Mahābhārata · Adhyāya 15.12
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
15.12.1
ततो रजन्यां व्युष्टायां धृतराष्ट्रोंऽबिकासुतः ।
विदुरं प्रेषयामास युधिष्ठिरनिवेशनम् ॥ १५.१२.१ ॥
Als die Nacht vergangen und der Morgen angebrochen war, sandte Dhṛtarāṣṭra, der Sohn Ambikās, Vidura zur Wohnstätte Yudhiṣṭhiras.
15.12.2
स गत्वा राजवचनादुवाचाच्युतमीश्वरम् ।
युधिष्ठि महातेजाः सर्वबुद्धिमतांवरः ॥ १५.१२.२ ॥
Auf des Königs Wort gegangen, sprach er zu Acyuta, dem Herrn (Kṛṣṇa) — er, von großer Strahlkraft, der Vorzüglichste aller Weisen.
15.12.3
धृतराष्ट्रो महाराजो वनवासाय दीक्षितः ।
गमिष्यति वनं राजन्नागतां कार्तिकीमिमाम् ॥ १५.१२.३ ॥
Der große König Dhṛtarāṣṭra, zum Waldleben geweiht, wird in den Wald gehen, o König, in dieser kommenden Kārtikī-Nacht.
15.12.4
स त्वां कुरुकुलश्रेष्ठ किञ्चिर्थमभीप्सति ।
श्राद्धमिच्छति दातुं स गाङ्गेयस्य महात्मनः ॥ १५.१२.४ ॥
Er, o Bester des Kuru-Geschlechts, wünscht etwas von dir: Er möchte das Śrāddha für den großherzigen Sohn der Gaṅgā, Bhīṣma, darbringen.
15.12.5
द्रोणस्य सोमदत्तस्य बाह्लीकस्य च धीमतः ।
पुत्राणां चैव सर्वेषां ये चान्ये सुहृदो हताः।
यदि चाप्यनुजानीषे सैन्धवापशदस्य च ॥ १५.१२.५ ॥
Für Droṇa, für Somadatta, für den weisen Bāhlīka, für alle Söhne und für die anderen gefallenen Freunde — und, wenn du auch zustimmst, für Saindhava und Āpaśada.
15.12.6
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं विदुरस्य युधिष्ठिरः ।
हृष्टःक सम्पूजयामास गुडोकेशश्च पाण्डवः ॥ १५.१२.६ ॥
Als Yudhiṣṭhira diese Worte Viduras hörte, freute er sich und ehrte ihn sehr; und der Pāṇḍava Arjuna, der Bezwinger des Schlafes, tat ebenso.
15.12.7
न च भीमो द्दढक्रोधस्तद्वचो जगृहे तदा ।
विदुरस्य महातेजा दुर्योधनकृतं स्मरन् ॥ १५.१२.७ ॥
Bhīma, in seinem festen Zorn, nahm damals Vidurās Worte nicht an und erinnerte sich an das, was Duryodhana getan hatte.
15.12.8
अभिप्रायं विदित्वा तु भीमतसेनस्य फल्गुनः ।
किरीटी किञ्चिदानम्य तमुवाच नरर्षभम् ॥ १५.१२.८ ॥
Als Arjuna, der Gekrönte, Bhīmasenas Absicht erkannte, neigte er sich leicht und sprach zu jenem Stier unter den Menschen.
15.12.9
भीम राजा पिता वृद्धो वनवासाय दीक्षितः ।
दातुमिच्छति सर्वेषां सुहृदामौर्ध्वदेहिकम् ॥ १५.१२.९ ॥
Bhīma, unser alter Vater, der König, hat sich dem Waldleben geweiht und möchte für alle seine Freunde die Totenriten vollziehen.
15.12.10
भवता निर्जितं वित्तं दातुमिच्छति कौरवः ।
भीष्मादीनां महाबाहो तदनुज्ञातुमर्हसि ॥ १५.१२.१० ॥
Der Kaurava möchte den Reichtum, den du erobert hast, Bhīṣma und den anderen geben; o Starkarmiger, du solltest dies gestatten.
15.12.11
दिष्ट्या त्वद्य महाबाहो धृतराष्ट्रः प्रयाचते ।
याचितो यः पुराऽस्माभिः पश्य कालस्य पर्ययम् ॥ १५.१२.११ ॥
O Starkarmiger, durch Glück bittet heute Dhṛtarāṣṭra; dies ist der, an den wir einst bitten mussten — sieh den Wandel der Zeit.
15.12.12
योसौ पृथिव्याः कृत्स्नाया भर्ता भूत्वा नराधिपः ।
परैर्विनिहतामात्यो वनं गन्तुमभीप्सति ॥ १५.१२.१२ ॥
Der, der Herr der gesamten Erde und Herrscher der Menschen wurde, will nun, da seine Minister von Feinden erschlagen wurden, in den Wald gehen.
15.12.13
मा तेऽन्यत्पुरुषव्याघ्र दानाद्भवतु दर्शनम् ।
अयशस्यमतोऽन्यत्स्यादधर्मश्च महाभुजः ॥ १५.१२.१३ ॥
Möge in dir kein anderer Gedanke entstehen als der des Gebens, Tiger unter den Menschen. Alles andere wäre Schande und Unrecht, o Starkarmiger.
15.12.14
राजानमुपतिष्ठस्व ज्येष्ठं भ्रातरमीश्वरम् ।
अर्हस्त्वमसि दातुं वै नादातुं भरतर्षभ ॥ १५.१२.१४ ॥
Geh und diene dem König, deinem ältesten Bruder und Herrn. Stier der Bharatas, du bist würdig zu geben, nicht zu nehmen.
15.12.15
एवं ब्रुवाणं बीभत्सुं धर्मराजोऽप्यपूजयत् ।
भीमसेनस्तु सक्रोधमुवाच विजयं तदा ॥ १५.१२.१५ ॥
So sprechend wurde Bībhatsu (Arjuna) sogar von König Dharma geehrt. Doch da sprach Bhīmasena zornig zu Vijaya.
15.12.16
वयं भीष्मस्य दास्यामः प्रेतकार्यं तु फल्गुन ।
सोमदत्तस्य नृपतेर्भूरिश्रवस एव च ॥ १५.१२.१६ ॥
Wir werden die Totenriten für Bhīṣma, König Somadatta und auch Bhūriśravas vollziehen, o Phalguna.
15.12.17
बाह्लीकस्य च राजर्षेर्द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव सुहृदां कुन्ती कर्णाय दास्यति ॥ १५.१२.१७ ॥
Für den königlichen Weisen Bāhlīka, den großherzigen Droṇa und die anderen Freunde wird Kuntī für Karṇa geben.
15.12.18
श्राद्धानि पुरुषव्याघ्र मा प्रदात्कौरवो नृपः ।
इति मे वर्तते बुद्धिर्मा वो नन्दन्तु शत्रवः ॥ १५.१२.१८ ॥
Der Kaurava-König möge keine Śrāddhas darbringen, Tiger unter den Menschen. So ist mein Urteil, damit deine Feinde sich nicht freuen.
15.12.19
कष्टात्कष्टतरं यान्तु सर्वे दुर्योधनादयः ।
यैरियं पृथिवी कृत्स्ना घातिता कुलपांसनैः ॥ १५.१२.१९ ॥
Mögen Duryodhana und die übrigen von Elend zu noch größerem Elend gehen, sie, durch die diese ganze Erde vernichtet wurde, Schänder der Sippe.
15.12.20
कुतस्त्वमद्य विस्मृत्य वैरं द्वादशवार्षिकम् ।
अज्ञातवासगमनं द्रौपदीशोकवर्धनम् ॥ १५.१२.२० ॥
Wie hast du heute die zwölfjährige Feindschaft vergessen, die zum Gang ins unbekannte Exil führte und Draupadīs Kummer vermehrte?
15.12.21
क्व तदा धृतराष्ट्रस्य स्नेहोऽस्मद्गोचरो गतः ।
कृष्णाजिनोपसंवीतो हृताभरणभूषणः।
सार्धं पाञ्चालपुत्र्या त्वं राजानमुपजग्मिवान् ॥ १५.१२.२१ ॥
Wohin war damals die Zuneigung zu Dhṛtarāṣṭra verschwunden, die doch in unserer Nähe war? In Hirschfell gehüllt, der Schmuck und Zierat geraubt, gingst du zusammen mit der Pañcāla-Tochter zu jenem König.
15.12.22
क्व तदा द्रोणभिष्मौ तौ सोमदत्तोपि वाऽभवत् ।
यत्र द्वादश वर्षाणि वने वन्येन जीवथ।
न तदा त्वां पिता ज्येष्ठः पितृत्वेनाभिवीक्षते ॥ १५.१२.२२ ॥
Wo waren damals Droṇa, Bhīṣma und jener Somadatta? Als ihr zwölf Jahre im Wald von wilder Nahrung lebtet, sah euch der älteste Vater nicht mit väterlichen Augen an.
15.12.23
किं ते तद्विस्मृतं पार्थक यदेष कुलपांसनः ।
दुर्बुद्धिर्विदुरं प्राह द्यूते किं जितमित्युत ॥ १५.१२.२३ ॥
O Pārtha, hast du vergessen, was dieser böse Schänder der Sippe einst zu Vidura sagte: »Was wurde im Würfelspiel gewonnen?«?
15.12.24
तमेवंवादिनं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
उवाच वचनं धीमाञ्जोषमास्स्वेति भर्त्सयन् ॥ १५.१२.२४ ॥
Als er so sprach, tadelte ihn König Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, der Weise, und sprach: »Schweig, setz dich.«