Mahābhārata · Adhyāya 15.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.11.1
एवमुक्तास्तु ते तेन पौरजानपदा जनाः ।
वृद्धेन राज्ञा कौरव्य नष्टसंज्ञा इवाभवन् ॥ १५.११.१ ॥
Assim interpelados pelo rei ancião, ó descendente de Kuru, o povo da cidade e do campo ficou como que sem sentidos.
15.11.2
तूष्णींभूतांस्ततस्तांस्तु वाष्पकण्ठान्महीपतिः ।
धृतराष्ट्रो महीपालः पुनरेवाभ्यभाषत ॥ १५.११.२ ॥
Então, aos que tinham emudecido, com a garganta embargada de lágrimas, o protetor da terra Dhṛtarāṣṭra falou novamente.
15.11.3
वृद्धं च हतपुत्रं च धर्मपत्न्या सहानया ।
विलपन्तं बहुविधं कृपणं चैव सत्तमाः ॥ १५.११.३ ॥
Ó melhores dos bons, o ancião cujos filhos foram mortos lamentava-se de muitas formas junto à sua esposa virtuosa, digno de piedade.
15.11.4
पित्रा स्वयमनुज्ञातं कृष्णद्वैपायनेन वै ।
वनवासाय धर्मज्ञा धर्मजेन नृपेण ह ॥ १५.११.४ ॥
Ó conhecedores do dharma, o pai Kṛṣṇa Dvaipāyana próprio concedeu a permissão para viver na floresta, assim como o rei nascido do dharma.
15.11.5
सोहं पुनःपुनर्याचे शिरसाऽवनतोऽनघाः ।
गान्धार्या सहितं तन्मां समनुज्ञातुमर्हथ ॥ १५.११.५ ॥
Ó imaculados, de cabeça inclinada, suplico vez após vez que me concedais, juntamente com Gāndhārī, a vossa permissão.
15.11.6
तच्छ्रुत्वा कुरुराजस्य वाक्यानि करुणानि ते ।
रुरुदुः सर्वशो राजन्समेताः कुरुजाङ्गलाः ॥ १५.११.६ ॥
Ó rei, ao ouvir aquelas palavras piedosas do rei dos Kuru, o povo reunido de Kuru e Jāṅgala chorou por todos os lados.
15.11.7
उत्तरीयैः करैश्चापि संछाद्य वदनानि ते ।
रुरुदुः शोकसंतप्ता मुहूर्तं पितृमातृवत् ॥ १५.११.७ ॥
Cobrindo os rostos com as vestes superiores e as mãos, atormentados pela dor, choraram por um momento como por pai e mãe.
15.11.8
हृदयैः शून्यभूतैस्ते धृतराष्ट्रप्रवासजम् ।
दुःखं संधारयन्तो हि नष्टसंज्ञा हवाभवन् ॥ १५.११.८ ॥
Com os corações esvaziados, suportando a dor nascida da partida de Dhṛtarāṣṭra, tornaram-se de fato como privados de sentidos.
15.11.9
ते विनीय तमायासं धृतराष्ट्रवियोगजम् ।
शनैः शनैस्तदाऽन्योन्यमब्रुवन्स्वमतान्युत ॥ १५.११.९ ॥
Tendo afastado aquela aflição nascida da separação de Dhṛtarāṣṭra, começaram pouco a pouco a expor uns aos outros as próprias opiniões.
15.11.10
ततः सञ्चिन्त्य ते सर्वे वाक्यान्यथ समासतः ।
एकस्मिन्ब्राह्मणे कार्यमावेस्योचुर्नराधिपम् ॥ १५.११.१० ॥
Então todos eles, tendo ponderado brevemente as palavras e confiado a tarefa a um brâmane, falaram ao senhor dos homens.
15.11.11
ततः स्वाचरणो विप्रः सम्मतोऽर्थविशारदः ।
सम्भाव्यो बह्वृचो राजन्वक्तुं समुपचक्रमे ॥ १५.११.११ ॥
Então aquele brâmane, de bom comportamento, estimado, versado nos assuntos, respeitado, conhecedor de muitos ṛcs, ó rei, começou a falar.
15.11.12
अनुमान्य महाराजं सदः समनुभाष्य च ।
विप्रः प्रगल्भो मेधावी स राजानमुवाच ह ॥ १५.११.१२ ॥
Tendo pedido licença ao grande rei e dirigido a palavra à assembleia, aquele brâmane ousado e sábio falou ao rei.
15.11.13
राजन्वाक्यं जनस्यास्य मयि सर्वं समर्पितम् ।
वक्ष्यामि तदहं वीर तज्जुषस्व नपाधिप ॥ १५.११.१३ ॥
Ó rei, toda a palavra deste povo foi confiada a mim. Ó herói, vou dizê-la; ó senhor dos reis, aceita-a.
15.11.14
यथा वदसि राजेन्द्र सर्वमेतत्तथा विभो ।
नात्र मिथ्या वचः किञ्चित्सुहृत्त्वं नः परस्परम् ॥ १५.११.१४ ॥
Como dizes, ó senhor dos reis, assim é tudo isto, ó poderoso. Não há aqui palavra falsa; a nossa amizade mútua é verdadeira.
15.11.15
न जात्वस्य च वंशस्य राज्ञां कश्चित्कदाचन ।
राजाऽऽसीद्यः प्रजापालः प्रजानामप्रियोऽभवत् ॥ १५.११.१५ ॥
Nunca, entre os reis desta linhagem, algum rei que fosse protetor do povo se tornou odiado pelo povo.
15.11.16
पितृवन्मातृवच्चैव भवन्तः पालयन्ति नः ।
न च दुर्योधनः किञ्चिदयुक्तं कृतवान्नृपः ॥ १५.११.१६ ॥
Vós nos protegeis como um pai e uma mãe, e o rei Duryodhana nada fez de impróprio.
15.11.17
प्रियाणि कुर्वन्सर्वेषामनुवृत्त्यर्थमुद्यतः ।
यथा ब्रवीति धर्मात्मा मुनिः सत्यवतीसुतः।
तथा कुरु महाराज स हि नः परमो गुरुः ॥ १५.११.१७ ॥
Fazendo o que agrada a todos, empenhado na concórdia, faz, ó grande rei, como diz o sábio justo, filho de Satyavatī; pois ele é o nosso mestre supremo.
15.11.18
त्यक्ता वयं तु भवता दुःखशोकपरायणाः ।
भविष्यामश्चिरं राजन्भवद्गुणशतैर्हृताः ॥ १५.११.१८ ॥
Mas abandonados por ti, permaneceremos por muito tempo entregues à dor e à tristeza, ó rei, nós que fomos arrebatados pelas tuas cem virtudes.
15.11.19
यथा शन्तनुना गुप्ता राज्ञा चित्राङ्गदेन च ।
भीष्मवीर्योपगूढेन पित्रा तव च पार्थिव।
भवद्बुद्धियुजा चैवि पाण्डुना पृथिवीक्षिता ॥ १५.११.१९ ॥
Assim como fomos protegidos por Śantanu, pelo rei Citrāṅgada, por teu pai, amparado pelo valor de Bhīṣma, e por Pāṇḍu, unido à tua sabedoria, senhor da terra.
15.11.20
तथा दुर्योधनेनापि राज्ञा सुपरिपालिताः ।
न स्वल्पमपि पुत्रस्ते व्यलीकं कृतवान्नृप। ॥ १५.११.२० ॥
Do mesmo modo, o rei Duryodhana também nos protegeu bem, e teu filho, ó rei, não cometeu a menor ofensa contra nós.
15.11.21
पितरीव सुविश्वस्तास्तस्मिन्नपि नराधिपे ।
वयसा स्म यथा सम्यग्भवतो विदितं तथा ॥ १५.११.२१ ॥
Confiávamos plenamente naquele senhor dos homens, como num pai, como bem sabes.
15.11.22
तथा वर्षसहस्राणि कुन्तीपुत्रेण धीमता ।
पाल्यमाना धृतिमता सुखं विन्दामहे नृप ॥ १५.११.२२ ॥
Assim também, por milhares de anos, protegidos pelo sábio e firme filho de Kuntī, desfrutamos de felicidade, ó rei.
15.11.23
राजर्षीणां पुराणानां भवतां पुण्यकर्मणाम् ।
कुरुसंवरणादीनां भरतस्य च धीमतः ॥ १५.११.२३ ॥
Dos antigos sábios reais, dos vossos antepassados de obras meritórias, de Kuru, Saṃvaraṇa e outros, e do sábio Bharata.
15.11.24
वृत्तं समनुयात्येष धर्मात्मा भूरिदक्षिणः ।
नात्र वाच्यं महाराज सुसूक्ष्ममपि विद्यते ॥ १५.११.२४ ॥
Este de alma justa, rico em dádivas, segue exatamente a conduta deles; grande rei, aqui nada resta a dizer, nem mesmo o mais sutil.
15.11.25
उषिताः स्म सुखं नित्यं भवता परिपालिताः ।
सुसूक्ष्मं च व्यलीकं ते सपुत्रस्य न विद्यते ॥ १५.११.२५ ॥
Sempre vivemos felizes, protegidos por ti; em ti, com teus filhos, não há a menor ofensa contra nós.
15.11.26
यत्तु ज्ञातिविमर्देऽस्मिन्नात्थ दुर्योधनं प्रति ।
भन्तमनुनेष्यामि तत्रापि कुरुनन्दन ॥ १५.११.२६ ॥
Ó alegria dos Kurus, quanto a Duryodhana, de quem falaste nesta destruição de parentes, também a ele, o devoto, apaziguarei.
15.11.27
न तद्दुर्योधनकृतं न च तद्भवता कृतम् ।
न कर्णसौबलाभ्यां च कुरवो यत्क्षयं गताः ॥ १५.११.२७ ॥
A ruína dos Kurus não foi obra de Duryodhana, nem tua, nem de Karṇa e Saubala (Śakuni).
15.11.28
दैवं तत्तु विजानीमो यन्न शक्यं प्रबाधितुम् ।
दैवं पुरुषकारेणि न शक्यमपि बाधितुम् ॥ १५.११.२८ ॥
Conhecemos esse destino que não pode ser vencido; o destino não pode ser vencido nem mesmo pelo esforço humano.
15.11.29
अक्षौहिण्यो महाराज दशाष्टौ च समागताः ।
अष्टादशाहेन हताः कुरुभिर्योधपुङ्गवैः ॥ १५.११.२९ ॥
Ó grande rei, dezoito exércitos de akṣauhiṇī se reuniram e foram mortos em dezoito dias pelos melhores guerreiros dos Kurus.
15.11.30
भीष्मद्रोणकृपाद्यैश्च कर्णेन च महात्मना ।
युयुधानेन वीरेण धृष्टद्युम्नेन चाहवे ॥ १५.११.३० ॥
Na batalha, por Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e os outros, pelo magnânimo Karṇa, pelo herói Yuyudhāna e por Dhṛṣṭadyumna.
15.11.31
चतुर्भिः पाण्डुपुत्रैश्च भीमार्जुनयमैस्तथा ।
न च क्षयोऽयं नृपते क्रते दैवबलादभूत् ॥ १५.११.३१ ॥
Não foram os quatro filhos de Pāṇḍu, nem Bhīma, Arjuna e os gêmeos, que causaram esta destruição, ó rei; ela ocorreu pela força do destino.
15.11.32
अवश्यमेव सङ्ग्रामे क्षत्रियेण विशेषतः ।
कर्तव्यं निधनं काले मर्तव्यं क्षत्रबन्धुना ॥ १५.११.३२ ॥
Certamente, na batalha, um kṣatriya, sobretudo, deve enfrentar a morte no seu tempo; um parente da casta guerreira deve morrer.
15.11.33
तैरियं पुरुषव्याघ्रैर्विद्याबाहुबलान्वितैः ।
पृथिवी निहता सर्वा सहया सरथद्विपा ॥ १५.११.३३ ॥
Por aqueles tigres entre os homens, dotados de saber, força de braços e vigor, toda esta terra foi abatida, com seus cavalos, carros e elefantes.
15.11.34
न स राज्ञां वधे सूनुः कारणं ते महात्मनाम् ।
न भवान्न च ते भृत्या न कर्णो न च सौबलः ॥ १५.११.३४ ॥
Na matança desses reis, aquele seu filho não é a causa desses magnânimos; nem você, nem seus servos, nem Karṇa, nem Saubala (Śakuni).
15.11.35
यद्विशस्ताः कुरुश्रेष्ठ राजानश्च सहस्रशः ।
सर्वं दैवकृतं विद्धि कोत्र किं वक्तुमर्हति ॥ १५.११.३५ ॥
Pois milhares de reis, ó melhor dos Kuru, foram abatidos; saiba que tudo isso foi obra do destino. Quem aqui poderia dizer algo?
15.11.36
गुरुर्मतो भवानस्य कृत्स्नस्य जगतः प्रभुः ।
धर्मात्मानमतस्तुभ्यमनुजानीमहे सुतम् ॥ १५.११.३६ ॥
Você é considerado o mestre e senhor de todo este mundo; por isso, confiamos a você este filho de alma justa.
15.11.37
लभतां वीरलोकं स ससहायो नराधिपः ।
द्विजाग्र्यैः समनुज्ञातस्त्रिदिवे मोदतां सुखम्। ॥ १५.११.३७ ॥
Que aquele rei, com seus companheiros, alcance o mundo dos heróis; e, tendo recebido a permissão dos melhores dos duas vezes nascidos, que se alegre felizmente no céu.
15.11.38
प्राप्स्यते च भवान्पुण्यं धर्मे च सततं स्थितः ।
वेद धर्मं महाबाहो लौक्यं वैदिकमेव च ॥ १५.११.३८ ॥
Obterás mérito, pois sempre permaneceste firme no dharma. Ó tu de braços poderosos, conheces tanto o dharma mundano quanto o dharma védico.
15.11.39
दृष्टापदानाश्चास्माभिः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
समर्थास्त्रिदिवस्यापि पालने किं पुनः क्षितेः ॥ १५.११.३९ ॥
Vimos os feitos dos Pāṇḍava, aqueles touros entre os homens; são capazes até de proteger o céu, quanto mais a terra.
15.11.40
अनुवर्त्स्यन्ति वा धीमन्समेषु विषमेषु च ।
प्रजाः कुरुकुलश्रेष्ठ पाण्डवाञ्शीलभूषणान् ॥ १५.११.४० ॥
Ó melhor da linhagem dos Kuru, ó sábio, em tempos favoráveis e em tempos adversos, os súditos seguirão os Pāṇḍava, cujo adorno é a virtude.
15.11.41
ब्रह्मदेयाग्रहारांश्च पारिबर्हांश्च पार्थिवः ।
पूर्वराजातिसर्गांश्च पालयत्येव पाण्डवः ॥ १५.११.४१ ॥
O rei Pāṇḍava protege as terras brahmadeya e agrahāra, as dádivas reais e as concessões feitas por reis anteriores.
15.11.42
दीर्घदर्शीं मृदुर्दान्तः सदा वैश्रवणो यथा ।
अक्षुद्रसचिवश्चायं कुन्तीपुत्रो महामनाः ॥ १५.११.४२ ॥
Este filho de Kuntī é magnânimo, previdente, gentil e autocontrolado, sempre como Vaiśravaṇa (Kubera); e seus ministros são nobres.
15.11.43
अप्यमित्रे दयावांश्च शुचिश्च भरतर्षभः ।
ऋजु पश्यति मेधावी पुत्रवत्पाति नः सदा ॥ १५.११.४३ ॥
Mesmo para com um inimigo é compassivo e puro; o touro dos Bhāratas, o sábio, olha com retidão e sempre nos protege como a um filho.
15.11.44
विप्रियं च जनस्यास्य संसर्गाद्धर्मजस्य वै ।
न करिष्यन्ति राजर्षे तथा भीमार्जुनादयः ॥ १५.११.४४ ॥
Ó sábio real, pela convivência com o filho de Dharma, Bhīma, Arjuna e os outros certamente não farão nada desagradável a este povo.
15.11.45
मन्दा मृदुषु कौरव्य तीक्ष्णेष्वाशीविषोपमाः ।
वीर्यवन्तो महात्मानः पौराणां च हिते रताः ॥ १५.११.४५ ॥
Ó descendente de Kuru, com os gentis são indolentes, e com os severos como serpentes venenosas; os poderosos magnânimos deleitam-se no bem-estar dos cidadãos.
15.11.46
न कुन्ती न च पाञ्चाली न चोलूपी न सात्वती ।
अस्मिञ्जने करिष्यन्ति प्रतिकूलानि कर्हिचित् ॥ १५.११.४६ ॥
Nem Kuntī, nem Pāñcālī, nem Ulūpī, nem Sātvatī farão jamais algo desfavorável a este povo.
15.11.47
भवत्कृतमिमं स्नेहं युधिष्ठिरविवर्धितम् ।
न पृष्ठतः करिष्यन्ति पौरा जानपदा जनाः ॥ १५.११.४७ ॥
Este afeto, criado por ti e nutrido por Yudhiṣṭhira, os cidadãos e os habitantes do campo não o minarão pelas costas.
15.11.48
अधर्मिष्ठानपि सतः कुन्तीपुत्रा महारथाः ।
मानवान्पालयिष्यन्ति भूत्वा धर्मपरायणाः ॥ १५.११.४८ ॥
Os grandes guerreiros de carro, os filhos de Kuntī, tornando-se devotos do dharma, protegerão os homens, tanto os injustos quanto os bons.
15.11.49
स राजन्मानसं दुःखमपनीय युधिष्ठिरात् ।
कुरु कार्याणि धर्म्याणि नमस्ते पुरुषर्षभ ॥ १५.११.४९ ॥
Ó rei, tendo removido de Yudhiṣṭhira a tristeza da mente, cumpre teus deveres justos. Saudações a ti, touro entre os homens.
15.11.50
तस्य तद्वचनं धर्म्यमनुमान्य गुणोत्तरम् ।
साधुसाध्विति सर्वः स जनः प्रतिगृहीतवान् ॥ १५.११.५० ॥
Aprovando as suas palavras justas e sumamente excelentes, todo aquele povo as acolheu, dizendo: "Bem dito, bem dito!"
15.11.51
धृतराष्ट्राश्च तद्वाक्यमभिपूज्य पुनःपुनः ।
विसर्जयामास तदा प्रकृतीस्तु शनैःशनैः ॥ १५.११.५१ ॥
E Dhṛtarāṣṭra, tendo honrado aquelas palavras repetidas vezes, então despediu pouco a pouco os súditos.
15.11.52
स तैः सम्पूजितो राजा शिवेनावेक्षितस्तथा ।
प्राञ्जलिः पूजयामास तं जनं भरतर्षभ ॥ १५.११.५२ ॥
Honrado por eles e olhado com olhos benevolentes, o rei, com as palmas unidas, prestou homenagem àquele povo, ó touro dos Bharatas.
15.11.53
ततो विवेश भवनं गान्धार्या सहितो निजम् ।
आगतायां च शर्वर्यां सुखं शेते नराधिपः ॥ १५.११.५३ ॥
Então entrou no seu palácio junto com Gāndhārī; e, chegada a noite, o senhor dos homens deitou-se para dormir confortavelmente.