مهابهاراتا · أدهيايا 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
ولما انقضت الليلة وأشرق الصباح، أرسل دهريتاراشترا ابن أمبيكا فيدورا إلى مسكن يودهيشثيرا.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
فذهب بأمر الملك وخاطب أتشيوتا، الرب (كريشنا)، وهو عظيم البهاء، أفضل جميع الحكماء.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
سيذهب الملك العظيم دهريتاراشترا، وقد تهيأ للعيش في الغابة، إلى الغابة يا ملك، في هذه الليلة القادمة من كارتيكي.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
إنه، يا خير آل كورو، يرغب في أمر منك: يريد أن يقدم الشرادّا للابن العظيم لغانغا، بهيشما.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
لدرونا وسومادتا والحكيم باهليكا ولجميع الأبناء ولسائر الأصدقاء الذين قُتلوا — وإن أذنتَ أيضًا، فلسايندهافا وأباشادا.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
فلما سمع يودهيشثيرا كلام فيدورا هذا فرح وأكرمه إكرامًا حسنًا، وفعل الفاتح للنوم، الباندافي أرجونا، كذلك.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
لم يقبل بهيما، الثابت في غضبه، كلام فيدورا حينها، متذكرًا ما فعله دوريودهانا.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
فهم أرجونا ذو التاج نية بهيمسينا، فانحنى قليلًا وخاطب ذلك الثور بين الرجال.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
يا بهيما، أبونا الشيخ الملك قد تعهد بالعيش في الغابة، ويريد أن يقيم الطقوس الجنائزية لجميع أصدقائه.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
يريد الكوروي أن يعطي الثروة التي فتحتها لبهيشما وغيره؛ يا ذا الذراعين القويين، ينبغي أن تأذن بذلك.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
يا ذا الذراعين القويين، لحسن الحظ اليوم يتضرع دهريتراشترا؛ هذا هو من التمسنا منه سابقًا — انظر إلى دوران الزمن.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
من صار سيد الأرض كلها وملك الرجال، والآن بعد أن قتل أعداؤه وزراءه، يريد أن يذهب إلى الغابة.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
فلا يكن لك رأي غير العطاء، يا نمرَ الرجال. وغيره سيكون عارًا وإثمًا، يا ذا الذراعين العظيمتين.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
اذهب واخدم الملك، أخاك الأكبر وسيدك. يا ثور البهاراتا، أنت أهل للعطاء لا للأخذ.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
وهكذا تكلم بيبهاتسو (أرجونا)، فأكرمه حتى الملك دارما. لكن بهيمسينا تكلم حينها بغضب إلى فيجاياً.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
سنؤدي طقوس الجنازة لبهيشما والملك سوماداتا وبهوريشرافاس أيضًا، يا فالغونا.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
وللحكيم الملكي باهليكا وللعظيم دروناً وسائر الأصدقاء، ستعطي كونتي من أجل كارنا.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
لا يقدّم ملك الكوروس الشراذات، يا نمرَ الرجال. هكذا رأيي، لئلا يفرح أعداؤكم.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
فليمضِ دُرْيُودْهَنَ وغيرُه من الكَدَرِ إلى كَدَرٍ أشدَّ، أولئك الذين بهم أُهلكت هذه الأرضُ كلُّها، المُلَوِّثونَ للسُّلالة.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
كيف نسيتَ اليومَ عداوةَ اثنتي عشرةَ سنةً، التي أدَّتْ بك إلى الذهاب في الاختفاء المجهول، وزادت حزنَ دراوبدي؟
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
أين ذهبت حينئذٍ محبةُ دَهْرِتَرَاشْترَا، التي كانت في متناولنا؟ متشحًا بجلد الغزال، مجرَّدًا من الحلي والزينة، مع ابنة بانشالا ذهبتَ إلى ذلك الملك.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
أين كان دروناتشاريا وبهيشما وذلك سوماداتا حينئذٍ؟ حين عشتم اثنتي عشرة سنةً في الغابة على الطعام البري، لم يُنظر إليكم من الأب الأكبر نظرةَ الأب.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
يا بارْثا، أنسيتَ ما قاله هذا الخبيثُ المُلَوِّثُ للسُّلالة لفيدورا: «ماذا كُسِبَ في لعبة النرد؟»؟
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
فلما رآه يتكلم هكذا، زجره الملكُ يودهيشثيرا، ابنُ كونتي، الحكيمُ، قائلًا: «اصمتْ، واجلسْ.»