മഹാഭാരതം · അധ്യായം 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
രാത്രി കഴിഞ്ഞ് പ്രഭാതമായപ്പോൾ അംബികയുടെ പുത്രനായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ വിദുരനെ യുധിഷ്ഠിരന്റെ വസതിയിലേക്ക് അയച്ചു.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
രാജാവിന്റെ വാക്കനുസരിച്ച് പോയി അദ്ദേഹം അച്യുതനും ഈശ്വരനുമായ കൃഷ്ണനോട് സംസാരിച്ചു; മഹാതേജസ്വിയും എല്ലാ ബുദ്ധിമാന്മാരിലും ശ്രേഷ്ഠനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
മഹാരാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രൻ വനവാസത്തിനായി ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; രാജാവേ, വരുന്ന ഈ കാർത്തിക പൗർണമിയിൽ അദ്ദേഹം വനത്തിലേക്ക് പോകും.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
കുരുകുലശ്രേഷ്ഠാ, അദ്ദേഹം നിന്നോട് എന്തോ ഒരു കാര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മഹാത്മാവായ ഗാംഗേയന് (ഭീഷ്മർക്ക്) ശ്രാദ്ധം നൽകാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
ദ്രോണർ, സോമദത്തൻ, ബുദ്ധിമാനായ ബാഹ്ലീകൻ, എല്ലാവരുടെയും പുത്രന്മാർ, കൊല്ലപ്പെട്ട മറ്റു മിത്രങ്ങൾ — നീ സമ്മതിച്ചാൽ സൈന്ധവനും ആപശദനും.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
വിദുരന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് യുധിഷ്ഠിരൻ സന്തോഷിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ വളരെ ആദരിച്ചു; ഗുഡാകേശനായ പാണ്ഡവൻ അർജുനനും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
ദൃഢമായ ക്രോധമുള്ള ഭീമൻ അപ്പോൾ വിദുരന്റെ ആ വാക്ക് സ്വീകരിച്ചില്ല; ദുര്യോധനൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ അവൻ ഓർത്തു.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
ഭീമസേനന്റെ അഭിപ്രായം മനസ്സിലാക്കിയ കിരീടി ഫാൽഗുനൻ അല്പം കുനിഞ്ഞ് ആ നരശ്രേഷ്ഠനോട് പറഞ്ഞു.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
ഭീമാ, നമ്മുടെ വൃദ്ധനായ പിതാവ് രാജാവ് വനവാസത്തിന് ദീക്ഷ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കും ഔർധ്വദൈഹിക കർമം ചെയ്യാൻ അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
നീ ജയിച്ച ധനം കൗരവൻ ഭീഷ്മാദികൾക്ക് നൽകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; മഹാബാഹോ, അതിന് നീ അനുവാദം നൽകണം.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
മഹാബാഹോ, ഭാഗ്യവശാൽ ഇന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രൻ യാചിക്കുന്നു; മുമ്പ് ഞങ്ങൾ യാചിച്ചവനാണ് ഇവൻ — കാലത്തിന്റെ ഈ മാറ്റം കാണുക.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
ഭൂമി മുഴുവന്റെയും പ്രഭുവും നരാധിപനുമായിരുന്നവൻ, ശത്രുക്കളാൽ തന്റെ അമാത്യന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ട ശേഷം ഇപ്പോൾ വനത്തിലേക്ക് പോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, ദാനത്തിന് പുറമേ നിനക്ക് മറ്റൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടാകരുത്. ഇതിനപ്പുറമുള്ളത് അപകീർത്തിയും അധർമ്മവും ആയിത്തീരും, മഹാബാഹോ.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
രാജാവായ, മൂത്ത സഹോദരനും ഈശ്വരനുമായവനെ സമീപിക്കുക. ഭരതർഷഭാ, നീ കൊടുക്കാൻ തന്നെയാണ് അർഹൻ, വാങ്ങാനല്ല.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച ബീഭത്സുവിനെ (അർജ്ജുനനെ) ധർമ്മരാജനും ബഹുമാനിച്ചു. എന്നാൽ അപ്പോൾ ഭീമസേനൻ കോപത്തോടെ വിജയനോട് പറഞ്ഞു.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
ഫൽഗുനാ, നാം ഭീഷ്മർക്കും രാജാവായ സോമദത്തനും ഭൂരിശ്രവസ്സിനും പ്രേതകർമ്മം ചെയ്യും.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
രാജർഷിയായ ബാഹ്ലീകനും, മഹാത്മാവായ ദ്രോണനും, മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കൾക്കും; കർണ്ണനുവേണ്ടി കുന്തി നൽകും.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
പുരുഷവ്യാഘ്രാ, കൗരവരാജാവ് ശ്രാദ്ധങ്ങൾ നൽകരുത്. എന്റെ ബുദ്ധി ഇതാണ്; നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കൾ സന്തോഷിക്കരുത്.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
കുലത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയ ദുര്യോധനാദികൾ ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് അതിലും വലിയ ദുഃഖത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ; അവരാൽ ഈ സമസ്ത ഭൂമിയും നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
ദ്രൗപദിയുടെ ശോകം വർധിപ്പിച്ച, അജ്ഞാതവാസത്തിലേക്ക് നയിച്ച പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തെ വൈരം നീ ഇന്ന് എങ്ങനെ മറന്നു?
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
അന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രരോടുള്ള ആ സ്നേഹം എവിടെപ്പോയി? അത് നമ്മുടെ കണ്മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നതല്ലേ? കൃഷ്ണാജിനം ധരിച്ച്, ആഭരണങ്ങൾ അപഹരിക്കപ്പെട്ട്, പാഞ്ചാലിയോടൊപ്പം നീ ആ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
അന്ന് ദ്രോണനും ഭീഷ്മനും ആ സോമദത്തനും എവിടെയായിരുന്നു? പന്ത്രണ്ടു വർഷം നിങ്ങൾ കാട്ടിൽ കാട്ടുഭക്ഷണം കഴിച്ചു ജീവിച്ചപ്പോൾ മൂത്ത പിതാവ് നിങ്ങളെ പിതാവിന്റെ കണ്ണുകൊണ്ട് നോക്കിയില്ല.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
പാർത്ഥാ! കുലത്തെ കളങ്കപ്പെടുത്തിയ ഈ ദുർബുദ്ധി വിദുരനോട് ചൂതിൽ എന്ത് ജയിച്ചു എന്ന് പറഞ്ഞത് നീ മറന്നുപോയോ?
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
അങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നവനെ കണ്ട്, ബുദ്ധിമാനായ രാജാവ് കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "മൗനമായിരിക്കൂ, ഇരിക്കൂ."