ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
ಆಗ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದು ಬೆಳಗಾದಾಗ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಮಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವಿದುರನನ್ನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
ಅವನು ರಾಜನ ಮಾತಿನಂತೆ ಹೋಗಿ ಅಚ್ಯುತನೂ ಈಶ್ವರನೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು; ಅವನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ, ಸರ್ವಬುದ್ಧಿವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
ಮಹಾರಾಜ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ; ರಾಜನೇ, ಮುಂದೆ ಬರುವ ಈ ಕಾರ್ತಿಕ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ಅವನು ವನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವನು.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
ಕುರುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ನಿನ್ನಿಂದ ಏನನ್ನೋ ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾತ್ಮ ಗಾಂಗೇಯನಿಗೆ (ಭೀಷ್ಮ) ಶ್ರಾದ್ಧ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
ದ್ರೋಣ, ಸೋಮದತ್ತ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬಾಹ್ಲೀಕ, ಎಲ್ಲರ ಪುತ್ರರು, ಹತರಾದ ಇತರ ಮಿತ್ರರು — ನೀನು ಒಪ್ಪಿದರೆ ಸೈಂಧವ ಮತ್ತು ಆಪಶದನಿಗೂ.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
ವಿದುರನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು; ಗುಡಾಕೇಶನಾದ ಪಾಂಡವ ಅರ್ಜುನನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದನು.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
ದೃಢ ಕೋಪದ ಭೀಮನು ಆಗ ವಿದುರನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ; ದುರ್ಯೋಧನನು ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಅವನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡನು.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಅರಿತ ಕಿರೀಟಿ ಫಾಲ್ಗುನನು ಸ್ವಲ್ಪ ಬಾಗಿ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
ಭೀಮ, ನಮ್ಮ ವೃದ್ಧ ತಂದೆ ರಾಜನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ; ಎಲ್ಲ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ ಔರ್ಧ್ವದೇಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲು ಅವನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
ನೀನು ಗೆದ್ದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕೌರವನು ಭೀಷ್ಮಾದಿಗಳಿಗೆ ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ; ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅದಕ್ಕೆ ನೀನು ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಅದೃಷ್ಟವಶದಿಂದ ಇಂದು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಯಾಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ; ಹಿಂದೆ ನಾವು ಯಾಚಿಸಿದ ಅವನೇ ಇವನು — ಕಾಲದ ಈ ಪಲ್ಲಟವನ್ನು ನೋಡು.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
ಇಡೀ ಭೂಮಿಯ ಒಡೆಯನೂ ನರಾಧಿಪನೂ ಆಗಿದ್ದವನು, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಅಮಾತ್ಯರು ಹತರಾದ ನಂತರ, ಈಗ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದಾನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಿನಗೆ ಬೇರೆ ನಿಶ್ಚಯ ಇರದಿರಲಿ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಾದದ್ದು ಅಪಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮವಾಗುವುದು, ಓ ಮಹಾಬಾಹುವೇ.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
ರಾಜನಾದ, ಹಿರಿಯ ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ಒಡೆಯನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು. ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ, ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಲ್ಲ.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಬೀಭತ್ಸುವನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಧರ್ಮರಾಜನೂ ಗೌರವಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಆಗ ಭೀಮಸೇನನು ಕೋಪದಿಂದ ವಿಜಯನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
ಫಲ್ಗುನನೇ, ನಾವು ಭೀಷ್ಮನಿಗೆ, ರಾಜ ಸೋಮದತ್ತನಿಗೆ ಮತ್ತು ಭೂರಿಶ್ರವಸನಿಗೂ ಪ್ರೇತಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವೆವು.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
ರಾಜರ್ಷಿ ಬಾಹ್ಲೀಕನಿಗೆ, ಮಹಾತ್ಮ ದ್ರೋಣನಿಗೆ, ಇತರ ಸುಹೃದರಿಗೂ; ಕುಂತಿ ಕರ್ಣನಿಗಾಗಿ ಕೊಡುವಳು.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಕೌರವ ರಾಜನು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳನ್ನು ಕೊಡದಿರಲಿ. ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಇದೇ; ನಿಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು ಸಂತೋಷಪಡದಿರಲಿ.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
ಕುಲವನ್ನು ಕಳಂಕಗೊಳಿಸಿದ ದುರ್ಯೋಧನಾದಿಗಳು ಕಷ್ಟದಿಂದ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ; ಅವರಿಂದಲೇ ಈ ಸಮಸ್ತ ಭೂಮಿ ನಾಶವಾಯಿತು.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
ದ್ರೌಪದಿಯ ಶೋಕವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ, ಅಜ್ಞಾತವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ವೈರವನ್ನು ನೀನು ಇಂದು ಹೇಗೆ ಮರೆತೆ?
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
ಆಗ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮೇಲಿನ ಆ ಪ್ರೇಮ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಯಿತು? ಅದು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲವೇ? ಕೃಷ್ಣಾಜಿನ ಉಟ್ಟು, ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಪಾಂಚಾಲಿಯೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಆ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆ.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣ, ಭೀಷ್ಮ, ಆ ಸೋಮದತ್ತರು ಎಲ್ಲಿದ್ದರು? ನೀವು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಕಾಡಿನ ಆಹಾರದಿಂದ ಬದುಕಿದಾಗ, ಹಿರಿಯ ತಂದೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಂದೆಯಂತೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ! ಈ ಕುಲಕಳಂಕ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ವಿದುರನಿಗೆ ದ್ಯೂತದಲ್ಲಿ ಏನು ಗೆದ್ದೆವು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೀನು ಮರೆತೆಯಾ?
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
ಹಾಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಗದರಿಸುತ್ತಾ, "ಸುಮ್ಮನಿರು, ಕುಳಿತುಕೋ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.