர்களும், இல்லறத்தைப் பற்றி நின்றவர்களும், ஐந்து யாகங்களில் ஈடுபட்டவர்களுமாகியோரால் பூமியின் மேல் தர்மம் நிலைநாட்டப்படுகிறது.
14.99.23
सायंप्रातस्तु ये सन्ध्यां सम्यङ्नित्यमुपासते ।
नावं वेदमयीं कृत्वा तरन्ते तारयन्ति च ॥ १४.९९.२३ ॥
காலையும் மாலையும் எப்போதும் முறையாக சந்தியா வழிபாடு செய்பவர்கள், வேதமயமான படகைச் செய்து கடந்து செல்கிறார்கள்; மற்றவர்களையும் கடக்கச் செய்கிறார்கள்.
14.99.24
यो जपेत्पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
न सीदेत्प्रतिगृह्णानः पृथिवीं च ससागराम् ॥ १४.९९.२४ ॥
தூய்மைப்படுத்தும் தேவியும், வேதங்களின் தாயுமான காயத்ரியை ஜபிப்பவன், தானம் ஏற்றாலும் மூழ்குவதில்லை — பூமியையும் அதன் கடல்களையும் ஏற்றாலும் கூட.
14.99.25
ये चास्य दुःस्थिताः केचिद्ग्रहाः सूर्यादयो दिवि ।
ते चास्य सौम्या जायन्ते शिवाः शुभकरास्तथा ॥ १४.९९.२५ ॥
வானில் சூரியன் முதலான எந்தக் கோள்கள் அவனுக்குத் துர்நிலையில் இருந்தாலும், அவை அவனுக்கு அமைதியானவையாகவும், மங்களமானவையாகவும், நலம் தருபவையாகவும் ஆகின்றன.
14.99.26
यत्र यत्र स्थिताश्चैव दारुणाः पिशिताशनाः ।
घोररूपा महाकाया धर्षयन्ति न तं द्विजम् ॥ १४.९९.२६ ॥
எங்கெங்கு இருக்கும் கொடிய, ஊனுண்ணும், பயங்கர உருவும் பெரிய உடலும் கொண்ட உயிரினங்கள் இருந்தாலும், அந்த த்விஜனைத் தாக்குவதில்லை.
14.99.27
पुनन्तीह पृथिव्यां च चीर्णवेदव्रता नराः ।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.२७ ॥
பூமியில் வேத விரதங்களை நிறைவேற்றிய மனிதர்கள் இங்கு புனிதப்படுத்துகிறார்கள்; அரசே, நான்கு வேதங்களிலும் கூட அதுவே மிக மேன்மையானது.
14.99.28
अचीर्णिव्रतवेदा ये विकर्मफलमाश्रिताः ।
ब्राह्ममा नाममात्रेण तेऽपि पूज्या युधिष्ठिर।
किं पुनर्यस्तु सन्ध्ये द्वे नित्यमेवोपतिष्ठते ॥ १४.९९.२८ ॥
வேத விரதங்களை நிறைவேற்றாமல், தீய கர்மப்பயனைச் சார்ந்திருக்கும் பெயரளவிலான பிராமணர்களும்கூட, யுதிஷ்டிரா, மதிப்பிற்குரியவர்களே; இரு சந்தியாக்களையும் நாள்தோறும் வழிபடுபவரைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
14.99.29
शीलमध्ययनं दानं शौचं मार्दवमार्जवम् ।
तस्माद्वेदाद्विशिष्टानि मनुराह प्रजापतिः ॥ १४.९९.२९ ॥
நல்லொழுக்கம், கல்வி, தானம், தூய்மை, மென்மை, நேர்மை — இவற்றை வேதத்தை விடச் சிறந்தவை என்று பிரஜாபதி மனு கூறினார்.
14.99.30
भूर्भुवस्स्वरिति ब्रह्म यो वेदनिरतो द्विजः ।
स्वदारनिरतो दान्तः स विद्वान्स च भूसुरः ॥ १४.९९.३० ॥
'பூர் புவஸ் ஸ்வஸ்' எனும் பிரம்மத்திலும் வேதத்திலும் ஈடுபட்ட, தன் மனைவியிடம் மட்டும் பற்றுள்ள, அடக்கமுள்ள த்விஜனே அறிஞன்; அவனே பூசுரன்.
14.99.31
सन्ध्यामुपासते ये वै नित्यमेव द्विजोत्तमाः ।
ते यान्ति नरशार्दूल ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ १४.९९.३१ ॥
நரசார்தூலனே, எப்போதும் சந்தியோபாசனை செய்யும் சிறந்த த்விஜர்கள் பிரம்மலோகத்தை அடைகின்றனர்; இதில் சந்தேகமில்லை.
14.99.32
सावित्रीमात्रसारोपि वरो विप्रः सुयन्त्रितः ।
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ १४.९९.३२ ॥
சாவித்ரியின் சாரம் மட்டுமே அறிந்திருந்தாலும் நன்கு கட்டுப்பாடுள்ள பிராமணனே சிறந்தவன்; கட்டுப்பாடற்ற நான்கு வேதியனோ எதையும் உண்பவனும் எதையும் விற்பவனுமாவான்.
14.99.33
सावित्रीं चैव वेदांश्च तुलयाऽतोलयन्पुरा ।
सदेवर्षिगणाश्चैव सर्वे ब्रह्मपुरस्सराः।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.३३ ॥
முற்காலத்தில் தேவர்களும் ரிஷிகணங்களும் பிரம்மாவைத் தலைமையாகக் கொண்டு சாவித்ரியையும் வேதங்களையும் தராசில் நிறுத்தனர்; ஓ அரசே, நான்கு வேதங்களை விட அவளே கனமானவள்.
14.99.34
यथा विकसिते पुष्पे मधु गृह्णन्ति षट्पदाः ।
एवं गृहीता सावित्री सर्ववेदे च पाण्डवः ॥ १४.९९.३४ ॥
மலர்ந்த மலரிலிருந்து வண்டுகள் தேனை எடுப்பது போல, ஓ பாண்டவனே, சாவித்ரி எல்லா வேதங்களிலும் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறாள்.
14.99.35
तस्मात्तु सर्ववेदानां सावित्री प्राण उच्यते ।
निर्जीवा हीतरे वेदा विना सावित्रिया नृपः ॥ १४.९९.३५ ॥
ஆகையால் எல்லா வேதங்களின் பிராணனாக சாவித்ரி சொல்லப்படுகிறாள்; ஓ அரசே, சாவித்ரி இல்லாமல் மற்ற வேதங்கள் உயிரற்றவையே.
14.99.36
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी शीलभ्रष्टः स कुत्सितः ।
शीलवृत्तसमायुक्तः सावित्रीपाठको वरः ॥ १४.९९.३६ ॥
கட்டுப்பாடற்ற நான்கு வேதியனும் ஒழுக்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவனும் இழிந்தவனுமாவான்; நல்லொழுக்கமும் நடத்தையும் கொண்டு சாவித்ரியை ஓதுபவனே சிறந்தவன்.
14.99.37
सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् ।
सावित्रीं जप कौतेय सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १४.९९.३७ ॥
குந்தியின் மகனே, ஆயிரம் மடங்கு உயர்ந்தவளும், நூறு மடங்கு நடுத்தரமானவளும், பத்து மடங்கு குறைந்தவளுமான தேவியாகிய சாவித்ரியை ஜபம் செய், அவள் எல்லாப் பாபங்களையும் அழிப்பவள்.
14.99.38
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण सर्वभूतात्मको ह्यसि ।
नानायोगपर श्रेष्ठ तुष्यसे केन कर्मणा ॥ १४.९९.३८ ॥
மூவுலகத் தலைவனே, கிருஷ்ணா, நீயே எல்லா உயிர்களின் ஆத்மா. பல யோகங்களில் ஈடுபட்ட சிறந்தவனே, எந்தச் செயலால் நீ மகிழ்கிறாய்?
14.99.39
यदि भारसहस्रं तु गुग्गुल्वादि प्रधूपयेत् ।
करोति चेन्नमस्कारमुपहारं च कारयेत् ॥ १४.९९.३९ ॥
ஒருவன் ஆயிரம் பாரம் குக்குலு முதலியவற்றால் தூபம் காட்டி, வணக்கம் செலுத்தி, காணிக்கையும் அளித்தாலும்,
14.99.40
स्तौति यः स्तुतिभिर्मां च ऋग्यजुस्सामभिः सदा ।
न तोषयति चेद्धिप्रान्नाहं तुष्यामि भारत ॥ १४.९९.४० ॥
ஒருவன் எப்போதும் ரிக், யஜுஸ், சாம மந்திரங்களால் என்னைத் துதித்தாலும், பிராமணர்களை மகிழ்விக்கவில்லையென்றால், பரதனே, நான் மகிழ்வதில்லை.
14.99.41
ब्राह्मणे पूजिते नित्यं पूजितोस्मि न संशयः ।
आक्रुष्टे चाहमाक्रुष्टो भवामि भरतर्षभ ॥ १४.९९.४१ ॥
பிராமணன் எப்போதும் மதிக்கப்படும்போது, நானும் மதிக்கப்படுகிறேன் என்பதில் ஐயமில்லை; அவன் இகழப்படும்போது நானும் இகழப்படுகிறேன், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
14.99.42
परा मयि गतिस्तेषां पूजयन्ति द्विजं हि ये ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४२ ॥
பிராமணனை மதிப்பவர்களுக்கு என்னிடமே உயர்ந்த கதி உண்டு; ஏனெனில் நான் பிராமண உருவில் பூமியின் மேல் வசிக்கிறேன்.
14.99.43
यस्तान्पूजयति प्राज्ञो मद्गतेनान्तरात्मना ।
तमहं स्वेन रूपेण पश्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.९९.४३ ॥
மதியுடையவன் அவர்களை மதிக்கிறான்; என்னில் நிலைத்த உள்ளத்தோடு. நரச்ரேஷ்டனே, அவனை நான் என் சொந்த வடிவில் காண்கிறேன்.
14.99.44
कुब्जाः काणा वामनाश्च दरिद्रा व्याधितास्तथा ।
नावमान्या द्विजाः प्राज्ञैर्मम रूपा हि ते द्विजाः ॥ १४.९९.४४ ॥
கூனர், ஒற்றைக்கண்ணர், குள்ளர், ஏழைகள், நோயாளிகள் ஆகியோர்; அந்த பிராமணர்களை அறிவுடையோர் இகழக்கூடாது; அவர்கள் என் வடிவங்களே.
14.99.45
ये केचित्सागरान्तायां पृथिव्यां द्विजसत्तमाः ।
मम रूपं हि तेष्वेवमर्चितेष्वर्चितोऽस्म्यहम् ॥ १४.९९.४५ ॥
கடல் எல்லை வரை பூமியில் உள்ள சிறந்த பிராமணர்கள் எவர்களோ — அவர்களில் என் வடிவம் உள்ளது; அவர்கள் மதிக்கப்படும்போது நானே மதிக்கப்படுகிறேன்.
14.99.46
बहवस्तु न जानन्ति नरा ज्ञानबहिष्कृताः ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४६ ॥
ஆனால் அறிவிலிருந்து விலக்கப்பட்ட பலர் மனிதர்கள் நான் பிராமண வடிவில் இந்த பூமிதலத்தில் வசிக்கிறேன் என்பதை அறிவதில்லை.
14.99.47
अवमन्यन्ति ये विप्रान्स्वधर्मान्पातयन्ति ते ।
प्रेषणैः प्रेषयन्ते च शुश्रूषां कारयन्ति च ॥ १४.९९.४७ ॥
பிராமணர்களை இகழ்பவர்கள் தங்கள் சுவதர்மத்திலிருந்து வீழ்கிறார்கள்; அவர்களை ஏவலுக்கு அனுப்பி பணிவிடை செய்ய வைக்கிறார்கள்.
14.99.48
मृतांश्चात्र परत्रेमान्यमदूता महाबलाः ।
निकृन्तन्ति यथाकामं सूत्रमार्गेण शिल्पिनः ॥ १४.९९.४८ ॥
இங்கும் மறுமையிலும் இறந்த இவர்களை, யமனின் மகாபலம் பொருந்திய தூதர்கள், சிற்பிகள் நூல் வரியில் வெட்டுவது போல விருப்பம்போல வெட்டுகிறார்கள்.
14.99.49
आक्रोशपरिवादाभ्यां ये रमन्ते द्विजातिषु ।
तान्मृतान्यमलोकस्थान्निपात्य पृथिवीतले ॥ १४.९९.४९ ॥
இரு பிறப்பாளர்களை வசைபாடியும் இகழ்ந்தும் மகிழ்பவர்களை, யமலோகத்தில் இறந்தவர்களாக வீழ்த்தி பூமியின் மேல் தள்ளி...
14.99.50
आक्रम्योरसि पादेन क्रूरः संरक्तलोचनः ।
अग्निवर्णैस्तु संदंशैर्यमो जिह्वां समुद्धरेत् ॥ १४.९९.५० ॥
கொடிய யமன் மார்பின் மேல் காலை வைத்து, சிவந்த கண்களுடன், நெருப்பு நிறமுள்ள இடுக்கிகளால் அவனது நாக்கை இழுத்து எடுக்கட்டும்...
14.99.51
ये च विप्रान्निरीक्षन्ते पापाः पापेन चक्षुषा ।
अब्रह्मण्याः श्रुतेर्बाह्या नित्यं ब्रह्मद्विषो नराः ॥ १४.९९.५१ ॥
பாவிகளாய், பாவப் பார்வையுடன் பிராமணர்களைப் பார்ப்பவர்களும், பிராமணர்களை மதிக்காதவர்களும், வேதத்திற்கு வெளியே இருப்பவர்களும், எப்போதும் பிரம்மத்தை வெறுப்பவர்களுமான மனிதர்கள்...
14.99.52
तेषां घोरा महाकाया वक्रतुण्डा महाबलाः ।
उद्धरन्ति मुहूर्तेन स्वगाश्चक्षुर्यमाज्ञया ॥ १४.९९.५२ ॥
அவர்களின் கொடிய, பெரிய உடலுடைய, வளைந்த அலகுடைய, மகாபலம் கொண்ட அந்த (தூதர்கள்), யமனின் ஆணையால் ஒரு கணத்தில் அவர்களை இழுத்து எடுக்கிறார்கள்...
14.99.53
यः प्रहारं द्विजेन्द्राय दद्यात्कुर्याच्च शोणितम् ।
अस्थिभङ्गं च यः कुर्यात्प्राणैर्वा विप्रयोजयेत्।
सोनुपूर्व्येण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५३ ॥
இரு பிறப்பாளர்களில் சிறந்தவரை அடிப்பவனும், குருதி சிந்த வைப்பவனும், எலும்புகளை முறிப்பவனும், உயிரை பிரிப்பவனும், அவன் வரிசையாக இந்த இருபத்தொரு நரகங்களுக்குச் செல்கிறான்...
14.99.54
शूलमारोप्यते पश्चाज्ज्वलने परिपच्यते ।
बहुवर्षसहस्राणि पच्यमानस्त्ववाक्छिराः।
नावमुच्येत दुर्मेदा न तस्य क्षीयते गतिः ॥ १४.९९.५४ ॥
பின்னர் அவன் சூலத்தில் ஏற்றப்பட்டு நெருப்பில் நன்றாக வேகவைக்கப்படுகிறான். தலை கீழ் நோக்கியவனாக பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் வெந்துகொண்டிருக்கும் அந்த மூடன் விடுபடமாட்டான்; அவனது கதிக்கு முடிவில்லை...
14.99.55
ब्राह्मणान्वा विचार्यैव व्रजन्तै वधकाङ्क्षया ।
शतर्वषसहस्राणि तामिस्रे परिपच्यते ॥ १४.९९.५५ ॥
அந்தணர்களை வதம் செய்யும் ஆசையுடன் சிந்தித்தே செல்பவர்கள், நூறாயிரம் ஆண்டுகள் தாமிஸ்ர நரகத்தில் வேகவைக்கப்படுவார்கள்.
14.99.56
उत्पाद्य शोणितं गात्रात्संरंभमतिपूर्वकम् ।
सपर्ययेण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५६ ॥
கடும் கோபத்துடன் உடலிலிருந்து இரத்தத்தை வெளியேற்றுபவன், வரிசையாக இந்த இருபத்தொரு நரகங்களுக்குச் செல்கிறான்.
14.99.57
तस्मान्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कां गतिमीरयेत् ।
न ब्रूयात्परुषां वाणीं न चैवैनानतिक्रमेत् ॥ १४.९९.५७ ॥
ஆகையால் அமங்கலமான சொல் பேசக்கூடாது, வறண்ட நடத்தையை மேற்கொள்ளக்கூடாது, கடுஞ்சொல் பேசக்கூடாது, இவர்களை மீறவும் கூடாது.
14.99.58
ये विप्राञ्श्लक्ष्णया वाचा पूजयन्ति नरोत्तमाः ।
अर्चितश्च स्तुतश्चैव तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५८ ॥
நற்குணமுள்ள மனிதர்கள் இனிய சொற்களால் அந்தணர்களை வழிபடுகிறார்கள்; அவர்களால் வழிபடப்பட்டும் துதிக்கப்பட்டும் நான் ஆகிறேன், இதில் ஐயமில்லை.
14.99.59
तर्जयन्ति च ये विप्रान्क्रोशयन्ति च भारत ।
आक्रुष्टस्तर्जितश्चाहं तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५९ ॥
ஓ பாரதா, அந்தணர்களை அச்சுறுத்தியும் இழித்துப் பேசியும் இருப்பவர்களால் இழிவுபடுத்தப்பட்டும் அச்சுறுத்தப்பட்டும் நான் ஆகிறேன், இதில் ஐயமில்லை.
14.99.60
यश्चन्दनैश्चागरुधूपदीपै-
रभ्यर्चयेत्काष्ठमयीं ममार्चाम्।
तेनार्चितो नैव भवामि सम्य-
ग्विप्रार्चनादस्मि समर्चितोऽहम् ॥ १४.९९.६० ॥
சந்தனம், அகில் தூபம், விளக்கு ஆகியவற்றால் என் மரச்சிலையை வழிபடுபவன் அதனால் முழுமையாக வழிபடப்படுவதில்லை; அந்தணர்களை வழிபடுவதாலேயே நான் நன்றாக வழிபடப்படுகிறேன்.
14.99.61
विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहं ।
विप्रप्रसादादसुराञ्जयामि।
विप्रप्रसादाच्च सदक्षिणोऽहं ।
विप्रप्रसादादजितोऽहमस्मि ॥ १४.९९.६१ ॥
அந்தணர்களின் அருளால் நான் பூமியைத் தாங்குகிறேன். அந்தணர்களின் அருளால் அசுரர்களை வெல்கிறேன். அந்தணர்களின் அருளால் நான் தட்சிணையுடன் இருக்கிறேன். அந்தணர்களின் அருளால் நான் வெல்லப்படாதவனாக இருக்கிறேன்.