Mahābhārata · Adhyāya 14.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
14.99.1
श्रुत्वैवं सात्विकं दानं राजसं तामसं तथा ।
पृथक्पृथक्त्वेन गतिं फलं चापि पृथक्पृथक् ॥ १४.९९.१ ॥
Nachdem er so von den Gaben sāttvischer, rājasischer und tāmasischer Art gehört hatte, und auch von ihren gesonderten Wegen und Früchten,
14.99.2
अवितृप्तः प्रहृष्टात्मा पुण्यं धर्मामृतं पुनः ।
युधिष्ठिरो धर्मरतः केशवं पुनरब्रवीत् ॥ १४.९९.२ ॥
Noch unersättlich, das Herz voll Freude über das verdienstvolle Nektar des Dharma, sprach Yudhiṣṭhira, in Dharma versunken, wiederum zu Keśava.
14.99.3
बीजयोनिविशुद्धानां लक्षणानि वदस्व मे ।
बीजदोषेण लोकेश जायन्ते च कथं नराः ॥ १४.९९.३ ॥
Nenne mir die Kennzeichen derer, die durch Same und Schoß rein sind. O Herr der Welten, wie werden Menschen durch einen Fehler des Samens geboren?
14.99.4
आचारदोषं देवेशं वक्तुगर्हस्यशेषतः ।
ब्राह्मणानां विशेषं च गुणदोषौ च केशव ॥ १४.९९.४ ॥
O Herr der Götter, es gebührt dir, den Fehler des Verhaltens, die Auszeichnung der Brahmanen und ihre Tugenden und Fehler vollständig zu nennen, o Keśava.
14.99.5
चातुर्वर्ण्यस्य कुत्स्नस्य वर्तमानाः प्रतिग्रहे ।
केन विप्रा विशेषेण तरन्ते तारयन्ति च।
एतान्कथय देवेश त्वद्भक्तस्य नमोस्तु ते ॥ १४.९९.५ ॥
Unter den vier Varṇas: Wie überqueren die Brahmanen besonders, die Gaben annehmen, und wie bringen sie andere hinüber? Sage mir dies, o Herr der Götter. Verehrung sei dir, deinem Verehrer.
14.99.6
शृणु राजन्यथावृत्तं बीजयोनिं शुभाशुभम् ।
येन तिष्ठति लोकोयं विनश्यति च पाण्डव ॥ १४.९९.६ ॥
Höre, o König, wie es wirklich ist, das Gute und Schlechte von Same und Schoß, durch das diese Welt besteht und vergeht, o Pāṇḍava.
14.99.7
अविप्लुतब्रह्मचर्यो यस्तु विप्रो यथाविधि ।
स बीजं नाम विज्ञेयं तस्य बीजं शुभं भवेत् ॥ १४.९९.७ ॥
Der Brahmane, der das ununterbrochene brahmacarya gemäß der Vorschrift hält, ist als »Samen« zu erkennen; sein Same ist glückverheißend.
14.99.8
कन्या चाक्षतयोनिः स्यात्कुलीना पितृमातृतः ।
ब्राह्मणादिषु विवाहेषु परिणीता यथाविधि।
सा प्रशस्ता वरारोहा तस्या योनिः प्रशस्यते ॥ १४.९९.८ ॥
Eine Jungfrau mit unversehrtem Schoß, aus gutem Geschlecht von Vater- und Mutterseite, nach der Vorschrift in brahmanischen und ähnlichen Ehen vermählt, ist gepriesen; der Schoß dieser Frau mit den schönen Hüften wird gerühmt.
14.99.9
मनसा कर्मणा वाचा या गच्छेत्परपूरुषम् ।
योनिस्तस्या नरश्रेष्ठ गर्भाधानं न चार्हति ॥ १४.९९.९ ॥
Der Schoß einer Frau, die mit Geist, Tat und Wort zu einem anderen Mann geht, o Bester der Menschen, verdient keine Empfängnis.
14.99.10
स्वैरिण्या यस्तु पापात्मा संतानार्थमिहेच्छति ।
स कुलान्पातयत्याशु दशपूर्वान्दशापरान् ॥ १४.९९.१० ॥
Der sündhafte Mann, der hier von einer ausschweifenden Frau Nachkommen begehrt, stürzt bald die Geschlechter, zehn Generationen davor und zehn danach.
14.99.11
दुष्टयोनौ तु यो मोहाद्रेतः सिञ्चति मूढधीः ।
तद्रेतसा समुत्पन्नः षडङ्गविदपि द्विजः।
साधुभिः स बहिष्कार्यः श्वापाक इव पार्थिवा ॥ १४.९९.११ ॥
Der verblendete Mann, der aus Verwirrung seinen Samen in einen befleckten Schoß sät: Der Zweimalgeborene, der aus diesem Samen entsteht, mag die sechs Vedāṅga kennen, muss doch von den Guten wie ein Hundekocher ausgestoßen werden, o König.
14.99.12
कर्मणा मनसा वाचा या भवेत्स्वैरचारिणी ।
सा कुलघ्रीति विज्ञेया तस्यां जातः श्वपाचकः ॥ १४.९९.१२ ॥
Die Frau, die durch Tat, Geist und Wort ausschweifend und frei umherschweifend ist, ist als Familienzerstörerin zu erkennen; der Sohn, der von ihr geboren wird, ist ein Hundekocher.
14.99.13
दैवे पित्र्ये तथा दाने भोजने सहभाषणे ।
शयने सहसंबन्धे न योग्या दृष्टयोनिजाः ॥ १४.९९.१३ ॥
Bei göttlichen Riten, Ahnenriten, Gaben, Mahlzeiten, gemeinsamem Gespräch, Schlaf und Verwandtschaftsbanden sind die aus bekannt unreinem Schoß Geborenen nicht geeignet.
14.99.14
न तस्माद्दुष्टयोन्यां तु गर्भमुत्पादयेद्बुधः ।
मोहेन कुरुते यस्तु कुलं हन्ति त्रिपूरुषम् ॥ १४.९९.१४ ॥
Darum soll der Weise nicht in einem unreinen Schoß Nachkommen zeugen. Wer dies aus Verblendung tut, vernichtet seine Sippe über drei Generationen.
14.99.15
कानीकनश्च सहोञश्च तथोभौ कुण्डगोलकै ।
आरूढपतिताज्जातः परितस्यापि यः सुतः।
षडेते विप्रचण्डाला निकृष्टाः श्वपचादपि ॥ १४.९९.१५ ॥
Kānīka und Sahoña, ebenso die beiden, kuṇḍa und golaka, und der Sohn, der von einer gefallenen Frau (ārūḍha-patitā) geboren wird: diese sechs sind brahmanische Caṇḍālas, niedriger noch als der Hundekoch.
14.99.16
यो यत्र तत्र वा रेतः सिक्त्वा शूद्रासु वा चरेत् ।
कामचारी स पापात्मा बीजं तस्याशुभं भवेत् ॥ १४.९९.१६ ॥
Wer seinen Samen überall verspritzt und mit Śūdra-Frauen umherzieht, ist ein Diener der Begierde und sündigen Herzens; sein Same wird unheilvoll.
14.99.17
अशुद्धं तद्भवेद्बीजं शुद्धां योनि न चार्हति ।
दूषयत्यपि तां योनिं शुना लीढं हविर्यथा ॥ १४.९९.१७ ॥
Dieser Same wird unrein und verdient keinen reinen Schoß. Er verunreinigt sogar diesen Schoß, wie eine von einem Hund geleckte Opfergabe.
14.99.18
शूद्रयोनौ पतेद्बीजं हाहाशब्दं द्विजन्मनः ।
कुर्यात्पुरीषगर्तेषु पतितोऽस्मीति दुःखितः ॥ १४.९९.१८ ॥
Fällt der Same eines Zweimalgeborenen in einen Śūdra-Schoß, soll er »wehe, wehe!« rufen und, betrübt wie einer, der in eine Grube voll Unrat gefallen ist, sagen: »Ich bin gefallen.«
14.99.19
मामधःपातयन्नेष पापात्मा काममोहितः ।
अधोगतिं प्रजोत्क्षिप्रमिति शप्त्वा पतेत्तु तत् ॥ १४.९९.१९ ॥
Dieser sündhafte Mann, von Begierde verblendet, stößt mich hinab. Nachdem er verflucht hat: »Möge seine Nachkommenschaft bald einen abwärts führenden Weg gehen«, möge er selbst fallen.
14.99.20
आत्मा हि शुक्लमुद्दिष्टं दैवतं परमं महत् ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन निरुन्ध्याच्छुक्लमात्मनः ॥ १४.९९.२० ॥
Das Selbst wird als das Reine (Weiße), das höchste und große Gottheit erklärt. Daher soll man mit allen Kräften das eigene Weiße (den Samen) zurückhalten.
14.99.21
आयुस्तेजो बलं वीर्यं प्रज्ञा श्रीश्च महद्यशः ।
पुण्यं च मत्प्रियत्वं च लभते ब्रह्मचर्यया ॥ १४.९९.२१ ॥
Langes Leben, Glanz, Kraft, Stärke, Weisheit, Glück, großer Ruhm, Verdienst und mir lieb zu sein — durch Brahmacharya erlangt man dies.
14.99.22
अविप्लुतब्रह्मचर्यैर्गृहस्थश्रममाश्रितैः ।
पञ्चयज्ञपरैर्धर्मः स्थाप्यते पृथिवीतले ॥ १४.९९.२२ ॥
Von denen, deren Keuschheit ungebrochen ist, die den Hausstand angenommen haben und sich den fünf Opfern widmen, wird der Dharma auf der Erde gegründet.
14.99.23
सायंप्रातस्तु ये सन्ध्यां सम्यङ्नित्यमुपासते ।
नावं वेदमयीं कृत्वा तरन्ते तारयन्ति च ॥ १४.९९.२३ ॥
Wer morgens und abends stets recht die Dämmerungsandacht vollzieht, der baut sich ein Boot aus den Veden, setzt selbst über und bringt auch andere hinüber.
14.99.24
यो जपेत्पावनीं देवीं गायत्रीं वेदमातरम् ।
न सीदेत्प्रतिगृह्णानः पृथिवीं च ससागराम् ॥ १४.९९.२४ ॥
Wer die reinigende Göttin Gāyatrī, die Mutter der Veden, rezitiert, versinkt nicht, auch wenn er Gaben annimmt — selbst wenn er die Erde mit ihren Meeren annimmt.
14.99.25
ये चास्य दुःस्थिताः केचिद्ग्रहाः सूर्यादयो दिवि ।
ते चास्य सौम्या जायन्ते शिवाः शुभकरास्तथा ॥ १४.९९.२५ ॥
Und welche unglücklich stehenden Planeten am Himmel auch sind, beginnend mit der Sonne, sie werden für ihn sanft, heilsam und segensreich.
14.99.26
यत्र यत्र स्थिताश्चैव दारुणाः पिशिताशनाः ।
घोररूपा महाकाया धर्षयन्ति न तं द्विजम् ॥ १४.९९.२६ ॥
Wo auch immer die schrecklichen, fleischfressenden Wesen von furchtbarer Gestalt und riesigem Körper sein mögen, sie greifen jenen Zweimalgeborenen nicht an.
14.99.27
पुनन्तीह पृथिव्यां च चीर्णवेदव्रता नराः ।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.२७ ॥
Menschen, die die vedischen Gelübde erfüllt haben, reinigen hier auf der Erde; o König, das wiegt schwerer noch als alle vier Veden.
14.99.28
अचीर्णिव्रतवेदा ये विकर्मफलमाश्रिताः ।
ब्राह्ममा नाममात्रेण तेऽपि पूज्या युधिष्ठिर।
किं पुनर्यस्तु सन्ध्ये द्वे नित्यमेवोपतिष्ठते ॥ १४.९९.२८ ॥
Auch Brahmanen nur dem Namen nach, die die vedischen Gelübde nicht erfüllt haben und sich auf die Früchte böser Taten stützen, sind zu ehren, o Yudhiṣṭhira; wie viel mehr jener, der beständig zu beiden Dämmerungen verehrt.
14.99.29
शीलमध्ययनं दानं शौचं मार्दवमार्जवम् ।
तस्माद्वेदाद्विशिष्टानि मनुराह प्रजापतिः ॥ १४.९९.२९ ॥
Gutes Betragen, Studium, Geben, Reinheit, Sanftmut und Aufrichtigkeit — Manu, der Herr der Geschöpfe, erklärte diese sogar dem Veda überlegen.
14.99.30
भूर्भुवस्स्वरिति ब्रह्म यो वेदनिरतो द्विजः ।
स्वदारनिरतो दान्तः स विद्वान्स च भूसुरः ॥ १४.९९.३० ॥
Der Zweimalgeborene, der sich der heiligen Formel »bhūḥ bhuvaḥ svaḥ« und dem Veda widmet, seiner eigenen Gattin treu und selbstbeherrscht ist — er ist gelehrt, und er ist ein Erdgott.
14.99.31
सन्ध्यामुपासते ये वै नित्यमेव द्विजोत्तमाः ।
ते यान्ति नरशार्दूल ब्रह्मलोकं न संशयः ॥ १४.९९.३१ ॥
Tiger unter den Menschen, die besten der Zweimalgeborenen, die stets die Dämmerungsverehrung vollziehen, gehen ohne Zweifel in die Welt Brahmās.
14.99.32
सावित्रीमात्रसारोपि वरो विप्रः सुयन्त्रितः ।
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी सर्वाशी सर्वविक्रयी ॥ १४.९९.३२ ॥
Ein Brahmane, der nur das Wesen der Sāvitrī kennt, aber gut beherrscht ist, ist hervorragend; der Kenner der vier Veden ohne Selbstbeherrschung isst alles und verkauft alles.
14.99.33
सावित्रीं चैव वेदांश्च तुलयाऽतोलयन्पुरा ।
सदेवर्षिगणाश्चैव सर्वे ब्रह्मपुरस्सराः।
चतुर्णामपि वेदानां सा हि राजन्गरीयसी ॥ १४.९९.३३ ॥
In alten Zeiten wogen die Götter und Scharen der Weisen, alle von Brahmā angeführt, die Sāvitrī und die Veden auf einer Waage; o König, sie war schwerer als alle vier Veden.
14.99.34
यथा विकसिते पुष्पे मधु गृह्णन्ति षट्पदाः ।
एवं गृहीता सावित्री सर्ववेदे च पाण्डवः ॥ १४.९९.३४ ॥
Wie die Bienen den Honig aus der geöffneten Blüte nehmen, so, o Pāṇḍava, wird die Sāvitrī aus allen Veden gewonnen.
14.99.35
तस्मात्तु सर्ववेदानां सावित्री प्राण उच्यते ।
निर्जीवा हीतरे वेदा विना सावित्रिया नृपः ॥ १४.९९.३५ ॥
Darum heißt die Sāvitrī der Lebensatem aller Veden; o König, ohne die Sāvitrī sind die übrigen Veden wahrlich leblos.
14.99.36
नायन्त्रितश्चतुर्वेदी शीलभ्रष्टः स कुत्सितः ।
शीलवृत्तसमायुक्तः सावित्रीपाठको वरः ॥ १४.९९.३६ ॥
Der unbeherrschte Kenner der vier Veden ist vom guten Wandel abgefallen und verachtenswert; der Rezitator der Sāvitrī, der mit gutem Charakter und Wandel begabt ist, ist der Vortreffliche.
14.99.37
सहस्रपरमां देवीं शतमध्यां दशावराम् ।
सावित्रीं जप कौतेय सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ १४.९९.३७ ॥
Sohn der Kuntī, rezitiere die Göttin Sāvitrī, tausendfach die höchste, hundertfach die mittlere, zehnfach die niedrigste, die Vernichterin aller Sünden.
14.99.38
त्रैलोक्यनाथ हे कृष्ण सर्वभूतात्मको ह्यसि ।
नानायोगपर श्रेष्ठ तुष्यसे केन कर्मणा ॥ १४.९९.३८ ॥
Herr der drei Welten, Kṛṣṇa, du bist die Seele aller Wesen. Bester unter jenen, die vielen Yogas ergeben sind, durch welche Handlung wirst du erfreut?
14.99.39
यदि भारसहस्रं तु गुग्गुल्वादि प्रधूपयेत् ।
करोति चेन्नमस्कारमुपहारं च कारयेत् ॥ १४.९९.३९ ॥
Wenn man tausend Lasten Guggulu und ähnliches als Weihrauch verbrennt, sich verneigt und auch Opfergaben darbringen lässt,
14.99.40
स्तौति यः स्तुतिभिर्मां च ऋग्यजुस्सामभिः सदा ।
न तोषयति चेद्धिप्रान्नाहं तुष्यामि भारत ॥ १४.९९.४० ॥
Wer mich stets mit den Hymnen des Ṛg, Yajus und Sāma preist, aber die Brahmanen nicht zufriedenstellt, o Bhārata, an dem habe ich kein Wohlgefallen.
14.99.41
ब्राह्मणे पूजिते नित्यं पूजितोस्मि न संशयः ।
आक्रुष्टे चाहमाक्रुष्टो भवामि भरतर्षभ ॥ १४.९९.४१ ॥
Wenn ein Brahmane stets geehrt wird, werde ich ohne Zweifel geehrt; wird er geschmäht, so werde auch ich geschmäht, o Stier der Bharatas.
14.99.42
परा मयि गतिस्तेषां पूजयन्ति द्विजं हि ये ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४२ ॥
Die Verehrer der Brahmanen haben ihr höchstes Ziel in mir, denn ich wohne in Gestalt eines Brahmanen auf der Erde.
14.99.43
यस्तान्पूजयति प्राज्ञो मद्गतेनान्तरात्मना ।
तमहं स्वेन रूपेण पश्यामि नरपुङ्गव ॥ १४.९९.४३ ॥
Den Weisen, der sie ehrt, mit dem auf mich gerichteten inneren Selbst, den sehe ich in meiner eigenen Gestalt, o Bester der Menschen.
14.99.44
कुब्जाः काणा वामनाश्च दरिद्रा व्याधितास्तथा ।
नावमान्या द्विजाः प्राज्ञैर्मम रूपा हि ते द्विजाः ॥ १४.९९.४४ ॥
Buckelige, Einäugige, Zwerge, Arme und ebenso Kranke — Weise sollen diese Brahmanen nicht verachten; sie sind meine Gestalten.
14.99.45
ये केचित्सागरान्तायां पृथिव्यां द्विजसत्तमाः ।
मम रूपं हि तेष्वेवमर्चितेष्वर्चितोऽस्म्यहम् ॥ १४.९९.४५ ॥
Welche vortrefflichen Brahmanen es auch gibt auf der Erde bis zum Ufer des Ozeans — meine Gestalt ist in ihnen; werden sie geehrt, so werde ich geehrt.
14.99.46
बहवस्तु न जानन्ति नरा ज्ञानबहिष्कृताः ।
यदहं द्विजरूपेण वसामि वसुधातले ॥ १४.९९.४६ ॥
Doch viele Menschen, dem Wissen entfremdet, wissen nicht, dass ich in Gestalt eines Brahmanen auf der Erdoberfläche wohne.
14.99.47
अवमन्यन्ति ये विप्रान्स्वधर्मान्पातयन्ति ते ।
प्रेषणैः प्रेषयन्ते च शुश्रूषां कारयन्ति च ॥ १४.९९.४७ ॥
Wer die Brahmanen verachtet, fällt von den eigenen Pflichten ab; er schickt sie auf Botengänge und lässt sie Dienste verrichten.
14.99.48
मृतांश्चात्र परत्रेमान्यमदूता महाबलाः ।
निकृन्तन्ति यथाकामं सूत्रमार्गेण शिल्पिनः ॥ १४.९९.४८ ॥
Die hier und im Jenseits Gestorbenen zerschneiden die mächtigen Boten Yamas nach Belieben, wie Handwerker entlang einer Schnur schneiden.
14.99.49
आक्रोशपरिवादाभ्यां ये रमन्ते द्विजातिषु ।
तान्मृतान्यमलोकस्थान्निपात्य पृथिवीतले ॥ १४.९९.४९ ॥
Diejenigen, die sich am Schmähen und Verleumden der Zweimalgeborenen erfreuen, die im Reich Yamas weilenden Toten werden auf die Erde niedergeworfen...
14.99.50
आक्रम्योरसि पादेन क्रूरः संरक्तलोचनः ।
अग्निवर्णैस्तु संदंशैर्यमो जिह्वां समुद्धरेत् ॥ १४.९९.५० ॥
Den Fuß auf die Brust gesetzt, zieht der grausame Yama mit rot geränderten Augen mit feuerfarbenen Zangen ihm die Zunge heraus...
14.99.51
ये च विप्रान्निरीक्षन्ते पापाः पापेन चक्षुषा ।
अब्रह्मण्याः श्रुतेर्बाह्या नित्यं ब्रह्मद्विषो नराः ॥ १४.९९.५१ ॥
Die sündigen Menschen, die die Brahmanen mit sündhaftem Blick ansehen, die den Brahmanen keine Achtung erweisen, die außerhalb der Śruti stehen und stets dem Brahman feindlich gesinnt sind...
14.99.52
तेषां घोरा महाकाया वक्रतुण्डा महाबलाः ।
उद्धरन्ति मुहूर्तेन स्वगाश्चक्षुर्यमाज्ञया ॥ १४.९९.५२ ॥
Ihre schrecklichen, riesenhaften, krummschnäbeligen, sehr starken Boten ziehen sie auf Yamas Befehl im Nu heraus...
14.99.53
यः प्रहारं द्विजेन्द्राय दद्यात्कुर्याच्च शोणितम् ।
अस्थिभङ्गं च यः कुर्यात्प्राणैर्वा विप्रयोजयेत्।
सोनुपूर्व्येण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५३ ॥
Wer einen vorzüglichen Zweimalgeborenen schlägt, Blut fließen lässt, Knochen bricht oder ihn vom Leben trennt, geht der Reihe nach in diese einundzwanzig Höllen...
14.99.54
शूलमारोप्यते पश्चाज्ज्वलने परिपच्यते ।
बहुवर्षसहस्राणि पच्यमानस्त्ववाक्छिराः।
नावमुच्येत दुर्मेदा न तस्य क्षीयते गतिः ॥ १४.९९.५४ ॥
Danach wird er auf einen Pfahl gespießt und im Feuer gründlich gegart. Kopfüber viele tausend Jahre lang gebraten, wird der Törichte nicht befreit; sein Schicksalsweg erschöpft sich nie...
14.99.55
ब्राह्मणान्वा विचार्यैव व्रजन्तै वधकाङ्क्षया ।
शतर्वषसहस्राणि तामिस्रे परिपच्यते ॥ १४.९९.५५ ॥
Wer nach Überlegung mit dem Wunsch zu töten zu den Brahmanen geht, wird in der Hölle Tāmisra hunderttausende Jahre lang gekocht.
14.99.56
उत्पाद्य शोणितं गात्रात्संरंभमतिपूर्वकम् ।
सपर्ययेण यातीमान्नरकानेकविंशतिम् ॥ १४.९९.५६ ॥
Wer in höchstem Zorn einem Körper Blut entzieht, geht nacheinander durch diese einundzwanzig Höllen.
14.99.57
तस्मान्नाकुशलं ब्रूयान्न शुष्कां गतिमीरयेत् ।
न ब्रूयात्परुषां वाणीं न चैवैनानतिक्रमेत् ॥ १४.९९.५७ ॥
Darum soll man nichts Unheilvolles sagen, keinen trockenen Weg einschlagen, keine harten Worte sprechen und sie nicht übertreten.
14.99.58
ये विप्राञ्श्लक्ष्णया वाचा पूजयन्ति नरोत्तमाः ।
अर्चितश्च स्तुतश्चैव तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५८ ॥
Jene edlen Menschen, die die Brahmanen mit sanfter Rede ehren — von ihnen verehrt und gepriesen werde ich, ohne Zweifel.
14.99.59
तर्जयन्ति च ये विप्रान्क्रोशयन्ति च भारत ।
आक्रुष्टस्तर्जितश्चाहं तैर्भवामि न संशयः ॥ १४.९९.५९ ॥
O Bhārata, jene, die die Brahmanen bedrohen und beschimpfen — von ihnen geschmäht und bedroht werde ich, ohne Zweifel.
14.99.60
यश्चन्दनैश्चागरुधूपदीपै-
रभ्यर्चयेत्काष्ठमयीं ममार्चाम्।
तेनार्चितो नैव भवामि सम्य-
ग्विप्रार्चनादस्मि समर्चितोऽहम् ॥ १४.९९.६० ॥
Wer mein hölzernes Bildnis mit Sandelholz, Aloeräucherwerk und Lampen verehrt, ehrt mich nicht vollständig; nur durch die Verehrung der Brahmanen werde ich vollkommen geehrt.
14.99.61
विप्रप्रसादाद्धरणीधरोऽहं ।
विप्रप्रसादादसुराञ्जयामि।
विप्रप्रसादाच्च सदक्षिणोऽहं ।
विप्रप्रसादादजितोऽहमस्मि ॥ १४.९९.६१ ॥
Durch die Gnade der Brāhmaṇas trage ich die Erde. Durch die Gnade der Brāhmaṇas besiege ich die Asuras. Durch die Gnade der Brāhmaṇas bin ich mit der Dakṣiṇā verbunden. Durch die Gnade der Brāhmaṇas bin ich unbesiegt.