Mahābhārata · Adhyāya 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
Então, quando a noite passou e a aurora chegou, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, enviou Vidura à morada de Yudhiṣṭhira.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
Indo por ordem do rei, falou a Acyuta, o Senhor (Kṛṣṇa) — ele, de grande esplendor, o melhor de todos os sábios.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
O grande rei Dhṛtarāṣṭra, consagrado à vida na floresta, irá à floresta, ó rei, nesta próxima noite de Kārtikī.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
Ele, ó melhor da linhagem kuru, deseja algo de ti: quer oferecer o śrāddha ao magnânimo filho de Gaṅgā, Bhīṣma.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
Por Droṇa, por Somadatta, pelo sábio Bāhlīka, por todos os filhos e pelos outros amigos que foram mortos; e, se também consentires, por Saindhava e Āpaśada.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
Ao ouvir estas palavras de Vidura, Yudhiṣṭhira alegrou-se e honrou-o bem, e o pāṇḍava Arjuna, vencedor do sono, fez o mesmo.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
Bhīma, firme em sua ira, não aceitou então as palavras de Vidura, lembrando o que Duryodhana havia feito.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
Compreendendo a intenção de Bhīmasena, Arjuna, o coroado, inclinou-se levemente e falou àquele touro entre os homens.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
Bhīma, nosso velho pai, o rei, consagrou-se à vida na floresta e deseja realizar os ritos fúnebres de todos os seus amigos.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
O Kaurava deseja dar a riqueza que conquistaste a Bhīṣma e aos outros; ó de braços poderosos, deverias conceder a permissão.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
Ó de braços poderosos, por sorte hoje Dhṛtarāṣṭra suplica; este é aquele a quem outrora nós suplicamos — contempla a volta do tempo.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
Aquele que se tornou senhor de toda a terra e soberano dos homens, agora, com seus ministros mortos pelos inimigos, deseja ir para a floresta.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
Que em ti não surja outra visão senão a da doação, tigre entre os homens. Qualquer outra coisa seria desonra e injustiça, ó de braços poderosos.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
Vai e serve ao rei, teu irmão mais velho e senhor. Touro dos Bharatas, tu és digno de dar, não de receber.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
Assim falando, Bībhatsu (Arjuna) foi honrado até pelo rei Dharma. Mas então Bhīmasena, irado, falou a Vijaya.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
Nós faremos os ritos fúnebres de Bhīṣma, do rei Somadatta e também de Bhūriśravas, ó Phalguna.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
Para o sábio real Bāhlīka, o magnânimo Droṇa e os outros amigos, Kuntī dará por Karṇa.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
Que o rei kaurava não ofereça os śrāddhas, tigre entre os homens. Tal é o meu juízo, para que teus inimigos não se alegrem.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
Que Duryodhana e os demais passem da miséria a uma miséria ainda maior, eles por quem toda esta terra foi destruída, os que mancharam a linhagem.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
Como você esqueceu hoje a inimizade de doze anos, que levou ao seu exílio secreto e aumentou a dor de Draupadī?
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
Para onde foi então o afeto por Dhṛtarāṣṭra, que estava ao nosso alcance? Vestido de pele de cervo, despojado de ornamentos e adornos, junto à filha de Pañcāla, foste àquele rei.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
Onde estavam então Droṇa, Bhīṣma e aquele Somadatta? Quando vivestes doze anos na floresta com alimento selvagem, o pai mais velho não vos olhava como um pai.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
Ó Pārtha, esqueceste o que este defensor do mal, o manchador da linhagem, disse a Vidura: «O que foi ganho no jogo de dados?»?
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
Vendo-o falar assim, o rei Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, o sábio, repreendeu-o e disse: «Cala-te, senta-te.»