மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
பின்னர் இரவு கழிந்து விடிந்ததும், அம்பிகையின் மகன் திருதராஷ்டிரன் விதுரரை யுதிஷ்டிரரின் இல்லத்திற்கு அனுப்பினான்.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
அவர் அரசனின் சொற்படி சென்று அச்யுதரும் ஈஸ்வரருமான கிருஷ்ணரிடம் பேசினார்; அவர் மகாதேஜஸ்வியும் அனைத்து அறிவாளிகளிலும் சிறந்தவருமான விதுரர் ஆவார்.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
மகாராஜா திருதராஷ்டிரர் வனவாசத்திற்கு தீட்சை பெற்றுள்ளார்; ராஜனே, இதோ வரும் இந்த கார்த்திகை நாளில் அவர் வனத்திற்குச் செல்வார்.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
குருகுலச் சிறந்தவரே, அவர் உம்மிடம் ஏதோ ஒரு நோக்கத்தை விரும்புகிறார்; மகாத்மாவான கங்கையின் மகன் (பீஷ்மர்) அவர்களுக்கு சிராத்தம் அளிக்க விரும்புகிறார்.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
துரோணர், சோமதத்தர், அறிவுள்ள பாஹ்லீகர் ஆகியோருக்கும், அனைத்து மகன்களுக்கும், கொல்லப்பட்ட பிற நண்பர்களுக்கும் — நீர் அனுமதித்தால் சைந்தவர், ஆபசதர் ஆகியோருக்கும்.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
விதுரரின் இந்த சொற்களைக் கேட்டு யுதிஷ்டிரர் மகிழ்ந்து அவரை நன்கு கௌரவித்தார்; குடாகேசனாகிய பாண்டவ அர்ஜுனனும் அவ்வாறே செய்தான்.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
கடும் சினம் கொண்ட பீமன் அப்போது விதுரனின் அந்தச் சொல்லை ஏற்கவில்லை; துரியோதனன் செய்த தீங்குகளை அவன் நினைவு கூர்ந்தான்.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
பீமசேனனின் கருத்தை உணர்ந்த கிரீடி பால்குனன், சற்றுத் தலை வணங்கி அந்த நரர்களில் சிறந்தவனிடம் சொன்னான்.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
பீமா, நம் வயோதிக அரசத் தந்தை வனவாசத்துக்குத் தீட்சை பெற்றுள்ளார்; நண்பர்கள் அனைவருக்கும் ஔர்த்வதைஹிக கடனைச் செய்ய விரும்புகிறார்.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
நீ வென்ற செல்வத்தை கௌரவன் பீஷ்மர் முதலானோருக்கு அளிக்க விரும்புகிறான்; மகாபாகுவே, அதற்கு நீ அனுமதி தர வேண்டும்.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
மகாபாகுவே, நல்லூழால் இன்று திருதராட்டிரன் யாசிக்கிறான்; முன்பு நாம் யாசித்தவன் இவனே — காலத்தின் இந்த மாற்றத்தைப் பார்.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
முழு பூமிக்கும் தலைவனாகவும் மன்னனாகவும் இருந்தவன், பகைவர்களால் தன் அமைச்சர்கள் கொல்லப்பட்ட பின் இப்போது காட்டுக்குச் செல்ல விரும்புகிறான்.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
புருஷவ்யாக்ரா, கொடுப்பதைத் தவிர உனக்கு வேறு எதுவும் பார்வையாக இருக்கட்டும். இதைவிட வேறு எதுவும் அபகீர்த்தியும் அதர்மமுமாகும், மஹாபாஹுவே.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
அரசனான, மூத்த சகோதரனும் தலைவனுமான அவனை அணுகு. பரதர்களில் காளையே, நீ கொடுப்பதற்கே தகுதியுடையவன், வாங்குவதற்கு அல்ல.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
இவ்வாறு பேசிய பீபத்ஸுவை (அர்ஜுனனை) தர்மராஜனும் மதித்தான். ஆனால் அப்போது பீமசேனன் கோபத்துடன் விஜயனிடம் பேசினான்.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
பால்குனா, நாம் பீஷ்மருக்கும், அரசன் சோமதத்தனுக்கும், பூரிஸ்ரவஸுக்கும் பிரேதக் கடன்களைச் செய்வோம்.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
அரசரிஷி பாஹ்லீகனுக்கும், மகாத்மா துரோணனுக்கும், பிற நண்பர்களுக்கும்; குந்தி கர்ணனுக்காகக் கொடுப்பாள்.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
புருஷவ்யாக்ரா, கௌரவ அரசன் சிராத்தங்களைக் கொடுக்கக்கூடாது. இதுவே என் எண்ணம்; உங்கள் பகைவர்கள் மகிழ்ச்சியடையக்கூடாது.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
குலத்தை இழிவுபடுத்திய துரியோதனன் முதலானோர் துன்பத்திலிருந்து இன்னும் பெரிய துன்பத்தை அடையட்டும்; அவர்களால் இந்தப் பூமி முழுவதும் அழிக்கப்பட்டது.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
பன்னிரண்டு ஆண்டு பகையையும், திரௌபதியின் துயரத்தைப் பெருக்கிய மறைவாசத்திற்குச் சென்றதையும் இன்று நீ எப்படி மறந்தாய்?
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
அப்போது திருதராஷ்டிரரின் அன்பு எங்கே போனது, அது நம் கண்முன் இருந்ததே? மான்தோல் உடுத்து, அணிகலன்கள் பறிக்கப்பட்டு, பாஞ்சாலியுடன் நீ அந்த அரசனிடம் சென்றாயே.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
அப்போது துரோணரும் பீஷ்மரும் அந்த சோமதத்தரும் எங்கே இருந்தனர்? பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் காட்டில் காட்டு உணவை உண்டு நீங்கள் வாழ்ந்தபோது, மூத்தவர் உங்களை தந்தையைப் போல் பார்க்கவில்லை.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
பார்த்தா, இந்தக் குலத்தை இழிவுபடுத்திய தீயவன் விதுரரிடம், சூதாட்டத்தில் என்ன வென்றோம் என்று கேட்ட அதை நீ மறந்துவிட்டாயா?
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
இவ்வாறு பேசுபவனைக் கண்டு, ஞானியான அரசன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் கடிந்துகொண்டு, "அமைதியாக இரு, அமர்ந்துகொள்" என்று சொன்னான்.