மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.11.1
एवमुक्तास्तु ते तेन पौरजानपदा जनाः ।
वृद्धेन राज्ञा कौरव्य नष्टसंज्ञा इवाभवन् ॥ १५.११.१ ॥
குரு வம்சத்தவனே, முதிய அரசன் இவ்வாறு கூறியதும் நகர, நாட்டு மக்கள் உணர்வற்றவர்கள் போல் ஆனார்கள்.
15.11.2
तूष्णींभूतांस्ततस्तांस्तु वाष्पकण्ठान्महीपतिः ।
धृतराष्ट्रो महीपालः पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १५.११.२ ॥
பின்பு மௌனமாகி, கண்ணீரால் தொண்டை அடைபட்ட அவர்களிடம் நிலமன்னன் திருதராஷ்டிரன் மீண்டும் பேசினான்.
15.11.3
वृद्धं च हतपुत्रं च धर्मपत्न्या सहानया ।
विलपन्तं बहुविधं कृपणं चैव सत्तमाः ॥ १५.११.३ ॥
நல்லோர்களில் சிறந்தவர்களே, முதியவனும் புதல்வர்கள் இறந்தவனுமான அவன், தன் தருமபத்தினியுடன் பலவாறு புலம்பியபடி பரிதாபமாக இருந்தான்.
15.11.4
पित्रा स्वयमनुज्ञातं कृष्णद्वैपायनेन वै ।
वनवासाय धर्मज्ञा धर्मजेन नृपेण ह ॥ १५.११.४ ॥
தருமம் அறிந்தவர்களே, தந்தை கிருஷ்ண த்வைபாயனரே தாமே வனவாசத்திற்கு அனுமதி அளித்தார்; தருமத்தின் மைந்தனான அரசனும் அவ்வாறே.
15.11.5
सोहं पुनःपुनर्याचे शिरसाऽवनतोऽनघाः ।
गान्धार्या सहितं तन्मां समनुज्ञातुमर्हथ ॥ १५.११.५ ॥
பாவமற்றவர்களே, அதே நான் தலை தாழ்த்தி மீண்டும் மீண்டும் வேண்டுகிறேன்; காந்தாரியுடன் கூடிய என்னை அனுமதிக்க நீங்கள் தகுதியுடையவர்கள்.
15.11.6
तच्छ्रुत्वा कुरुराजस्य वाक्यानि करुणानि ते ।
रुरुदुः सर्वशो राजन्समेताः कुरुजाङ्गलाः ॥ १५.११.६ ॥
அரசே, குருவின் அரசனின் அந்தக் கருணை மிகு சொற்களைக் கேட்டு, கூடியிருந்த குருக்களும் ஜாங்கலர்களும் எல்லாப் பக்கமும் அழுதனர்.
15.11.7
उत्तरीयैः करैश्चापि संछाद्य वदनानि ते ।
रुरुदुः शोकसंतप्ता मुहूर्तं पितृमातृवत् ॥ १५.११.७ ॥
அவர்கள் மேலாடைகளாலும் கைகளாலும் முகங்களை மூடிக்கொண்டு, துயரால் வருந்தி, ஒரு கணம் தாய்தந்தையரைப் போல அழுதனர்.
15.11.8
हृदयैः शून्यभूतैस्ते धृतराष्ट्रप्रवासजम् ।
दुःखं संधारयन्तो हि नष्टसंज्ञा हवाभवन् ॥ १५.११.८ ॥
வெறுமையான நெஞ்சுடன், திருதராஷ்டிரரின் பிரிவால் எழுந்த துயரைத் தாங்கியவர்களாய் அவர்கள் உண்மையிலேயே உணர்வற்றவர்களாயினர்.
15.11.9
ते विनीय तमायासं धृतराष्ट्रवियोगजम् ।
शनैः शनैस्तदाऽन्योन्यमब्रुवन्स्वमतान्युत ॥ १५.११.९ ॥
திருதராஷ்டிரரின் பிரிவால் எழுந்த அந்தத் துயரைப் போக்கிக்கொண்டு, அவர்கள் மெல்ல மெல்ல அப்போது ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் கருத்துகளைச் சொல்லத் தொடங்கினர்.
15.11.10
ततः सञ्चिन्त्य ते सर्वे वाक्यान्यथ समासतः ।
एकस्मिन्ब्राह्मणे कार्यमावेस्योचुर्नराधिपम् ॥ १५.११.१० ॥
பின்னர் அனைவரும் சுருக்கமாக வார்த்தைகளை ஆராய்ந்து, ஒரு பிராமணரிடம் பணியை ஒப்படைத்து, மன்னனிடம் சொன்னார்கள்.
15.11.11
ततः स्वाचरणो विप्रः सम्मतोऽर्थविशारदः ।
सम्भाव्यो बह्वृचो राजन्वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १५.११.११ ॥
பின்னர், நன்னடத்தையுள்ளவரும், அனைவராலும் மதிக்கப்பட்டவரும், காரியத்தில் வல்லவரும், பல ருக்குகளை அறிந்தவருமான அந்தப் பிராமணர், அரசே, பேசத் தொடங்கினார்.
15.11.12
अनुमान्य महाराजं सदः समनुभाष्य च ।
विप्रः प्रगल्भो मेधावी स राजानमुवाच ह ॥ १५.११.१२ ॥
மாமன்னரின் அனுமதி பெற்று, சபையை விளித்து, அந்த துணிவுள்ளவரும் அறிவுள்ளவருமான பிராமணர் மன்னனிடம் சொன்னார்.
15.11.13
राजन्वाक्यं जनस्यास्य मयि सर्वं समर्पितम् ।
वक्ष्यामि तदहं वीर तज्जुषस्व नपाधिप ॥ १५.११.१३ ॥
அரசே, இந்த மக்களின் சொல் அனைத்தும் என்னிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. வீரனே, நான் அதைச் சொல்வேன்; மன்னர்களின் தலைவனே, அதை ஏற்றுக்கொள்வாயாக.
15.11.14
यथा वदसि राजेन्द्र सर्वमेतत्तथा विभो ।
नात्र मिथ्या वचः किञ्चित्सुहृत्त्वं नः परस्परम् ॥ १५.११.१४ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, நீ சொல்வது போலவே இவை அனைத்தும் உள்ளன, ஓ வல்லவனே. இதில் சிறிதும் பொய்யான சொல் இல்லை; நமக்குள் உள்ள பரஸ்பர நட்பும் அப்படியே.
15.11.15
न जात्वस्य च वंशस्य राज्ञां कश्चित्कदाचन ।
राजाऽऽसीद्यः प्रजापालः प्रजानामप्रियोऽभवत् ॥ १५.११.१५ ॥
இந்த வம்சத்து அரசர்களில் எந்த அரசனும், மக்களைக் காக்கும் அரசனாக இருந்தும், மக்களுக்கு அன்பற்றவனாக ஆனதில்லை.
15.11.16
पितृवन्मातृवच्चैव भवन्तः पालयन्ति नः ।
न च दुर्योधनः किञ्चिदयुक्तं कृतवान्नृपः ॥ १५.११.१६ ॥
நீங்கள் எங்களைத் தந்தையைப் போலவும் தாயைப் போலவும் காக்கின்றீர்கள்; அரசன் துரியோதனனும் எந்த தகாத செயலையும் செய்யவில்லை.
15.11.17
प्रियाणि कुर्वन्सर्वेषामनुवृत्त्यर्थमुद्यतः ।
यथा ब्रवीति धर्मात्मा मुनिः सत्यवतीसुतः।
तथा कुरु महाराज स हि नः परमो गुरुः ॥ १५.११.१७ ॥
அனைவருக்கும் இனிய செயல்களைச் செய்தும், இணக்கத்திற்காக முயன்றும், தர்மாத்மாவான சத்தியவதியின் மகனாகிய முனிவர் சொல்வது போலவே செய்வாயாக, மகாராஜனே; அவரே எங்களின் மேலான குரு.
15.11.18
त्यक्ता वयं तु भवता दुःखशोकपरायणाः ।
भविष्यामश्चिरं राजन्भवद्गुणशतैर्हृताः ॥ १५.११.१८ ॥
ஆனால் நீங்கள் கைவிட்டதால், நாங்கள் துக்கத்திலும் சோகத்திலும் மூழ்கி நெடுங்காலம் இருப்போம்; அரசே, உன் நூறு நற்குணங்களால் கவரப்பட்ட நாங்கள்.
15.11.19
यथा शन्तनुना गुप्ता राज्ञा चित्राङ्गदेन च ।
भीष्मवीर्योपगूढेन पित्रा तव च पार्थिव।
भवद्बुद्धियुजा चैवि पाण्डुना पृथिवीक्षिता ॥ १५.११.१९ ॥
சந்தனு, அரசன் சித்திராங்கதன் ஆகியோரால், பீஷ்மரின் வீரியத்தால் அணைக்கப்பட்ட உன் தந்தையால், ஓ அரசே, உன் அறிவுடன் கூடிய பாண்டுவால், பூமியின் அதிபதியால் நாம் காக்கப்பட்டது போல்.
15.11.20
तथा दुर्योधनेनापि राज्ञा सुपरिपालिताः ।
न स्वल्पमपि पुत्रस्ते व्यलीकं कृतवान्नृप। ॥ १५.११.२० ॥
அதுபோலவே அரசன் துரியோதனனும் நம்மை நன்கு காத்தான்; ஓ அரசே, உன் மகன் சிறிதளவும் குற்றம் செய்யவில்லை.
15.11.21
पितरीव सुविश्वस्तास्तस्मिन्नपि नराधिपे ।
वयसा स्म यथा सम्यग्भवतो विदितं तथा ॥ १५.११.२१ ॥
அந்த நராதிபன் மீதும் தந்தையைப் போல நாங்கள் முழுமையாக நம்பிக்கை வைத்திருந்தோம்; அதை நீயும் நன்கு அறிவாய்.
15.11.22
तथा वर्षसहस्राणि कुन्तीपुत्रेण धीमता ।
पाल्यमाना धृतिमता सुखं विन्दामहे नृप ॥ १५.११.२२ ॥
அதுபோல பல ஆயிரம் ஆண்டுகள், ஞானமும் உறுதியும் கொண்ட குந்தியின் மகனால் காக்கப்பட்டு நாங்கள் இன்பம் அடைந்தோம், ஓ அரசே.
15.11.23
राजर्षीणां पुराणानां भवतां पुण्यकर्मणाम् ।
कुरुसंवरणादीनां भरतस्य च धीमतः ॥ १५.११.२३ ॥
பண்டைய ராஜரிஷிகளின், உங்கள் புண்ணிய செயல் கொண்ட முன்னோர்களின், குரு, சம்வரணன் முதலியோரின், ஞானியான பரதனின் நெறியும்.
15.11.24
वृत्तं समनुयात्येष धर्मात्मा भूरिदक्षिणः ।
नात्र वाच्यं महाराज सुसूक्ष्ममपि विद्यते ॥ १५.११.२४ ॥
தர்மாத்மாவும் மிகுந்த தட்சிணை அளிப்பவனுமான இவன் அவர்களின் நடத்தையையே பின்பற்றுகிறான்; ஓ மகாராஜா, இங்கு சொல்ல வேண்டியது எதுவும் இல்லை, மிக நுட்பமானதும் கூட.
15.11.25
उषिताः स्म सुखं नित्यं भवता परिपालिताः ।
सुसूक्ष्मं च व्यलीकं ते सपुत्रस्य न विद्यते ॥ १५.११.२५ ॥
நாங்கள் எப்போதும் உங்களால் சுகமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வாழ்ந்தோம். மகன்களுடன் கூடிய உங்களிடம் சிறிதளவு குற்றமும் இல்லை.
15.11.26
यत्तु ज्ञातिविमर्देऽस्मिन्नात्थ दुर्योधनं प्रति ।
भन्तमनुनेष्यामि तत्रापि कुरुनन्दन ॥ १५.११.२६ ॥
குருநந்தனா, இந்த உறவினர் அழிவில் துரியோதனனைப் பற்றி நீங்கள் கூறியதை, அங்கும் பக்தனை நான் சமாதானப்படுத்துவேன்.
15.11.27
न तद्दुर्योधनकृतं न च तद्भवता कृतम् ।
न कर्णसौबलाभ्यां च कुरवो यत्क्षयं गताः ॥ १५.११.२७ ॥
குருக்கள் அழிந்தது துரியோதனன் செய்ததும் அல்ல, நீங்கள் செய்ததும் அல்ல, கர்ணனும் சௌபலனும் செய்ததும் அல்ல.
15.11.28
दैवं तत्तु विजानीमो यन्न शक्यं प्रबाधितुम् ।
दैवं पुरुषकारेणि न शक्यमपि बाधितुम् ॥ १५.११.२८ ॥
தடுக்க முடியாத அந்த விதியை நாம் அறிவோம். விதியை மனித முயற்சியாலும் தடுக்க முடியாது.
15.11.29
अक्षौहिण्यो महाराज दशाष्टौ च समागताः ।
अष्टादशाहेन हताः कुरुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ १५.११.२९ ॥
மகாராஜாவே, பதினெட்டு அக்ஷௌஹிணி படைகள் கூடின; பதினெட்டு நாட்களில் குருக்களின் சிறந்த வீரர்களால் அவை கொல்லப்பட்டன.
15.11.30
भीष्मद्रोणकृपाद्यैश्च कर्णेन च महात्मना ।
युयुधानेन वीरेण धृष्टद्युम्नेन चाहवे ॥ १५.११.३० ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலியோரால், மகாத்மா கர்ணனால், வீரன் யுயுதானனால், திருஷ்டத்யும்னனாலும் போரில் (அவை அழிந்தன).
15.11.31
चतुर्भिः पाण्डुपुत्रैश्च भीमार्जुनयमैस्तथा ।
न च क्षयोऽयं नृपते क्रते दैवबलादभूत् ॥ १५.११.३१ ॥
நான்கு பாண்டவ புதல்வர்களாலும், பீமன், அர்ஜுனன், இரட்டையர் ஆகியோராலும் இது அழிவை ஏற்படுத்தவில்லை; ஓ அரசே, இது தெய்வ வலிமையால் நிகழ்ந்தது.
15.11.32
अवश्यमेव सङ्ग्रामे क्षत्रियेण विशेषतः ।
कर्तव्यं निधनं काले मर्तव्यं क्षत्रबन्धुना ॥ १५.११.३२ ॥
போரில் ஒரு க்ஷத்திரியன், குறிப்பாக, தன் காலத்தில் அவசியம் மரணத்தை சந்திக்க வேண்டும்; க்ஷத்ரபந்துவும் அவசியம் மரிக்க வேண்டும்.
15.11.33
तैरियं पुरुषव्याघ्रैर्विद्याबाहुबलान्वितैः ।
पृथिवी निहता सर्वा सहया सरथद्विपा ॥ १५.११.३३ ॥
கல்வி, புயபலம், வலிமை நிறைந்த அந்த புருஷ-வியாக்ரர்களால் இந்த முழு பூமியும், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் அழிக்கப்பட்டது.
15.11.34
न स राज्ञां वधे सूनुः कारणं ते महात्मनाम् ।
न भवान्न च ते भृत्या न कर्णो न च सौबलः ॥ १५.११.३४ ॥
அரசர்களின் வதத்திற்கு அந்த மகன் — உன் மகன் — அந்த மகாத்மாக்களுக்கு காரணமல்ல; நீயும் அல்ல, உன் ஏவலர்களும் அல்ல, கர்ணனும் அல்ல, சௌபலனும் அல்ல.
15.11.35
यद्विशस्ताः कुरुश्रेष्ठ राजानश्च सहस्रशः ।
सर्वं दैवकृतं विद्धि कोत्र किं वक्तुमर्हति ॥ १५.११.३५ ॥
ஓ குருசிரேஷ்டா, ஆயிரக்கணக்கான அரசர்கள் அழிந்தனர்; இவை அனைத்தும் தெய்வச் செயல் என்று அறிக. இங்கு யார் என்ன சொல்ல முடியும்?
15.11.36
गुरुर्मतो भवानस्य कृत्स्नस्य जगतः प्रभुः ।
धर्मात्मानमतस्तुभ्यमनुजानीमहे सुतम् ॥ १५.११.३६ ॥
நீரே இந்த முழு உலகத்திற்கும் குருவாகவும் தலைவனாகவும் கருதப்படுகிறீர்; ஆகையால் தர்மாத்மாவான இந்த மகனை உமக்கு ஒப்படைக்கிறோம்.
15.11.37
लभतां वीरलोकं स ससहायो नराधिपः ।
द्विजाग्र्यैः समनुज्ञातस्त्रिदिवे मोदतां सुखम्। ॥ १५.११.३७ ॥
அந்த அரசன் தன் துணைவர்களுடன் வீரர்களின் உலகை அடையட்டும்; சிறந்த அந்தணர்களால் அனுமதி பெற்று அவன் சொர்க்கத்தில் இன்பமாக மகிழட்டும்.
15.11.38
प्राप्स्यते च भवान्पुण्यं धर्मे च सततं स्थितः ।
वेद धर्मं महाबाहो लौक्यं वैदिकमेव च ॥ १५.११.३८ ॥
நீர் எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பதால் புண்ணியத்தை அடைவீர். ஓ மகாபாகுவே, நீர் உலகியல் தர்மத்தையும் வேத தர்மத்தையும் அறிவீர்.
15.11.39
दृष्टापदानाश्चास्माभिः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
समर्थास्त्रिदिवस्यापि पालने किं पुनः क्षितेः ॥ १५.११.३९ ॥
பாண்டவர்களின் வீரச்செயல்களை நாம் கண்டிருக்கிறோம்; அந்த மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள் சொர்க்கத்தைக் காக்கவும் வல்லவர்கள்; பின் பூமியைக் காப்பது பற்றி என்ன சொல்வது?
15.11.40
अनुवर्त्स्यन्ति वा धीमन्समेषु विषमेषु च ।
प्रजाः कुरुकुलश्रेष्ठ पाण्डवाञ्शीलभूषणान् ॥ १५.११.४० ॥
ஓ குருகுலச் சிறந்தவனே, அறிவுடையவனே, நல்ல காலத்திலும் கெட்ட காலத்திலும் குடிமக்கள் நல்லொழுக்கம் என்னும் அணியுடைய பாண்டவர்களைப் பின்பற்றுவார்கள்.
15.11.41
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च पारिबर्हांश्च पार्थिवः ।
पूर्वराजातिसर्गांश्च पालयत्येव पाण्डवः ॥ १५.११.४१ ॥
பாண்டவ அரசன் பிரம்மதேயங்களையும் அக்கிரகாரங்களையும், பரிபர்ஹங்களையும், முன்னைய அரசர்கள் அளித்த கொடைகளையும் காத்து வருகிறான்.
15.11.42
दीर्घदर्शीं मृदुर्दान्तः सदा वैश्रवणो यथा ।
अक्षुद्रसचिवश्चायं कुन्तीपुत्रो महामनाः ॥ १५.११.४२ ॥
இந்தக் குந்தியின் மகன், பெருமனம் கொண்டவன், தொலைநோக்குடையவன், மென்மையும் அடக்கமும் உடையவன்; எப்போதும் குபேரனைப் போன்றவன்; அவனுடைய அமைச்சர்களும் பெருந்தன்மையுடையவர்கள்.
15.11.43
अप्यमित्रे दयावांश्च शुचिश्च भरतर्षभः ।
ऋजु पश्यति मेधावी पुत्रवत्पाति नः सदा ॥ १५.११.४३ ॥
பகைவரிடமும் இரக்கமுள்ளவரும் தூய்மையானவருமான பரத குலத்தின் காளை, அறிவுள்ளவர், நேர்மையாகப் பார்க்கிறார்; எப்போதும் நம்மை மகனைப் போலக் காக்கிறார்.
15.11.44
विप्रियं च जनस्यास्य संसर्गाद्धर्मजस्य वै ।
न करिष्यन्ति राजर्षे तथा भीमार्जुनादयः ॥ १५.११.४४ ॥
அரசரிஷியே, தர்மமகனின் நட்பால் இந்த மக்களுக்கு பிடிக்காததைப் பீமனும் அர்ஜுனனும் மற்றவர்களும் நிச்சயமாகச் செய்யமாட்டார்கள்.
15.11.45
मन्दा मृदुषु कौरव्य तीक्ष्णेष्वाशीविषोपमाः ।
वीर्यवन्तो महात्मानः पौराणां च हिते रताः ॥ १५.११.४५ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, மென்மையானவர்களிடம் மந்தமாகவும் கடுமையானவர்களிடம் விஷப்பாம்பு போலவும் இருப்பர்; வீரியமுள்ள மகாத்மாக்கள் நகரமக்களின் நலத்தில் மகிழ்வர்.
15.11.46
न कुन्ती न च पाञ्चाली न चोलूपी न सात्वती ।
अस्मिञ्जने करिष्यन्ति प्रतिकूलानि कर्हिचित् ॥ १५.११.४६ ॥
குந்தியும், பாஞ்சாலியும், உலூபியும், சாத்வதியும் இந்த மக்களுக்கு எப்போதும் எதிரான செயல்களைச் செய்யமாட்டார்கள்.
15.11.47
भवत्कृतमिमं स्नेहं युधिष्ठिरविवर्धितम् ।
न पृष्ठतः करिष्यन्ति पौरा जानपदा जनाः ॥ १५.११.४७ ॥
உங்களால் உருவாக்கப்பட்டு யுதிஷ்டிரனால் வளர்க்கப்பட்ட இந்த அன்பை, நகரமக்களும் கிராமமக்களும் முதுகுக்குப் பின்னால் கெடுக்கமாட்டார்கள்.
15.11.48
अधर्मिष्ठानपि सतः कुन्तीपुत्रा महारथाः ।
मानवान्पालयिष्यन्ति भूत्वा धर्मपरायणाः ॥ १५.११.४८ ॥
குந்தியின் மகன்கள், மகாரதர்கள், தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்களாக, அதர்மிகளையும் நல்லோரையும் காப்பார்கள்.
15.11.49
स राजन्मानसं दुःखमपनीय युधिष्ठिरात् ।
कुरु कार्याणि धर्म्याणि नमस्ते पुरुषर्षभ ॥ १५.११.४९ ॥
ஓ அரசே, அவர் யுதிஷ்டிரரின் மனத் துயரை நீக்கி, தர்மமான கடமைகளைச் செய்வீராக. ஓ மனிதர்களில் சிறந்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.
15.11.50
तस्य तद्वचनं धर्म्यमनुमान्य गुणोत्तरम् ।
साधुसाध्विति सर्वः स जनः प्रतिगृहीतवान् ॥ १५.११.५० ॥
அவரது அந்த தர்மமான, மிகச் சிறந்த வார்த்தைகளை ஏற்றுக்கொண்டு, "சாது, சாது" என்று கூறி அந்த மக்கள் அனைவரும் அதனை ஏற்றனர்.
15.11.51
धृतराष्ट्राश्च तद्वाक्यमभिपूज्य पुनःपुनः ।
विसर्जयामास तदा प्रकृतीस्तु शनैःशनैः ॥ १५.११.५१ ॥
திருதராஷ்டிரர் அந்த வார்த்தைகளை மீண்டும் மீண்டும் போற்றி, பின்னர் குடிமக்களை மெல்ல மெல்ல அனுப்பினார்.
15.11.52
स तैः सम्पूजितो राजा शिवेनावेक्षितस्तथा ।
प्राञ्जलिः पूजयामास तं जनं भरतर्षभ ॥ १५.११.५२ ॥
அவர்களால் போற்றப்பட்டு, கருணையான பார்வையால் நோக்கப்பட்ட அந்த அரசர், கைகூப்பி அந்த மக்களை வணங்கினார், ஓ பரதர்களில் சிறந்தவரே.
15.11.53
ततो विवेश भवनं गान्धार्या सहितो निजम् ।
आगतायां च शर्वर्यां सुखं शेते नराधिपः ॥ १५.११.५३ ॥
பின்னர் அவர் காந்தாரியுடன் தம் அரண்மனைக்குள் நுழைந்தார்; இரவு வந்ததும் அந்த மன்னர் சுகமாகப் படுத்துறங்கினார்.