മഹാഭാരതം · അധ്യായം 14.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.99.1
श्रुत्वैवं सात्विकं दानं राजसं तामसं तथा ।
पृथक्पृथक्त्वेन गतिं फलं चापि पृथक्पृथक् ॥ १४.९९.१ ॥
ഇങ്ങനെ സാത്ത്വികവും രാജസവും താമസവുമായ ദാനങ്ങളെ കേട്ട്, അവയുടെ വ്യത്യസ്ത ഗതികളും ഫലങ്ങളും കേട്ട്.
14.99.2
अवितृप्तः प्रहृष्टात्मा पुण्यं धर्मामृतं पुनः ।
युधिष्ठिरो धर्मरतः केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९९.२ ॥
ധർമാമൃതമാകുന്ന ആ പുണ്യത്താൽ ഇനിയും തൃപ്തനാകാതെ, സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ധർമ്മരതനായ യുധിഷ്ഠിരൻ വീണ്ടും കേശവനോട് പറഞ്ഞു.
14.99.3
बीजयोनिविशुद्धानां लक्षणानि वदस्व मे ।
बीजदोषेण लोकेश जायन्ते च कथं नराः ॥ १४.९९.३ ॥
ബീജവും യോനിയും കൊണ്ട് ശുദ്ധരായവരുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ എന്നോട് പറയൂ. ലോകേശാ, ബീജദോഷത്താൽ മനുഷ്യർ എങ്ങനെ ജനിക്കുന്നു?
14.99.4
आचारदोषं देवेशं वक्तुगर्हस्यशेषतः ।
ब्राह्मणानां विशेषं च गुणदोषौ च केशव ॥ १४.९९.४ ॥
ദേവേശാ, ആചാരദോഷത്തെയും ബ്രാഹ്മണരുടെ വിശേഷതയെയും ഗുണദോഷങ്ങളെയും പൂർണമായി പറയുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമാണ്, കേശവാ.
14.99.5
चातुर्वर्ण्यस्य कुत्स्नस्य वर्तमानाः प्रतिग्रहे ।
केन विप्रा विशेषेण तरन्ते तारयन्ति च।
एतान्कथय देवेश त्वद्भक्तस्य नमोस्तु ते ॥ १४.९९.५ ॥
നാല് വർണങ്ങളിലും ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നവരിൽ വിപ്രർ എങ്ങനെ വിശേഷമായി കടന്നുകയറുന്നു, മറ്റുള്ളവരെ കടത്തുന്നു? ദേവേശാ, ഇത് പറയൂ. നിന്റെ ഭക്തന് നമസ്കാരം.
14.99.6
शृणु राजन्यथावृत्तं बीजयोनिं शुभाशुभम् ।
येन तिष्ठति लोकोयं विनश्यति च पाण्डव ॥ १४.९९.६ ॥
രാജാവേ, കേൾക്കൂ. ഇതിനാൽ ഈ ലോകം നിലനിൽക്കുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവോ, ആ ബീജയോനികളുടെ ശുഭാശുഭം യഥാവിധി കേൾക്കൂ, പാണ്ഡവാ.
14.99.7
अविप्लुतब्रह्मचर्यो यस्तु विप्रो यथाविधि ।
स बीजं नाम विज्ञेयं तस्य बीजं शुभं भवेत् ॥ १४.९९.७ ॥
വിധിപ്രകാരം മുറിയാത്ത ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ ആരോ, അവൻ 'ബീജം' എന്ന് അറിയപ്പെടേണ്ടവനാണ്; അവന്റെ ബീജം ശുഭമായിരിക്കും.
14.99.8
कन्या चाक्षतयोनिः स्यात्कुलीना पितृमातृतः ।
ब्राह्मणादिषु विवाहेषु परिणीता यथाविधि।
सा प्रशस्ता वरारोहा तस्या योनिः प्रशस्यते ॥ १४.९९.८ ॥
കന്യക അക്ഷതയോനിയും മാതാപിതാക്കളുടെ ഇരുവശത്തും കുലീനയും ബ്രാഹ്മണാദി വിവാഹങ്ങളിൽ വിധിപ്രകാരം വിവാഹിതയുമായാൽ അവൾ പ്രശസ്തയാണ്; സുന്ദരമായ അരക്കെട്ടുള്ള അവളുടെ യോനി പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
14.99.9
मनसा कर्मणा वाचा या गच्छेत्परपूरुषम् ।
योनिस्तस्या नरश्रेष्ठ गर्भाधानं न चार्हति ॥ १४.९९.९ ॥
മനസ്സാലും കർമ്മത്താലും വാക്കാലും പരപുരുഷനെ സമീപിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെ യോനി, ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, ഗർഭാധാനത്തിന് യോഗ്യമല്ല.
14.99.10
स्वैरिण्या यस्तु पापात्मा संतानार्थमिहेच्छति ।
स कुलान्पातयत्याशु दशपूर्वान्दशापरान् ॥ १४.९९.१० ॥
സ്വൈരിണിയായ സ്ത്രീയിൽനിന്ന് ഇവിടെ സന്താനത്തെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന പാപിയായവൻ, അവൻ വേഗം പത്ത് മുൻതലമുറകളെയും പത്ത് പിൻതലമുറകളെയും കുലങ്ങളെയും വീഴ്ത്തുന്നു.
14.99.11
दुष्टयोनौ तु यो मोहाद्रेतः सिञ्चति मूढधीः ।
तद्रेतसा समुत्पन्नः षडङ्गविदपि द्विजः।
साधुभिः स बहिष्कार्यः श्वापाक इव पार्थिवा ॥ १४.९९.११ ॥
മോഹത്താൽ ദൂഷിതമായ യോനിയിൽ ബീജം സിഞ്ചിക്കുന്ന മൂഢബുദ്ധി ആരോ, ആ ബീജത്തിൽ ജനിച്ച ദ്വിജൻ ഷഡംഗവിദ്യാപണ്ഡിതനായാലും, ഹേ രാജാവേ, സജ്ജനങ്ങളാൽ ശ്വപാകനെപ്പോലെ പുറന്തള്ളപ്പെടേണ്ടവനാണ്.
14.99.12
कर्मणा मनसा वाचा या भवेत्स्वैरचारिणी ।
सा कुलघ्रीति विज्ञेया तस्यां जातः श्वपाचकः ॥ १४.९९.१२ ॥
കർമ്മത്താലും മനസ്സാലും വാക്കാലും സ്വൈരചാരിണിയായ സ്ത്രീ ആരോ, അവൾ കുലഘ്നി എന്ന് അറിയപ്പെടേണ്ടവളാണ്; അവളിൽ ജനിച്ചവൻ ശ്വപാകനാണ്.
14.99.13
दैवे पित्र्ये तथा दाने भोजने सहभाषणे ।
शयने सहसंबन्धे न योग्या दृष्टयोनिजाः ॥ १४.९९.१३ ॥
ദൈവകർമ്മം, പിതൃകർമ്മം, ദാനം, ഭോജനം, ഒന്നിച്ചുള്ള സംഭാഷണം, ശയനം, ബന്ധം എന്നിവയ്ക്ക് ദൃഷ്ടയോനിജന്മർ യോഗ്യരല്ല.
14.99.14
न तस्माद्दुष्टयोन्यां तु गर्भमुत्पादयेद्बुधः ।
मोहेन कुरुते यस्तु कुलं हन्ति त्रिपूरुषम् ॥ १४.९९.१४ ॥
അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ ദുഷ്ടയോനിയിൽ ഗർഭമുണ്ടാക്കരുത്. മോഹത്താൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവൻ മൂന്നു തലമുറയുടെ കുലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നു.
14.99.15
कानीकनश्च सहोञश्च तथोभौ कुण्डगोलकै ।
आरूढपतिताज्जातः परितस्यापि यः सुतः।
षडेते विप्रचण्डाला निकृष्टाः श्वपचादपि ॥ १४.९९.१५ ॥
കാനീകൻ, സഹോജൻ, കുണ്ഡൻ, ഗോളകൻ, ആരൂഢപതിതയിൽ ജനിച്ച പുത്രൻ—ഈ ആറും വിപ്രചണ്ഡാലർ; ശ്വപചനെക്കാളും അധമർ.
14.99.16
यो यत्र तत्र वा रेतः सिक्त्वा शूद्रासु वा चरेत् ।
कामचारी स पापात्मा बीजं तस्याशुभं भवेत् ॥ १४.९९.१६ ॥
എവിടെയെങ്കിലും ബീജം ചൊരിഞ്ഞ് ശൂദ്ര സ്ത്രീകളോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവൻ കാമചാരി, പാപാത്മാവ്; അവന്റെ ബീജം അശുഭമാകുന്നു.
14.99.17
अशुद्धं तद्भवेद्बीजं शुद्धां योनि न चार्हति ।
दूषयत्यपि तां योनिं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.९९.१७ ॥
ആ ബീജം അശുദ്ധമാകുന്നു; ശുദ്ധയോനിക്ക് അതു യോഗ്യമല്ല. നായ നക്കിയ ഹവിസ്സുപോലെ അത് ആ യോനിയെയും ദൂഷിതമാക്കുന്നു.
14.99.18
शूद्रयोनौ पतेद्बीजं हाहाशब्दं द्विजन्मनः ।
कुर्यात्पुरीषगर्तेषु पतितोऽस्मीति दुःखितः ॥ १४.९९.१८ ॥
ദ്വിജന്റെ ബീജം ശൂദ്രയോനിയിൽ വീണാൽ 'അയ്യോ അയ്യോ' എന്നു വിലപിക്കണം; മലക്കുഴിയിൽ വീണവനെപ്പോലെ ദുഃഖിച്ച്, 'ഞാൻ പതിതനായി' എന്നു പറയണം.
14.99.19
मामधःपातयन्नेष पापात्मा काममोहितः ।
अधोगतिं प्रजोत्क्षिप्रमिति शप्त्वा पतेत्तु तत् ॥ १४.९९.१९ ॥
കാമമോഹിതനായ ഈ പാപാത്മാവ് എന്നെ താഴ്ത്തുന്നു. 'സന്താനം വേഗം അധോഗതി പ്രാപിക്കട്ടെ' എന്ന് ശപിച്ച് അവൻതന്നെ വീഴട്ടെ.
14.99.20
आत्मा हि शुक्लमुद्दिष्टं दैवतं परमं महत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन निरुन्ध्याच्छुक्लमात्मनः ॥ १४.९९.२० ॥
ശുക്ലമായി പറയപ്പെട്ട ആത്മാവ് തന്നെയാണ് പരമവും മഹത്തുമായ ദൈവം. അതിനാൽ എല്ലാ പ്രയത്നത്തോടെയും സ്വന്തം ശുക്ലത്തെ നിയന്ത്രിക്കണം.
14.99.21
आयुस्तेजो बलं वीर्यं प्रज्ञा श्रीश्च महद्यशः ।
पुण्यं च मत्प्रियत्वं च लभते ब्रह्मचर्यया ॥ १४.९९.२१ ॥
ആയുസ്സ്, തേജസ്സ്, ബലം, വീര്യം, പ്രജ്ഞ, ശ്രീ, മഹായശസ്സ്, പുണ്യം, എനിക്ക് പ്രിയനാകൽ — ബ്രഹ്മചര്യത്താൽ ഇവയെല്ലാം നേടുന്നു.
14.99.22
अविप्लुतब्रह्मचर्यैर्गृहस्थश्रममाश्रितैः ।
पञ्चयज्ञपरैर्धर्मः स्थाप्यते पृथिवीतले ॥ १४.९९.२२ ॥
മുറിയാത്ത ബ്രഹ്മചര്യമുള്ളവരും ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം സ്വീകരിച്ചവരും പഞ്ചയജ്ഞങ്ങളിൽ നിരതരുമായവരാൽ ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.
14.99.23
सायंप्रातस्तु ये सन्ध्यां सम्यङ्नित्यमुपासते ।
नावं वेदमयीं कृत्वा तरन्ते तारयन्ति च ॥ १४.९९.२३ ॥
രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും സദാ ശരിയായി സന്ധ്യോപാസന ചെയ്യുന്നവർ വേദമയമായ തോണി ഉണ്ടാക്കി കടക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവരെയും കടത്തുന്നു.
14.99.24
यो जपेत्पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
न सीदेत्प्रतिगृह्णानः पृथिवीं च ससागराम् ॥ १४.९९.२४ ॥
പാവനയായ ദേവിയും വേദങ്ങളുടെ മാതാവുമായ ഗായത്രി ജപിക്കുന്നവൻ ദാനം സ്വീകരിച്ചാലും മുങ്ങുന്നില്ല — ഭൂമിയും അതിലെ സമുദ്രങ്ങളും സ്വീകരിച്ചാലും പോലും.
14.99.25
ये चास्य दुःस्थिताः केचिद्ग्रहाः सूर्यादयो दिवि ।
ते चास्य सौम्या जायन्ते शिवाः शुभकरास्तथा ॥ १४.९९.२५ ॥
ആകാശത്ത് സൂര്യൻ മുതലായ ഏതെങ്കിലും ഗ്രഹങ്ങൾ അവന് ദുഃസ്ഥിതിയിലായിരുന്നാലും, അവ അവനു സൗമ്യവും ശിവവും ശുഭകരവുമായി മാറുന്നു.
14.99.26
यत्र यत्र स्थिताश्चैव दारुणाः पिशिताशनाः ।
घोररूपा महाकाया धर्षयन्ति न तं द्विजम् ॥ १४.९९.२६ ॥
എവിടെയെല്ലാമുള്ള ഭയങ്കരരും മാംസഭോജികളും ഘോരരൂപികളും മഹാകായരുമായ ജീവികൾ ആ ദ്വിജനെ ആക്രമിക്കുന്നില്ല.
14.99.27
पुनन्तीह पृथिव्यां च चीर्णवेदव्रता नराः ।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.२७ ॥
ഭൂമിയിൽ വേദവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ച മനുഷ്യർ ഇവിടെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; രാജാവേ, നാല് വേദങ്ങളെക്കാളും അത് ഏറെ മഹത്തരമാണ്.
14.99.28
अचीर्णिव्रतवेदा ये विकर्मफलमाश्रिताः ।
ब्राह्ममा नाममात्रेण तेऽपि पूज्या युधिष्ठिर।
किं पुनर्यस्तु सन्ध्ये द्वे नित्यमेवोपतिष्ठते ॥ १४.९९.२८ ॥
വേദവ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കാതെ, ദുഷ്കർമ്മഫലത്തെ ആശ്രയിച്ച പേരിനുമാത്രം ബ്രാഹ്മണരും യുധിഷ്ഠിരാ, പൂജ്യരാണ്; രണ്ടു സന്ധ്യകളിലും നിത്യം ഉപാസിക്കുന്നവനെക്കുറിച്ച് പറയേണ്ടതുണ്ടോ?
14.99.29
शीलमध्ययनं दानं शौचं मार्दवमार्जवम् ।
तस्माद्वेदाद्विशिष्टानि मनुराह प्रजापतिः ॥ १४.९९.२९ ॥
ശീലം, അധ്യയനം, ദാനം, ശൗചം, മാർദവം, ആർജവം — ഇവയെ വേദത്തെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠമെന്ന് പ്രജാപതിയായ മനു പറഞ്ഞു.
14.99.30
भूर्भुवस्स्वरिति ब्रह्म यो वेदनिरतो द्विजः ।
स्वदारनिरतो दान्तः स विद्वान्स च भूसुरः ॥ १४.९९.३० ॥
'ഭൂഃ ഭുവഃ സ്വഃ' എന്ന ബ്രഹ്മത്തിലും വേദത്തിലും നിരതനായ, സ്വഭാര്യയിൽ മാത്രം അനുരക്തനായ, ദാന്തനായ ദ്വിജനാണ് വിദ്വാൻ; അവനാണ് ഭൂസുരൻ.
14.99.31
सन्ध्यामुपासते ये वै नित्यमेव द्विजोत्तमाः ।
ते यान्ति नरशार्दूल ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ १४.९९.३१ ॥
നരശാർദൂലാ, എന്നും സന്ധ്യോപാസന ചെയ്യുന്ന ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ എത്തുന്നു; സംശയമില്ല.
14.99.32
सावित्रीमात्रसारोपि वरो विप्रः सुयन्त्रितः ।
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ १४.९९.३२ ॥
സാവിത്രിയുടെ സാരം മാത്രം അറിയുന്നവനായാലും നന്നായി നിയന്ത്രിച്ച വിപ്രനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ; നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത നാലുവേദജ്ഞൻ എല്ലാം ഭക്ഷിക്കുന്നവനും എല്ലാം വിൽക്കുന്നവനുമാണ്.
14.99.33
सावित्रीं चैव वेदांश्च तुलयाऽतोलयन्पुरा ।
सदेवर्षिगणाश्चैव सर्वे ब्रह्मपुरस्सराः।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.३३ ॥
പണ്ട് ദേവന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും ബ്രഹ്മാവിനെ മുൻനിർത്തി സാവിത്രിയെയും വേദങ്ങളെയും തുലാസിൽ തൂക്കി; ഹേ രാജൻ, നാലു വേദങ്ങളെക്കാളും അവൾ ഭാരമേറിയവളായിരുന്നു.
14.99.34
यथा विकसिते पुष्पे मधु गृह्णन्ति षट्पदाः ।
एवं गृहीता सावित्री सर्ववेदे च पाण्डवः ॥ १४.९९.३४ ॥
വിരിഞ്ഞ പൂവിൽ വണ്ടുകൾ തേൻ ശേഖരിക്കുന്നതുപോലെ, ഹേ പാണ്ഡവാ, സാവിത്രി എല്ലാ വേദങ്ങളിലും ഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു.
14.99.35
तस्मात्तु सर्ववेदानां सावित्री प्राण उच्यते ।
निर्जीवा हीतरे वेदा विना सावित्रिया नृपः ॥ १४.९९.३५ ॥
അതിനാൽ എല്ലാ വേദങ്ങളുടെയും പ്രാണനെന്ന് സാവിത്രി പറയപ്പെടുന്നു; ഹേ നൃപാ, സാവിത്രിയില്ലാതെ മറ്റ് വേദങ്ങൾ നിർജീവമാണ്.
14.99.36
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी शीलभ्रष्टः स कुत्सितः ।
शीलवृत्तसमायुक्तः सावित्रीपाठको वरः ॥ १४.९९.३६ ॥
നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത നാലുവേദജ്ഞൻ സ്വഭാവഭ്രഷ്ടനും നിന്ദ്യനുമാണ്; ശീലവും സദാചാരവുമുള്ള സാവിത്രി-പാഠകനാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ.
14.99.37
सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् ।
सावित्रीं जप कौतेय सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १४.९९.३७ ॥
കൗന്തേയാ, ആയിരം മടങ്ങ് ഉത്കൃഷ്ടയും നൂറ് മടങ്ങ് മധ്യമയും പത്ത് മടങ്ങ് അധമയുമായ ദേവി സാവിത്രിയെ ജപിക്കുക; അവൾ സർവപാപങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്.
14.99.38
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण सर्वभूतात्मको ह्यसि ।
नानायोगपर श्रेष्ठ तुष्यसे केन कर्मणा ॥ १४.९९.३८ ॥
ത്രിലോകനാഥാ, കൃഷ്ണാ, നീയാണ് സർവഭൂതങ്ങളുടെയും ആത്മാവ്. അനേകയോഗങ്ങളിൽ നിരതനായ ശ്രേഷ്ഠാ, ഏത് കർമത്താൽ നീ സന്തുഷ്ടനാകുന്നു?
14.99.39
यदि भारसहस्रं तु गुग्गुल्वादि प्रधूपयेत् ।
करोति चेन्नमस्कारमुपहारं च कारयेत् ॥ १४.९९.३९ ॥
ഒരാൾ ആയിരം ഭാരം ഗുഗ്ഗുലു മുതലായവ ധൂപിച്ച്, നമസ്കാരം ചെയ്ത്, ഉപഹാരവും സമർപ്പിച്ചാലും,
14.99.40
स्तौति यः स्तुतिभिर्मां च ऋग्यजुस्सामभिः सदा ।
न तोषयति चेद्धिप्रान्नाहं तुष्यामि भारत ॥ १४.९९.४० ॥
ആരെങ്കിലും എപ്പോഴും ഋക്, യജുസ്, സാമ മന്ത്രങ്ങളാൽ എന്നെ സ്തുതിച്ചാലും ബ്രാഹ്മണരെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഭാരതാ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാകില്ല.
14.99.41
ब्राह्मणे पूजिते नित्यं पूजितोस्मि न संशयः ।
आक्रुष्टे चाहमाक्रुष्टो भवामि भरतर्षभ ॥ १४.९९.४१ ॥
ബ്രാഹ്മണൻ നിത്യം പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാനും പൂജിക്കപ്പെടുന്നു, സംശയമില്ല; അവൻ ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാനും ആക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു, ഭരതർഷഭാ.
14.99.42
परा मयि गतिस्तेषां पूजयन्ति द्विजं हि ये ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४२ ॥
ബ്രാഹ്മണനെ പൂജിക്കുന്നവർക്ക് എന്നിൽ പരമഗതിയുണ്ട്; കാരണം ഞാൻ ബ്രാഹ്മണരൂപത്തിൽ ഭൂതലത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
14.99.43
यस्तान्पूजयति प्राज्ञो मद्गतेनान्तरात्मना ।
तमहं स्वेन रूपेण पश्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.९९.४३ ॥
ബുദ്ധിമാനായ ആരെങ്കിലും അവരെ ആദരിക്കുന്നുവോ, എന്നിൽ ഉറപ്പിച്ച അന്തരാത്മാവോടെ, നരപുംഗവാ, ഞാൻ അവനെ എന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ കാണുന്നു.
14.99.44
कुब्जाः काणा वामनाश्च दरिद्रा व्याधितास्तथा ।
नावमान्या द्विजाः प्राज्ञैर्मम रूपा हि ते द्विजाः ॥ १४.९९.४४ ॥
കൂനന്മാർ, ഒറ്റക്കണ്ണന്മാർ, കുള്ളന്മാർ, ദരിദ്രർ, രോഗികൾ — ആ ദ്വിജന്മാരെ ബുദ്ധിമാന്മാർ അവമതിക്കരുത്; അവർ എന്റെ രൂപങ്ങളാണ്.
14.99.45
ये केचित्सागरान्तायां पृथिव्यां द्विजसत्तमाः ।
मम रूपं हि तेष्वेवमर्चितेष्वर्चितोऽस्म्यहम् ॥ १४.९९.४५ ॥
സമുദ്രാന്തം വരെയുള്ള ഭൂമിയിൽ ഏതൊരു ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാരുണ്ടോ — അവരിൽ എന്റെ രൂപമുണ്ട്; അവർ ആദരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞാനും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
14.99.46
बहवस्तु न जानन्ति नरा ज्ञानबहिष्कृताः ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४६ ॥
എന്നാൽ ജ്ഞാനരഹിതരായ പലരും ഞാൻ ദ്വിജരൂപത്തിൽ ഈ ഭൂതലത്തിൽ വസിക്കുന്നുവെന്ന് അറിയുന്നില്ല.
14.99.47
अवमन्यन्ति ये विप्रान्स्वधर्मान्पातयन्ति ते ।
प्रेषणैः प्रेषयन्ते च शुश्रूषां कारयन्ति च ॥ १४.९९.४७ ॥
വിപ്രന്മാരെ അവമതിക്കുന്നവർ തങ്ങളുടെ സ്വധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് വീഴുന്നു; അവരെ ജോലിക്ക് അയച്ച് ശുശ്രൂഷ ചെയ്യിക്കുന്നു.
14.99.48
मृतांश्चात्र परत्रेमान्यमदूता महाबलाः ।
निकृन्तन्ति यथाकामं सूत्रमार्गेण शिल्पिनः ॥ १४.९९.४८ ॥
ഇവിടെയും പരലോകത്തും മരിച്ച ഇവരെ, യമന്റെ മഹാബലശാലികളായ ദൂതന്മാർ ശിൽപികൾ നൂൽരേഖയിൽ മുറിക്കുന്നതുപോലെ ഇഷ്ടംപോലെ മുറിക്കുന്നു.
14.99.49
आक्रोशपरिवादाभ्यां ये रमन्ते द्विजातिषु ।
तान्मृतान्यमलोकस्थान्निपात्य पृथिवीतले ॥ १४.९९.४९ ॥
ദ്വിജന്മാരെ ആക്ഷേപിച്ചും ശകാരിച്ചും രമിക്കുന്നവരെ, യമലോകത്തിൽ കഴിയുന്ന മൃതരായി ഭൂതലത്തിൽ വീഴ്ത്തി...
14.99.50
आक्रम्योरसि पादेन क्रूरः संरक्तलोचनः ।
अग्निवर्णैस्तु संदंशैर्यमो जिह्वां समुद्धरेत् ॥ १४.९९.५० ॥
ക്രൂരനായ യമൻ നെഞ്ചിൽ കാലമർത്തി, ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, അഗ്നിവർണ്ണമുള്ള ചിമട്ടകൾകൊണ്ട് അവന്റെ നാവ് വലിച്ചെടുക്കട്ടെ...
14.99.51
ये च विप्रान्निरीक्षन्ते पापाः पापेन चक्षुषा ।
अब्रह्मण्याः श्रुतेर्बाह्या नित्यं ब्रह्मद्विषो नराः ॥ १४.९९.५१ ॥
പാപികളായി, പാപദൃഷ്ടിയോടെ ബ്രാഹ്മണരെ നോക്കുന്നവരും, ബ്രാഹ്മണ്യത്തെ ആദരിക്കാത്തവരും, വേദത്തിന് പുറത്തുള്ളവരും, എപ്പോഴും ബ്രഹ്മദ്വേഷികളുമായ മനുഷ്യർ...
14.99.52
तेषां घोरा महाकाया वक्रतुण्डा महाबलाः ।
उद्धरन्ति मुहूर्तेन स्वगाश्चक्षुर्यमाज्ञया ॥ १४.९९.५२ ॥
അവരുടെ ഭയങ്കര, വലിയ ശരീരമുള്ള, വളഞ്ഞ ചുണ്ടുള്ള, മഹാബലരായ (ദൂതർ) യമന്റെ ആജ്ഞയാൽ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് അവരെ വലിച്ചെടുക്കുന്നു...
14.99.53
यः प्रहारं द्विजेन्द्राय दद्यात्कुर्याच्च शोणितम् ।
अस्थिभङ्गं च यः कुर्यात्प्राणैर्वा विप्रयोजयेत्।
सोनुपूर्व्येण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५३ ॥
ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനെ പ്രഹരിക്കുന്നവനും, രക്തം ചൊരിയിക്കുന്നവനും, അസ്ഥി ഒടിക്കുന്നവനും, പ്രാണനെ വേർപെടുത്തുന്നവനും, അവൻ ക്രമത്തിൽ ഈ ഇരുപത്തൊന്ന് നരകങ്ങളിൽ പോകുന്നു...
14.99.54
शूलमारोप्यते पश्चाज्ज्वलने परिपच्यते ।
बहुवर्षसहस्राणि पच्यमानस्त्ववाक्छिराः।
नावमुच्येत दुर्मेदा न तस्य क्षीयते गतिः ॥ १४.९९.५४ ॥
പിന്നീട് അവനെ ശൂലത്തിൽ കയറ്റി അഗ്നിയിൽ നന്നായി വേവിക്കുന്നു. തലകീഴായി പല ആയിരം വർഷങ്ങൾ വെന്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ മൂഢൻ മോചനം നേടുന്നില്ല; അവന്റെ ഗതിക്ക് അന്തമില്ല...
14.99.55
ब्राह्मणान्वा विचार्यैव व्रजन्तै वधकाङ्क्षया ।
शतर्वषसहस्राणि तामिस्रे परिपच्यते ॥ १४.९९.५५ ॥
ബ്രാഹ്മണരെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ആലോചിച്ചു തന്നെ പോകുന്നവർ തമിസ്ര നരകത്തിൽ നൂറായിരം വർഷം വെന്തുരുകും.
14.99.56
उत्पाद्य शोणितं गात्रात्संरंभमतिपूर्वकम् ।
सपर्ययेण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५६ ॥
അതിയായ കോപത്തോടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് രക്തം ഒഴുക്കുന്നവൻ ഈ ഇരുപത്തൊന്ന് നരകങ്ങളിലൂടെ മാറിമാറി പോകുന്നു.
14.99.57
तस्मान्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कां गतिमीरयेत् ।
न ब्रूयात्परुषां वाणीं न चैवैनानतिक्रमेत् ॥ १४.९९.५७ ॥
അതിനാൽ അശുഭമായ വാക്ക് പറയരുത്, വരണ്ട രീതി സ്വീകരിക്കരുത്, പരുഷവാക്ക് പറയരുത്, ഇവരെ ലംഘിക്കുകയുമരുത്.
14.99.58
ये विप्राञ्श्लक्ष्णया वाचा पूजयन्ति नरोत्तमाः ।
अर्चितश्च स्तुतश्चैव तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५८ ॥
ശ്രേഷ്ഠരായ മനുഷ്യർ മൃദുവായ വാക്കുകൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണരെ പൂജിക്കുന്നു; അവരാൽ പൂജിതനും സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനുമായി ഞാൻ ആകുന്നു, സംശയമില്ല.
14.99.59
तर्जयन्ति च ये विप्रान्क्रोशयन्ति च भारत ।
आक्रुष्टस्तर्जितश्चाहं तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५९ ॥
ഹേ ഭാരത, ബ്രാഹ്മണരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി ആക്ഷേപിക്കുന്നവരാൽ ആക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടും ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടും ഞാൻ ആകുന്നു, സംശയമില്ല.
14.99.60
यश्चन्दनैश्चागरुधूपदीपै-
रभ्यर्चयेत्काष्ठमयीं ममार्चाम्।
तेनार्चितो नैव भवामि सम्य-
ग्विप्रार्चनादस्मि समर्चितोऽहम् ॥ १४.९९.६० ॥
ചന്ദനം, അകിൽ ധൂപം, ദീപം എന്നിവകൊണ്ട് എന്റെ മരവിഗ്രഹത്തെ പൂജിക്കുന്നവനാൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി പൂജിതനാകുന്നില്ല; ബ്രാഹ്മണപൂജയാൽ മാത്രമേ ഞാൻ നന്നായി പൂജിതനാകുന്നുള്ളൂ.
14.99.61
विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहं ।
विप्रप्रसादादसुराञ्जयामि।
विप्रप्रसादाच्च सदक्षिणोऽहं ।
विप्रप्रसादादजितोऽहमस्मि ॥ १४.९९.६१ ॥
ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ അസുരന്മാരെ ജയിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ ദക്ഷിണയോടുകൂടിയവനാകുന്നു. ബ്രാഹ്മണരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ ഞാൻ അജിതനാകുന്നു.